ଏକ ସମୟର କଥା, ଯେଉଁଠି ମନୁଷ୍ୟମାନେ ତାଙ୍କର ଜୀବନର ଦାୟିତ୍ୱ, ପାପ ଓ ଋଣରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇବା ପାଇଁ ଦେବତା ଓ ପିତୃଦେବତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରୁଥିଲେ। ସେମାନେ ଏହି ପ୍ରାର୍ଥନା କରିଲେ—“ଆମେ ଏଠାରେ, ପରଲୋକରେ, ଓ ତୃତୀୟ ଲୋକରେ ଋଣମୁକ୍ତ ହେବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ। ଦେବତା ଓ ପିତୃମାନଙ୍କର ସମସ୍ତ ପଥରେ ଆମେ ଋଣମୁକ୍ତ ଅବସ୍ଥାରେ ବିହାର କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ।” ସେମାନେ ଦୂତି ଓ ଦ୍ୟୂତକ୍ରୀଡ଼ା ଦ୍ୱାରା ହାତରେ ଯେଉଁ ପାପ କରିଥିଲେ, ତାହାରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇବା ପାଇଁ କ୍ରୂର ଅପ୍ସରା ଓ ଉଗ୍ରଜିତାଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କଲେ—“ଆଜି ଆମେ ଏହି ଋଣରୁ ମୁକ୍ତି ଦିଅ। ଯେଉଁ ଦ୍ୟୂତକ୍ରୀଡ଼ାରେ ଅପରାଧ କରିଛୁ, ତାହାରୁ ଅପ୍ସରାମାନେ ଆମକୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତୁ। ଯମଲୋକରେ ନ ରୁହୁ ଋଣ, ନ ରୁହୁ ଋଣୀ।” ଯେଉଁଠାରୁ ଋଣ ନେଇଛି, ଯାହାଙ୍କର ସ୍ତ୍ରୀ ସମ୍ପର୍କରେ ଗଲିଛି, କିମ୍ବା ଯାହାଙ୍କଠାରେ ଦୟା ମାଗିଛି—ସେମାନଙ୍କର କଥା ଦେବତା ମଧୁର କରନ୍ତୁ, ଦେବପତ୍ନୀ ଅପ୍ସରାମାନେ ଆଶୀର୍ବାଦ କରନ୍ତୁ। ଅପରାଧ ଓ ଋଣ ଯେଉଁଠୁ ହେଉ, ଖାଦ୍ୟ କିମ୍ବା ଦ୍ୟୂତରେ ଯେଉଁ ଋଣ ହୋଇଥାଏ, ତାହାକୁ ଅଗ୍ନି ଦେବ, ବିଶ୍ୱାନର ଆମକୁ ଧାର୍ମିକ ଲୋକକୁ ନେଇଯାଉନ୍ତୁ। ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟ ଯଦି କିଛି ଋଣ ରହିଛି, ବିଶ୍ୱାନର ତାହା ଜାଣନ୍ତି; ଆମେ ଏହି ଅପରାଧକୁ ଅନୁଭବ କରି, ପୂର୍ଣ୍ଣାହୁତି ସହିତ ଏକତା ପାଉ। ବିଶ୍ୱାନର ଶୁଧ୍ଧିକର୍ତ୍ତା, ଯେଉଁଠାରେ ଅଜ୍ଞାନରେ କିଛି ଅପରାଧ କରିଛି, ମନରେ ଚିନ୍ତା କରିଛି, ତାହାକୁ ଶୁଧ୍ଧ କରନ୍ତୁ। ଯେଉଁ ଅପରାଧ ଆମେ ମଧ୍ୟଲୋକ, ପୃଥିବୀ, ଆକାଶ, ବା ମା-ବାପା ପ୍ରତି କରିଛୁ, ଗୃହପତ୍ୟ ଅଗ୍ନି ଆମକୁ ସେଠାରୁ ଦୂରେ ନେଇ ଧାର୍ମିକ ଲୋକରେ ପହଞ୍ଚାଇଦିଅନ୍ତୁ। ପୃଥିବୀ ଆମର ମା, ଅଦିତି ଜନନୀ, ମଧ୍ୟଲୋକ ଭାଇ, ଦିଗ୍ବନ୍ଧନ ନ ହେଉ; ଦ୍ୟୌଃ ବାପା, ପିତୃଦେବତାଙ୍କର ଅଂଶ ଶୁଭ ହେଉ, ମୃତ୍ୟୁକୁ ଜୟ କରି, ଆମେ ଲୋକରୁ ଅପସୃତ ହେବା ନାହିଁ। ଯେଉଁ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଶୁଭ ମନର ମିତ୍ରମାନେ ଦେହରୁ ରୋଗ ଛାଡି ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି, ସେଠାରେ ଆମେ ମା-ବାପା, ସନ୍ତାନ ସମେତ ଦେଖିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ। ବରୁଣଙ୍କ ବନ୍ଧନ ଉପର ଓ ତଳ ଆମଠାରୁ ଖୋଲିଯାଉ, ଦୁଷ୍ଵପ୍ନ ଓ ଅପମଙ୍ଗଳ ଦୂରେ ଯାଉ, ଏବଂ ଆମେ ଧାର୍ମିକ ଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ। କଠ, ରଶି, ପୃଥିବୀ କିମ୍ବା କଥାରେ ଯେଉଁ ବନ୍ଧନ ଅଛି, ଗୃହପତ୍ୟ ଅଗ୍ନି ଆମକୁ ଏହାରୁ ଦୂରେ ନେଉନ୍ତୁ। ସମାବେଶରେ ଶୁଭ ନାମଧାରୀ ମୁକ୍ତିଦାତା ଉଠନ୍ତୁ, ଅମୃତଦାତା ଆମକୁ ମୁକ୍ତି ଦିଅନ୍ତୁ। ମାଟିର ଗର୍ଭରୁ ଶିଶୁ ଯେପରି ମୁକ୍ତି ପାଏ, ସେପରି ସମସ୍ତ ପଥରେ ଆମେ ମୁକ୍ତ ଭାବେ ଚାଲିପାରିବା। ଏହି ଅଂଶ ଆମେ ବିଶ୍ୱକର୍ମାଙ୍କୁ ଦେଉଛୁ, ସତ୍ୟର ପ୍ରଥମଜନ୍ମା; ଆମେ ଯାହା ଦେଇଛୁ, ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ଅତିକ୍ରମ କରି, ଅଖଣ୍ଡ ସୂତ୍ର ଅତିକ୍ରମ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ। ଯେଉଁମାନେ ପିତୃଦାନ ଲାଗି ଅଖଣ୍ଡ ସୂତ୍ର ଅତିକ୍ରମ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗ ପ୍ରାପ୍ତି ପାଇଁ ଦାତା ହୁଅନ୍ତୁ। ଯେଉଁ ଆହୁତି ଅଗ୍ନିରେ ଦିଆଯାଇଛି, ତାହାର ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁ ଦମ୍ପତି ଏକତ୍ର ଶରଣ ନଅନ୍ତୁ। ତପସ୍ୟା ଓ ଏକାଗ୍ର ମନ ଦ୍ୱାରା ମହାୟଜ୍ଞରେ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହେଉଛି, ଅଗ୍ନି ଆମକୁ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ଅତିକ୍ରମ କରି, ତୃତୀୟ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଅନନ୍ଦ ଦିଅନ୍ତୁ। ଶୁଧ୍ଧ ଓ ଶୁଧ୍ଧିତା ନାରୀମାନେ ପୂଜାରିଙ୍କ ହାତରେ ବିଶେଷ ଆସନରେ ବସନ୍ତି; ଏହି ଅଭିଷେକ ଦ୍ୱାରା ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ମାରୁତମାନେ ଆମ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରନ୍ତୁ। ଏହି ଆସନ ଆମେ ସମାବେଶିତମାନେ ପାଇଁ ଦେଉଛୁ, ଯାହା ଜାତଵେଦାସ୍ ଧନ ଭାବେ ଆଣିଛନ୍ତି; ଯଜ୍ମାନ ଶୁଭ ଭାବେ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତୁ, ସେଁ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱର୍ଗରେ ପରିଚିତ ହେଉ। ଦେବମାନେ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଏହି ଯଜ୍ମାନକୁ ଚିହ୍ନନ୍ତୁ, ସେଁ ଏଠାର ଲୋକକୁ ଜାଣେ; ତାଙ୍କର କ୍ରିୟା ଓ ଦାନ ଫଳିବ। ଦେବମାନେ ପିତୃ, ପିତୃମାନେ ଦେବ; ଯେଉଁଠି ଆମେ, ସେଉଁ ଆମେ। ଆମେ ରନ୍ଧୁଛୁ, ଦେଉଛୁ; ଯଜ୍ଞ କରୁଛୁ, ଦାନ ଦେଉଛୁ—ମୋତେ ତ୍ୟାଗ କରିବେ ନାହିଁ। ହେ ରାଜା, ସ୍ୱର୍ଗରେ ଦୃଢ଼ ରୁହନ୍ତୁ, ଏହି ଦୃଢ଼ ହେଉ; ଆମ ପୂରଣ ଜାଣନ୍ତୁ, ଦେବତା ଭାବେ ଦୟା କରନ୍ତୁ। ବିଶାଳ ଆକାଶ ଓ ମଧ୍ୟଲୋକରୁ ଏକ ଛୋଟ ପାଣି ବିନ୍ଦୁ ଆମଉପରେ ପଡ଼ିଲା। ଅଗ୍ନି, ଶକ୍ତି ଓ ରସରେ, ମନ୍ତ୍ର, ଯଜ୍ଞ ଓ ଧାର୍ମିକ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଆମେ ଉତ୍ସାହିତ। ଏହି ପାଣି ଗଛରୁ ପଡ଼ିଛି କି, ତେବେ ଏହା ତାହାର ଫଳ; ମଧ୍ୟଲୋକରୁ ହେଲେ, ଏହା ପବନ। ଯେଉଁଠି ଶରୀର କିମ୍ବା ବସ୍ତ୍ରକୁ ଛୁଇଁଛି, ପାଣି ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟ ଦୂରେ ନେଉ। ଅଭିଷେକ, ସୁଗନ୍ଧ, ସମୃଦ୍ଧି, ସୁନା, ତେଜସ୍ବିତା—ଏସବୁ ମୋତେ ମିଳୁ, ଏବଂ ଏକ ସୁପୁତ୍ର। ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ବସ୍ତୁ ମୋପରି ବ୍ୟାପିଯାଉ, ଦୁଃଖ, ବିପଦ, ଶତ୍ରୁତା ମୋପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନଆସୁ। ଏହି ବୃକ୍ଷ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ମିତ୍ର ଓ ବୀର ହେଉ, ଗାଁ ଘେରି ଦୃଢ଼ ହେଉ, ତାହାର ବିଜୟ ସଫଳ ହେଉ। ଆକାଶ, ପୃଥିବୀ, ଗଛ, ଜଳର ଶକ୍ତି ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଭଜ୍ର, ରଥ ଅର୍ପିତ ହେଉ। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଶକ୍ତି, ମାରୁତ ଦଳ, ମିତ୍ରଙ୍କ ଗର୍ଭ, ବରୁଣଙ୍କ ନାଭି—ଏହି ଅର୍ପଣ ଗ୍ରହଣ କରି, ଦେବତା ରଥ ଆଣନ୍ତୁ, ଆହୁତି ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ। ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶ ଶ୍ୱାସ ନିଅନ୍ତୁ; ଡ଼଼ମ୍ବ ତୁମ ଶକ୍ତି ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ବ୍ୟାପିଛି। ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଦେବମାନଙ୍କ ସହିତ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ଦୂରେ ଦୂରେ ଚାଲିଯିବାକୁ ବାଧ୍ୟ କର। ତୁମ ଧ୍ୱନି ଗଞ୍ଜିଉ, ଶକ୍ତି ଆସୁ, ବିପଦ ଦୂରେ ଯାଉ। ଡ଼଼ମ୍ବ, ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ମୁଷ୍ଟି, ଦୃଢ଼ ହେଉ। ଆମେ ବିଜୟୀ ହେଉ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବିଜୟୀ ହେଉ, ଧ୍ୱଜାଉତ୍ତୋଳିତ ଡ଼଼ମ୍ବ ଗଞ୍ଜିଉ। ଘୋଡ଼ା ଓ ରଥରେ ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ଆଗକୁ ବଢ଼ନ୍ତୁ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମର ରଥୀମାନେ ବିଜୟୀ ହେଉନ୍ତୁ। ଲାଲ, ରକ୍ତିମ, ରକ୍ତ ଉଦ୍ଭିଦ, ବୃକ୍ଷ ଓ ଔଷଧୀର ଫୁଲା ଅଂଶକୁ ଆମେ ଦୂର କରୁଛୁ। ତୁମ ଦୁଇଟି ଫୁଲା ଅଂଶ, ବଳାସା, ଅଣ୍ଡରଆର୍ମ ଓ କଟିରେ ଅଛି—ତାହାର ଉପଚାର ଆମେ ଜାଣିଛୁ, ସମସ୍ତ ଦୃଷ୍ଟିଶାଳୀ ଚୀପୁଦ୍ରୁ ଉପଚାର କରନ୍ତୁ। ଅଂଗ, କାନ, ଚକ୍ଷୁରେ ଯେଉଁ ଫୁଲା, ଆମେ ତାହାକୁ ଦୂର କରୁଛୁ; ଅଜ୍ଞାତ ରୋଗ, ଅଧୋଗତି ଯକ୍ଷ୍ମାକୁ ଦୂର କରୁଛୁ।