ଏକ ସଂଘ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ନିଜ ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଏକତା, ସମଝୁତି ଏବଂ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ମନମିଳନ ହେଉ, ଏମିତି ଶୁଭ ଆଶୀର୍ବାଦ ସେମାନେ ମାଗିଲେ। ଏହି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଏକତା ପାଇଁ, ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟଙ୍କୁ ଡାକି କହିଲେ—ଆମ ମଧ୍ୟରେ ବୁଦ୍ଧି ଓ ସମ୍ମତି ଦିଅ। ସମସ୍ତେ ଏକ ଚିନ୍ତାରେ, ଏକ ମନରେ ଏକତା ରଖିବା ପାଇଁ ଅନୁରୋଧ କଲେ, ଦେବତାଙ୍କ ଇଚ୍ଛାରେ କୌଣସି ବିଘ୍ନ ବା ବିରୋଧ ନ ଆସୁ। ସଭାରେ କ୍ଲେଶ ବା ଅସ୍ପଷ୍ଟତା ନ ହେଉ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦିନରେ କୌଣସି ଅସନ୍ତୋଷ ଉଦ୍ଭବ ନ ହେଉ। ଯଦି କୌଣସି ଅନ୍ୟ ସ୍ଥାନରେ ଶାପ ଦ୍ୱାରା ବାନ୍ଧି ଦିଆଯାଇଥିଲେ, ବୃହସ୍ପତିଙ୍କୁ ଡାକି କହିଲେ—ସେଠାରୁ ଆମକୁ ମୁକ୍ତ କର। ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ ଆମ ଉପରୁ ମୃତ୍ୟୁ ଦୂର କରନ୍ତୁ, ଏବଂ ଦେବତାଙ୍କ ଚିକିତ୍ସକ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ତୁମ ଶକ୍ତି ସହ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର। ସମସ୍ତେ ସହିତ ଏହି ଦେହକୁ ଛାଡ଼ିବା ନୁହେଁ, ଆତ୍ମା ଏଠାରେ ଏକତାରେ ରହୁ, ଏକ ଶତ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୋଇ ଜୀବନ୍ତ ରୁହ, କାରଣ ଅଗ୍ନି ତୁମ ରକ୍ଷକ, ଓ ବସିଷ୍ଠ ତୁମ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅଧିପତି। ଯେଉଁ ଜୀବନ ଦୂରେ ଚାଲିଯାଇଥିଲା, ଯେଉଁ ପ୍ରାଣ ଏବଂ ଅପାନ ବାହାରିଯାଇଥିଲା, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଆବାରେ ଫେରାଇ ଆଣାଯାଉ। ନିରୃତିଙ୍କ ହାତରୁ ଅଗ୍ନି ତୁମକୁ ଫେରାଇ ଆଣନ୍ତୁ, ମୁଁ ଏସବୁ ତୁମ ଦେହରେ ପୁନଃସ୍ଥାପିତ କରୁଛି। ତୁମ ପ୍ରାଣ ବାହାରିଯାଉ ନାହିଁ, ତୁମ ଶ୍ୱାସ ଦୂରେ ଚାଲିଯାଉ ନାହିଁ, ଏହି ସମସ୍ତକୁ ସପ୍ତ ଋଷିଙ୍କୁ ଅପେକ୍ଷା କରୁଛି—ସେମାନେ ଏହାକୁ ତୁମ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସୁରକ୍ଷିତ ଭାବେ ରଖନ୍ତୁ। ତୁମ ଶ୍ୱାସ ଓ ପ୍ରାଣ, ଦୁଇଟି ବଳଦ ଭଳି ଏକ ଗାଡ଼ିକୁ ଟାଣିଥିବା ପରି, ସଂଯୁକ୍ତ ଭାବେ ଚାଲିଯାଉ। ବଢ଼ିବା ଏବଂ ଅକ୍ଷତ ଥିବା ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ଏଠାରେ ଅବିରତ ରହୁ। ମୁଁ ତୁମ ଶ୍ୱାସକୁ ତୁମରେ ଫେରାଇ ଦେଉଛି, ରୋଗକୁ ଦୂର କରୁଛି, ଏହି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଅଗ୍ନି ସମସ୍ତଠାରେ ଜୀବନ ବିସ୍ତାର କରନ୍ତୁ। ଅନ୍ଧକାରରୁ ଉଠି, ଉଚ୍ଚ ଦିବ୍ୟ ଆକାଶକୁ ଉଠି, ଆମେ ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଜ୍ୟୋତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଛୁ। ଏଠାରେ ଋଚ ଓ ସାମଗାନ ପ୍ରଦାନ କରାଯାଉଛି, ଯାହା ଦ୍ୱାରା କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପନ୍ନ ହୁଏ। ସେମାନେ ସଭାରେ ଉଜ୍ୱଳ ହୋଇ, ଦେବତାଙ୍କୁ ବଳି ଦେଇଥାନ୍ତି। ହେ ଦୟାମୟ, ତୁମ ଆକାଶ ମାର୍ଗ ଦ୍ୱାରା ଯେଉଁଠାରେ ତୁମେ ସମସ୍ତକୁ ଚଳାଉଛ, ସେଇ ମାର୍ଗରେ ଆମକୁ କୁଶଳ ଦିଗକୁ ନେଇଯିଅ। ଏଠାରେ ଦୀର୍ଘାୟୁ ଲୋକ, କଳିଆ ପିପିଲିକା, ଏବଂ ମାଟି ଦେଉଳୁଠୁ ବିଭିନ୍ନ ଶତମୂଳ ଔଷଧ ଏକତ୍ର କରାଯାଉଛି, ବିଶେଷକରି ବିଛିର ବିଷ ପାଇଁ। ଏହି ଔଷଧ ମଧୁର ଓ ମଧୁ ଭରିତ, ଏହା ଭିନ୍ନ ହୋଇଯାଇଥିବାକୁ ଏକତ୍ର କରେ, ଏବଂ ମାଛି ଓ ଦୁଷ୍ଟ ପୋକର ବିପକ୍ଷରେ ମନ୍ତ୍ର ଭାବେ କାମ କରେ। ଯେଉଁଠାରୁ କାଟିଛି, ଯେଉଁଠାରୁ ଦୁଃଖ ଦେଇଛି, ସେଠାରୁ ଏହି ବିଷକୁ ଆହ୍ୱାନ କରାଯାଉଛି। ଯେଉଁମାନେ ବାଙ୍କା, ତିର୍ଯ୍ୟକ୍, ଅସମ ଏବଂ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ କ୍ଷତି କରନ୍ତି, ହେ ବାଣୀର ଦେବତା, ସେମାନଙ୍କୁ ଗାଛ ଛଡ଼ରେ ପତ୍ର ସିଧା କରାଯାଏପରି ସିଧା କର। ବିଛି, ଯେଉଁ ଲୁଚି ଆସେ ଓ କାମ କରେ, ତାଙ୍କ ବିଷକୁ ଦୂର କରାଯାଇଛି ଏବଂ ରୋଗୀ ସୁସ୍ଥ ହୋଇଯାଉଛନ୍ତି। ବିଛି ତୁମ ହାତ, ମୁଣ୍ଡ ବା ମଧ୍ୟଭାଗରେ ଶକ୍ତି ନାହିଁ, ତେବେ ତୁମ ଦୁଷ୍ଟ ପୁଛରେ କାହିଁକି ଶିଶୁକୁ କ୍ଷତି କର? ପିପିଲିକା ତୁମକୁ କାମୁଡ଼େ, ମୟୂର ଚିରି ଦିଏ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ କହୁଛନ୍ତି—ବିଛିର ବିଷ ରସହୀନ। ତୁମେ ପୁଛ ଓ ମୁଁହ ଦୁହିଏ ଦ୍ୱାରା ଆଘାତ କର, କିନ୍ତୁ ମୁଁହରେ ବିଷ ନାହିଁ, ତେବେ କ’ଣ ତୁମ ପୁଛରେ ବିଷ ବସିଛି? ଯେଉଁଠାରେ ମୁଁ କଥା କହିବା, ମାଗିବା କିମ୍ବା ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଚଳିବା ସମୟରେ ମୋ ଶରୀରରେ କିଛି ବିଘ୍ନ ହୋଇଛି, ସେଠାରେ ସରସ୍ୱତୀ ଘୃତରେ ପୂରଣ କରନ୍ତୁ। ସପ୍ତ ପୁତ୍ର ଶିଶୁ ପାଇଁ ବହି ଯାଉଛନ୍ତି, ମାରୁତଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ପାଇଁ, ସେମାନେ ସତ୍ୟ ଉଦ୍ଘାଟିତ କରିଛନ୍ତି, ଦୁଇଏ ଦିଗୁଡ଼ିକି ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଉନ୍ନତି ଓ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ପ୍ରୟାସ କରନ୍ତି। ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବରୁଣ, ଏହି ସୁସ୍ଥିତ, ସୁନିଷ୍ପିଷ୍ଟ ସୋମ ରସ ପାନ କରନ୍ତୁ, ତୁମେ ଦୃଢ଼ ବ୍ରତୀ। ବଳି ସ୍ଥଳରେ ତୁମ ରଥ ଆସୁ, ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ଉପହାର ଗ୍ରହଣ କର, ତୁମ ନିଜ ଧାରାରେ ପାନ କର। ଇନ୍ଦ୍ର ବରୁଣ, ଏହି ମଧୁର, ପ୍ରବଳ ସୋମ ରସ ପାନ କର, ଏଠାରେ ଛିଟିଯାଇଥିବା ଏହି ରସକୁ ଗ୍ରହଣ କର, ଏବଂ ଏହି ପବିତ୍ର କୁଶ ଉପରେ ଆନନ୍ଦ କର। ଯେଉଁ କୌଣସି ଆମକୁ ଶାପ ଦେଉଛି, ବା ଦେଉନାହିଁ, ବା ଯେଉଁ ଭାବେ ଆମକୁ ଶାପ ଦେଉଛି, ସେ ମୂଳରୁ ଶୁଷ୍କ ହେଉ, ବିଦ୍ୟୁତ୍ ଆଘାତରେ ଗଛ ମରିଯିବା ପରି। ମୁଁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଧନଦାୟିନୀ, ଉତ୍ତମ ବୁଦ୍ଧି ସହିତ, ଅକ୍ଷତ ଓ ମିତ୍ର ଦୃଷ୍ଟି ନେଇ ଘରକୁ ଯାଉଛି, ଭଲ ମନ ଓ ଭକ୍ତି ସହିତ; ଘରମାନେ, ଆନନ୍ଦ କର, ଆମକୁ ଭୟ କରନି। ଏହି ଘରମାନେ ଆନନ୍ଦ ଦାୟକ, ଶକ୍ତି ଓ ସମୃଦ୍ଧିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ; ସେମାନେ ବାମ ଦିଗରେ ପ୍ରଚୁରତା ସହ ଦୃଢ଼ ଭାବେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ, ଆମେ ଆସୁଛୁ ବୋଲି ଜାଣନ୍ତୁ। ଯେଉଁଘରେ ଯାତ୍ରୀ ବସନ୍ତି, ଯେଉଁଘରରେ ଅଧିକ ସଦ୍ଭାବ ଅଛି, ସେଉଁଘରକୁ ଆମେ ଡାକୁଛୁ; ଆମେ ଆସୁଛୁ ବୋଲି ସେମାନେ ଜାଣନ୍ତୁ। ଧନୀ ମିତ୍ରମାନେ, ମିଳିତ ମଧୁର ସଭା, ଡାକାଯାଇଛନ୍ତି; ଘରମାନେ, ଭୂକ୍ଷା ଓ ତୃଷ୍ଣା ରହିବ ନାହିଁ—ଆମକୁ ଭୟ କରନି। ଗାଈ, ଛାଗ ଓ ମେଷ ଏଠାକୁ ଆମନ୍ତ୍ରିତ; ଖାଦ୍ୟର ସାର ମଧ୍ୟ ଘରକୁ ଆମନ୍ତ୍ରିତ। ଭଲ ବାଣୀ, ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ଆନନ୍ଦ ଓ ହସିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଘରମାନେ, ତୃଷ୍ଣା ଓ ଭୂକ୍ଷା ରହିବ ନାହିଁ—ଆମକୁ ଭୟ କରନି। ଏଠାରେ ରୁହ, ଚାଲିଯିଅ ନାହିଁ, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ବଢ଼, ମୁଁ ଭାଗ୍ୟ ସହ ଆସିବି—ତୁମେ ମୋ ସହ ବୃଦ୍ଧି ପାଉ। ଅଗ୍ନି, ତପସ୍ଵି ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଆମେ ତପସ୍ୟା କରୁଛୁ; ଆମେ ଜ୍ଞାନୀ, ଦୀର୍ଘାୟୁ ଓ ବୁଦ୍ଧିମାନ ହେବାକୁ ଚାହୁଁ। ଅଗ୍ନି, ଆମେ ତପ କରୁଛୁ, ଶିକ୍ଷା ଶୁଣି ଦୀର୍ଘାୟୁ ଓ ବୁଦ୍ଧିମାନ ହେବାକୁ ଚାହୁଁ।