ଏକ ପବିତ୍ର ସମୟରେ, ମହାର୍ଷିମାନେ ଦେବତାଙ୍କ ଉପାସନା କରି, ଯମ ଓ ମୃତ୍ୟୁଙ୍କୁ, ପୂର୍ବଜମାନେ ଓ ମାର୍ଗଦର୍ଶକଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧାଞ୍ଜଳି ଦେଲେ। ଯିଏ ଜୀବନ ର ସଂକଟ ଅତିକ୍ରମ କରିବା ଉପାୟ ଜାଣିଛନ୍ତି, ସେଇ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ସେମାନେ ସମ୍ମୁଖରେ ରଖିଲେ, ଯାହା ହେଉଛନ୍ତି ସମସ୍ତ ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟର ରକ୍ଷକ। ପ୍ରାଣ, ମନ, ଦୃଷ୍ଟି ଓ ଶକ୍ତି ପୁନଃ ଆସୁ, ଦେହ ପୁନଃ ଏକତ୍ରିତ ହେଉ, ଏବଂ ସେ ବ୍ୟକ୍ତି ଦୃଢ଼ ଭାବେ ପାଉଁ ଉପରେ ଦଢ଼ି ରୁହନ୍ତୁ ବୋଲି ସେମାନେ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ। ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଡାକି କହିଲେ: “ପ୍ରାଣ ଓ ଦୃଷ୍ଟି ସହିତ ଏହାକୁ ପୁନଃ ଏକତ୍ର କର, ଦେହ ଓ ଶକ୍ତିରେ ଜୀବନ ଦେ। ତୁମେ ଅମୃତତ୍ୱ ଜାଣ, ସେ ଯେନା ପୃଥିବୀରେ ନ ରୁହନ୍ତୁ, ମୃତ୍ୟୁରେ ଲୀନ ନ ହେଉନ୍ତୁ।” ପ୍ରାର୍ଥନା କରିଲେ, “ତୁମର ପ୍ରାଣ ଯେନା ଚାଲି ନ ଯାଏ, ଅପାନ ବାୟୁ ଯେନା ନ ଖସିଯାଏ। ସୂର୍ଯ୍ୟ, ମୃତ୍ୟୁ ଉପରେ ଅଧିପତି, ତାଙ୍କ ରେକା ଦ୍ୱାରା ତୁମକୁ ଉଠାଇ ଦେଉନ୍ତୁ।” ତା’ପରେ କହିଲେ, “ଏହି ଭିତରେ ଯେ ଜିହ୍ୱା ଅଛି, ଯାହା ନିୟନ୍ତ୍ରିତ ଓ ଅବରୁଦ୍ଧ, ଏହା ଦ୍ୱାରା ଶତ ଶତ ରୋଗ, ଅସୁକ୍ତି, ଜ୍ୱର ହଟାଏ। ଏହି ଲୋକ ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରିୟ, ଅଜୟ, ଏଠି ପାଇଁ ତୁମେ ମୃତ୍ୟୁ ନିମିତ୍ତ ନିର୍ଦିଷ୍ଟ ହେଇଛ। ଆମେ ତୁମକୁ ଡାକୁଛୁ– ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ପୂର୍ବରୁ ନ ନଷ୍ଟ ହେଉ।” ଏହି ଅନୁଷ୍ଠାନ ଅବଧିରେ, ଯେଉଁମାନେ ଅପକ୍ୱ ଖାଦ୍ୟ, ମିଶ୍ରିତ ଧାନ୍ୟ, କିମ୍ବା କାଚା ମାଂସ ଦ୍ୱାରା ବିଦ୍ୟା କିମ୍ବା ମନ୍ତ୍ର କରିଛନ୍ତି, ସେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପଛେଇ ନେଉଛି। କୁକୁଡ଼ି, ଛାଗ, କୁକୁର, ନିର୍ଜୀବ ବସ୍ତୁ ଉପରେ କିଛି କଲେ ମଧ୍ୟ, ତାକୁ ମୁଁ ପଛେଇ ନେଉଛି। ପଶୁମାନେ ମଧ୍ୟରେ, ଚକ୍ର, ଗଧା, କିମ୍ବା କୌଣସି କ୍ଷତି କଲେ, ତାକୁ ମୁଁ ଫେରାଇ ଦେଉଛି। ମୂଳ, ଯୋକ, କିମ୍ବା ଚାଷ ଦ୍ୱାରା କ୍ଷତି