ଏକ ସମୟର କଥା, ଦେବତାମାନେ ସ୍ୱର୍ଗରେ, ପୃଥିବୀରେ, ଆକାଶରେ, ଉଦ୍ଭିଦ, ପଶୁ ଓ ଜଳରେ ବାସ କରନ୍ତି। ସେମାନେ ଜଣେ ମଣିଷଙ୍କୁ ଦୀର୍ଘାୟୁ ଓ ଶକ୍ତି ଦେବା ପାଇଁ ଆଶୀର୍ବାଦ କରନ୍ତି, ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ଶତାଦିକ ମୃତ୍ୟୁରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି। ଯେଉଁ ଦେବତାମାନେ ଆରମ୍ଭ ଓ ଶେଷ ହୋମ, ହବିର ଅଂଶ ଏବଂ ଅନଅର୍ପିତ ଭାଗର ଅଧିକାରୀ, ଯେଉଁଠି ପଞ୍ଚ ଦିଗର ବିଭାଜନ ହୋଇଛି, ସେହି ସଭାସ୍ଥଳଗୁଡ଼ିକୁ ମୁଁ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କରି ଦେଉଛି। ଆଶାର ଚାରି ରକ୍ଷକ ଏବଂ ଅମୃତ ଦେବତାମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ସମସ୍ତ ଜୀବନର ଦେଖାଶୁଣା କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ଆମେ ଏହି ହବି ଅର୍ପଣ କରୁଛୁ। ଏ ଚାରି ଆଶା-ଦେବତା, ଆମକୁ ବିନାଶ ଓ କ୍ଷତିର ଫାନ୍ଦାରୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତୁ। ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ହବି ଓ ଘୃତ ଅର୍ପଣ କରୁଛି; ଚତୁର୍ଥ ଆଶା-ଦେବତା ଆମକୁ ଉତ୍ତମ ଜୀବନ ଦିଅନ୍ତୁ। ମାତା, ପିତା, ଗାଈ, ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀ ଓ ମଣିଷମାନେ ମଙ୍ଗଳମୟ ହେଉନ୍ତୁ; ସମସ୍ତେ ଉନ୍ନତି ଓ ଶୁଭ ଲାଭ କରୁନ୍ତୁ; ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆମେ ବଞ୍ଚିଛୁ, ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଦେଖିପାରିବା। ହେ ଲୋକମାନେ, ଏହାକୁ ଜାଣ; ମହା ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ କଥା କହିବେ। ପୃଥିବୀ ଓ ସ୍ୱର୍ଗରେ କିଛି ନାହିଁ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଉଦ୍ଭିଦମାନେ ଶ୍ୱାସ ନେଇଥାନ୍ତି। ଆକାଶ ହେଉଛି ସେମାନଙ୍କର ବିଶ୍ରାମସ୍ଥଳ, ଏହି ଅସ୍ତିତ୍ୱର ଆସନ କେବଳ ଜ୍ଞାନୀ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଜାଣନ୍ତି, କିମ୍ବା ନାହିଁ। ଯେତେବେଳେ ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶ ଦୁଇଟି ଉତ୍କଣ୍ଠିତ ହୁଏ, ଏବଂ ଭୂମିକୁ ମାପାଯାଏ, ସେତେବେଳେ ସେ ସମୁଦ୍ରର ଜଳପରି ସଦା ସିଞ୍ଚିତ ରହିଥାଏ। ସମସ୍ତ କିଛି ଅନ୍ୟ ଏକ ଦ୍ୱାରା ଆବୃତ ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଏକ ଉପରେ ନିର୍ମିତ; ମୁଁ ସ୍ୱର୍ଗ, ସର୍ବଜ୍ଞ ଏବଂ ପୃଥିବୀକୁ ନମସ୍କାର କରୁଛି। ସେହି ଜଳଗୁଡ଼ିକ ସୁନାର ରଙ୍ଗର, ଶୁଭ୍ର ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଯେଉଁଠି ସବିତୃ ଓ ଅଗ୍ନି ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ; ଏହି ଜଳଗୁଡ଼ିକ ଅଗ୍ନିକୁ ଗର୍ଭରେ ଧାରଣ କରିଥାଏ, ସେମାନେ ଆମ ପାଇଁ ମଙ୍ଗଳ ଓ ମୃଦୁ ହେଉନ୍ତୁ। