ଏକ ସମୟର କଥା, ଯେଉଁଠାରେ ଅଗ୍ନିର ଉତ୍ସାହ ଓ ଶକ୍ତି ସମସ୍ତ କ୍ଷତ୍ରିୟଙ୍କ ସହିତ ସ୍ଥାପିତ ହୋଇଥିଲା। ଯେଉଁଠି ଏହି ଅଗ୍ନିର ପ୍ରଜ୍ଵଳନର ଜ୍ଞାନ ଥିଲା, ଏବଂ ଯେଉଁଠି ଏହାର ସ୍ଥାନ ନାଭିରେ ସ୍ଥାପିତ ହେଉନଥିଲା, ସେଉଁଠି ମୃତ୍ୟୁ ନିଶ୍ଚିତ ଥିଲା। ଯେଉଁ କ୍ଷତ୍ରିୟ ଅଗ୍ନିର ନାମ ଜାଣିଥିଲେ, ତାଙ୍କୁ କୌଣସି ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟ ଛୁଇଁପାରୁନଥିଲା, ତାଙ୍କୁ କେହି କ୍ଷତି କରିପାରୁନଥିଲେ, ଏବଂ ସେ ଦୀର୍ଘାୟୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରୁଥିଲେ। ଏଠି ଏକ ଅପୂର୍ବ ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖାଯାଉଥିଲା—ଏହି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅଗ୍ନି ଆକାଶରେ, ପୃଥିବୀରେ, ଏହି ସମଗ୍ର ଜଗତରେ ଦୃଢ଼ ଭାବେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଥିଲେ। ପାହାଡ଼ଗୁଡ଼ିକ ନିଜ ସ୍ଥାନରେ ଅଡ଼ିଥିଲେ, ଏବଂ ମୁଁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଘୋଡ଼ାମାନେକୁ ତାଙ୍କ ସ୍ଥାନରେ ରଖିଦେଲି। ଯିଏ ଉପରକୁ ଯିବା ପଥ, ଫେରିବା ଓ ଆସିବା ଉପାୟ ଜାଣିଥିଲେ, ଯିଏ ସୁରକ୍ଷାଦାତା, ସେଉଁଠି ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଡାକିଲି। “ଓ ଜାତବେଦସ୍, ଫେରିଆସ, ଶତଶଃ ଏବଂ ସହସ୍ରଶଃ ତୁମ ପାଖକୁ ଫେରୁ, ଏହା ଦ୍ୱାରା ଆମକୁ ପୁନଃ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ କର,” ଏଭଳି ପ୍ରାର୍ଥନା ହେଲା। ଯେଉଁ ଆହୁତି ଓ ତତ୍ତ୍ୱ ଦ୍ୱାରା ଏହି ଅଗ୍ନି ପୂରଣ ହୁଏ, ଏହି ଗୃହଣ କରାଯାଇଥିବା ଜନନୀ ଓ ତାଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀ ଶକ୍ତିରେ ବୃଦ୍ଧି ହେଉ। ସେ ଉତ୍ତମ ପୋଷଣ ଓ ସମୃଦ୍ଧିରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଉନ୍ତୁ, ଏହି ଦୁଇଜଣ ଧନ ଓ ଅନେକ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ସହିତ ଅକ୍ଷୁଣ୍ଣ ରହନ୍ତୁ। ତ୍ୱଷ୍ଟା ଏହି ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲେ, ତାଙ୍କୁ ପତି ଭାବେ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରିଥିଲେ, ତ୍ୱଷ୍ଟା ଦୁହଁକୁ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁ ଓ ଏକ ଶତାବ୍ଦୀ ଦେଉ। ଏହି ସମୟରେ ମେଘର ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦେବତା ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ଗୃହମଧ୍ୟରେ କୌଣସି ବିରୋଧ ନ ଆସୁ। ମେଘପତି ଆମ ଘରରେ ଶକ୍ତି ଓ ଧନ ଧାରଣ କରନ୍ତୁ, ଆମକୁ ସମୃଦ୍ଧି ଦିଅନ୍ତୁ। ହେ ଶତଧାନ୍ୟଶାଳୀ ଦେବତା, ଆପଣ ଆମକୁ ଏହି ଭାଗ୍ୟ ଦିଅନ୍ତୁ, ଆମେ ଆପଣଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ସହିତ ସ୍ମରଣ କରିବାକୁ ଚାହୁଁ। ଏହି ଦେବତା ମଧ୍ୟ ଆକାଶ ମାଧ୍ୟମରେ ଉଡ଼ିଯାନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଜୀବରେ ତାଙ୍କ ଶକ୍ତି ପ୍ରକାଶ କରନ୍ତି। ଏହି ମହାଶକ୍ତି ପାଇଁ ଆମେ ଅଘ୍ନିକୁ ଆହୁତି ଦେଉଛୁ। ତିନି ଅନ୍ଧକାରମୟ ଦେବତା ଆକାଶରେ ଦେବତାମାନେ ପରି ଅବସ୍ଥିତ, ସେମାନଙ୍କୁ ଆମ ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁ ଡାକୁଛୁ। ତାଙ୍କ ଜନ୍ମ ଜଳରେ, ସ୍ଥାନ ଆକାଶରେ, ମହତ୍ତ୍ୱ ସମୁଦ୍ର ଓ ପୃଥିବୀରେ, ଏହି ଶକ୍ତି ପାଇଁ ଆମେ ଆହୁତି ଦେଉଛୁ। ଏହି ଶକ୍ତି ଅପଶକୁ ଦୂର କରିଥାଏ, ଦେବତାଙ୍କ ହାତ ଦ୍ୱାରା ଅପମାନ କୁ ଦୂର କରିଥାଏ। ଏହି ହାତ ସନ୍ତାନ ଓ ଧନକୁ ଧାରଣ କରିଥାଏ, ଏହି ଅବରୋଧକ ହାତ ଉପସ୍ଥିତ ହୋଇଛି। ଅବରୋଧକ ହାତ ଗର୍ଭକୁ ଧାରଣ କରି, ପୁଅକୁ ସୀମାଭିତରେ ରଖି, ପୁନଃପୁନଃ ଦେଉଛି। ଏହି ହାତ ଯାହା ଅଦିତି ସନ୍ତାନ ପାଇଁ ଚାହିଥିଲେ, ତ୍ୱଷ୍ଟା ଏହାକୁ ତାଙ୍କ ଉପରେ ବାନ୍ଧିଦେଇଥିଲେ। ଏହି ସମୟରେ ମୁଁ ଏହି ଆସିଥିବାଙ୍କ ନାମ ଗ୍ରହଣ କରୁଛି, ଇନ୍ଦ୍ର, ଭୃତ୍ରସୂଦନ, ଓ ବାସବଙ୍କ କୃପା ଅନ୍ୱେଷଣ କରୁଛି। ଯେଉଁ ପଥରେ ସାବିତ୍ରୀ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ନେଇଥିଲେ, ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ ନେଇଥିଲେ, ଭାଗ ମୋତେ କହିଲେ, “ଏହି ପଥ ଦ୍ୱାରା ଏକ ସ୍ତ୍ରୀ ଗ୍ରହଣ କର।” ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଧନଦାୟକ ସୁନାର ଅଙ୍କୁଶ ଦ୍ୱାରା ଏହି ସ୍ତ୍ରୀ ମୋତେ ମିଳୁ, ହେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଏହି ଦିଅ। ଏଠି ରୋଗ ଦୂର ହେଉ, ଗଛରେ ଚିଡ଼ିଆ ପରି ଚାଲିଯାଉ। ସୂର୍ଯ୍ୟ ଚିକିତ୍ସା କରୁ, ଚନ୍ଦ୍ର ଅପମାନ ଦୂର କରୁ। କେହି ଧୂସର, କେହି କଳା, କେହି ଲାଲ, ଦୁଇଜଣ ଚିତା—ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଡାକୁଛି, ହେ ନାଶକ, ଚାଲିଯାଅ। ଯିଏ ପ୍ରସବେଦନାରେ, ଯିଏ ଦୁଃଖିତ, ସେ ରୋଗ ଦୂର କରିବେ; ଗଳା ବଢ଼ିଥିବା ଓ ଗଠି ଥିବା ମହିଳା ନିରୋଗ ହେବେ। ଏହା ମୋର ଆହୁତି, ଏକାଗ୍ର ମନେ ସ୍ଵାହା ସହିତ ଦେଉଛି। ଯିଏ ଭୟରେ ଅସ୍ଥିର, ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି ଆହୁତି ମୁକ୍ତି ପାଇଁ ଦିଅଯାଉଛି। ଲୋକେ ତୁମକୁ ପୃଥିବୀ ବୋଲି କହନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ମୁଁ ତୁମକୁ ସର୍ବତ୍ର ନିରୃତି ବୋଲି ଜାଣେ। ତୁମେ ଆହୁତିର ଅଂଶୀ ହେଉ, ଆମ ମଧ୍ୟରେ ତୁମର ଅଂଶ ଅଛି, ଏଠାରୁ ପାପ ଦୂର କର, ସ୍ଵାହା। ଏହିପରି, ହେ ନିରୃତି, ଆମ ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ହେଉ, ଲୋହାର ଦୂର୍ବଳତା ଭାଙ୍ଗିଦିଅ। ଯମ ତୁମକୁ ପୁନଃ ଦେଇଥିଲେ—ସେ ଯମ, ମୃତ୍ୟୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଓ ଲୋହା, କାଠ, ଛେଦିତ, ଏଠାରେ ହଜାର ମୃତ୍ୟୁ ମଧ୍ୟରେ ନାମିତ, ଯମ ଓ ପୂର୍ବଜମାନଙ୍କ ସହିତ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଅ। ଏହି ଦେବତା ବରଣ ଗଛ, ଅରଣ୍ୟର ଦେବତା, ରୋଗକୁ ଦୂର କରନ୍ତି। ଯେଉଁ ରୋଗ ଏଠି ଆସିଥିଲା, ଦେବତାମାନେ ତାହାକୁ ଦୂର କରିଦେଇଛନ୍ତି। ଇନ୍ଦ୍ର, ମିତ୍ର, ଓ ବରୁଣଙ୍କ ଆଦେଶରେ, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ଶବ୍ଦରେ ଆମେ ତୁମରୁ ରୋଗ ଦୂର କରୁଛୁ। ଯେପରି ଜଳ ବୃତ୍ରକୁ ବାନ୍ଧିଦେଇଥିଲା, ତେଣୁ ଅଗ୍ନି ଓ ବୈଶ୍ୱାନର ସହିତ ଆମେ ତୁମରୁ ରୋଗ ଦୂର କରୁଛୁ। ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର ଆକାଶର ବୃଷଭ, ପୃଥିବୀର ବୃଷଭ ଏହି, ତୁମେ ସମସ୍ତ ଜଗତର ଏକମାତ୍ର ବୃଷଭ ହେଉ। ସମୁଦ୍ର ସ୍ରୋତସ୍ବିନୀର ରାଜା, ଅଗ୍ନି ପୃଥିବୀର ଶ୍ୱାମୀ, ଚନ୍ଦ୍ର ତାରାମାଳାର ରାଜା—ତୁମେ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏକମାତ୍ର ବୃଷଭ ହେଉ। ତୁମେ ଦେବତାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ, ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ନେତା, ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମର ଅଂଶ ଅଛି—ତୁମେ ଏକମାତ୍ର ବୃଷଭ ହେଉ। ମୁଁ ତୁମକୁ ଭିତରୁ ଆଣିଛି, ଏଠି ଦୃଢ଼ ଭାବେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ରୁହ, ସମସ୍ତ ଲୋକ ତୁମକୁ ଚାହୁନ୍ତୁ, ତୁମର ଶାସନ କ୍ଷୀଣ ହେଉନାହିଁ। ଏଠି ରୁହ, ଯିଏ ଚାଲିଯିବାକୁ ଚାହେ ନୁହେଁ, ପାହାଡ଼ ପରି ଦୃଢ଼ ରୁହ, ଇନ୍ଦ୍ର ପରି ଏଠି ଦୃଢ଼ ଭାବେ ରୁହ, ତୁମର ଶାସନ ଏଠି ରଖ। ଇନ୍ଦ୍ର ଏହି ଦୃଢ଼ତାକୁ ଅଟୁଟ ରଖିଥିଲେ, ସୋମ ଓ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି ଏହି ଉପହାର ଦେଇଥିଲେ। ଆକାଶ ଦୃଢ଼, ପୃଥିବୀ ଦୃଢ଼, ସମସ୍ତ ଜଗତ ଦୃଢ଼, ପାହାଡ଼ ଦୃଢ଼, ଜନଙ୍କ ରାଜା ଦୃଢ଼। ତୁମର ରାଜା ବରୁଣ ଦୃଢ଼, ବୃହସ୍ପତି ଦୃଢ଼; ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି ଏହି ଶାସନକୁ ଦୃଢ଼ କରନ୍ତୁ। ଦୃଢ଼, ଅଚଳ ଥିବା, ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଦଳନ୍ତୁ, ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଅଧିନ କରନ୍ତୁ; ସମସ୍ତ ଦିଗ ଏକତ୍ରିତ ହେଉ, ଏହି ସଭା ଦୃଢ଼ ଭାବେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହେଉ।