ସୂର୍ଯ୍ୟର କିରଣ ଯେପରି ଦ୍ରୁତ ଭାବେ ଦୂରକୁ ଯାଏ, ସେପରି କଫ ମଧ୍ୟ ଆମ ଶରୀରରୁ ସମୁଦ୍ର ଧାରା ପଛରେ ପଛରେ ଦୂରେ ଚାଲିଯାଉ, ଏହିପରି ପ୍ରାର୍ଥନା କରାଯାଉଛି। ଏହି ଯାତ୍ରା ଓ ଫେରାରେ, ପବିତ୍ର ଦୂର୍ବା ଘାସ ଫୁଲ ଧରି ଝୁମିଉ, ଏଠାରେ ଏକ ଝରଣା କିମ୍ବା ପଦ୍ମରେ ଭରିଥିବା ପୋଖରୀ ଉଦ୍ଭବ ହେଉ। ଏହି ଜଳର ଅବତରଣ, ସମୁଦ୍ରର ବିଶ୍ରାମ ସ୍ଥଳ, ଏବଂ ଝିଲିକର ମଧ୍ୟରେ ଆମ ଘର ଅଛି—ଏମିତି ହେଉ, ଯେଉଁମାନେ ଆମ ପାଖକୁ ମୁହଁ ନ ଦେଉ। ଆମ ଧାନ ଖେତକୁ ହିମର ପରତ ଦ୍ୱାରା ଘେରିଦିଅ, କାରଣ ଆମ ଭୂମି ଶୀତଳ ପୋଖରୀର ମାନେ; ଏହି ଅସୁବିଧାର ଉପାୟ ଆଗ୍ନି ତିଆରି କରୁ। ଯେଉଁ ଜଣେ ସବୁକିଛି ଜିତିଥାଏ ଓ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ସେଉଁଠି କୌଣସି କ୍ଷତି ନ ହେଉ; ତାଙ୍କର ସୁରକ୍ଷା ମଧ୍ୟରେ ଆମର ସମସ୍ତ ଦୁଇପଦୀ ଓ ଚତୁଷ୍ପଦୀ ପ୍ରାଣୀ, ଏବଂ ଯାହା କିଛି ଆମର, ସେସବୁ ରକ୍ଷିତ ହେଉ। ଯେଉଁ ଜଣେ ବିଜୟୀ ଓ ରକ୍ଷିକ, ତାଙ୍କୁ କ୍ଷତି ନ ଦିଅ; ତାଙ୍କର ବିଜୟ ମଧ୍ୟରେ ଆମ ସମସ୍ତ ଜୀବ ଓ ଧନ-ସମ୍ପତ୍ତି ରକ୍ଷିତ ହେଉ। ଯେଉଁ ଜଣେ ସମୃଦ୍ଧି ଆଣନ୍ତି, ସେଉଁଠି କ୍ଷତି ନ ହେଉ; ତାଙ୍କର ସମୃଦ୍ଧିରେ ଆମ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଓ ଧନ-ସମ୍ପତ୍ତି ରକ୍ଷା ପାଉ। ଯେଉଁ ଜଣେ ସବୁ ଜାଣନ୍ତି, ସେଉଁଠି କ୍ଷତି ନ ହେଉ; ତାଙ୍କର ଅଲୌକିକ ଜ୍ଞାନରେ ଆମ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଓ ଧନ-ସମ୍ପତ୍ତି ରକ୍ଷିତ ହେଉ। ଏହିପରି, ମେଧା ଦେବୀ ପ୍ରଥମେ ଗାଏଁ ଓ ଘୋଡ଼ା ସହିତ ଆସନ୍ତି; ସେ ସୂର୍ଯ୍ୟର କିରଣ ସହିତ ଅଛନ୍ତି, ଆମ ପାଇଁ ଯଜ୍ଞର ଯୋଗ୍ୟ। ମୁଁ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରେରିତ, ଋଷିମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସ୍ତୁତ, ଛାତ୍ରମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ଏହି ମେଧାକୁ ଦେବତାଙ୍କ ଉପକାର ପାଇଁ ଆହ୍ୱାନ କରେ। ଯେଉଁ ଜ୍ଞାନ ଋଷିମାନେ, ଦେବତାମାନେ, ଶୁଭ ଦୃଷ୍ଟିର ମହାପୁରୁଷମାନେ ଜାଣନ୍ତି, ସେଉଁ ଜ୍ଞାନ ଆମ ମନରେ ବିସ୍ତାରିତ ହେଉ। ଯେଉଁ ଜ୍ଞାନ ଦୃଷ୍ଟିମାନ ଋଷିମାନେ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାମାନେ ଜାଣନ୍ତି, ଏହି ଜ୍ଞାନ ଆଗ୍ନି, ଆଜି ମୋତେ ଦିଅ। ସନ୍ଧ୍ୟା, ପ୍ରଭାତ, ମଧ୍ୟାହ୍ନ ସମୟରେ ଯେଉଁ ଜ୍ଞାନ ଆମ ମନରେ ଆସୁ, ସୂର୍ଯ୍ୟର କିରଣ ଓ ଉଚ୍ଚରଣ ସହିତ ଏହି ଜ୍ଞାନ ପ୍ରବେଶ କରୁ। ପିପ୍ପଳୀ ଲମ୍ବା, ଯାହାର ଔଷଧ ଦେବତାମାନେ ନିର୍ମାଣ କରିଛନ୍ତି, ଏହା ଜୀବନ ପାଇଁ ପ୍ରୟାପ୍ତ। ଏହି ପିପ୍ପଳୀମାନେ ଉତ୍ପତ୍ତିର ମୂଳରେ ରଖାଯାଇଛି; ଯିଏ ଏହି ଜୀବନ ଧାରଣ କରେ, ସେ ନଶ୍ୱର ହୁଏ ନାହିଁ। ଅସୁରମାନେ ଏହାକୁ ଚାପି ଦେଇଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ଦେବତାମାନେ ପୁଣି ତୁଳିଥିଲେ—ଏହା ବାୟୁ ଦ୍ୱାରା ହେଉଥିବା ରୋଗର ଔଷଧ, ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅସୁବିଧାର ମଧ୍ୟ ଉପାୟ। ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ପ୍ରାଚୀନ ଓ ଯଜ୍ଞରେ ପ୍ରଶଂସାଯୋଗ୍ୟ; ପୁରୁଣା ଓ ନୂତନ ହୋତୃ, ତୁମେ ତୁମର ଆକୃତିକୁ ସୁରକ୍ଷା କର, ଆମକୁ ଶୁଭ ଦିଅ। ଯମଙ୍କ ବିଚ୍ଛେଦର ମୂଳରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ବଡ଼ ଭାଇକୁ ନାଶ କରିବା ପାଇଁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା, ଏହି ଜନକୁ ସମସ୍ତ ଅପମାନରୁ ରକ୍ଷା କର, ଦୀର୍ଘ ଜୀବନ ଦିଅ। ବାଘ ଦିନରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ବୀର, ନକ୍ଷତ୍ରରେ ଜନ୍ମିଥିବା ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସେ ବଢ଼ିବା ସମୟରେ ତାଙ୍କର ପିତାକୁ ନ ମାରୁ, ତାଙ୍କ ମାତାକୁ କ୍ଷତି ନ ଦିଅ। ଅଗ୍ନି, ଏହି ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ମୋ ପାଇଁ ମୁକ୍ତ କର—ଯିଏ ବନ୍ଧିତ, ଯିଏ ଅସ୍ଥିର ଭାବେ କଥା କହୁଛନ୍ତି; ଏହି ଅବସ୍ଥାରୁ ତାଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ଉଚିତ ସ୍ଥାନ ଦିଅ, ଯେତେବେଳେ ସେ ମନୋବିକ୍ଷୁବ୍ଧ ନ ରହନ୍ତି। ଅଗ୍ନି, ଯଦି ତୁମର ମନ ଅସ୍ଥିର ଅଛି, ତେବେ ଏହାକୁ ଶାନ୍ତ କର; ମୁଁ ଜାଣିଛି, ଯେଉଁ ଔଷଧ ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଏହି ଅସ୍ଥିରତାରୁ ମୁକ୍ତ ହେଉ। ଦେବତା, ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ, ମନୋବିକ୍ଷୁବ୍ଧ, ଅସୁରମାନେ—ମୁଁ ଜାଣିଛି, ଏହି ଔଷଧ ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ମୁକ୍ତ ହେଉ। ଦୁଷ୍ଟ ଆତ୍ମା, ଇନ୍ଦ୍ର, ଭଗ, ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଅମିତ୍ର ଦେବତାମାନେ ତୁମକୁ ଫେରାଇ ଦିଅନ୍ତୁ, ଯେପରି ତୁମେ ମନୋବିକ୍ଷୁବ୍ଧ ଅବସ୍ଥାରୁ ମୁକ୍ତ ହେଉ। ଅଗ୍ନି, ଏହି ବ୍ୟକ୍ତି ତାଙ୍କର ଜ୍ୟେଷ୍ଠଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରିନାହାନ୍ତି; ଯମଙ୍କ ବିଚ୍ଛେଦର ମୂଳରୁ ତାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କର; ତୁମେ ଜାଣିଛ, ବନ୍ଧନ ଖୋଲିଦିଅ, ଯେପରି ସମସ୍ତ ଦେବତା ତୁମକୁ ଚିହ୍ନିପାରିବେ। ଏହି ତିରିଶି ତିନି ବନ୍ଧନ ସହିତ ଯେଉଁମାନେ ବନ୍ଧିତ, ତାହା ସେମାନଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କର, ଜାଣିଛ, ବନ୍ଧନ ଖୋଲ, ପିତା, ପୁତ୍ର, ମାତା, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କର। ଯେଉଁ ବନ୍ଧନରେ ତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ିଦିଆଯାଇଛି, ଅଙ୍ଗ ଅଙ୍ଗକୁ ବନ୍ଧିଦିଆଯାଇଛି—ଏହି ବନ୍ଧନ ଖୋଲିଦିଅ, କାରଣ ମୁକ୍ତିକର୍ତ୍ତା ଅଛନ୍ତି; ପୂଷାନ, ଅପବିତ୍ରତା ଦୂର କର, ଯେଉଁ ପାପ ଅଜନ୍ମାଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରିଥାଏ, ତାହା ସଫା କର। ଦେବତାମାନେ ଏହି ପାପକୁ ତୃତି ପାଇଁ ଶୁଧ୍ଧ କରିଥିଲେ; ତୃତି ଏହାକୁ ମାନବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଶୁଧ୍ଧ କରିଥିଲେ; ଯଦି କୌଣସି ଦୁର୍ବଳତା ତୁମକୁ ଧରିଛି, ଦେବତାମାନେ ଏହାକୁ ପବିତ୍ର ଶବ୍ଦ ଦ୍ୱାରା ନଶ୍ୱ କରନ୍ତୁ। କିରଣ, ଧୂଆଁ, ଚାରିପାଖରେ ଛିଟିଯାଉ, ହେ ପାପ, ବିଶାଳ ସ୍ଥାନକୁ କିମ୍ବା କୁହୁଡ଼ିକୁ ଯାଅ; ନଦୀର ଝାଗ ପଛରେ ଯାଅ—ପୂଷାନ, ଅପବିତ୍ରତା ଦୂର କର, ଯେଉଁ ପାପ ଅଜନ୍ମାଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରେ, ସେଉଁଥିରୁ ମୁକ୍ତ କର। ମଣିଷର ଦ୍ୱାଦଶ ମାପର ଅପରାଧ, ଯାହା ତୃତିଠାରୁ ଧୋଇ ଦିଆଯାଇଛି—ଯଦି ତାହା ତୁମକୁ ଧ୍ୱଂସ କରିନାହିଁ, ଦେବତାମାନେ ପବିତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ ଦ୍ୱାରା ଏହାକୁ ନଶ୍ୱ କରନ୍ତୁ। ଯେଉଁ ଅପରାଧ ଦେବତାମାନେ ଆମେ ଦେବତାମାନେ ଉପରେ କରିଛୁ—ହେ ଆଦିତ୍ୟମାନେ, ସତ୍ୟ ଓ ଧର୍ମରେ ଆମକୁ ମୁକ୍ତ କର। ସତ୍ୟ ଧର୍ମ ଦ୍ୱାରା, ଆଦିତ୍ୟମାନେ, ଏଠାରେ ଆମକୁ ମୁକ୍ତ କର; ଯଦି ଯଜ୍ଞ କରିବା ଚେଷ୍ଟାରେ ଆମେ କୌଣସି ଅଭିନୟରେ ଅସଫଳ ହୋଇଥିଲୁ। ଯଜ୍ଞକର୍ତ୍ତାମାନେ ଘୃତ ଆହୁତି ଦେଉଛନ୍ତି; ଅନିଚ୍ଛା ସত্ত୍ୱେ ମଧ୍ୟ, ଦେବତାମାନେ, ଆମେ ଚେଷ୍ଟା କଲେ ମଧ୍ୟ ସଫଳ ହେଇପାରିଲୁନି। ଯେଉଁ ଅପରାଧ ଆମେ ଜାଣିକି କିମ୍ବା ଅଜାଣିକି କରିଛୁ, ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ଏହି ଅପରାଧରୁ ଆମକୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତୁ। ଜାଗିଥିଲି କିମ୍ବା ଶୁଇଥିଲି, ଯଦି ମୁଁ ଏହି ଅପରାଧ କରିଛି, ତେବେ ଅତୀତ ଓ ଭବିଷ୍ୟତ ଏହି ଅପରାଧରୁ ମୋତେ ମୁକ୍ତ କର, ଯେପରି ଚକ୍କିର ପାଖରୁ ଦାଣା ମୁକ୍ତି ପାଏ।