କଲେ, ଗୃହାଗ୍ନି, ପୂର୍ବାଗ୍ନି, ଦୁଷ୍ଟ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ କିମ୍ବା ସଭାରେ କିଛି କଲେ, ତାକୁ ମୁଁ ପଛେଇ ଦେଉଛି। ଏହି କ୍ଷତି ସେନା, ଧନୁ ବାଣ, ଡ଼଼ମ୍ବ ଦ୍ୱାରା କିମ୍ବା କୂଆ, ଶ୍ମଶାନ, ଘରରେ କିଛି କଲେ, ତାକୁ ମୁଁ ଫେରାଇ ଦେଉଛି। ଦ୍ୱାର, ଅଗ୍ନି, ଗଡ଼ି, ଜଳାଇବା, ଭସ୍ମ କରିବା କ୍ଷତି ମଧ୍ୟ, ମୁଁ ଫେରାଇ ଦେଉଛି। ଅନ୍ୟାୟ ପଥରେ ଯାହା ନିଆଯାଇଛି, ତାକୁ ମୁଁ ଦୁଷ୍ଟଙ୍କୁ ଫେରାଇ ଦେଉଛି, ଦୂର୍ବଳ ଓ ସୀମା ଲଂଘନ କରିଥିବାମାନଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ଦୋଷ ସହିତ ଫେରାଇ ଦେଉଛି। ଯିଏ କିଛି କଲେ ଏବଂ ସେଠାରେ ସଫଳ ହେଲେନି, ପାଦ କିମ୍ବା ଆଙ୍ଗୁଠି ଆହତ କଲେ, ସେ ଆମ ପାଇଁ ଭଲ କରିଛି, ଏବଂ ଅଂଶହୀନ ସେ ଅଂଶଧାରୀଙ୍କ ପାଖରେ ଗଲେ। ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ: “ଇନ୍ଦ୍ର ଭୟଙ୍କର ଦଣ୍ଡ ସହିତ ଦୁଷ୍ଟଙ୍କୁ ଦଳନ୍ତୁ, ଯିଏ ଅପରାଧ କରିଛନ୍ତି, ବନ୍ଧନ ଓ ଶପଥ ମଧ୍ୟରେ ଅଛନ୍ତି। ଅଗ୍ନି ତାଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଭେଦନ୍ତୁ।” ଏହାପରେ ଦେବତାଙ୍କ ଗାନ ଆରମ୍ଭ ହେଲା। ସାନ୍ଧ୍ୟା ସମୟର ଗୀତ ଓ ମହାଗୀତ ଗାଇ, ଆଥର୍ବଣ ଦେବତା ସବିତାରଙ୍କ ସ୍ତୁତି କଲେ। ନଦୀ ମଧ୍ୟରେ ବିଦ୍ୟମାନ, ଯୁବ, ସତ୍ୟସ୍ୱର, ମିଥ୍ୟା ନ କହୁଥିବା, ଦୟାମୟ ସବିତାରଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି ଦେଲେ। ସେଇ ସବିତା ଆମ ପାଇଁ ଅମୃତତ୍ୱ ନେଇଆସନ୍ତୁ, ଏହି ଦୁଇ କ୍ଷେମ ମାର୍ଗ ପାଇଁ ଭଲ ଗୀତ ଗାଯାଇଛି। ପ୍ରାର୍ଥନା କରାଗଲା: “ଓ ପୁରୋହିତମାନେ, ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ସୋମ ଚାପିବାକୁ ତ୍ୱରାନ୍ୱିତ ହୁଅ, ସ୍ତୁତିକାରୀଙ୍କ କଥା ଶୁଣାଯାଉ, ମୋତେ କୃପା ଦିଅ। ସେଇ ଇନ୍ଦ୍ର ସମସ୍ତ ମଝିରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ବିଜୟୀ, ଯୁବ, ବଲଧର। ସୋମ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଚାପିବାଯିବା ଦ୍ରବ୍ୟ, ପକ୍ଷୀମାନେ ଗଛକୁ ଯେମିତି ଯାନ୍ତି, ସେମିତି ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରେ। ଓ ବିଶ୍ୱଦର୍ଶୀ, ଶତ୍ରୁତା ଓ ଅସୁରମାନେ ଦୂର