ଏକ ଦିନ, ଦେବତାମାନେ ଏକ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଅତି ଆକାଂକ୍ଷାରେ ଭିଜାଇଦେଲେ, ଯେଉଁଥିରେ ଜଳ ଭିତରେ ତାଙ୍କର ଅନ୍ତର ଜଳିଉଠିଲା, ଦୁଃଖ ମିଶିଥିଲା। ମୁଁ, ବରୁଣଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ, ସେଉଁଥିକୁ ତୁମ ପାଇଁ ଜଳାଇ ଦେଉଛି। ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ, ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ—ସେମାନେ ଯେଉଁ ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ଆକାଂକ୍ଷାରେ ଭିଜାଇଦେଲେ, ଜଳ ଭିତରେ ଦୁଃଖ ସହିତ ଜଳିଉଠିଲା, ସେଉଁଥିକୁ ବରୁଣଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ମୁଁ ତୁମ ପାଇଁ ଜଳାଇ ଦେଉଛି। ଏହି ଗାଠିକୁ ଆଉ କିଏ ବାନ୍ଧିଥିଲେ, କିଏ ଜୋଡିଥିଲେ, ଆମ ପାଇଁ କିଏ ଏହାକୁ ନିର୍ମାଣ କରିଥିଲେ—ଯାହାର ଆଜ୍ଞାରେ ଆମେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଛୁ—ସେ ଦେବତା, ଦୂର ପାର ଚାହିଁ, ଆମକୁ ମୁକ୍ତି ଦିଅନ୍ତୁ। ଏହି ଗାଠି, ଋଷିମାନେ ଆଦର କରିଥିବା, ଏହି ବ୍ୟକ୍ତିର ଅସ୍ତ୍ର, ନିୟମର ଆଗରୁ ସ୍ୱୀକୃତ, ବୀର ନାଶକ—ଏହି ଗାଠି, ଏଭଳି ହେଉ। ମୁଁ ମୃତ୍ୟୁରୁ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ, ବାହାରୁ ଯାଉଛି, ଯମ ପାଇଁ ପ୍ରାଣୀରୁ ଚାହିଁ, ବ୍ରହ୍ମ, ତପ, ଉଦ୍ୟମ ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କୁ ଆଣିଛି—ଏହି ଗାଠି ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ବାନ୍ଧିଛି। ଶ୍ରଦ୍ଧାରୁ ଜନ୍ମିତ, ତପସ୍ୟାର ଝିଅ, ଋଷିମାନଙ୍କର ଭଉଣୀ, ପ୍ରାଣୀମାନେ ନିର୍ମାଣ କରିଥିବା—ଏହି ଗାଠି, ଆମକୁ ବୁଦ୍ଧି, ଜ୍ଞାନ, ତପସ୍ୟା ଓ ଶକ୍ତି ଦିଅ। ପ୍ରାଚୀନ ଋଷିମାନେ, ପ୍ରାଣୀ ନିର୍ମାତାମାନେ, ଯେଉଁଥିକୁ ପିନ୍ଧିଥିଲେ—ଏହି ଗାଠି, ଦୀର୍ଘାୟୁ ଦେବା ପାଇଁ ମୋତେ ଆଲିଙ୍ଗନ କର। ଏହି ଦୀଘାର୍ଜୁନ ଶତ୍ରୁ ରାଜ୍ୟକୁ ନଷ୍ଟ କରି, ତାଙ୍କର ଜୀବନ ନେଇଯାଉ, ତାଙ୍କର ଗଳା ଭାଙ୍ଗିଦେଉ, ତାଙ୍କର କନ୍ଠ ଭାଙ୍ଗିଦେଉ, ଶକ୍ତିର ଦେବତା ଭଳି ଭ୍ରିତ୍ରକୁ ନଷ୍ଟ କରିଥିଲେ। ତଳ ଉପର ତଳେ ଲୁଚିଯାଉ, ଭୂମି ଭିତରେ ଲୁଚିଯାଉ, ଦୀଘାର୍ଜୁନ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରହାରିତ ହୋଇ ପଡ଼ିଯାଉ। ଯେଉଁଜଣ ଜୟ ପାଇଥିବା, ତାଙ୍କୁ ଖୋଜ, ତାଙ୍କୁ ପ୍ରହାର କର, ଦୀଘାର୍ଜୁନ, ଜୟକର୍ତାର ମୁଣ୍ଡକୁ ନମାଇଦେଉ, ସେ ପଛରେ ପଡ଼ିଯାଉ। ମୁଁ ଯେତେବେଳେ ଖାଉଛି, ଶକ୍ତି ଲାଭ କରୁଛି, ଏହିପରି ଦୀଘାର୍ଜୁନ ନେଇ, ଭ୍ରିତ୍ରର ତିରୁ ଭାଙ୍ଗିଦେଉଛି। ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ପିଉଛି, ସମୁଦ୍ର ଭଳି ସବୁ ଗ୍ରହଣ କରୁଛି; ତାଙ୍କର ପ୍ରାଣବାୟୁ ଉଦ୍ଧାର କର, ଆମେ ସେକୁ ଏକସাথে ପିଉ। ମୁଁ ଯେତେବେଳେ କହୁଛି, ସମୁଦ୍ର ଭଳି ସବୁ କହୁଛି; ତାଙ୍କର ପ୍ରାଣବାୟୁ କହିଦେଲେ, ଆମେ ସେକୁ ଏକସাথে କହିଦେଉ। ଓ ଦିବ୍ୟ ଉଦ୍ଭିଦ, ପୃଥିବୀରେ ଦିବ୍ୟରୁ ଜନ୍ମିତ, ଓ ଔଷଧି, ମୁଁ ତୁମକୁ କେଶ ଦ୍ୱାରା ଉଖି ନେଉଛି, ଦୃଢ଼ତା ପାଇଁ। ପ୍ରାଚୀନମାନେ ଦୃଢ଼ କର, ଜନ୍ମିତମାନେ ଉତ୍ପାଦନ କର, ଜନ୍ମିତମାନେ ଅଧିକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କର। ତୁମ କେଶ ଯେଉଁଠାରେ ପଡ଼ିଯାଉଛି, ମୂଳ ସହିତ, କିମ୍ବା ଉଖି ନେଉଛି, ଏହି ସାର୍ବଭୌମ ଔଷଧି ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ତାହାକୁ ଛିଟାଇ ଦେଉଛି। ଯେଉଁ ଉଦ୍ଭିଦ ଜମଦଗ୍ନି ତାଙ୍କ ଝିଅ ପାଇଁ କେଶ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ଉଖି ନେଇଥିଲେ, ଏହି ଉଦ୍ଭିଦ ଭୀତହବ୍ୟ ଅସିତଙ୍କ ଘରରୁ ଆଣିଥିଲେ। ସେମାନେ ମୋ ପାଇଁ ଏକଠା ହେଉ, ମାପିଦିଅ, ତୁମ କଳା କେଶ ମୁଣ୍ଡର ଚାରିପାଖରେ ନଳୀର ଭଳି ବଢ଼ିଯାଉ। ମୂଳକୁ ଦୃଢ଼ କର, ଟିପକୁ ଧର, ମଧ୍ୟକୁ ବଢ଼ା, ଓ ଔଷଧି, ତୁମ କଳା କେଶ ମୁଣ୍ଡର ଚାରିପାଖରେ ନଳୀର ଭଳି ବଢ଼ିଯାଉ। ଓ ଔଷଧି, ସବୁ ଉଦ୍ଭିଦ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଆଜି ଏହି ପୁରୁଷକୁ ମୋ ପାଇଁ ଅପୁରୁଷ ଓ ଶକ୍ତିହୀନ କର। ତାଙ୍କୁ ଅପୁରୁଷ କର, ଶକ୍ତିହୀନ କର, ଉପପୁରୁଷ କର; ତାପରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଦୁଇ ପାଥର ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କର ଦୁଇ ଅଣ୍ଡକୁ ଭାଙ୍ଗିଦେଉ। ଅପୁରୁଷ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଅପୁରୁଷ କରୁଛି; ଉପପୁରୁଷ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଉପପୁରୁଷ କରୁଛି; ରସହୀନ, ମୁଁ ତୁମକୁ ରସହୀନ କରୁଛି; ତାଙ୍କର ମୁଣ୍ଡରେ ଅପୁରୁଷତା ଚିହ୍ନ ଓ ମଟକୁ ରଖୁଛି। ତୁମ ଦୁଇ ନଳୀ, ଦେବତାମାନେ ନିର୍ମାଣ କରିଥିବା, ଯେଉଁଥିରୁ ପୁରୁଷତା ଦୃଢ଼ ହୁଏ, ମୁଁ ଲଠଠି ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କ ଅଣ୍ଡରେ ଭାଙ୍ଗିଦେଉଛି। ଯେପରି ମହିଳାମାନେ ଚଟା କୁ ପାଥର ଦ୍ୱାରା ଭାଙ୍ଗିଦେଇ ବୁନାଇବା ପାଇଁ ଦେଇଥିଲେ, ଏଭଳି ମୁଁ ତୁମ ଲିଙ୍ଗକୁ ତାଙ୍କ ଅଣ୍ଡରେ ଭାଙ୍ଗିଦେଉଛି। ଓ ନ୍ୟାସ୍ତିକା, ବଢ଼ିଯାଉ, ମୋ ପାଇଁ ଭଲ ଫଳ ଆଣ, ତୁମର ଶତ ଶାଖା ଓ ତିରିଶି ମୂଳ ଅଛି। ଓ ହଜାରପତ୍ରୀ, ତୁମ ସହିତ ମୁଁ ତାଙ୍କର ହୃଦୟକୁ ଶୁଷ୍କ କରିଦେଉଛି। ତାଙ୍କର ହୃଦୟ ମୋ ଭିତରେ ଶୁଷ୍କ ହେଉ, ତାଙ୍କର ମୁହଁ ମଧ୍ୟ ଶୁଷ୍କ ହେଉ; ଏବେ ତାଙ୍କର ଆକାଂକ୍ଷା ମୋ ପାଇଁ ଶୁଷ୍କ ହେଉ, ଶୁଷ୍କ ମୁହଁ ନିଏ, ଦୂରେ ଚାଲିଯାଉ। ଓ ସଂଯୋଜକ, ଓ ସୁନ୍ଦର, ରୁସ୍ତ, ଶୁଭ, ଏକଠା କର; ସେ ଓ ମୋତେ ଏକଠା କର, ହୃଦୟ ଏକ କର। ଯେପରି ଜଳ ପିଲେ ମୁହଁ ଶୁଷ୍କ ହେଉନାହିଁ, ଏଭଳି ତାଙ୍କର ଆକାଂକ୍ଷା ମୋ ପାଇଁ ଶୁଷ୍କ ହେଉ, ଶୁଷ୍କ ମୁହଁ ନିଏ, ଦୂରେ ଚାଲିଯାଉ। ଯେପରି ଉଦ୍ଭିଦ କୁ ମଙ୍ଗୁସ କାଟି ଦେଇ ପୁଣି ଏକଠା କରିଥିଲେ, ଏଭଳି ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଆକାଂକ୍ଷା ଦ୍ୱାରା ବିଭକ୍ତ ହୋଇଥିବାକୁ ପୁଣି ଏକଠା କର। ଯେପରି ଦୁଇ ଅଜଗର ତାଙ୍କ ପିତା ଓ ମାତା ପାଇଁ ଭୋକ ଲାଗି ଏକଠା ହୁଅନ୍ତି, ଓ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି, ଓ ଜାତବେଦାସ୍, ତାଙ୍କର ଦାନ୍ତକୁ ଶୁଭ କର। ଚାଉଳ, ଜାଉ, ବୁଟ, ତିଳ—ଏହା ତୁମର ଧନ ପାଇଁ ଭାଗ; ତୁମ ଦାନ୍ତ ପିତା ଓ ମାତାକୁ କ୍ଷତି ଦିଅନ୍ତୁନାହିଁ। ଡାକି ଏକଠା କରା, ଶାନ୍ତ, ତୁମ ଦାନ୍ତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶୁଭ ହେଉ; ଶରୀରର କୌଣସି ଦାନ୍ତରୁ ଦ୍ରୁତ୍ୱ ଅନ୍ୟଠାରେ ଯାଉ; ଦାନ୍ତ ପିତା ଓ ମାତାକୁ କ୍ଷତି ଦିଅନ୍ତୁନାହିଁ। ବାୟୁ ଏମାନେ ଏକଠା କରିଛି, ତ୍ୱଷ୍ଟ୍ର ପୋଷଣ ପାଇଁ ଧରିଛି; ଇନ୍ଦ୍ର ଉପରେ କହିଛି, ରୁଦ୍ର ଶକ୍ତି ପାଇଁ ସୁସ୍ଥ କରିଛି। ଲାଲ ଦାଡ଼ି ଦ୍ୱାରା କାନରେ ଦୁଇଟି ଚିହ୍ନ କର; ଓ ଅଶ୍ୱିନୀ, ଏହି ଚିହ୍ନ ଦେଲୁ—ଏହା ଅନ୍ୟ ଅନ୍ୟ ପ୍ରଜାରେ ଭରିପୂରି ହେଉ। ଦେବତା ଓ ଅସୁରମାନେ, ମାନବମାନେ ଯେପରି କରିଥିଲେ, ଏଭଳି ଅଶ୍ୱିନୀ, ଏହି ଚିହ୍ନ କର, ହଜାର ଗୁଣ ଅନ୍ଧାର ଦିଅ। ଉଠିଯାଉ, ତୁମ ମହାନତାରେ ପ୍ରଚୁର ହେଉ, ଓ ଜାଉ; ସମସ୍ତ ବାଧାକୁ ଜୟ କର, ଦିବ୍ୟ ଦାଡ଼ି ତୁମକୁ ଆଘାତ କରନ୍ତୁନାହିଁ।