ଏକ ଦିନ, ମନୁଷ୍ୟମାନେ ରୋଗର ପୀଡ଼ାରେ ଅତି କ୍ଷୁବ୍ଧ ହେଲେ। ସେମାନେ ଆଶା କଲେ, ଯେଉଁପରି ଚଡ଼େଇ ନିଜ ଗୋସାଠିଠାରୁ ବାହାରିଯାଏ, ସେହିପରି ଏହି ରୋଗ ମଧ୍ୟ ଦେହରୁ ବାହାରିଯାଉ। ସୂର୍ଯ୍ୟ ହେଉନ୍ତୁ ଚିକିତ୍ସାକାରୀ, ଚନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କର ଦୁଃଖ ଉପସାରଣ କରନ୍ତୁ। ରୋଗ ନାନା ରଙ୍ଗର—କେହି ଶ୍ୱେତ, କେହି କଳା, କେହି ଲାଲ, ଦୁଇଜଣ ଲାଲ-ଧଳା ମିଶ୍ରିତ। ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କ ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ମୁଁ ଅନୁରୋଧ କରେ—ହେ ମନୁଷ୍ୟ ନାଶକ ଦେବତାମାନେ, ଏଠାରୁ ଦୂରେ ଯାଅ। ଯେଉଁ ଜନନୀ ଗର୍ଭବତୀ, ଯେଉଁଠାରେ ରୋଗ ଆଛି, ସେମାନେ ଏହି ଅପ୍ରିୟତାକୁ ଛାଡ଼ିଦେବେ; ଗଳା ସ୍ଫୀତ ଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି, ଗଳଗଣ୍ଠି ରୋଗୀ ମଧ୍ୟ ସୁସ୍ଥ ହେବେ। ମୁଁ ଏହି ଅର୍ପଣ ଏକାଗ୍ର ମନରେ, ସ୍ୱାହା ଉଚ୍ଚାରଣ ସହ କରୁଛି; ଏହି ଅବଳା କୃତ୍ୟ ମୋର ଏକାଗ୍ରତାର ଫଳ। ଯେଉଁଠାରେ ଭୟର ଆସନ ରହିଛି, ବନ୍ଧିତ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ ମୁକ୍ତି ଦେବା ପାଇଁ ଏହି ଅର୍ପଣ; ଲୋକମାନେ ତୁମକୁ ପୃଥିବୀ ବୋଲି କହନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ମୁଁ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ତୁମକୁ ନିରୃତି ଭାବେ ଜାଣେ। ଜନମାନ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ଏହି ଅର୍ପଣ ତୁମର ଅଂଶ; ଆମ ମଧ୍ୟରେ ଏହି ତୁମର ଅଂଶ—ଏଠାରୁ ଏହି ଲୋକଙ୍କୁ ପାପମୁକ୍ତ କର, ସ୍ୱାହା। ଏହିପରି, ହେ ନିରୃତି, ଆମ ପାଇଁ ପାପମୁକ୍ତ ହେଉ; ଲୋହ ଶୃଙ୍ଖଳ ଭାଙ୍ଗିଦେ; ଯମ ତୁମକୁ ପୁନି ମୋ ପାଖକୁ ଦେଇଦେଇଛନ୍ତି—ସେହି ଯମ, ମୃତ୍ୟୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ହେ ଲୋହ, କାଠ, ବିଧ୍ରୁତ, ଏଠି ହଜାର ମୃତ୍ୟୁ ମଧ୍ୟରେ ତୁମର ନାମ ହୋଇଛି—ଯମ ଓ ପିତୃମାନ୍ୟ ସହିତ, ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଅ। ବନର ଦେବତା ବରଣ ଗଛ ରୋଗକୁ ଦୂରେ ରଖେ; ଯେଉଁ ରୋଗ ଏହି ବ୍ୟକ୍ତି ଭିତରେ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲା, ଦେବତାମାନେ ତାହାକୁ ଦୂର କରିଦେଇଛନ୍ତି। ଇନ୍ଦ୍ର, ମିତ୍ର, ବରୁଣ ଓ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ, ଆମେ ତୁମଠାରୁ ରୋଗକୁ ଦୂର କରିଦେଉଛୁ। ଯେପରି ଜଳ ବୃତ୍ରକୁ ବନ୍ଧି ରଖିଥିଲା, ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିକୁ ଅଟକାଇଥିଲା, ସେପରି ଅଗ୍ନି, ଵୈଶ୍ୱାନର ସହିତ ଆମେ ତୁମଠାରୁ ରୋଗକୁ ଦୂର କରୁଛୁ। ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର ହେଉଛନ୍ତି ଦିଗନ୍ତର ବୃଷ, ପୃଥିବୀର ବୃଷ ଏହି ବ୍ୟକ୍ତି; ସମସ୍ତ ଉପରେ ଏକମାତ୍ର ବୃଷ ହେଉ। ସମୁଦ୍ର ହେଉଛି ବହୁତ ନଦୀମାନ୍ୟର ମାଳିକ, ଅଗ୍ନି ପୃଥିବୀର ସ୍ୱାମୀ; ଚନ୍ଦ୍ର ତାରାମାନ୍ୟର ମାଳିକ—ତୁମେ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏକମାତ୍ର ବୃଷ ହେଉ। ତୁମେ ଦେବତାଙ୍କର ସ୍ୱାମୀ, ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱ କରୁଥିବା; ଦେବତାମାନ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ତୁମର ଅଂଶ ଅଛି—ତୁମେ ଏକମାତ୍ର ବୃଷ ହେଉ। ମୁଁ ତୁମକୁ ଭିତରୁ ଆଣିଛି; ଦୃଢ଼ ହୋଇ ରୁହ; ସମସ୍ତ ଲୋକ ତୁମକୁ ଚାହୁଁନ୍ତୁ, ତୁମର ଶାସନ କେବେ ଅବସାନ ହେଉନାହିଁ। ଏଠି ରୁହ, ଯିଅ ଯିଅନାହିଁ, ପାହାଡ଼ ପରି ଦୃଢ଼ ହେଉ; ଇନ୍ଦ୍ର ପରି ଏଠି ଦୃଢ଼ ହୋଇ ରୁହ, ତୁମର ଶାସନ ଏଠି ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ କର। ଇନ୍ଦ୍ର ଏହି ଦୃଢ଼ତାକୁ ଅର୍ପଣ ସହିତ ରକ୍ଷା କରିଥିଲେ; ସୋମ ଏହିକଥା କହିଥିଲେ, ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି ମଧ୍ୟ। ଆକାଶ ଦୃଢ଼, ପୃଥିବୀ ଦୃଢ଼, ସମଗ୍ର ବିଶ୍ୱ ଦୃଢ଼; ପାହାଡ଼ମାନେ ଦୃଢ଼, ପ୍ରଜାଙ୍କ ରାଜା ଦୃଢ଼। ତୁମର ରାଜା ବରୁଣ ଦୃଢ଼, ଦେବତା ବୃହସ୍ପତି ଦୃଢ଼; ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି ଏକାସাথে ତୁମର ଶାସନକୁ ଦୃଢ଼ କରନ୍ତୁ। ଦୃଢ଼, ଅଚଳ, ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଦଳନ କର; ବିରୋଧୀମାନେକୁ ଅଧୀନ କର; ସମସ୍ତ ଦିଗ ଏକତ୍ର ହେଉ, ଏଠି ତୁମର ସଭା ଦୃଢ଼ ହେଉ। ଏହି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ମୁଣ୍ଡ, ସୋମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିବା ଶକ୍ତିରୁ, ତାହାର ଉତ୍ପନ୍ନ ଦ୍ୱାରା, ଆମେ ତୁମର ହୃଦୟର ଅପବିତ୍ରତାକୁ ଦହିଦେଉଛୁ। ଆମେ ତୁମର ହୃଦୟ ଓ ମନର ଅପବିତ୍ରତାକୁ ଦହିଦେଉଛୁ; ଯେପରି ବାୟୁ ଧୂଆଁକୁ ଚାଲିଯିବାକୁ ବାଧ୍ୟ କରେ, ସେପରି ତୁମର ମନର ଅପବିତ୍ରତା ମୋଠାରୁ ଦୂରେ ଯାଉ। ମୋ ପାଇଁ, ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ, ଦେବୀ ସରସ୍ୱତୀ, ପୃଥିବୀର ମଧ୍ୟଭାଗ, ଉଭୟ ପାର୍ଶ୍ୱ ଏକତ୍ର ହେଉ। ଯେଉଁ ଅସ୍ତ୍ର ରୁଦ୍ର ତୁମର ଅଙ୍ଗ କିମ୍ବା ହୃଦୟରେ ଛାଡ଼ିଛନ୍ତି, ଏହି ଦିନେ ହିଁ, ହେ ଦ୍ୱିଜ, ଏହି ରୋଗକୁ ଦୂର କରୁଛୁ। ତୁମ ଅଙ୍ଗରେ ଯେତେ ଶତାଧିକ ଅସ୍ତ୍ର ଅଟକିଛି, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଆମେ ବାହାର କରୁଛୁ, ସେମାନଙ୍କର ବିଷ ହରଣ କରି। ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ବିରୋଧୀକୁ ନମସ୍କାର, ମୁକ୍ତକୁ ନମସ୍କାର, ପତିତକୁ ନମସ୍କାର। ଏହି ଅଷ୍ଟଫଳ ଓ ଷଟଫଳ ମିଶ୍ରଣରେ ଯେଉଁ ଯବ ପ୍ରସ୍ତୁତି, ଏହା ଦ୍ୱାରା ତୁମର ଶରୀରର ମଳ ଦୂରେ ପଶ୍ଚିମକୁ ବହିଯାଉ। ବାୟୁ ତଳକୁ ବହେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ତଳକୁ ତାପିଥାଏ, ଦୁଧ ଦେଉଥିବା ଅମୃତ ଗାଈ ତଳକୁ ଦୁଧ ଦେଉଛି—ତୁମର ଅପବିତ୍ରତା ମଧ୍ୟ ତଳକୁ ଯାଉ। ଜଳ ନିଶ୍ଚୟ ଚିକିତ୍ସାକାରୀ, ଜଳ ରୋଗକୁ ଦୂର କରେ; ଜଳ ସମସ୍ତ ରୋଗର ଔଷଧ—ଏହି ଜଳ ତୁମର ଚିକିତ୍ସା କରୁ। ହେ ଅଶ୍ୱ, ବାୟୁପରି ଦ୍ରୁତ ହେଉ, ଯୋଜିତ ଓ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଉ; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଉତ୍ସାହରେ ଚଳିତ ହେଉ, ଚିନ୍ତାପରି ଦ୍ରୁତ। ସମସ୍ତଜ୍ଞ ମାରୁତମାନେ ତୁମକୁ ଯୋଜନ କରନ୍ତୁ; ଯୁଦ୍ଧରେ ଟ୍ୱଷ୍ଟାର ତୁମ ପାଦରେ ଦ୍ରୁତତା ଦିଅନ୍ତୁ। ତୁମର ଦ୍ରୁତତା ଗୁପ୍ତ, ଚିଲିକିଆ, ବାୟୁ କିମ୍ବା ଚଳନରେ ଅଦୃଶ୍ୟ; ଏହି ଶକ୍ତି ସହ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ଜିତ, ଅନ୍ୟମାନେଠାରୁ ଅଗ୍ରଗାମୀ ହେଉ। ତୁମ ନିଜ ଆକୃତି ତୁମ ଦେହକୁ ନେତୃତ୍ୱ କରୁ, ଭଲ ଭାଗ୍ୟ ଆମ ପାଖକୁ ଆସୁ, ସୁରକ୍ଷା ତୁମକୁ ମିଳୁ। ଦେବତା ଅବିଳମ୍ବରେ ତୁମ ପାଇଁ ବଡ଼ ସମର୍ଥନ ମାପିଦିଅନ୍ତୁ, ଯେପରି ଆକାଶର ଆଲୋକ ନିଜ ଆଲୋକକୁ ମାପିଥାଏ। ଯମ, ମୃତ୍ୟୁ, ଅଘମାର, ନିରୃତି, ବଭ୍ରୁ, ଶର୍ୱ, ଅଷ୍ଟା, ନୀଳଶିଖଣ୍ଡ—ଦେବତାମାନେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ; ସେମାନେ ଆମ ନାୟକମାନେକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ମୁଁ ମନ, ଅର୍ପଣ ଓ ଘୃତ ସହିତ ଶର୍ୱ, ଅଷ୍ଟ୍ର, ଓ ଭବ ରାଜାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେଉଛି; ମୁଁ ନମସ୍କାର କରୁଛି, ସମ୍ମାନ କରୁଛି—ସେମାନେ ଆମଠାରୁ କ୍ଷତିକାରୀମାନେକୁ ଦୂରେ ନେଯାଅନ୍ତୁ। ଆମକୁ କ୍ଷତିକାରୀ, ହତ୍ୟାକାରୀଠାରୁ ରକ୍ଷା କର, ହେ ସମସ୍ତ ଦେବତା, ମାରୁତମାନେ, ଅଗ୍ନି ଓ ସୋମ, ଶୁଦ୍ଧ କୌଶଳର ବରୁଣ; ଆମେ ବାତ ଓ ପର୍ଜନ୍ୟଙ୍କ କୃପାରେ ରୁହୁ।