ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ କର୍ମ ଦେଖ, ଯାହାଠାରୁ ପବିତ୍ର ବ୍ରତ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି; ସେଇ ବିଷ୍ଣୁ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହଯୋଗୀ ଭାବେ ଉପଯୁକ୍ତ। ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ୍ ଲୋକେ ସଦା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଧାମକୁ ଦେଖନ୍ତି, ଯେପରି ଆକାଶରେ ଏକ ଦୃଷ୍ଟି ଅଧିକ ଦୂରପ୍ରସାରିତ। ହେ ବିଷ୍ଣୁ, ତୁମେ ସ୍ୱର୍ଗ, ପୃଥିବୀ କିମ୍ବା ବିଶାଳ ମଧ୍ୟଖଣ୍ଡରୁ, ମୋ ହାତକୁ ଅନେକ ଧନ-ସମ୍ପଦରେ ପୂରଣ କର, ଦକ୍ଷିଣ ଓ ବାମ ଦିଗରୁ ଦିଅ। ଏଠି ଯଜ୍ଞ ପବିତ୍ର, ବିନାଶକରି ଶୁଭ, କୁଠାରୀ ଶୁଭ, ବେଦୀ ଶୁଭ; ଏହି କୁଠାରୀ ଆମ ପାଇଁ ମଙ୍ଗଳ ଆଣିଥାଏ। ଯେଉଁ ଦେବତାମାନେ ଯଜ୍ଞକୁ ଆଶା କରନ୍ତି, ଅର୍ପଣ ଦ୍ୱାରା ଅନୁଷ୍ଠିତ, ସେମାନେ ଏହି ଯଜ୍ଞରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଉନ୍ତୁ। ଅଗ୍ନି ଓ ବିଷ୍ଣୁ, ତୁମର ମହତ୍ତ୍ୱ ଅତ୍ୟଧିକ; ଘୃତର ମାର୍ଗ ଏବଂ ଗୁପ୍ତ ନାମ ରହିଛି। ତୁମେ ସପ୍ତ ଧନର ଧାରକ; ଘୃତରେ ତୁମ ଜିହ୍ବା ଆମ ଉପକାର ପାଇଁ ଚଳିଉ। ଅଗ୍ନି ଓ ବିଷ୍ଣୁ, ତୁମର ନିବାସ ମହାନ୍, ତୁମେ ଘୃତର ଗୁପ୍ତତାରେ ଆନନ୍ଦ ପାଉଛ; ତୁମେ ସ୍ତୁତି ଦ୍ୱାରା ବୃଦ୍ଧି ପାଉଛ; ଘୃତରେ ତୁମ ଜିହ୍ବା ଆମ ଉପକାର ପାଇଁ ଚଳିଉ। ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ପୃଥିବୀ ମୋତେ ସଜାଇଛନ୍ତି; ମିତ୍ର, ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି, ସବିତା ମୋତେ ସଜାଇଛନ୍ତି। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆଜି ଆମକୁ ଶକ୍ତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ କର; ଯେ ଆମକୁ ଦ୍ୱେଷ କରେ, ସେ ହରାଉ, ଏବଂ ଯାହାକୁ ଆମେ ଦ୍ୱେଷ କରୁ, ସେଠାରୁ ଜୀବନ ଅପସାରିତ ହେଉ। ଯେଉଁ ଯୁବକ ପ୍ରିୟ, ଆହ୍ୱାନରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଛି, ତାଙ୍କୁ ନିକଟ କର; ଆମେ ଭକ୍ତି ନେଇ ଆସିଛୁ; ସେ ମୋତେ ଦୀର୍ଘାୟୁ ଦିଅନ୍ତୁ। ମାରୁତ, ପୂଷଣ, ବୃହସ୍ପତି ଆମକୁ ଏକତ୍ର କରନ୍ତୁ; ଅଗ୍ନି ଆମକୁ ସନ୍ତାନ ଓ ଧନରେ ଏକତ୍ର କରନ୍ତୁ, ଦୀର୍ଘାୟୁ ଦିଅନ୍ତୁ। ଅଗ୍ନି, ମୋ ଶତ୍ରୁମାନେ ଯେଉଁଠାରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଯେଉଁଠାରୁ ଉପସ୍ଥିତ ହେଉଛନ୍ତି, ସେମାନେ ତଳେ ପଡ଼ିଯାଉ; ଯେଉଁମାନେ ଆମ ବିରୋଧରେ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଅହାନିକର ହେଉ, ଆମେ ଅଦିତିର ହେବାକୁ ଚାହୁଁ। ଏହି ଉପସ୍ଥିତ ଶତ୍ରୁମାନେ ଦୂରେ ହଟିଯାଉ, ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ସେମାନଙ୍କୁ ଦମନ କର; ଏହି ରାଜ୍ୟକୁ ସମୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ରକ୍ଷା କର; ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ଏହା ପଛରେ ଆସନ୍ତୁ। ତୁମର ଶତ ନଳୀ ଓ ହଜାର ନାଳୀ ଆଛି, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ମୁଁ ପାଥରେ ବନ୍ଦ କରିଛି। ମୁଁ ତୁମର ତଳ ମୂଳକୁ ଦୂର କରିଛି, ତୁମେ ଫଳଦାୟି ହେଉନାହ, ସନ୍ତାନ ନ ହେଉ; ମୁଁ ତୁମ ପାଇଁ ପାଥର ଆବରଣ ତିଆରି କରିଛି। ଆମ ଚକ୍ଷୁ ମଧୁପରି ହେଉ, ଆମ ମୁହଁ ଶୋଭାୟମାନ; ମୁଁ ତୁମ ହୃଦୟରେ ଏକତ୍ର ହେବାକୁ ଚାହୁଁ, ଆମ ମନ ଶକ୍ତିରେ ଏକତ୍ର ହେଉ। ମୁଁ ତୁମକୁ ମାନବ ଜନ୍ମ ଓ ମୋ ପୋଶାକ ସହ ରଖୁଛି; ତୁମେ କେବଳ ମୋର, ଅନ୍ୟଙ୍କର ନୁହଁ, ତାଙ୍କର ସ୍ତୁତିର ନୁହଁ। ମୁଁ ଏହି ଔଷଧି ଖୋଦି ନେଉଛି, ଯାହା ଚକ୍ଷୁ ଓ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ; ଯିଏ ଦୂରେ ଗଲେ, ତାଙ୍କ ପୁନର୍ଆଗମନ ପାଇଁ, ଯିଏ ଆସିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ସ୍ୱାଗତ ପାଇଁ। ଯେଉଁ ଦ୍ୱାରା ଅସୁରୀ ଇନ୍ଦ୍ରକୁ ଦେବମାନଙ୍କୁ ଅଲଗା କରି ବାନ୍ଧିଥିଲେ, ସେଇ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ତୁମକୁ ବାନ୍ଧିଛି, ଯାହାପରି ତୁମେ ସବୁଠାରୁ ପ୍ରିୟ ହେଉ। ତୁମେ ସୋମ ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରତି ଗ୍ରାହ୍ୟ, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ପ୍ରତି ଗ୍ରାହ୍ୟ; ଏହିପରି ଆମେ ତୁମକୁ ଉଦ୍ବୋଧନ କରୁଛୁ। ସଭାରେ ମୁଁ କଥା କହେ, ତୁମେ ନୁହଁ; ଏହି ସ୍ତୁତି କେବଳ ମୋର, ଅନ୍ୟଙ୍କର ନୁହଁ। ତୁମେ ଲୋକମାନେ ବା ନଦୀ ପାରେ ଥିଲେ, ଏହି ଉଦ୍ଭିଦ ତୁମକୁ ମୋ ପାଖକୁ ଆଣିଛି, ବାନ୍ଧିଥିବା ପରି। ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ଗୃଧ୍ର, ଦୁଧରେ ବିଶାଳ, ଜଳର ମହା ଗର୍ଭ, ବୃକ୍ଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବୃଷଭ, ବର୍ଷା ସହ ଆସି, ସମୃଦ୍ଧି ଦେଇ—ସେ ଆମ ପାଇଁ ଧନ-ଧାନ୍ୟ ସ୍ଥିର କରୁ। ଯାହାଙ୍କ ନିୟମରେ ସମସ୍ତ ପଶୁ, ଜଳ ଓ ପୋଷଣ ନାୟକ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି—ସେଇ ସରସ୍ୱନ୍ତଙ୍କୁ ଆମେ ସହାୟତା ପାଇଁ ଡାକୁଛୁ। ଯେ ଉପାସକ ପ୍ରତି ଦୟାଳୁ, ସମୃଦ୍ଧି ଦାତା, ସରସ୍ୱନ୍ତଙ୍କୁ ଏଠାରେ ଆମେ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରୁଛୁ। ତୀକ୍ଷ୍ଣଦୃଷ୍ଟି ଶ୍ୟେନ, ବିଶ୍ରାମସ୍ଥଳ ଦେଖି, ମରୁଭୂମି ଓ ଜଳ ଅଟକାଇ, ନିମ୍ନ ଲୋକ ପାର କରି, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହ ମିତ୍ରତାରେ ଆମ ପାଖକୁ ଶୁଭ ଭାବେ ଆସୁ। ଏହି ଶ୍ୟେନ, ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଚକ୍ଷୁ, ଦିବ୍ୟ, ଶୋଭାମୟ ପଖ ଓ ଶକ୍ତିର ଜନ୍ମ; ସେ ଆମ ପାଖକୁ ହରାଯାଇଥିବା ଧନ ଆଣିଦିଅ, ପୂର୍ବଜମାନେ ଉପଭୋଗ କରୁନ୍ତୁ। ସୋମ ଓ ରୁଦ୍ରମାନେ, ବ୍ୟାପ୍ତ ରୋଗ ଦୂର କର, ଯେଉଁ ଅନିଷ୍ଠ ଆମ ଗୃହକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଛି, ଦୁର୍ଗତି ଦୂର କର, ଆମକୁ ଦୋଷରୁ ମୁକ୍ତ କର। ସୋମ ଓ ରୁଦ୍ର, ଏହି ସମସ୍ତ ଔଷଧ ଆମ ଶରୀରରେ ରଖ, ଯେଉଁ ଅପମାନ କିମ୍ବା ଦୋଷ ଆମ ଶରୀରରେ ବନ୍ଧି ଅଛି, ତାହା ଖୁଲି ଦିଅ। ତୁମେ କେତେକ ଶୁଭ ବାଣୀ, କେତେକ ଅଶୁଭ; ଦୟାଳୁ ମନରେ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଧାରଣ କର। ତୁମର ତିନି ସ୍ୱର ଅଛି, ତାହାର ଗୋଟିଏ ଶବ୍ଦକୁ ଅନୁସରି ଉପସ୍ଥିତ। ଉଭୟ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ କେହି ହାରନ୍ତି ନାହିଁ, କିମ୍ବା ଜିତିନ୍ତି ନାହିଁ; ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବିଷ୍ଣୁ ଯେତେବେଳେ ଚେଷ୍ଟା କରିଥିଲେ, ତିନିଗୁଣା ମାପରେ ହଜାର ଫଳ ମିଳିଥାଏ। ଲୋକମାନେ, ସମସ୍ତ ଜନ, ନଦୀ, ପାହାଡ଼, ଦୂର ଅଞ୍ଚଳରୁ ତୁମେ ଉଠିଛ, ଇର୍ଷ୍ୟା ନିବାରଣ କରିବା ଔଷଧ ନାମରେ। ସିନିବାଳି, ବିଶାଳ କଟିବିଶିଷ୍ଟ, ଦେବୀମାନଙ୍କର ଭଉଣୀ, ଅର୍ପିତ ହୋମ ଗ୍ରହଣ କର; ହେ ଦେବୀ, ଆମକୁ ସନ୍ତାନ ଦିଅ। ଯିଏ ଶୋଭାମୟ ବାହୁ, ମନୋହର ଆଙ୍ଗୁଳି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଅନେକ ସନ୍ତାନର ମା, ସେଇ ସିନିବାଳିକୁ ଅର୍ପଣ କର। ସେ ଲୋକମାନେର ନାୟିକା, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀ, ଶତ ରୂପରେ ଆସିଥିବା ଦେବୀ; ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀ, ତୁମକୁ ଅର୍ପଣ; ହେ ଦେବୀ, ଆମ ସମୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ତୁମ ପତିଙ୍କୁ ପ୍ରେରିତ କର। ମୁଁ ଜ୍ଞାନରେ କୁହୁ ଦେବୀଙ୍କୁ ଯଜ୍ଞରେ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରୁଛି; ସେ ଆମକୁ ସମୃଦ୍ଧି, ପ୍ରଶଂସାର ଦାତା ପୁତ୍ର ଦିଅନ୍ତୁ। ଅମର ଦେବମାନଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀ କୁହୁ, ଏହି ଅର୍ପଣ ଗ୍ରହଣ କର; ଉତ୍ସୁକ ଭାବେ ଆମ ଯଜ୍ଞକୁ ଶୁଣ, ଧନର ପୋଷଣ ଦିଅ। ମୁଁ ରାକାଙ୍କୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରୁଛି; ସେ ଦୟାଳୁ, ସୁପ୍ରଶଂସିତ; ଆମ ଶୁଣନ୍ତୁ, ଶୁଭ ଭାବେ ଧନ ଦିଅନ୍ତୁ; କଟାନଥିବା ସୁଇଁ ଦ୍ୱାରା ଅମୂଳ୍ୟ ପୋଶାକ ତିଆରି କରନ୍ତୁ, ପ୍ରଶଂସାର ଦାତା ପୁତ୍ର ଦିଅନ୍ତୁ।