ଏକ ଦିନ, ହଜାର ଚକ୍ଷୁ ବିଶିଷ୍ଟ ଦେବତା, ଶପଥକୁ ନିଜ ରଥରେ ଯୋକ୍ତ କରି, ମୋର ଶାପଦାତାକୁ ଖୋଜିବାକୁ ଆସିଲେ, ଯେପରି ଏକ ନରସିଂହ ଅସୁରକ୍ଷିତ ଦୁର୍ଗକୁ ଟାଣି ନେଇଥାଏ। ଆମଠାରୁ ଦୂରେ ହଟିଯା, ଓ ଶପଥ! ଯେପରି ଅଗ୍ନି ଏକ ପୋଖରୀକୁ ଜଳାଇଦିଏ, ସେପରି ଏଠାରେ ଆମ ଶାପଦାତାକୁ ପତିତ କର; ଯେପରି ଆକାଶବିଦ୍ୟୁତ୍ ଗଛକୁ ଆଘାତ କରେ। ଯିଏ ଆମକୁ ଶାପ ଦେଇଛି, କିମ୍ବା ଯାହାକୁ ଆମେ ଶାପ ଦେଇଛୁ, ଏବଂ ଯିଏ ଶାପରୁ ଆମକୁ ଶାପ ଦେଇଛି—ମୁଁ ସେଉଁଠାରେ ତା'କୁ ମୃତ୍ୟୁରେ ପତିତ କରେଁ, ଯେପରି ଏକ ପଚିଥିବା ଡାଲି କୁକୁର ପାଖକୁ ପଡ଼ିଯାଏ। ସିଂହ, ବାଘ, ଚିତ୍ରାଙ୍କିତ ହଉନ୍ୟା, ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଅଗ୍ନି, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଏବଂ ସୂର୍ଯ୍ୟରେ ଯେଉଁ ତେଜ ଅଛି, ସେହି ଦିବ୍ୟ ଏବଂ ଦୟାମୟୀ ଶକ୍ତି ଯିଏ ଇନ୍ଦ୍ରକୁ ଜନ୍ମ ଦେଇଥିଲେ, ସେ ଆମ ପାଖକୁ ଶ୍ରୀର ସହିତ ଆସୁନ୍ତୁ। ଯିଏ ହାତୀ, ଦୁଇ-ଦାନ୍ତିତ ହାତୀ, ସୁନା, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା, ଜଳ, ଗାଈ ଏବଂ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟରେ ବସିଛନ୍ତି, ସେଇ ଦୟାମୟୀ ଦେବୀ ଯିଏ ଇନ୍ଦ୍ରକୁ ଜନ୍ମ ଦେଇଥିଲେ, ସେ ଆମ ପାଖକୁ ତେଜସ୍ୱୀ ଭାବରେ ଆସୁନ୍ତୁ। ଯିଏ ରଥ, ଚକ୍ର, ବୃଷଭ, ଶକ୍ତି, ପବନ, ବର୍ଷା ଏବଂ ବରୁଣଙ୍କର ବଳ ମଧ୍ୟରେ ବସିଛନ୍ତି, ସେଇ ଦୟାମୟୀ ଦେବୀ ଯିଏ ଇନ୍ଦ୍ରକୁ ଜନ୍ମ ଦେଇଥିଲେ, ସେ ଆମ ପାଖକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ସହିତ ଆସନ୍ତୁ। ରାଜା, ଢୋଳ, ଅପରିମାପ ଲମ୍ବ, ଘୋଡ଼ା, ଶକ୍ତି, ମନୁଷ୍ୟ ଏବଂ ଦକ୍ଷତାରେ ଯିଏ ବସିଛନ୍ତି, ସେଇ ଦୟାମୟୀ ଦେବୀ ଯିଏ ଇନ୍ଦ୍ରକୁ ଜନ୍ମ ଦେଇଥିଲେ, ସେ ଆମ ପାଖକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ସହିତ ଆସନ୍ତୁ। ଇନ୍ଦ୍ର ପ୍ରେରିତ ଏହି ଯଜ୍ଞର ଶ୍ରୀ ବଢ଼ୁ, ଏହା ହଜାର ଶକ୍ତିର ସ୍ଥାୟୀ, ସଫଳ ଏବଂ ଦୃଢ଼ ହେଉ, ଦୀର୍ଘ ଦୃଷ୍ଟିରେ ବିସ୍ତାର କରୁ; ବୟସର ଅଧିକତା ପାଇଁ ଏହି ଯଜ୍ଞ ବଢ଼ିନଯାଉ। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ଶ୍ରୀ ସହିତ, ଆମେ ଶ୍ରଦ୍ଧାଭକ୍ତି ସହିତ ପୂଜା କରୁ; ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ପ୍ରେରିତ କରିଥିବା ରାଜ୍ୟ ଆମକୁ ଦିଅ; ତୁମର ଦୟାରେ ଆମେ ଶ୍ରୀରେ ଶ୍ରୀମୟ ହେଉ। ଶ୍ରୀ ଦ୍ୱାରା ଇନ୍ଦ୍ର, ଅଗ୍ନି, ସୋମ ଜନ୍ମ ନେଲେ; ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଶ୍ରୀ ଦ୍ୱାରା, ମୁଁ ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରୀମୟ। ଆମ ପାଇଁ ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀରୁ ନିରାପଦ ହେଉ; ସୋମ ଓ ସବିତୃ ଆମକୁ ନିରାପଦ ଦିଅନ୍ତୁ; ମଧ୍ୟଖଣ୍ଡ ଆମ ପାଇଁ ସୁରକ୍ଷିତ ହେଉ; ସପ୍ତ ଋଷିଙ୍କ ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ଆମର ନିରାପଦ ହେଉ। ଏହି ଗାଁ ପାଇଁ, ଚାରି ଦିଗ ପାଇଁ, ସବିତୃ ଆମକୁ ବହୁତ ଶକ୍ତି ଓ ମଙ୍ଗଳ ଦିଅନ୍ତୁ; ଶତ୍ରୁ ବିନା ଇନ୍ଦ୍ର ଆମକୁ ସୁରକ୍ଷା ଦିଅନ୍ତୁ; ରାଜାଙ୍କ ରୋଷ ଅନ୍ୟ ଦିଗକୁ ଯାଉ। ତଳରୁ କିଛି ଶତ୍ରୁ ନ ହେଉ, ଉପରୁ କିଛି ଶତ୍ରୁ ନ ହେଉ; ପଛରୁ କିମ୍ବା ସାମ୍ନାରୁ କିଛି ଶତ୍ରୁ ନ ହେଉ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର। ମନ, ଚିନ୍ତା, ବୁଦ୍ଧି, ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ, ଜ୍ଞାନ, ଶ୍ରବଣ, ଦୃଷ୍ଟି ପାଇଁ ଆମେ ହବି ଦେଇ ପୂଜା କରୁ। ଶ୍ୱାସ, ପ୍ରଶ୍ୱାସ, ପ୍ରାଣ, ଆହାରର ପ୍ରଚୁରତା ପାଇଁ, ବିସ୍ତୃତ ସରସ୍ୱତୀଙ୍କୁ ଆମେ ହବି ଦେଇ ପୂଜା କରୁ। ଦେବତା ଋଷିମାନେ, ଶରୀର ରକ୍ଷକ, ଆମ ଦେହରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା, ସେମାନେ ଆମକୁ ତ୍ୟାଗ କରିନଯାଉ; ହେ ଅମୃତ, ମର୍ତ୍ୟମାନଙ୍କ ସହ ଏକତ୍ରିତ ହୁଅ, ଆମକୁ ଆୟୁଷ୍ୟ ଓ ଜୀବନର ସୁଯୋଗ ଦିଅ। ଧନୁର ଡୋର ଖୋଲିଦେବାପରି, ମୁଁ ତୁମର କ୍ରୋଧକୁ ହୃଦୟରୁ ମୁକ୍ତ କରୁଛି; ଯେପରି ଏକ ମନ ହୋଇ, ଆମେ ବନ୍ଧୁ ପରି କାମ କରିପାରିବା। ବନ୍ଧୁ ପରି ଆମେ କାମ କରିବା; ମୁଁ ତୁମର କ୍ରୋଧକୁ ମୁକ୍ତ କରୁଛି; ପାହାଡ଼ ତଳେ ଭାରୀ କ୍ରୋଧକୁ ରଖିଦେଉ। ମୁଁ ତୁମର କ୍ରୋଧ ଉପରେ ମୋ ପାଦ ଓ ତଳୃଣ ଦେଇ ଦଣ୍ଡାୟମାନ; ଯେପରି ତୁମେ ମୋ ବିରୁଦ୍ଧରେ କିଛି କୁହନାହଁ, ମୋର ମନକୁ ତୁମେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କର। ଏହି କୁଶ ତୃଣ କ୍ରୋଧରୁ ମୁକ୍ତ, ଭଲ ଆଚରଣ ପାଇଁ ଉପଯୋଗୀ; ଏହି କୁଶ କ୍ରୋଧ ଶାନ୍ତ କରିବା ନାମରେ ପରିଚିତ। ଏହି ବହୁ ମୂଳ ଥିବା କୁଶ ତୃଣ ସାଗରରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ; ପୃଥିବୀରୁ ଉଦ୍ଭବ ଏହି କୁଶ କ୍ରୋଧ ଶାନ୍ତକାରୀ ଭାବରେ ଜଣାଶୁ। ଆମେ ତୁମର ନାଶକ ଅସ୍ତ୍ରକୁ ବିଦାୟ କରୁଛୁ, ତୁମର ପ୍ରଧାନ ଅସ୍ତ୍ରକୁ ଦୂରେ ନେଇଯାଉଛୁ; ଯେପରି ତୁମେ ମୋ ବିରୁଦ୍ଧରେ କିଛି କୁହନାହଁ, ମୋର ମନକୁ ତୁମେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କର। ଆକାଶ, ପୃଥିବୀ ଓ ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିରୁ—ଗଛମାନେ ସିଧା ଦଣ୍ଡାୟମାନ, ସ୍୵ପ୍ନ ଦେଖୁଥିବା ପରି ରହିଛନ୍ତି; ଏହି ରୋଗ ତୁମଠାରୁ ଦୂରେ ଯାଉ। ତୁମ ପାଖରେ ଶତ ଔଷଧ, ହଜାର ଏକତ୍ରିତ; ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଔଷଧ ପ୍ରବାହିତ ହେଉ, ରୋଗ ନାଶକ ହେଉ। ତୁମେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ମୂତ୍ର, ଅମୃତର ନାଭି; ତୁମର ନାମ ବିଷାଣକା, ପୂର୍ବଜମାନଙ୍କ ମୂଳରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ବାୟୁଜନିତ ରୋଗ ନାଶକ। ଦୁଷ୍ଟ ମନ, ଚାଲିଯା! କାହିଁକି ତୁମେ କ୍ଷତିକାରକ କଥା କୁହୁଛ? ଚାଲିଯା, ମୁଁ ତୁମକୁ ଚାହେଁ ନାହିଁ। ଗଛ ଓ ଜଙ୍ଗଲ ମଧ୍ୟରେ ଭ୍ରମଣ କର; ମୋର ମନ ଘର ଓ ଗୋପଶୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବସୁନ୍ତୁ। ଯାହା କି ଶତ୍ରୁତାପୂର୍ଣ୍ଣ, ଉପରେ ଅଥବା ତଳେ, ଜାଗ୍ରତ କିମ୍ବା ସୱପ୍ନରେ, ସେମାନେ ବାହାରିଯାଉ; ଅଗ୍ନି ସମସ୍ତ ଅଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଆମଠାରୁ ଦୂରେ କରନ୍ତୁ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ହେ ବାଣୀର ଶ୍ୱାମୀ, ଯଦି ଆମେ ଭୁଲ କରିଥିଲେ, ଦୟାଳୁ ଆଙ୍ଗିରସମାନେ ଆମକୁ ଅପମୃତ୍ୟୁ ଓ ପାପରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ତୁମେ ଜୀବିତ ନୁହଁ, ମୃତ ମଧ୍ୟ ନୁହଁ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅମୃତ ଗର୍ଭ, ହେ ସ୍୵ପ୍ନ! ଭାରୁଣାନୀ ତୁମର ମା, ଯମ ତୁମର ବାପା, ତୁମେ ଅରରୁ ନାମରେ ଚିହ୍ନିତ। ଆମେ ତୁମର ଉତ୍ପତ୍ତି ଜାଣୁଛୁ, ହେ ସ୍୵ପ୍ନ, ତୁମେ ଦେବୀମାନଙ୍କ ସନ୍ତାନ, ଯମଙ୍କ ଦୂତ; ତୁମେ ଅନ୍ତକ, ତୁମେ ମୃତ୍ୟୁ। ଏପରି ଆମେ ତୁମକୁ ଜାଣୁଛୁ, ମନ୍ଦ ଦୁର୍ଦ୍ୱିପ୍ନ ରୁ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର। ଯେପରି ଅଂଗ, ଖୁର, କିମ୍ବା ସନ୍ଧିକୁ ଏକତ୍ର କରାଯାଏ, ସେପରି ଆମେ ସମସ୍ତ ଖରାପ ସ୍୵ପ୍ନକୁ ଏକତ୍ର କରି ଶତ୍ରୁଠାରୁ ଦୂରେ ନେଇଯାଉଛୁ। ଅଗ୍ନି, ସମସ୍ତଙ୍କ ସୃଷ୍ଟା, ସମସ୍ତଙ୍କ ମଙ୍ଗଳଦାତା, ସକାଳ ଦବନ୍ତରେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ; ପବିତ୍ରକାରୀ ଆମକୁ ଧନ ଦିଅନ୍ତୁ, ଆମେ ଦୀର୍ଘାୟୁ ଓ ଏକତ୍ର ଭୋଜନ କରୁ। ସମସ୍ତ ଦେବତା, ମାରୁତ ଓ ଇନ୍ଦ୍ର ଦ୍ୱିତୀୟ ଦବନ୍ତରେ ଆମକୁ ତ୍ୟାଗ କରିନଯାଉ; ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରିୟ କଥା କହୁଥିବା, ଆମେ ଦେବମାନଙ୍କ କୃପା ପାଉ ଏବଂ ଦୀର୍ଘାୟୁ ହେଉ।