ଏକ ସୁନ୍ଦର ଦିନରେ, ସବୁ ଦେବତା ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ । ସେମାନେ ଜାଣିଲେ, ଏଠାରେ ଯିଏ ଜଗତକୁ ଜାଣେ, ସେ ଏଠିର ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ୱୀକୃତି ଲଭିଥାଏ । ତେଣୁ ସେମାନେ ଆଶୀର୍ବାଦ କଲେ, “ଯେଉଁ ବ୍ୟକ୍ତି ଯଜ୍ଞ କରେ, ତାଙ୍କ ସମସ୍ତ କାମନା ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉ, ତାଙ୍କ ଦାନ ଓ କ୍ରିୟା ସଫଳ ହେଉ ।” ଏଠିରେ ଦେବତାମାନେ ଏହି ଉପାସନାକୁ ସ୍ୱୀକାର କରି, କହିଲେ, “ଦେବତାମାନେ ହେଉଛନ୍ତି ପୂର୍ବଜ, ପୂର୍ବଜମାନେ ହେଉଛନ୍ତି ଦେବତା; ଯେଉଁଠି ମୁଁ ଅଛି, ମୁଁ ସେଠି ଅଛି ।” ଏଠିରେ ଏକ ଉପାସକ କହିଲେ, “ମୁଁ ରନ୍ଧି, ମୁଁ ଦେଉଛି; ମୁଁ ଯଜ୍ଞ କରି, ଯାହା ଦିଆଯାଏ ଦେଉଛି—ମୋତେ ତ୍ୟାଗ କରିବେ ନାହିଁ ।” ସେ ଦେବତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରି, ରାଜାଙ୍କୁ ଉପରେ ଦୃଢ଼ ହେବା ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ—“ଏହି ସ୍ଥିତି ସ୍ୱର୍ଗରେ ଦୃଢ଼ ହେଉ, ଆମ ସଫଳତା ଚିହ୍ନିବେ, ଦୟା କରିବେ ।” ଏବେ ଆକାଶ ଓ ମଧ୍ୟଖଣ୍ଡରୁ ଏକ ଛୋଟ ପାଣିର ବୁନ୍ଦ ପଡ଼ିଲା । ଏହି ପବିତ୍ର ଜଳ ଏଉଁଠି ଭୂମିରେ ଛିଁଟିଗଲା । ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରି, ଉପାସକ କହିଲେ—“ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶକ୍ତି ଓ ରସରେ, ମନ୍ତ୍ର, ଯଜ୍ଞ, ଓ ଧର୍ମକର୍ମରେ, ମୁଁ ଅନୁସ୍ଥିତ ହେଉଛି ।” ଯଦି ଏହି ପାଣି ଗଛରୁ ପଡ଼ିଛି, ତେବେ ସେ ଗଛର ଫଳ; ଯଦି ମଧ୍ୟଖଣ୍ଡରୁ, ତେବେ ଏହା ପବନ । ଯେଉଁଠି ଏହି ପାଣି ଦେହ କିମ୍ବା ଜାମାକୁ ଛୁଇଁଛି, ତାହା ଦୁଃଖ ଓ ଅଶୁଭକୁ ଦୂର କରୁ । ଏହି ପବିତ୍ର ଜଳ ମୋତେ ଅନୁଲେପନ, ସୁଗନ୍ଧ, ଧନ, ଏବଂ ତେଜ ଦିଅ—ଏବଂ ଏକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସନ୍ତାନ ଦିଅ । ଯେଉଁଠି ପବିତ୍ରତା ଅଛି, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ମୋ ଉପରେ ଛିଁଟିଦିଅ; ଦୁଃଖ, ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟ ଓ ଶତ୍ରୁତା ଆସିନପାରୁ । ଏହି ସମୟରେ ଗଛକୁ ଉପାସନା କରାଯାଏ—“ହେ ଗଛ, ତୁମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ମିତ୍ର ହେଉ, ଆମ ପଥ ହେଉ, ବୀର ହେଉ । ଗାଁଧାରା ଛଡ଼ି ଦୃଢ଼ ହେଉ, ତୁମର ଜୟ ଅବିଚଳ ହେଉ ।” ସେ ଗଛ ଦିଗବିଦିଗରୁ ଶକ୍ତି ଏବଂ ପାଣିର ତେଜରେ ଆବୃତ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ବଜ୍ର ଓ ରଥକୁ ଆହ୍ୱାନ କରି ଅର୍ପଣ କରାଯାଏ । ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଶକ୍ତି, ମାରୁତଙ୍କ ଦଳ, ମିତ୍ରଙ୍କ ଗଭର୍ଭ, ଓ ବରୁଣଙ୍କ ନାଭି ଏହି ଅର୍ପଣ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ, ରଥ ଆଣନ୍ତୁ, ଓ ଦାନ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ । ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶ ଶ୍ୱାସ ନିଅନ୍ତୁ; ହେ ଢୋଳ, ତୁମର ଶକ୍ତି ସମସ୍ତଠାରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ; ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଦେବତାଙ୍କ ସହିତ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଦୂର କର । ତୁମର ଧ୍ୱନି ଗଞ୍ଜିଉ, ଶକ୍ତି ଓ ଶାସନ ଆସୁ; ଅଶୁଭକୁ ଆକ୍ରମଣ କର, ହେ ଢୋଳ, ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ମୁଷ୍ଟି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୁଅ । ଆମେ ଜିତିବା, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଜିତିବା, ଧ୍ୱଜାଂକିତ ଢୋଳ ଗଞ୍ଜିଉ; ଘୋଡ଼ା ଓ ରଥ ଚଳାଇ ଆମ ପାଇଁ ଯୁଦ୍ଧ କରନ୍ତୁ; ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ରଥୀ ଜୟୀ ହେଉ । ଏଠି ଏକ ଲାଲ, ରକ୍ତ ଓ ଫୁଲିଥିବା ଔଷଧି ଓ ଗଛ ଅଛି, ମୁଁ ତାହାର ମାଂସ ଅପସାରଣ କରେ । ବଲାସ ଗଛର ଦୁଇଟି ଫୁଲିଥିବା ଅଂଶ, ଯାହା କାନ୍ଧ ଓ କଟିରେ ଲୁଚିଛି, ତାହାର ଚିକିତ୍ସା ମୁଁ ଜାଣେ—ଚିପୁଦ୍ରୁ ନାମକ ଔଷଧ, ସବୁ କିଛି ଦେଖେ । ଯେଉଁଠି ଦେହ, କାନ, ଚକ୍ଷୁ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅଂଗରେ ଫୁଲିଥିବା ରୋଗ, ହୃଦ୍ରୋଗ, ଅଜଣା ଯକ୍ଷ୍ମା ଆମେ ଦୂର କରିଦେଉଛୁ । ତାରାମାନେ ଶକଧୂମାଙ୍କୁ ରାଜା କରିଛନ୍ତି । ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ସମୃଦ୍ଧି ଦେଇଛି—ଏହି ରାଜ୍ୟ ସୁରକ୍ଷିତ ରହୁ । ଦିନ ମଧ୍ୟାନ୍ହ, ସନ୍ଧ୍ୟା, ପ୍ରଭାତ ଓ ରାତିରେ ସମୃଦ୍ଧି ଆମ ପାଖରେ ରହୁ । ଦିନ, ରାତି, ତାରା, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଚନ୍ଦ୍ରମା—ଏଠାରୁ ସମୃଦ୍ଧି ଦିଅ, ଶକଧୂମା ରାଜା, ଏହି ଆଶୀର୍ବାଦ ଦିଅ । ଯିଏ ଆମ ପାଇଁ ସନ୍ଧ୍ୟା, ରାତି କିମ୍ବା ଦିନରେ ସମୃଦ୍ଧି ଦେଇଛନ୍ତି, ସେ ତାରାଙ୍କ ରାଜା ଶକଧୂମାଙ୍କୁ ସଦା ନମସ୍କାର । ଭାଗ, ଶାଂଶପେନ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ପୃଥିବୀ ସହିତ ମୁଁ ଆମକୁ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ କରେ; ବିପଦ ଆସିନପାରୁ । ଯେଉଁ ଶକ୍ତି ତୁମେ ଗଛକୁ ଜୟ କରିଛ, ଭାଗ ଓ ତେଜ ସହିତ—ତାହା ସହିତ ମୋତେ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ କର, ବିପଦ ଆସିନପାରୁ । ହେ ଲକ୍ଷ୍ମୀ, ଯିଏ ଅନ୍ଧ, ଯିଏ ପୁନଃ ପୁନଃ ଫେରିଥାଏ, ଗଛ ମଧ୍ୟରେ ବିରାଜିଥାଏ—ତୁମେ ମୋତେ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ କର, ଶତ୍ରୁମାନେ ଦୁର୍ବଳ ହେଉ । ରଥୀଙ୍କ ଆକାଂକ୍ଷା, ଅପ୍ସରାମାନେ ଚାହାଁଥିବା ଆଶା—ହେ ଦେବତାମାନେ, ଏହି ଆକାଂକ୍ଷା ଦୂର କର, ଏହି ଦୁଃଖ ଦିଅନାହିଁ । ସେ ମୋତେ ସ୍ମରଣ କରୁ, ମୋ ପ୍ରିୟା ମୋତେ ସ୍ମରଣ କରୁ—ହେ ଦେବତାମାନେ, ଏହି ଆକାଂକ୍ଷା ଦୂର କର, ଦୁଃଖ ଦିଅନାହିଁ । ଯେପରି ସେ ମୋତେ ସ୍ମରଣ କରେ, ମୁଁ ତାଙ୍କୁ କଦାପି ସ୍ମରଣ ନ କରିଉ—ହେ ଦେବତାମାନେ, ଏହି ଆକାଂକ୍ଷା ଦୂର କର, ଦୁଃଖ ଦିଅନାହିଁ । ମାରୁତ, ମଧ୍ୟଖଣ୍ଡ, ଅଗ୍ନି—ମୋତେ ଆନନ୍ଦ ଦିଅ, ଏହି ଆକାଂକ୍ଷା ଦୁଃଖ ଦିଅନାହିଁ । ମୁଣ୍ଡରୁ, ଧନରୁ, ଦେହରୁ ଏହି ଆକାଂକ୍ଷା ହଟିଯାଉ; ଦେବତାମାନେ, ଏହି ଆକାଂକ୍ଷା ଦୂର କର, ଦୁଃଖ ଦିଅନାହିଁ । ଅନୁମତି ଏହି କାର୍ଯ୍ୟରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଉ; ଇଚ୍ଛା, ଅର୍ପଣରେ ନମସ୍କାର—ଦେବତାମାନେ, ଆକାଂକ୍ଷା ଦୂର କର । ଯେତେବେଳେ ଆଶ୍ୱିନ ତିନି ଯୋଜନା, ପାଞ୍ଚ ଯୋଜନା ଦୌଡ଼ନ୍ତି, ସେମାନେ ପୁନଃ ଫେରନ୍ତି; ସେମାନେ ଆମ ସନ୍ତାନଙ୍କ ପିତା । ଯାହାକୁ ଦେବତାମାନେ ଆକାଂକ୍ଷାରେ ଭିଜାଇଛନ୍ତି, ଜଳରେ ଜଳିଉଛନ୍ତି, ଦୁଃଖ ସହିତ, ସେଉଁଠି ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଭସ୍ମ କରେ, ବରୁଣଙ୍କ ଆଦେଶରେ । ଯେଉଁଠି ସମସ୍ତ ଦେବତା ଏଭଳି କରନ୍ତି, ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣା, ସେମାନେ ଆକାଂକ୍ଷା ଓ ଦୁଃଖରେ ଭିଜାଉଛନ୍ତି, ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ବରୁଣଙ୍କ ଆଦେଶରେ ଭସ୍ମ କରେ । ଯେ ଦେବତା ଏହି କମରବନ୍ଧନୀକୁ ବାନ୍ଧିଛନ୍ତି, ଏହାକୁ ଯୋଡ଼ିଛନ୍ତି, ଯାହାର ଆଦେଶରେ ଆମେ କର୍ମ କରୁଛୁ—ସେ ଆମକୁ ମୋକ୍ଷ ଦିଅନ୍ତୁ । ଏହି ବନ୍ଧନୀ ଋଷିମାନେ ପୂଜିଛନ୍ତି, ଏହି ଅସ୍ତ୍ର, ପ୍ରଥମ ନିୟମ ଭୋଗୀ, ବୀର ନାଶକ—ଏହି ଭାବରେ ଥାଉ । ମୁଁ ମୃତ୍ୟୁରୁ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ଭାବରେ ବାହାରୁଛି, ଯମ ପାଇଁ ଅନୁସନ୍ଧାନ କରୁଛି; ବ୍ରହ୍ମ, ତପ, ପ୍ରୟାସ ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କୁ ଆଣିଛି—ଏହି କମରବନ୍ଧନୀ ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କୁ ବାନ୍ଧିଛି । ଶ୍ରଦ୍ଧାରୁ ଜନ୍ମ, ତପସ୍ୱିନୀର ଝିଅ, ଋଷିମାନଙ୍କ ଭଉଣୀ, ଭୂତମାନେ ତିଆରି କରିଛନ୍ତି—ହେ ବନ୍ଧନୀ, ଆମକୁ ବୁଦ୍ଧି, ଜ୍ଞାନ, ତପ ଓ ଶକ୍ତି ଦିଅ ।