ଏକ ସୁନ୍ଦର ଦିନରେ, ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଦେବତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ନିଜ ଜୀବନର ଶୁଭ ଏବଂ ସୁସ୍ଥତା ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ। ସେମାନେ କହିଲେ, “ଆମ ପ୍ରାଣ ଫେରିଆସୁ, ଆମ ଆତ୍ମା ଆମ ପାଖକୁ ଫେରୁ, ଆମ ଦୃଷ୍ଟି ଫେରିଆସୁ, ଆମ ଜୀବନ ଆମେ ପୁନର୍ବାର ପାଉ। ଶରୀର ଭିତରେ ବସିଥିବା ଅବିନାଶୀ ଓ ଅପରାଜିତ ଭୈଶ୍ୱାନର ଆମ ସମସ୍ତ ଅପମଙ୍ଗଳ ଦୂର କରନ୍ତୁ।” ତା’ପରେ ସେମାନେ ଆଶୀର୍ବାଦ ଚାହିଲେ—“ଆମେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା, ଶକ୍ତି, ଶରୀର, ମନ, ଶୁଭତା ସହିତ ଏକତା ଲାଭ କରିବାକୁ ପାରିବା। ତ୍ୱଷ୍ଟା ଏଠାରେ ଆମକୁ ଅଧିକ ଶକ୍ତି ଦିଅନ୍ତୁ, ଏବଂ ଶରୀରର ଯେଉଁ ଅପୂର୍ଣ୍ଣତା ଅଛି, ତାହା ଦୂର କରନ୍ତୁ।” ଏହିପରି ଉଚ୍ଚତମ ଶକ୍ତିକୁ ସେମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରଶଂସା କଲେ—“ଏହି ଶକ୍ତି ଏବଂ ବିଜୟ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଦିଅ, ତାଙ୍କର ଶାସନ ଓ ଧନ-ସମୃଦ୍ଧି ବର୍ଷାରେ ଘାସ ଯେପରି ବଢ଼େ, ସେପରି ବଢ଼ୁ।” ଏହି ଶକ୍ତି ଓ ଧନ-ସମୃଦ୍ଧି ପାଇଁ, ସେମାନେ ଅଗ୍ନି ଓ ସୋମଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କଲେ—“ଏହି ସଭାରେ, ଏହି ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟରେ, ଏହି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଶକ୍ତି ଦିଅ। ଯେଉଁମାନେ ଆମ ବନ୍ଧୁ କିମ୍ବା ଅବନ୍ଧୁ ହେଉନାହିଁ, ଯେଉଁମାନେ ବିପକ୍ଷରେ ଅଛନ୍ତି, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନାଶ କର।" ଦେବତାଙ୍କର ଅନେକ ମାର୍ଗ ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀ ମଧ୍ୟରେ ବିଚରଣ କରେ। ଯିଏ ସେଇ ଦେବମାର୍ଗ ଅନୁସରଣ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରେ, ସେଠାରେ ସମସ୍ତ ଦେବତା ତାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଗ୍ରୀଷ୍ମ, ଶୀତ, ଶୀତଳ, ବସନ୍ତ, ଶରତ୍, ବର୍ଷା—ଏହି ସମସ୍ତ ଋତୁ ଆମେ ଓ ଆମ ଚରାଚର ଓ ସନ୍ତାନମାନେ ସହିତ ଶୁଭ ଫଳ ଆଣନ୍ତୁ, ଆମେ ଦେବତାଙ୍କ ଆଶ୍ରୟରେ ରୁହିବାକୁ ପାରିବା। ଏହି ବର୍ଷ, ପରବର୍ଷ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବର୍ଷ ପାଇଁ ଦେବତାଙ୍କୁ ବଡ଼ ସମ୍ମାନ ଦିଅ। ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେବତାଙ୍କ ଆଶୀର୍ବାଦରେ ଆମ ଭଲ ଚିନ୍ତା ଓ ମଙ୍ଗଳ ହେଉ। ସେମାନେ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ, “ଦେବତାମାନେ ଆମକୁ, ଆମ ଘର, ଆମ ସାଙ୍ଗମାନେ ଓ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପରିବାରକୁ ସାପର ଆକ୍ରମଣରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଏହି ସାପ ନିୟନ୍ତ୍ରଣରୁ ଚୁକିଯିବା ନାହିଁ, ଧରିଥିବାବେଳେ ପଳାଇଯିବା ନାହିଁ। ଦେବତାମାନେ, କଳା, ଧାରିଦ୍ର୍ଯ୍ୟ, ଦୀର୍ଘାୟୁ, ଅରୁଣ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସାପମାନେ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।” ଏହି ଅପାୟକୁ ସମେତି, ତାଙ୍କ ସହଯୋଗୀ, ଦାତା, ଏବଂ ଆକ୍ରମଣକାରୀଙ୍କ ସହିତ ମୁହଁ ମୁହଁ କରିବାରେ, ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ—“ମୁଁ ତୁମର ଜିଭାକୁ ମୋ ଜିଭା ସହିତ ବାନ୍ଧିଲି, ତୁମର ମୁଖକୁ ମୋ ପ୍ରାଣ ସହିତ ବନ୍ଦ କରିଦେଲି।” ଏଠାରେ ଏକ ଉପଚାର ଅଛି—ଏହି ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଉପଚାର, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଏକ ଲୋକରୁ ଶତ ଶର ଦୂର କରାଯାଇଥିଲା। ଏହି ଉପଚାର ଦ୍ୱାରା ମାନେ ବିଷ ଓ ତୀବ୍ର ବିଷକୁ ଦୂର କରିବାକୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ—“ଏହି ଉପଚାର ଦେଇ ଆମେ ଦୟା ଓ ଜୀବନ ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଛୁ।” “ଆମ ପାଇଁ ସୁଖ ଓ ଆନନ୍ଦ ହେଉ, କିଛି ଖରାପ ନ ହେଉ। ପୃଥିବୀ କ୍ଷମା କରନ୍ତୁ, ସମସ୍ତ କିଛି ଆମ ପାଇଁ ଔଷଧ ହେଉ।” ସେମାନେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଦ୍ୟାଉଃ ପୃଥିବୀ, ସବିତା ଓ ଦାତାଙ୍କୁ ମହିମା ଦେବାକୁ ଚାହିଲେ—“ଯେପରି ଇନ୍ଦ୍ର ଦ୍ୟାଉଃ ପୃଥିବୀ ମଧ୍ୟରେ ମହିମା ମାନ୍ୟ, ଯେପରି ଜଳ ଓ ଉଦ୍ଭିଦ ମଧ୍ୟରେ ମହିମା ଅଛି, ସେପରି ଆମେ ସମସ୍ତ ଦେବତା ଓ ପ୍ରାଣୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ ମହିମାଶାଳୀ ହେଉ।” “ଇନ୍ଦ୍ର, ଅଗ୍ନି, ସୋମା ମହିମାଶାଳୀ; ମୁଁ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠାରୁ ମହିମାଶାଳୀ।” ଏହାପରେ, ଗୋ-ବଉଳ ଓ ଗାଈମାନେ ପାଇଁ ସେମାନେ ଅରୁଣ୍ଧତୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ—“ବଞ୍ଚିବା ଓ ଚାରିପାଏଁ ଚଳିବା ଜନ୍ତୁମାନେ ଓ ଶିଶୁମାନେ ପାଇଁ ରକ୍ଷା ଦିଅ। ଉଦ୍ଭିଦ ଓ ଅରୁଣ୍ଧତୀ ସହିତ ଗୋଯାଁ ଦୁଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ରୋଗମୁକ୍ତ କରନ୍ତୁ, ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ସୁସ୍ଥ ରୁହନ୍ତୁ। ଏହି ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ଉଦ୍ଭିଦ ଦୂରେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ରକୁ ଚାଲିଯିବାକୁ ଦିଅନ୍ତୁ।” ଏବେ ଆର୍ୟମାନ ଆଗକୁ ଆସିଲେ, ତାଙ୍କ ପ୍ରଶଂସାରେ ଅଳଙ୍କୃତ। ସେମାନେ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ—“ଏହି କନ୍ୟା ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ ବର ମିଳୁ, ଏବଂ ବର ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ ବଧୂ ଜନ୍ମ ନିଅ। ଆର୍ୟମାନ, ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏକତା ଓ ସମ୍ମିଳନ ହେଉ, ଏହି ଦମ୍ପତି ମଧ୍ୟରେ ମଧୁର ସମ୍ପର୍କ ହେଉ। ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ପୃଥିବୀ, ଦ୍ୟାଉଃ ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲେ, ସେ ଏହି ଯୁଗଳ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ ସାଥୀ ନିଯୁକ୍ତ କରନ୍ତୁ।” ପୁନି, ସେମାନେ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ—“ଜଳ ଆମକୁ ମାଧୁର୍ଯ୍ୟ ଦିଅ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଆମକୁ ଆଲୋକ ଦିଅ, ତପସ୍ଯା ଦ୍ୱାରା ଉତ୍ପନ୍ନ ସମସ୍ତ ଦେବତା ତାଙ୍କ ଶକ୍ତି ଦିଅ, ସବିତା ଆମକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଦିଅ। ମୁଁ ପୃଥିବୀ ଓ ଦ୍ୟାଉଃକୁ ବିଭକ୍ତ କରିଛି, ସପ୍ତ ଋତୁକୁ ଚାଳିଛି, ସତ୍ୟ ଓ ଅସତ୍ୟ କହୁଛି, ଦେବବାଣୀ ଓ ମାନବବାଣୀ ଉଚ୍ଚାରଣ କରୁଛି। ମୁଁ ପୃଥିବୀ ଓ ଦ୍ୟାଉଃ ସୃଷ୍ଟି କରିଛି, ସପ୍ତ ନଦୀକୁ ଚାଳିଛି, ଅଗ୍ନି ଓ ସୋମଙ୍କ ମିତ୍ର।" "ଭୈଶ୍ୱାନର ତାଙ୍କ ରଶ୍ମି ଦ୍ୱାରା ଆମକୁ ପବିତ୍ର କରନ୍ତୁ, ବାୟୁ ପ୍ରାଣ ଦ୍ୱାରା, ଆକାଶ ତାଙ୍କ ବିସ୍ତାର ଦ୍ୱାରା, ଦ୍ୟାଉଃ ପୃଥିବୀ ଦୁଧ ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର କରନ୍ତୁ। ପ୍ରଚୁରତାରେ ଭରିଥିବା ଦେବବାଣୀକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କର, ଏହା ଦ୍ୱାରା ଆମେ ସମୁଦାୟ ଭୋଜନରେ ଏକତାରେ ଧନୀ ହେଉ। ସମସ୍ତ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କର, ଏଠି ଆନନ୍ଦରେ ରୁହି, ଆମେ ନିଜ ଚକ୍ଷୁ ଦ୍ୱାରା ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦେଖିବାକୁ ପାରିବା।” ଯେଉଁ ବନ୍ଧନ ନିରୃତି ତୁମ ଗଳାରେ ବାନ୍ଧିଛନ୍ତି, ଯାହା ଖୁଲିବା କଷ୍ଟକର, ଏହାକୁ ମୁଁ ତୁମ ପାଇଁ ମୁକ୍ତ କରୁଛି—ଏହା ଜୀବନ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା, ଶକ୍ତି ପାଇଁ। ପୁନର୍ଜନ୍ମ ନେଇ, ପୋଷ୍ଟିକ ଖାଦ୍ୟ ଖାଅ। ନିରୃତିଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ତାଙ୍କ ଇରନ୍ ବନ୍ଧନ ମୁଁ ଖୋଲିଛି; ଯମ ତୁମକୁ ମୋ ପାଖକୁ ଫେରାଇଛନ୍ତି—ଯମଙ୍କୁ ଓ ମୃତ୍ୟୁକୁ ନମସ୍କାର। ଇରନ୍, କାଠ, ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବନ୍ଧନ ଓ ଏଠାରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ ହଜାର ମୃତ୍ୟୁକୁ ଯମ ପିତୃମାନେ ସହିତ ଏହି ଜନକୁ ଉଚ୍ଚତମ ଶ୍ୱର୍ଗକୁ ଉଠାଇ ନେଉନ୍ତୁ। ଯୁବ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅଗ୍ନି ସମସ୍ତ ଜନମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଜ୍ୱଲିତ, ଆହୁତି ସ୍ଥଳରେ ଉନ୍ମୁକ୍ତ, ଆମକୁ ଧନ ଦିଅ। ସମସ୍ତେ ଏକତାରେ ଆସ, ଏକତାରେ କଥା ହେଉ, ମନ ଏକତାରେ ହେଉ; ପୁରାତନ କାଳର ଦେବତାମାନେ ଯେପରି ଏକତାରେ ତାଙ୍କ ଅଂଶକୁ ପୂଜିଥିଲେ, ସେପରି।