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବରୁଣ ରାଜା ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସତ୍ୟ-ମିଥ୍ୟା ବିଚାର କରିଘୁରୁଛନ୍ତି; ଏହି ଜଳମାନେ ଅଗ୍ନିକୁ ଗର୍ଭରେ ଧାରଣ କରିଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ଆମ ପାଇଁ ଶୁଭ ଓ ମୃଦୁ ହେଉନ୍ତୁ। ସ୍ୱର୍ଗରେ ଦେବତାମାନେ ଯେଉଁ ଜଳରେ ନିଜ ଭୋଜନ ତିଆରି କରନ୍ତି, ଯେଉଁଠି ଆକାଶରେ ବିଭିନ୍ନ ରୂପରେ ଅବସ୍ଥିତ, ସେ ଜଳମାନେ ଅଗ୍ନିକୁ ଗର୍ଭରେ ଧାରଣ କରିଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ଆମ ପାଇଁ ଶୁଭ ଓ ମୃଦୁ ହେଉନ୍ତୁ। ହେ ଜଳ, ତୁମେ ଆମକୁ ଶୁଭ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଦେଖ, ଶୁଭ ସ୍ପର୍ଶରେ ଛୁଅ; ଏହି ଜଳମାନେ ଶୁଭ୍ର, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ଘୃତପ୍ରବାହୀ, ସେମାନେ ଆମ ପାଇଁ ଶୁଭ ଓ ମୃଦୁ ହେଉନ୍ତୁ। ଏହି ହେଉଛି ମଧୁରୁ ଜନ୍ମିତ ବିରୁ; ଆମେ ମଧୁ ସହିତ ତୁମକୁ ଉତ୍ତୋଳନ କରୁଛୁ। ତୁମେ ମଧୁରୁ ଜନ୍ମିତ, ଆମକୁ ମଧୁମୟ କର। ମୋ ଜିଭାର ଟିପରେ ମଧୁ, ମୂଳରେ ମଧୁରସ; ମୋର କଥା ମଧୁର ହେଉ, ତୁମେ ମୋର ମନକୁ ଆକୃଷ୍ଟ କର। ମୋର ଆଗମନ ଓ ପ୍ରସ୍ଥାନ ମଧୁମୟ ହେଉ; ମୁଁ ଯାହା କହିବି, ତାହା ମଧୁର ହେଉ, ମୁଁ ମଧୁମୟ ଦେଖାଯାଉ। ମୁଁ ମଧୁ, ମଧୁଠାରୁ ଅଧିକ ମଧୁମୟ, ସମସ୍ତ ମଧୁମୟମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବାଧିକ; ହେ ଜଙ୍ଗଲ, ମଧୁରେ ଭରିଥିବା ଏକ ଡାଳ ପରି ମୋତେ ଭଙ୍ଗ କରନି। ତୁମ୍ପାକୁ ମୁଁ ମଧୁର ଇଖ ଜଡ଼ି ଦେଉଛି, ଯେଉଁ ନିର୍ବିରୋଧୀ ଆସେ, ସେ ପାଇଁ; ଯାହା ଦ୍ୱାରା ନାରୀମାନେ ମୋତେ ଆକୃଷ୍ଟ କରନ୍ତି, ପୁରୁଷମାନେ ମୋତେ ତ୍ୟାଗ ନ କରନ୍ତୁ। ଯେତେବେଳେ ଦକ୍ଷଜାତ ଦେବତାମାନେ ଆନନ୍ଦ ଭରା ମନରେ ଶତଧ୍ୱଜୀ ଦେବ ପାଇଁ ସୁନା ବାନ୍ଧିଥିଲେ, ମୁଁ ଏହାକୁ ତୁମ ପାଇଁ ବାନ୍ଧୁଛି—ଜୀବନ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା, ଶକ୍ତି, ଦୀର୍ଘାୟୁ ଓ ଶତ ବର୍ଷ ପାଇଁ। ଏହି ସୁନାକୁ ଦାନବ କିମ୍ବା ପିଶାଚମାନେ ରୋକିପାରିବେ ନାହିଁ, କାରଣ ଏହା ଦେବତାମାନଙ୍କର ପ୍ରଥମ ଶକ୍ତି। ଯିଏ ଦକ୍ଷଜାତ ସୁନା ଧାରଣ କରେ, ସେ ଜୀବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦୀର୍ଘାୟୁ ଲାଭ କରେ। ଉଦ୍ଭିଦମାନଙ୍କ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା, ଆଲୋକ, ଶକ୍ତି ଓ ଶକ୍ତିବଳ ଆମେ ସେ ଜଣେ କୌଶଳୀ ଯିଏ ଏହି ସୁନା ଧାରଣ କରେ, ତାଙ୍କର ଅନ୍ତରେ ରଖୁଛୁ। ମାସ ଓ ଋତୁକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି, ମୁଁ ବର୍ଷର ସାରରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ; ଇନ୍ଦ୍ର, ଅଗ୍ନି, ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ମୋର ଶୋଭାକୁ ଅନୁମୋଦନ କରନ୍ତୁ। ବେନା ସେଇ ପରମ ରହସ୍ୟକୁ ଦେଖିଥିଲେ, ଯେଉଁଠି ସମସ୍ତ କିଛି ଏକ ଆକାର ନେଇଯାଏ। ଚିତ୍ରା ବୋଉ ଜନ୍ମ ଦେଇ, ଧାରା ଛାଡ଼ିଥିଲେ; ଯେଉଁମାନେ ଆଲୋକକୁ ଜାଣନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହି ଧାରାକୁ ଅନୁସରଣ କରିଥିଲେ। ଅମୃତତ୍ୱ ଜ୍ଞାନୀ ଗନ୍ଧର୍ବ ସେହି ଗୁପ୍ତ ନିବାସକୁ ଘୋଷଣା କରିଥିଲେ; ତାଙ୍କର ଗୁପ୍ତ ସ୍ଥାନରେ ତିନିଟି ପଦକ୍ଷେପ ରହିଛି; ଯିଏ ଏହାକୁ ଜାଣେ, ସେ ପୂର୍ବଜମାନଙ୍କର ପୂର୍ବଜ ହୁଏ। ସେ ଆମର ପିତା, ଉତ୍ପାଦକ ଓ ବନ୍ଧୁ; ସେ ସମସ୍ତ ଆସନ ଓ ଲୋକକୁ ଜାଣନ୍ତି; ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସେଇ ଏକାମାତ୍ର ନାମଧାରୀ; ସମସ୍ତ ଲୋକ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ ପାଇଁ ଏକତ୍ରିତ ହୁଏ। ସେ ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ଆସନ୍ତି, ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ପୃଥିବୀକୁ ବ୍ୟାପିଥିବା, ଅମୃତତ୍ୱର ପ୍ରଥମ ଜନ୍ମ; କଥା ଯେପରି ବକ୍ତାରେ ବିଦ୍ୟମାନ, ସେ ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ଥିତ—ଏହି ଅଗ୍ନି। ସେ ସମସ୍ତ ଲୋକକୁ ଘେରି ରହିଛନ୍ତି, ଅମୃତତ୍ୱର ସୂତ୍ର ଦୃଷ୍ଟି ପାଇଁ ବିସ୍ତୃତ; ଏଠି ଦେବତାମାନେ, ଅମୃତତ୍ୱର ଆନନ୍ଦରେ, ଏକାତ୍ମ ଗର୍ଭରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ। ଦିବ୍ୟ ଗନ୍ଧର୍ବ, ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ନାୟକ, ଏକାମାତ୍ର ଗୌରବ ଓ ପୂଜାଯୋଗ୍ୟ; ମୁଁ ପବିତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ ସହିତ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସିଛି, ହେ ଦିବ୍ୟ, ତୁମେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ବସିଛ। ସ୍ୱର୍ଗରେ ଛୁଇଁ, ସୂର୍ଯ୍ୟପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଘୋଡ଼ାପରି ଦ୍ରୁତ, ଦିବ୍ୟ ଶକ୍ତିଶାଳୀ—ସେଇ ଗନ୍ଧର୍ବ, ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ନାୟକ, ଦୟାଳୁ ଓ ପୂଜାଯୋଗ୍ୟ, ଆମକୁ ଶାନ୍ତି ଦିଅନ୍ତୁ। ନିର୍ମଳମାନେ ସହିତ ସେ ଏକତ୍ରିତ, ଅପ୍ସରାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଗନ୍ଧର୍ବ ଥିଲେ; ସମୁଦ୍ର ତାଙ୍କର ନିବାସ, ଯେଉଁଠାରୁ ସେମାନେ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଆସନ୍ତି ଓ ଚାଲିଯାନ୍ତି। ମେଘ, ବିଜୁଳି, ତାରା ସହିତ ତୁମେ ଗନ୍ଧର୍ବ ବିଶ୍ୱାବାସୁ ସହିତ ଯୁକ୍ତ; ଏହି ଦେବୀମାନେ, ତୁମକୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରୁଛି।