ଏହି ପବିତ୍ର କଥାରେ, ପ୍ରାଚୀନ ଋଷିମାନେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ ଜଣେ ଯଜ୍ଞକର୍ତ୍ତାଙ୍କ ସୁରକ୍ଷା ଓ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିଥିଲେ। ସେମାନେ କହିଲେ, “ଯେପରି ଚିକିତ୍ସକ ଅଙ୍ଗ, ଖୁର କିମ୍ବା ସନ୍ଧିକୁ ଯୋଡ଼ି ଦେଉଛନ୍ତି, ସେପରି ଆମେ ସମସ୍ତ ଦୁଷ୍ଟ ସ୍ୱପ୍ନକୁ ଏକତ୍ରିତ କରି, ଶତ୍ରୁଠାରୁ ଦୂରେ ନେଇଯିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ।” ପ୍ରଭାତ ସମୟରେ, ସେମାନେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରି କହିଲେ, “ଏ ଅଗ୍ନି, ସମସ୍ତ ଜଗତର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ଆମକୁ ସୁଖ ଦିଅ, ଆମକୁ ଧନ ଦିଅ, ଦୀର୍ଘାୟୁ ଦିଅ, ଏବଂ ଆମେ ସମସ୍ତେ ଏକାଠି ଖାଇପାରିବା। ଦ୍ୱିତୀୟ ସମୟରେ, ମାରୁତ ଓ ଇନ୍ଦ୍ର ଆମକୁ ଛାଡ଼ି ନଦିଅନ୍ତୁ, ଦେବତାମାନେ ଆମେ ଯାହା କହିଛୁ ତାହାକୁ ପ୍ରସନ୍ନତାରେ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ, ଆମେ ଦୀର୍ଘଜୀବୀ ହେବା। ତୃତୀୟ ସମୟରେ, ସୌଧନ୍ବନାଙ୍କ ଅମର, ଚମକୁଥିବା ଦେବତାମାନେ ଆମକୁ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ଉପହାର ଦିଅନ୍ତୁ।” ଯଜ୍ଞର ଉତ୍ତରୋତ୍ତର ପଥରେ, ଏକ ଶ୍ୟେନ, ଗାୟତ୍ରୀ ଛନ୍ଦ ସହିତ ଧରାଯାଏ, ଯାହା ଆମ ପ୍ରସ୍ପେରିଟି ଆଣିଥାଏ। ଏହିପରି ରୂପରେ ଋଭୁ, ଜଗତୀ ଛନ୍ଦ ସହିତ ଏବଂ ବୃଷଭ, ତୃଷ୍ଟୁଭ୍ ଛନ୍ଦ ସହିତ ଧରାଯାଏ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଯଜ୍ଞର ଉତ୍ତରୋତ୍ତର ପଥରେ ମଙ୍ଗଳ ଆଣନ୍ତି। ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରି କହାଯାଏ, “ମନୁଷ୍ୟମାନେ ତୁମ ରୂପକୁ କେବେ କ୍ଷତି କରିପାରିବେ ନାହିଁ, ତୁମେ ବାନର ଭଳି, ନିଜ ସନ୍ତାନକୁ ଖାଉଥିବା ଗାୟର ପଛ ପରି। ତୁମେ ମେଷ ପରି ପୂଜିତ ହେଉଛ, ତୁମର ମୁଣ୍ଡି ଜଳକୁ ଆଘାତ କରେ, ତୁମର ହରିତ ଅଗ୍ନି ତନ୍ତୁକୁ ଜଳାଇଦିଏ। ଉଡୁଥିବା ପକ୍ଷୀମାନେ ଅନୁସ୍ୱାର କରନ୍ତି, କଳାମାନେ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଚିତ୍କାର କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଉପର ଅଂଶକୁ ନେଇଯାନ୍ତି, ଅନେକ ବୀଜ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉପରେ ବିଶ୍ରାମ କରିଛି।” ଏହିଠିରେ, ଅଶ୍ୱିନୀକୁ ଦକ୍ଷିଣା ଦିଆଯାଏ, “ତର୍ଦ୍ଦା, ସମଙ୍କ, ଆଖୁମ ଓ ସେମାନଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ଏବଂ ପିଠି ଭଙ୍ଗ କର, ସେମାନଙ୍କର ମୁଁହ ଖୁଲିବା ନାହିଁ, ସେମାନେ ଆମକୁ କ୍ଷତି କରିବେ ନାହିଁ, ଆମକୁ ଶାନ୍ତି ଓ ଧାନ୍ୟ ଦିଅ। ଏହି ପୋକମାନେ ଯଥା ତର୍ଦ୍ଦା, ପତଙ୍ଗ, ଜଭ୍ୟ, ଉପକ୍ୱସ, ସେମାନେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଗୃହରେ ହୋମ ଦ୍ରବ୍ୟ ପରି ଅପରିସ୍ପର୍ଶିତ ରହନ୍ତୁ। ତର୍ଦ୍ଦା, ଭାଘର ମାଲିକ, ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଦାନ୍ତିଆ, ସମସ୍ତ ଜଙ୍ଗଲି ପୋକ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କ୍ଷତିକାରୀକୁ ଆମେ ବଶ କରିବା ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଛୁ।” ଏଠାରେ, ପବିତ୍ର ବାୟୁ ଦ୍ୱାରା ସୋମ ପବିତ୍ର ହେଉଛି, ସେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସାଙ୍ଗୀ ଅଟୁଟ ମିତ୍ର। ଜଳ, ଆମର ମାତୃକାମାନେ, ଆମକୁ ପବିତ୍ର କରନ୍ତୁ, ଘୃତରେ ପ୍ରଚୁର ଜଳ ଆମକୁ ଶୁଧ୍ଧ କରନ୍ତୁ, କାରଣ ଦେବୀୟ ଜଳ ଅସୁଦ୍ଧିକୁ ଦୂର କରେ। ଏଠାରେ, ଯେଉଁ ଅପରାଧ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଅଜ୍ଞାନତା କିମ୍ବା ଇଚ୍ଛାକୃତ କରନ୍ତି, ବରୁଣ ତାହାରୁ ମୁକ୍ତି ଦିଅନ୍ତୁ, ଆମେ ଦଣ୍ଡ ଭୋଗ ନ କରିବା ପ୍ରାର୍ଥନା। ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଦିଗନ୍ତ ଉପରୁ ଉଦିତ ହେଉଛି, ରକ୍ଷସମାନେ ଦୂରେ ଯାଉଛନ୍ତି, ଆଦିତ୍ୟ ପ୍ରକାଶ ଦେଉଛନ୍ତି ଓ ଅଦୃଶ୍ୟକୁ ନଶ୍ୱ କରନ୍ତି। ଗାଈମାନେ ଗୋଶାଳାରେ ବସିଛନ୍ତି, ବନ୍ୟପ୍ରାଣୀ ଅନ୍ତର୍ଧାନ ହୋଇଛନ୍ତି, ନଦୀମାନଙ୍କର ଜଳ ଶାନ୍ତ ହୋଇଛି, ଅଦୃଶ୍ୟ ଶକ୍ତି ଅପସାରିତ। କଣ୍ବ ଋଷିଙ୍କ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଔଷଧି ଏଠାକୁ ଆଣାଯାଇଛି, ଯାହା ସମସ୍ତ ରୋଗର ଉପଚାର, ଏହା ଅଦୃଶ୍ୟ ଶକ୍ତିକୁ ଶାନ୍ତ କରିବା ପାଇଁ। ଏଠାରେ, ଦ୍ୟାଉଃପୃଥିବୀ ତାଙ୍କର ଦୀପ୍ତିମାନ ଦକ୍ଷିଣ ହସ୍ତରେ ଆମ ସମ୍ପତ୍ତିକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ସୋମ, ଅଗ୍ନି, ବାୟୁ, ସବିତୃ, ଭଗ ନିୟମାନୁସାରେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ପ୍ରାଣ, ଆତ୍ମା, ଦୃଷ୍ଟି, ଜୀବନ ଆମେ ପୁନଃ ପାଉ, ବୈଶ୍ୱାନର ଆମ ଶରୀରରେ ଅବିଚଳ ରହି, ସମସ୍ତ ଅଶୁଭ କୁ ଦୂର କରନ୍ତୁ। ଆମେ ତେଜ, ବଳ, ଶରୀର, ମନ, ଶୁଭ୍ରତାରେ ଏକତ୍ରିତ ହେବା, ତ୍ୱଷ୍ଟା ଆମକୁ ଅଧିକ ଶକ୍ତି ଦିଅନ୍ତୁ, ଦେହର ଦୋଷ ଦୂର କରନ୍ତୁ। ଏହି ଶକ୍ତିକୁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରଶଂସା କରାଯାଏ, ତାଙ୍କର ଶାସନ ଓ ସମୃଦ୍ଧି ବର୍ଷାର ଘାସ ପରି ବଢ଼ିଯାଉ। ଅଗ୍ନି ଓ ସୋମ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଶାସନ ଓ ଧନ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରନ୍ତୁ, ଯେଉଁଠାରେ ବିପକ୍ଷ ଅଛି, ସେମାନେ ବନ୍ଧୁ ହେଉନ୍ କି