ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶ ନିଶ୍ୱାସ ନିଅନ୍ତୁ, ଏହି ଦମ୍ରୁର ଶକ୍ତି ବହୁ ସ୍ଥାନରେ ବିସ୍ତାରିତ। ଦମ୍ରୁ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଦେବତାମାନଙ୍କ ସହିତ, ଶତ୍ରୁମାନେଂକୁ ଦୂରେ ଦୂରେ ଦୂରେ ହଟାଇଦିଅ। ତୁମର ଶବ୍ଦ ଉଚ୍ଚ୍ୱସିତ ହେଉ, ଶକ୍ତି ଓ ପ୍ରଭାବ ଆମ ପାଖକୁ ଆସୁ, ଅପମଙ୍ଗଳକୁ ଆକ୍ରମଣ କରି ଦୂରେ ହଟାଅ। ଦମ୍ରୁ, ଅଶୁଭ ଶକ୍ତିମାନେଂକୁ ହଟାଇଦିଅ, ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ମୁଷ୍ଟି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଉ। ଆମେ ବିଜୟୀ ହେବାକୁ ଚାହୁଁ, ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନେ ବିଜୟୀ ହେଉ, ଝଣ୍ଡାଉଠାଇ ଦମ୍ରୁ ଝଙ୍କାର କରୁ। ଘୋଡ଼ା ଓ ରଥ ସହିତ ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ଆମ ପାଇଁ ଆଗକୁ ବଢ଼ନ୍ତୁ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମର ରଥିମାନେ ବିଜୟୀ ହେଉ। ଏହି ସମୟରେ, ଏକ ଲାଲ, ରକ୍ତମୟ, ଫୁଲିଯାଇଥିବା ଗଛ ଓ ତାହାର ଶାଖା ଉପରେ ମୁଁ ମାଂସ ଅପସାରଣ କରୁଛି। ବଳାସ ଗଛର ଦୁଇଟି ଫୁଲିଯାଇଥିବା ଅଂଶ, ଯେଉଁମାନେ ବାହୁଳା ଓ କଟିରେ ଲୁଚିଛି, ତାହାର ଉପଚାର ମୁଁ ଜାଣିଛି—ଚିପୁଦ୍ରୁ ନାମକ ଔଷଧ, ଯାହା ସବୁକିଛି ଦେଖିପାରେ। ଅଂଗ, କାନ, ଚକ୍ଷୁରେ ଯେଉଁ ରୋଗ ବିସ୍ତାରିତ ହୋଇଛି, ଆମେ ସେହି ଫୁଲିଥିବା, ବିସ୍ତାରିତ ଓ ହୃଦ୍ରୋଗକୁ ହଟାଉଛୁ। ଅଜଣା ରୋଗ, ତଳକୁ ଯାଉଥିବା ଯକ୍ଷ୍ମାକୁ ଆମେ ଦୂର କରୁଛୁ। ତାରାମାନେ ଶକଧୂମକୁ ରାଜା ବାଣିଲେ। ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ସମୃଦ୍ଧି ପଠାଇଛି—ଏହି ରାଜ୍ୟ ସୁରକ୍ଷିତ ରହୁ। ଦିନର ମଧ୍ୟଭାଗରେ, ସନ୍ଧ୍ୟାରେ, ପ୍ରଭାତରେ, ଓ ରାତିରେ ସମୃଦ୍ଧି ଆମ ପାଖକୁ ଆସୁ। ଦିନ ଓ ରାତି, ତାରା, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଚନ୍ଦ୍ରମାରୁ ସମୃଦ୍ଧି ଆମ ପାଖକୁ ଆସୁ, ରାଜା ଶକଧୂମ, ଆମେ ଏହି ଦାନ ଚାହୁଁ। ଯିଏ ଆମ ପାଇଁ ସନ୍ଧ୍ୟାରେ, ରାତିରେ, ଦିନରେ ସମୃଦ୍ଧି ଦେଇଛନ୍ତି, ସେହି ତାରାମାନଙ୍କ ରାଜା ଶକଧୂମଙ୍କୁ ସଦା ନମସ୍କାର। ମୁଁ ଭାଗ, ଶାଂଶପେନ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ପୃଥିବୀ ସହିତ ନିଜକୁ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ କରୁଛି। ଅପମଙ୍ଗଳ ଆମ ପାଖକୁ ଆସିନପାରୁ। ଯାହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଗଛମାନେଂକୁ ଜୟ କରିଛ, ଭାଗ ଓ ତେଜସ୍ୱିତା ସହିତ, ତାହା ଦ୍ୱାରା ମୋତେ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ କର, ଅପମଙ୍ଗଳ ଆସିନପାରୁ। ହେ ଅନ୍ଧା ଓ ପୁନଃପୁନଃ ଫେରିଆସୁଥିବା ଭାଗ୍ୟ, ତୁମେ ଗଛମାନେଂକ ମଧ୍ୟରେ ବସିଛ, ମୋତେ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ କର, ଶତ୍ରୁମାନେ କ୍ଲାନ୍ତି ଅନୁଭବ କରନ୍ତୁ। ରଥିମାନଙ୍କ ଆକାଂକ୍ଷା, ଅପ୍ସରାମାନଙ୍କ ଆଶା—ହେ ଦେବତାମାନେ, ସେହି ଆକାଂକ୍ଷା ଦୂର କର, ମୋତେ ଦୁଃଖ ଦିଅନ୍ତୁ ନାହିଁ। ସେ ମୋତେ ସ୍ମରଣ କରୁ, ମୋର ପ୍ରିୟା ମୋତେ ସ୍ମରଣ କରୁ—ହେ ଦେବତାମାନେ, ସେହି ଆକାଂକ୍ଷା ଦୂର କର, ମୋତେ ଦୁଃଖ ଦିଅନ୍ତୁ ନାହିଁ। ଯେପରି ସେ ମୋତେ ସ୍ମରଣ କରେ, ସେପରି ମୁଁ ତାଙ୍କୁ କେବେ ସ୍ମରଣ କରିନ, ଦେବତାମାନେ, ସେହି ଆଶା ଦୂର କର, ମୋତେ ଦୁଃଖ ଦିଅନ୍ତୁ ନାହିଁ। ମାରୁତ, ମଧ୍ୟାକାଶ, ଅଗ୍ନି—ମୋତେ ଆନନ୍ଦ ଦିଅ, ଏହି ଆଶା ମୋତେ ଦୁଃଖ ଦିଅନ୍ତୁ ନାହିଁ। ମୁଣ୍ଡରୁ, ଧନରୁ, ଦେହରୁ ଏହି ଆଶାକୁ ତଳକୁ ପକାଉଛି—ଦେବତାମାନେ, ଏହି ଆଶାକୁ ଦୂର କର, ମୋତେ ଦୁଃଖ ଦିଅନ୍ତୁ ନାହିଁ। ଅନୁମତି, ଏହି କାର୍ଯ୍ୟରେ ଅନୁଗ୍ରହ କର; ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ, ହୋମକୁ ନମସ୍କାର—ଦେବତାମାନେ, ଏହି ଆଶାକୁ ଦୂର କର, ମୋତେ ଦୁଃଖ ଦିଅନ୍ତୁ ନାହିଁ। ଯେବେ ତୁମେ ତିନି ଯୋଜନା, ପାଞ୍ଚ ଯୋଜନା ଦୌଡ଼ିବ, ଆଶ୍ୱିନୀଦ୍ଵୟ, ତେବେ ତୁମେ ପୁନଃ ଫେରି ଆସିବ; ତୁମେ ଆମ ପୁଅମାନଙ୍କର ପିତା। ଯାହାକୁ ଦେବତାମାନେ ଆଶାରେ ଭିଜାଇଛନ୍ତି, ଜଳରେ ଜଳିଉଥିବା, କ୍ଷୁଦ୍ରତା ସହିତ—ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଭରୁଣଙ୍କ ଆଜ୍ଞାନୁସାରେ ତୁମ ପାଇଁ ଦଗ୍ଧ କରୁଛି। ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ଯାହାକୁ ଆଶାରେ ଭିଜାଇଛନ୍ତି, ଜଳରେ ଜଳିଉଥିବା, ଦୁଃଖ ସହିତ—ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ତୁମ ପାଇଁ ଭରୁଣଙ୍କ ଆଜ୍ଞାନୁସାରେ ଦଗ୍ଧ କରୁଛି। ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ମିତ୍ର ଓ ଭରୁଣା ଯେଉଁଠି ଆଶାରେ ଭିଜାଇଛନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ମୁଁ ତୁମ ପାଇଁ ଭରୁଣଙ୍କ ଆଜ୍ଞାନୁସାରେ ଦଗ୍ଧ କରୁଛି। ଯେ ଦେବତା ଏହି କମ୍ବଳକୁ ବାନ୍ଧିଛନ୍ତି, ଯିଏ ଏହାକୁ ଯୋଡ଼ିଛନ୍ତି, ଯିଏ ଆମ ପାଇଁ ଏହାକୁ ଏକତ୍ର କରିଛନ୍ତି—ଯାହାର ଆଜ୍ଞାରେ ଆମେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଛୁ, ସେ ଦୂର ପାର ଚାହିଁ, ଆମକୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତୁ। ତୁମେ ପୂଜିତ, ଋଷିମାନେ ତୁମକୁ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି, ଏହି ଯୋଦ୍ଧାର ଅସ୍ତ୍ର; ପ୍ରଥମେ ବ୍ରତ ଗ୍ରହଣ କର, ବୀର ନାଶକ ହେଉ—ଏହି କମ୍ବଳ! ମୁଁ ମୃତ୍ୟୁରୁ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ, ବାହାରକୁ ଯାଉଛି, ଯମଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କରୁଛି; ବ୍ରହ୍ମ, ତପସ୍ୟା, ପ୍ରୟାସ ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କୁ ଆଣିଛି—ଏହି କମ୍ବଳ ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କୁ ବାନ୍ଧିଛି। ଶ୍ରଦ୍ଧାରୁ ଜନ୍ମ, ତପସ୍ୟାର ଝିଅ, ଋଷିମାନଙ୍କ ଭଉଣୀ, ଭୂତମାନେ ତୁମକୁ ତିଆରି କରିଛନ୍ତି—କମ୍ବଳ, ଆମକୁ ଜ୍ଞାନ, ବୁଦ୍ଧି, ତପସ୍ୟା ଓ ଶକ୍ତି ଦିଅ। ପୂର୍ବ କାଳର ଋଷିମାନେ, ଭୂତମାନେ ଯେଉଁଥିରେ ପିନ୍ଧିଥିଲେ—ସେହି କମ୍ବଳ, ଆମକୁ ଦୀର୍ଘାୟୁ ଦିଅ। ଏହି ବଜ୍ର ଆନନ୍ଦ ଆଣୁ, ଶତ୍ରୁଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ଧ୍ଵଂସ କରୁ, ତାଙ୍କର ଜୀବନ ନେଇଯାଉ; ଗଳା ଓ ହାଡ଼ ଭାଙ୍ଗିଦିଅ, ଯେପରି ଶକ୍ତିର ମାଲିକ ବୃତ୍ରକୁ ହତ୍ୟା କରିଥିଲେ। ତଳକୁ ଉପରକୁ ଲୁଚାଇଦିଅ, ପୃଥିବୀରେ ଲୁଚିଯାଉ; ବଜ୍ର ଦ୍ୱାରା ସେ ଚିତ୍ତ ହୋଇ ପଡ଼ିଯାଉ। ଯିଏ ଜୟ କରେ, ତାକୁ ଖୋଜ, ତାକୁ ପ୍ରହାର କର; ବଜ୍ର, ଜୟୀଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ ତଳକୁ ନେଇଯାଉ, ସେ ପଛକୁ ପଡ଼ିଯାଉ। ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ଖାଏ, ଶକ୍ତି ଲାଭ କରେ; ଏପରି ମୁଁ ବଜ୍ର ଉଠାଏ, ବୃତ୍ରଙ୍କ ଶରୀର ଭାଙ୍ଗିଦେଉଛି। ଯାହା ମୁଁ ପିଏ, ସମୁଦ୍ର ଭଳି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପିଏ; ତାଙ୍କର ପ୍ରାଣ ଆଣିଦିଅ, ଆମେ ଏକାଠି ତାକୁ ପିଉ। ଯାହା ମୁଁ କହେ, ସମୁଦ୍ର ଭଳି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କହେ; ତାଙ୍କର ପ୍ରାଣ କହିଦିଅ, ଆମେ ଏକାଠି କହିଦିଅ। ଦେବତା ଉଦ୍ଭିଦ, ଭୂମିରେ ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଜନ୍ମ, ମୁଁ ତୁମକୁ କେଶ ପାଇଁ ଖୋଦୁଛି, ଦୃଢତା ପାଇଁ। ପୁରୁଣାମାନେ ଦୃଢ ହେଉ, ଜନ୍ମିଥିବାମାନେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଉ, ଜନ୍ମିଥିବାମାନେ ଅଧିକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଉ। ତୁମ କେଶ ଯାହା ଝଡ଼ିଯାଇଛି, ମୂଳ ସହିତ, କିମ୍ବା ଉଖିଡ଼ିଯାଇଛି, ଏହି ସାର୍ବଭୌମ ଔଷଧ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ତାକୁ ସିଞ୍ଚିଅଛି।