ଏକ ସମୟର କଥା, ଦେବତାମାନଙ୍କର ପ୍ରଥମ ଶକ୍ତି ଭୂମିରେ ଅବତୀର୍ଣ୍ଣ ହେଲା । ଏହି ଶକ୍ତିକୁ ନ କିଛି ଦାନବ, ନ କିଛି ଭୂତପ୍ରେତ ରୋକିପାରିଲେ । ଡକ୍ଷର ଉତ୍ପନ୍ନ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଯେଉଁଠି ରହିଥାଏ, ସେଠି ଜୀବମାନେ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ ପାଆନ୍ତି । ଏହି ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଧାରଣ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଉଦ୍ଭିଦମାନଙ୍କର ଆଭା, ଆଲୋକ, ଶକ୍ତି ଓ ଶକ୍ତିବଳ ଦିଆଯାଏ । ଏପରି ଶକ୍ତିମାନ୍ ବ୍ୟକ୍ତି ମଧ୍ୟ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପରି ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଉପଭୋଗ କରିଥାନ୍ତି । ମାସ ଓ ଋତୁ ଅତିକ୍ରମ କରି, ଆମେ ବର୍ଷର ସାର ନେଇ ଆତ୍ମାକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଥାଉ । ଇନ୍ଦ୍ର, ଅଗ୍ନି ଓ ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ଆମର ଶୋଭାକୁ ଅନୁମୋଦନ କରନ୍ତୁ । ଏହିପରି ଏକ ଦିବ୍ୟ ଦୃଶ୍ୟ ଭିତରେ, ଭେନା ନାମକ ଦୃଷ୍ଟିମାନ ବ୍ୟକ୍ତି ସମସ୍ତ ଏକ ରୂପରେ ଏକତ୍ରିତ ହେଉଥିବା ଦିବ୍ୟ ରହସ୍ୟକୁ ଦେଖିଲେ । ଝୁମୁକ ଗାଈ ନବଜନ୍ମ ଦେଇ, ତାହାର ଦୁଧ ଧାରା ପ୍ରବାହିତ କଲା, ଏବଂ ଉଜ୍ଜ୍ଵଳତାକୁ ଜାଣିଥିବା ଲୋକମାନେ ସେହି ଧାରା ଦେଖିବାକୁ ଗଲେ । ଅମରତ୍ୱର ଜ୍ଞାନୀ ଗନ୍ଧର୍ବ ସେହି ଗୁପ୍ତ ନିବାସକୁ ଘୋଷଣା କଲେ, ଯେଉଁଠି ତିନିଟି ପଦକ୍ଷେପ ରହିଛି । ଏହି ତିନି ପଦକୁ ଯିଏ ଜାଣିଥାଏ, ସେ ପୂର୍ବଜମାନଙ୍କ ପୂର୍ବଜ ହୁଏ । ସେ ଆମର ପିତା, ଉତ୍ପାଦକ ଓ ବନ୍ଧୁ; ସେ ସମସ୍ତ ଲୋକ ଓ ନିବାସ ଜାଣିଥାଏ । ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସେହି ନାମର ଧାରକ, ତାଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ଲୋକ ପ୍ରଶ୍ନ କରିବାକୁ ଯାଆନ୍ତି । ସେ ଏତେ ଦ୍ରୁତ ଯାଆନ୍ତି, ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ପୃଥିବୀକୁ ଆବୃତ କରି, ଅମରତ୍ୱର ପ୍ରଥମ ଜନ୍ମ ସ୍ୱରୂପ । ଯେପରି ଉଚ୍ଚାରକଙ୍କ ମୁଖରେ ବାଣୀ ରହିଥାଏ, ସେପରି ସେ ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ବିସ୍ତୃତ । ସେହି ଅଗ୍ନି ଅଟୁଟ ତାନା ଭଳି ସମସ୍ତ ଲୋକକୁ ଆବୃତ କରି ରହିଛି । ଏହି ଅମରତ୍ୱ ତାନା ଦେଖିବା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ, ଯେଉଁଠି ଦେବତାମାନେ ଏକ ଗର୍ଭରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ । ଏହି ଦିବ୍ୟ ଗନ୍ଧର୍ବ, ଭୂତମାନଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ, ସମସ୍ତ ଜନଜାତି ମଧ୍ୟରେ ପୂଜ୍ୟ ଓ ସ୍ତୁତିଯୋଗ୍ୟ । ମୁଁ ତୁମ ପାଖକୁ ପବିତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ ସହ ଆସିଛି, ଦିବ୍ୟ ଗନ୍ଧର୍ବ, ତୁମର ଆସନ ସ୍ୱର୍ଗରେ । ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଘୋଡ଼ା ପରି ଦ୍ରୁତ, ଦିବ୍ୟ ଶକ୍ତିର ଧାରକ ଏହି ଗନ୍ଧର୍ବ ଆମକୁ ଶାନ୍ତି ଦିଅନ୍ତୁ । ଅପସରାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଗନ୍ଧର୍ବ ଅପରିଷ୍କୃତ ମଣିଷମାନେ ସହିତ ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ । ସମୁଦ୍ର ତାଙ୍କର ନିବାସ, ସେଠାରୁ ସେମାନେ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଆସିଯିବା ଓ ଯିବା କଥା । ମେଘ, ବିଦ୍ୟୁତ୍, ତାରା ସହ ତୁମେ ବିଶ୍ୱାବାସୁ ଗନ୍ଧର୍ବ ସହ ଯୋଗ ହୁଏ । ମୁଁ ଏହି ଦେବୀମାନଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ ଜଣାଏ । ଯେଉଁ ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ଅପସରାମାନେ ଅଳସ୍ୟ, ଅନ୍ଧକାର, ଜୁଆର ଆସକ୍ତି ଓ ମନ ଭ୍ରମକୁ ଆଣନ୍ତି, ମୁଁ ସେମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରଣାମ କରେ । ପର୍ବତ ଶିଖରରୁ ଝରିଆସୁଥିବା ଯାହା, ମୁଁ ତାହାକୁ ତୁମର ଔଷଧ କରି ଦେଉଛି, ଏହା ସର୍ବୋତ୍ତମ ଔଷଧ । ତୁମର ଶରୀରର ଏକ ଅଂଗ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ ଅଂଗରୁ ଶତ ଔଷଧ ଆସେ, ତାହା ମଧ୍ୟରୁ ଏହି ଅଂଶ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ନ ଝରେ, ରୋଗ ନାଶ କରେ । ଅସୁରମାନେ ଏହି ମହା ଲାଲ ଦ୍ରବ୍ୟ ମାଟି ତଳେ ଖୋଦି ନେଇଥିଲେ, ଏହା ରୋଗ ନାଶକ ଔଷଧ । ଚୋସାକୁମ୍ଭୀମାନେ ସମୁଦ୍ରରୁ ଔଷଧ ଉଠାନ୍ତି, ଏହି ଲାଲ ଦ୍ରବ୍ୟ ପୃଥିବୀରୁ ଉଠାଯାଏ, ଏହି ରୋଗ ନାଶ କରେ । ଜଳ ଓ ଔଷଧମାନେ ଆମ ପାଇଁ ଶୁଭ ହେଉନ୍ତୁ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ବଜ୍ର ଦୈତ୍ୟମାନେ ଉପରେ ପଡ଼ୁ, ଦୈରଘ୍ୟରୁ ଆସୁଥିବା ବାଣ ଦୈତ୍ୟଙ୍କୁ ଲକ୍ଷ୍ୟ କରୁ । ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ, ମହାନତା, ଯୁଦ୍ଧ ଓ କୌଶଳ ପାଇଁ ଆମେ ଜଙ୍ଗିଡ଼ା ନାମକ ରକ୍ଷାକବଚ ପିନ୍ଧୁ । ଏହି ଜଙ୍ଗିଡ଼ା ବିଷ, ଦୁଷ୍ଟତା, ଦୁଃଖ, ଆକ୍ରମଣ ରୁକ୍ଷଣ କରେ; ଏହି ହଜାର ଶକ୍ତିର ଅଭୟକବଚ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରୁ । ଏହି ଜଙ୍ଗିଡ଼ା ବିଷ ରୋକେ, ଅପକାର ଦୂର କରେ, ଏହା ସାର୍ବଜନୀନ ଔଷଧ ଭାବେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରୁ । ଦେବତାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିବା ଏହି ଆନନ୍ଦମୟ ଜଙ୍ଗିଡ଼ା ସହ ଆମେ ବିଷ ଓ ଦୈତ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଜୟ କରିଥାଉ । ଗଞ୍ଜା ଓ ଜଙ୍ଗିଡ଼ା ଆମକୁ ବିଷରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ; ଏକ ଜଙ୍ଗଲରୁ, ଅନ୍ୟଟି କ୍ଷେତ୍ରରୁ, ଅନ୍ୟଟି ରସରୁ ଆସିଥାଏ । ଏହି କବଚ ମାନ୍ତ୍ରିକ କଳା ଓ ଶତ୍ରୁତାକୁ ଦୂର କରେ; ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଜଙ୍ଗିଡ଼ା ଆମକୁ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ ପାର କରାଉ । ଏହି ଅବସରରେ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆମେ ଆହ୍ୱାନ କରୁଛୁ—ହେ ନାୟକ, ତୁମର ଶ୍ୟାମ ଘୋଡ଼ା ସହ ଆସ, ଏଠାରେ ସୋମର ରସ ପାନ କର, ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କର । ଇନ୍ଦ୍ର, ସ୍ୱର୍ଗର ମଧୁର ରସ ସହ ତୁମ ଉଦର ପୂରଣ କର, ଏହି ମଧୁର ସୋମ ରସ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସିଛି । ଇନ୍ଦ୍ର, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ବନ୍ଧୁ, ଯିଏ ବୃତ୍ରକୁ ବଧ କଲେ, ଭାଣ୍ଡା ଭାଙ୍ଗିଲେ, ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ସହିଲେ ନାହିଁ, ସୋମର ମଦରେ ଆନନ୍ଦ କଲେ । ଏହି ଚାପିଥିବା ରସ ତୁମ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କରୁ, ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ଉଦର ପୂରଣ କର, ଆମର ଭକ୍ତି ଜାଣ, ଆମର ଗୀତ ଗ୍ରହଣ କର, ଏଠାରେ ଆନନ୍ଦ କରିବାକୁ ତୁମ ଦଳ ସହ ଆସ । ଏବେ ମୁଁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପ୍ରଥମ ଶୌର୍ୟ କଥା କହିବି—ତିନି ବଜ୍ରଧାରୀ, ସେ ନାଗକୁ ବଧ କଲେ, ଜଳକୁ ମୁକ୍ତ କଲେ, ଗଢ଼ ଭାଙ୍ଗିଲେ, ପାହାଡ଼ ଭାଙ୍ଗିଦେଲେ । ସେ ପାହାଡ଼ ଉପରେ ଶୟାନ ନାଗକୁ ବଜ୍ର ଦେଇ ଘାତ କଲେ; ତ୍ୱଷ୍ଟା ସେଉଁଠି ଦିବ୍ୟ ବଜ୍ର ତିଆରି କଲେ । ଧାରା ପରି ଜଳ ଗଉମାନେ ମାନେ ସମୁଦ୍ରକୁ ଚାଲିଗଲା । ଶକ୍ତି ଆଶାକରି ସେ ସୋମ ଚୟନ କଲେ ଓ ତାହା ପାନ କଲେ; ତାପରେ ମଘବାନ ବଜ୍ର ଧରି ପୃଥିବୀର ପ୍ରଥମଜନ୍ମକୁ ବଧ କଲେ । ଅଗ୍ନି, ତୁମକୁ ଋତୁମାନେ, ବର୍ଷମାନେ, ଋଷିମାନେ ପୋଷଣ କରନ୍ତୁ; ଦିବ୍ୟ ଆଭାରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳିତ ହୁଅ ଓ ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ପ୍ରକାଶିତ କର । ଅଗ୍ନି, ଆମେ ତୁମକୁ ଏକତ୍ର କରୁଛୁ, ଆମେ ତୁମକୁ ଅଧିକ ପୋଷଣ କରିବାକୁ ଚାହୁଁ । ଯେଉଁମାନେ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତି, ସେମାନେ ତୁମକୁ କ୍ଷତି ନ କରନ୍ତୁ; ତୁମ ପ୍ରହିତମାନେ କୀର୍ତ୍ତିଶାଳୀ ଓ ସମ୍ମାନିତ ହେଉନ୍ତୁ । ଅଗ୍ନି, ପ୍ରହିତମାନେ ତୁମକୁ ବାଛିଛନ୍ତି; ତୁମେ ଆମର ରକ୍ଷାରେ ଦୟାଳୁ ହୁଅ । ଶତ୍ରୁ ନାଶକ, ବିଜୟୀ, ଆମ ଘରକୁ ରକ୍ଷା କର, ଚେତନ ରୁହ । ତୁମ ଶକ୍ତିରେ, ତୁମ ମିତ୍ରତାରେ, ଅଗ୍ନି, ସଂସାରରେ ସବୁଠୁ ସମ୍ମାନିତ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଅ । ଗୁପ୍ତ, ବାଧା, ଅବିବେକୀ, ଶତ୍ରୁକୁ ଜୟ କର; ଏହା ପରେ ଆମକୁ ନାୟକମାନେ ସହ ଅଧିକ ଧନ ଦିଅ ।