ଅବନ୍ଧୁ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନଶ୍ୱ କରନ୍ତୁ। ଦେବତାଙ୍କର ଅନେକ ପଥ ଦିଗ୍ବିଦିଗ୍ ଚାଲିଯାଏ, ଯେଉଁଠାରେ ଯଜ୍ଞକର୍ତ୍ତା ଚାଲିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଦେବତା ତାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଋତୁମାନେ ଯଥା ଗ୍ରୀଷ୍ମ, ଶୀତ, ହେମନ୍ତ, ବସନ୍ତ, ଶରତ୍, ବର୍ଷା ତାଙ୍କର ଶୁଭ୍ରତା ଆମ ଉପରେ ଦିଅନ୍ତୁ, ଏହି ନିରାପତ୍ତା ଗାଈ ଓ ସନ୍ତାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ମିଳୁ, ଆମେ ଉପଶ୍ରୟରେ ବସିପାରିବା। ଏହି ବର୍ଷ ଓ ପରବର୍ଷ ପାଇଁ, ସମଗ୍ର ବର୍ଷ ପାଇଁ ମହା ସମ୍ମାନ ଦିଅ, ଆମେ ସଦା ଶୁଭ ଚିନ୍ତା ଓ ଶୁଭ ଅବସ୍ଥାରେ ରୁହିବା। ଏଠାରେ, ଦେବତାମାନେ ସାପ ଆମ, ଆମର ଘର, ସହଚରମାନେ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ ନ କରନ୍ତୁ; ସେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ଛାଡ଼ି ଯିବେ ନାହିଁ, ଧରିଥିବାବେଳେ ମୁକ୍ତ ହେବେ ନାହିଁ। ଦେବତାମାନେ, କଳା, ଧାରିଦାର, ଦୀର୍ଘାୟୁ, ପିତାମ୍ବର ସାପଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ତୁମକୁ, ତୁମ ଦାତା ଓ ସହଯୋଗୀ ସହିତ ଆଘାତ କରିଛି, ତୁମ ସହଯୋଗୀଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଆଘାତ କରିଛି, ମୋ ଜିଭା ଦ୍ୱାରା ତୁମ ଜିଭାକୁ ବନ୍ଧିଦେଉଛି, ମୋ ଶ୍ୱାସ ଦ୍ୱାରା ତୁମ ମୁଁହ ବନ୍ଦ କରୁଛି। ଏହିଠିରେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଔଷଧ ଥିଲା, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଏକ ଲୋକ ଉପରୁ ଶତ ଶରକୁ ଦୂର କରାଯାଇଥିଲା। ଜାଲ ବିଷ ପାଇଁ ଔଷଧ ଛିଟାଯାଏ, ଏହି ତୀବ୍ର ଜାଲ ବିଷ ଉପଚାର ଦ୍ୱାରା ଆମକୁ ଦୟା ଦିଅ। ଆମେ ଶୁଭ ଓ ଆନନ୍ଦ ପାଉ, କିଛି ଖରାପ ନ ହେଉ, ପୃଥିବୀ କ୍ଷମା କର, ସମସ୍ତ ଦୁଃଖର ଔଷଧ ହେଉ। ଇନ୍ଦ୍ର, ଦ୍ୟାଉଃପୃଥିବୀ, ସବିତୃ ଆମକୁ କୀର୍ତ୍ତି ଦିଅନ୍ତୁ, ଏଠାରେ ଦାତାଙ୍କ ପ୍ରିୟ ହେବା ଦିଅ। ଯେପରି ଇନ୍ଦ୍ର ଦ୍ୟାଉଃପୃଥିବୀ ମଧ୍ୟରେ, ଜଳ ଓ ଉଦ୍ଭିଦ ମଧ୍ୟରେ କୀର୍ତ୍ତିମାନ୍, ସେପରି ଆମେ ସମସ୍ତ ଦେବତା ଓ ପ୍ରାଣୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ କୀର୍ତ୍ତିମାନ୍ ହେବା। କୀର୍ତ୍ତିମାନ୍ ଇନ୍ଦ୍ର, କୀର୍ତ୍ତିମାନ୍ ଅଗ୍ନି, କୀର୍ତ୍ତିମାନ୍ ସୋମ, ଆମେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଗୋମାନେ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ପ୍ରଥମ, ଗାଈମାନେ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ଅରୁନ୍ଧତୀ, ବନ୍ଧ୍ୟା, ବାଳ, ଚତୁଷ୍ପଦ ଉପରେ ସୁରକ୍ଷା ଦିଅ।