ଏକ ପବିତ୍ର ସମୟରେ, ମନୁଷ୍ୟମାନେ ନିଜ ଜୀବନ ଓ ସମୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ଦେବତାଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କଲେ—"ଆମ ଧାନ ଚାଷ କ୍ଷେତ୍ର ଅଖଣ୍ଡ ରହୁ, ଧାନ ରାଶି ଅଖଣ୍ଡ ରହୁ, ଗୋଦାମ ଭରିଥିବ, ଏବଂ ଧାନ ବଉଝିବା ଲୋକମାନେ ଅଖଣ୍ଡ ରହନ୍ତୁ।" ତା’ପରେ କଥା ଆସିଲା ପ୍ରଥମ ବାଣୀ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିଥିବା ମହାପୁରୁଷମାନଙ୍କ ଉପରେ, ସେମାନେ ଚିନ୍ତାରେ ପ୍ରଥମ ବାଣୀକୁ ଆଣିଥିଲେ, ମନରେ ସତ୍ୟ କହିଥିଲେ, ତୃତୀୟ ଉଚ୍ଚାରଣରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଲେ, ଏବଂ ଚତୁର୍ଥ ବାର ଗୋମାତାଙ୍କ ନାମକୁ ଅନୁସରଣ କଲେ। ଏହି ମହାଶକ୍ତି ସେଇ ପିତା, ସେଇ ମାତା, ସେଇ ପୁତ୍ର; ସେ ଅସ୍ତିତ୍ୱ ଓ ପୁନଃ ପ୍ରକାଶ ହେଉଥିବା ଦାତା; ସେ ଆକାଶ, ବାୟୁମଣ୍ଡଳ, ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଆବୃତ କଲେ; ସେଇ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ ହେଲେ, ଏହାକୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ। ଅଥର୍ବଣଙ୍କୁ ପିତା, ଦେବତାଙ୍କର ବନ୍ଧୁ, ମାତୃଗର୍ଭ, ପିତୃଶ୍ୱାସ, ଯୁବକ ଭାବରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଏ। ଯିଏ ଏହି ବଳିକୁ ମନରେ ଧାରଣ କରେ, ତାଙ୍କୁ ଆମେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରୁଛୁ, ତାଙ୍କୁ ଏଠାରେ ଘୋଷଣା କରୁଛୁ। ଏହି ବଳିରେ ଗୋବର ଦ୍ୱାରା ପିଠା ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଏ; ଏହି ଜ୍ୟୋତିର୍ମୟ ଦେବତା ବଳି ପାଇଁ ବିସ୍ତୃତ ପଥ ରଖିଛନ୍ତି। ସେ ରକ୍ତିମ ମଧୁର ସାମ୍ନାକୁ ଆସି, ନିଜ ଆକୃତିରେ ଆକୃତି ତିଆରି କଲେ। ଏଠି ବିଭିନ୍ନ ସଂଖ୍ୟାର ବଳି ଦିଆଯାଉଛି—ଏକ, ଦଶ, ଦୁଇ, ବିଶ, ତିନି, ତିରିଶ; ଓ ବାୟୁଦେବ, ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଦଳେ ଦଳେ ମୁକ୍ତ କର। ଦେବତାମାନେ ବଳି ଦ୍ୱାରା ବଳିକୁ ବଳିଦାନ କଲେ; ଏହିଥିଲା ପ୍ରଥମ ନିୟମ। ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗର ଶିଖରକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ପ୍ରାଚୀନ ସାଧ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ଅଛନ୍ତି। ବଳି ଉଦ୍ଭବିତ ହେଲା, ବୃଦ୍ଧି ପାଇଲା, ଜନ୍ମ ନେଲା, ପୁନଃ ବୃଦ୍ଧି ହେଲା। ବଳି ଦେବତାଙ୍କର ନାୟକ ହେଲା; ଏହା ଆମ ମଧ୍ୟରେ ଧନ ସ୍ଥାପନ କରୁ। ଯେତେବେଳେ ଦେବତାମାନେ ଦେବତାଙ୍କୁ ବଳି ଦେଲେ, ମର୍ତ୍ୟମାନେ ମନ ଏବଂ ମର୍ତ୍ୟ ଭାବନାରେ; ଆମେ ସେଠାରେ ସ୍ୱର୍ଗର ଶିଖରରେ ଆନନ୍ଦ କରିବାକୁ ଚାହାଁ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟରେ ଏହାକୁ ଦେଖିବାକୁ ଚାହାଁ। ଦେବତାମାନେ ବଳି ଓ ପୁରୁଷ ଦ୍ୱାରା ବଳିକୁ ବିସ୍ତାର କଲେ। ଏହାଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କିଛି ଅଛି କି, ଯାହାକୁ ସେମାନେ ବଳି ଦ୍ୱାରା ପୂଜିଥିଲେ? ଦେବତାମାନେ, ଅପରିପକ୍ୱ ଥିଲେ, କୁକୁର ମାଂସ ଓ ଗୋ-ଅଙ୍ଗ ଦ୍ୱାରା ବି ନିଜେ ବଳି କଲେ; ବିଭିନ୍ନ ଭାବରେ ବଳି କଲେ। ଯିଏ ଏହି ବଳିକୁ ମନରେ ବୁଝିପାରେ, ସେ ଆମ ସମ୍ମୁଖରେ କହୁ, ଘୋଷଣା କରୁ। ଅଦିତି ହେଉଛନ୍ତି ଆକାଶ, ବାୟୁମଣ୍ଡଳ, ମାତା, ପିତା, ପୁତ୍ର; ସମସ୍ତ ଦେବତା ଅଦିତି, ପଞ୍ଚ ଜନ ଅଦିତି, ଜନ୍ମ ଅଦିତି, ସୃଷ୍ଟି ଅଦିତି। ଆମେ ମହା ମାତା, ଧର୍ମମୟଙ୍କର ମା, ଅମୃତତାର ଭାର୍ଯ୍ୟା, ଅଦିତିଙ୍କୁ ସହାୟତା ପାଇଁ ଡାକୁଛୁ। ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଅକ୍ଷୟ, ବିସ୍ତୃତ, ଉତ୍ତମ ଆଶ୍ରୟ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନେତୃତ୍ୱ ଦାତ୍ରୀ। ଅଦିତିଙ୍କ ଦୟାରେ, ଆମେ ଭୂମି ଓ ଆକାଶକୁ ନିରାପଦ ଭାବେ ପହଞ୍ଚିବାକୁ ଚାହୁଁ, ଦେବୀ ନୌକା ଭଳି ଅପପାପ, ଭଲ ଆଶ୍ରୟ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନେତୃତ୍ୱ ଦାତ୍ରୀ ଅଦିତି ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଶକ୍ତିର ଜନ୍ମ ସମୟରେ, ଆମେ ମହା ମାତା ଅଦିତିଙ୍କ ନାମକୁ କଥାରେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରୁ। ଯାହାଙ୍କ ଆଞ୍ଚଳରେ ବିସ୍ତୃତ ବାୟୁମଣ୍ଡଳ ଅଛି, ସେ ଆମକୁ ତିଣି ତରଫରୁ ରକ୍ଷା ଦିଅନ୍ତୁ। ମୁଁ ଦିତି ଓ ଅଦିତିଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନେ, ଦେବତାମାନେ, ତାଙ୍କର ଅପାର ଶକ୍ତି ପାଇଁ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଛି। ସେମାନଙ୍କର ନିବାସ ଗଭୀର, ସାଗର ସମାନ; ପ୍ରତିଷ୍ଠାରେ କେହି ତାଙ୍କଠାରୁ ଉପରି ନୁହେଁ। ସୁଭାଗ୍ୟରୁ ଏଉଁ ଉତ୍ତମ ସମୃଦ୍ଧିକୁ ଯାଅ; ବୃହସ୍ପତି ତୁମ ନେତୃତ୍ୱ କରୁନ୍ତୁ। ଏହି ଭଲ ଭୂମିରୁ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଦୂର କର, ସମସ୍ତ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ ନିଜ କର। ବିସ୍ତୃତ ପଥରେ ପୂଷଣ ଜନ୍ମ ନେଲେ; ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ପୃଥିବୀର ପଥରେ। ଦୁଇଟି ପ୍ରିୟ ନିବାସରେ, ସେ ଆଗକୁ ଓ ପଛକୁ ଚାଲନ୍ତି, ସବୁ ଜାଣନ୍ତି। ପୂଷଣ ସମସ୍ତ ଦିଗ ଜାଣନ୍ତୁ; ସେ ଆମକୁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ନିର୍ଭୟତା ସହ ନେଇଯାଉନ୍ତୁ। ଭଲ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦାତା, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ସର୍ବଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଅକ୍ଷୟ, ସେ ଆଗକୁ ଯାଉନ୍ତୁ। ପୂଷଣ, ତୁମ ଆଦେଶରେ, ଆମେ କେବେ ଅପକାର ଭୋଗନ କରିବା ନାହିଁ। ଆମେ ଏଠାରେ ତୁମ ଗାୟକ। ପୂଷଣ ତାଙ୍କର ହାତ ଦକ୍ଷିଣ ପାରେ ରଖନ୍ତୁ। ଯାହା ହରାଇଗଲା ଆମକୁ ଫେରି ମିଳୁ, ଯାହା ଫେରି ମିଳିଛି, ତାହା ସହ ଆମେ ଏକତ୍ରିତ ହେଉ। ସରସ୍ୱତୀଙ୍କ ଉଦାର, ଆନନ୍ଦମୟ, ଦୟାଳୁ, ଆମନ୍ତ୍ରଣକାରୀ, ଦାତ୍ରୀ ଅଂଚଳ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଧନ ରକ୍ଷା ପାଉଛି, ଆମେ ଏଠାରେ ଆମ ଉପକାର ପାଇଁ ସ୍ଥାପନ କରୁ। ତୁମ ବିସ୍ତୃତ, ଗର୍ଜନାର ଅଂଚଳ, ଉଚ୍ଚ, ଦିବ୍ୟ, ଯାହାର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ସମସ୍ତକୁ ଶୋଭା ପାଉଛି, ହେ ଦେବତା, ଆମ ବଳିକୁ ଦୀଘଳିରେ ନଷ୍ଟ କରନ୍ତୁ ନାହିଁ, ସୂର୍ଯ୍ୟର କିରଣରେ କ୍ଷତି କରନ୍ତୁ ନାହିଁ। ସଭା ଓ ପରିଷଦ ମୋତେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ପ୍ରଜାପତିଙ୍କର କନ୍ୟାମାନେ, ସମ୍ମତିରେ। ଯାହା ସହିତ ଆମେ ଏକତ୍ରିତ ହୁଅ, ସେ ମୋତେ ଶିଖାଉନ୍ତୁ; ମୁଁ ବୃଦ୍ଧମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଉତ୍ତମରୂପେ କଥା କହିପାରିବି। ମୁଁ ତୁମର ନାମ ଜାଣେ, ହେ ସଭା; ତୁମକୁ "ଅକ୍ଷତ" ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ତୁମ ସମସ୍ତ ସଦସ୍ୟ ମୋ ପ୍ରତି ଶୁଭ କଥା କହନ୍ତୁ। ଏଠାରେ ଯେଉଁମାନେ ଏକତ୍ରିତ, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ତେଜ ଓ ବିବେକ ଦେଉଛି। ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ସମସ୍ତ ସଭାର ଭାଗ୍ୟରେ ମୋତେ ଅଂଶୀଦାର କର। ତୁମର ଯେଉଁ ଚିନ୍ତା ଅନ୍ୟଠାରେ ଗଲା, କିମ୍ବା ଏଠାରେ ବାଂଧା ହୋଇଛି, ଆମେ ସେହି ଚିନ୍ତାକୁ ତୁମ ପାଖକୁ ଫେରାଉଛୁ; ତୁମ ମନ ମୋରେ ଆନନ୍ଦ ପାଉ। ଯେପରି ସୂର୍ଯ୍ୟ ତାରାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଉଦିତ ହୋଇ ତାଙ୍କର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ନେଇଯାଏ, ସେପରି ମୁଁ ପୁରୁଷ ଓ ନାରୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଦ୍ୱେଷକୁ ତାଙ୍କର ତେଜ ନେଇଯାଏ। ଯେତେ ଦ୍ୱେଷୀ ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱୀ ଆସୁଛନ୍ତି, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଯେପରି ଶୟନରତ ମାନେ ଉପରେ ଉଦିତ ହୁଏ, ସେପରି ମୁଁ ଦ୍ୱେଷୀଙ୍କ ତେଜ ନେଇଯାଏ। ମୁଁ ଅଦ୍ଭୁତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଚତୁର କାର୍ଯ୍ୟକୁଶଳ, ସତ୍ୟ ପ୍ରେରଣା ଓ ଧନଧାରୀ ସବିତା ଦେବଙ୍କୁ ମଧୁର ଭାବରେ ସ୍ତୁତି କରେ। ତାଙ୍କର ଚିନ୍ତା ଶକ୍ତିରେ ଉପରକୁ ଉଠେ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ; ସୁନିପୁଣ ସୁବର୍ଣ୍ଣହସ୍ତୀ ଦେବତା କ୍ଷମାସହିତ ଆକାଶ କୁ ମାପିଛନ୍ତି।