ଏକ ଦିନ ଦେବତାଙ୍କ ଶକ୍ତିର ଉପାସନା କରାଯାଇଥିଲା, ଯେଉଁଠାରେ ବଜ୍ର ଶତ୍ରୁଙ୍କ ରାଜ୍ୟକୁ ନଷ୍ଟ କରିବା, ତାଙ୍କର ଜୀବନ ନେଇଯିବା, ଏବଂ ତାଙ୍କର ଗଳା ଓ କନ୍ଠା ଭାଙ୍ଗିଦେବା ପ୍ରାର୍ଥନା କରାଯାଇଥିଲା, ଯେପରି ବଳର ଦେବତା ଭୃତ୍ରାକୁ ନଷ୍ଟ କରିଥିଲେ। ବଜ୍ର ତଳକୁ ଉପରକୁ ଲୁଚି ଥିବା ଦେହକୁ ଭୂମି ମଧ୍ୟରେ ଲୁଚାଇ ଦେଇଥିଲା, ଶତ୍ରୁ ଏହି ଶକ୍ତିରେ ପଡିଥିଲେ। ବଜ୍ର ଯେଉଁଜଣ ଜୟ କରିଥିଲେ, ସେଉଁଜଣକୁ ଖୋଜି ନିଅ, ତାଙ୍କର ଶିର ଭୂମିରେ ପଡିଯାଉ, ତାଙ୍କୁ ପଛରେ ଫେରାଇ ଦିଅ। ମୁଁ ଯେତେବେଳେ ଖାଉଛି, ମୋର ଶକ୍ତି ବୃଦ୍ଧି ପାଉଛି; ତେଣୁ ମୁଁ ବଜ୍ରକୁ ଉଠାଇ, ଭୃତ୍ରା ପରି ତାଙ୍କର ଶୋଉଲଡର୍ ଭାଙ୍ଗିଦେଉଛି। ମୁଁ ଯେତେବେଳେ ପିଉଛି, ସମୁଦ୍ର ପରି ସବୁ ଶୋଷି ନିଅଛି; ତାଙ୍କର ପ୍ରାଣ ବାହାର କରିବା ପାଇଁ ଆମେ ସମେତେ ପିଉ। ମୁଁ ଯେତେବେଳେ କହୁଛି, ସମୁଦ୍ର ପରି ସବୁ କହି ଦିଅଛି; ତାଙ୍କର ପ୍ରାଣ କହି ଦିଅ, ଆମେ ଏହାକୁ ସମେତେ କହିବା। ଏହି ଦିବ୍ୟ ଔଷଧି, ଭୂମିରେ ଦିବ୍ୟ ଜନ୍ମ ନେଇଛି, ମୁଁ ତୁମକୁ ଚୁଲରୁ ଖୋଡ଼ିବା ପାଇଁ ନେଉଛି, ଦୃଢତା ପାଇଁ। ଏହି ଔଷଧି ପୁରାତନ ଅଙ୍ଗକୁ ଦୃଢ କର, ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ଅଙ୍ଗକୁ ବୃଦ୍ଧି କର, ଏବଂ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ଅଙ୍ଗକୁ ଅଧିକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କର। ତୁମର ଚୁଲ ଯେଉଁଠି ଚୁଲ ଖସିଯାଏ, ମୂଳସହିତ, କିମ୍ବା ଉଖି ଦିଅ, ଏହି ସାର୍ବଭୌମ ଔଷଧି ସହିତ ମୁଁ ତାହାକୁ ଛିଟିଅ। ଯେଉଁ ଔଷଧି ଜମଦଗ୍ନି ତାଙ୍କର ଝିଅ ପାଇଁ ଚୁଲ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ଖୋଡ଼ିଥିଲେ, ଏହି ଔଷଧି ଭୀତହବ୍ୟ ଅସିତଙ୍କ ଘରୁ ଆଣିଥିଲେ।