କର।" ଏହି ନିମିତ୍ତେ, ଇନ୍ଦ୍ର, ପୂଷଣ, ଅଦିତି, ମାରୁତ, ସପ୍ତ ନଦୀ, ବିଷ୍ଣୁ, ଦ୍ୟୁଲୋକ, ସମସ୍ତ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଦିବା ଓ ପୃଥିବୀ ଆମ ପ୍ରସ୍ପରିଟି ପାଇଁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ପାଷାଣ, ସୋମ ଆମକୁ ଅପମୃତ୍ୟୁ ରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ସରସ୍ୱତୀ ଦେବୀ ଓ ଅଗ୍ନି ତାଙ୍କ ଶୁଭ ରକ୍ଷକ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଦିବ୍ୟ ଅଶ୍ୱିନୀକୁମାର, ଉଷା ଓ ରାତି ଆମକୁ ବିସ୍ତୃତ ସ୍ଥାନ ଦିଅନ୍ତୁ। ଜଳପୁତ୍ର, ଧାରକ, ତ୍ୱଷ୍ଟା, ଆମ ଆୟୁଷ୍ୟ ବୃଦ୍ଧି କରନ୍ତୁ। ତ୍ୱଷ୍ଟା ଦେବତା, ଦିବ୍ୟ ଭାଷା ଦିଅ, ପର୍ଜନ୍ୟ, ବୃହସ୍ପତି ମଧ୍ୟ ଦିଅନ୍ତୁ। ଅଦିତି, ପୁଅ ଓ ଭାଇମାନେ ସହିତ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ପ୍ରବଳ ଦେବତା ଦୁର୍ଗମ ପଥରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଅଂଶ, ଭଗ, ବରୁଣ, ମିତ୍ର, ଅର୍ୟମା, ଅଦିତି, ମାରୁତ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଶତ୍ରୁ ଘୃଣା ଦୂର ହେଉ, ଧାରକ ଦୁଷ୍ମନୀ ଦୂର କରନ୍ତୁ। ଅଶ୍ୱିନୀକୁମାର ଜ୍ଞାନ ଦିଅନ୍ତୁ, ବିସ୍ତୃତ ମାର୍ଗ ଦିଅନ୍ତୁ, ଦିବା ଓ ପୃଥିବୀ ଦୁଷ୍ଟ ଦୂର କରନ୍ତୁ। ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରାଗଲା: “ଘୃତ ଦ୍ୱାରା ଏହି ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ଉପରକୁ ନେଉ, ତାଙ୍କୁ ତେଜ ଦିଅ, ସନ୍ତାନ ରେ ବୃଦ୍ଧି କର। ଇନ୍ଦ୍ର, ତାଙ୍କୁ ବନ୍ଧୁମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କର, ସମ୍ପତ୍ତି ଓ ପୋଷଣ ସହିତ ଏକତ୍ର କର, ଦୀର୍ଘାୟୁ ଓ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ଦିଅ। ଯାହା ପାଇଁ ଅଗ୍ନି ଘରେ ହୋମ କରାଯାଏ, ତାଙ୍କୁ ତୁମେ ବୃଦ୍ଧି କର, ସେଇ ପାଇଁ ସୋମ ଓ ବୃହସ୍ପତି କଥା କହନ୍ତି।” ବୃହସ୍ପତିଙ୍କୁ କହିଲେ: “ଯିଏ ଦେବତା ନୁହେଁ, ଆମକୁ ବିରୋଧ କରେ, ତାଙ୍କୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଦଳନ୍ତୁ। ଓ ସୋମ, ଯିଏ ଆମକୁ ଅପବାଦ କରେ, କିମ୍ବା ଶାପ ଦେଉଛି, ତାଙ୍କ ମୁହଁ ଉପରେ ଅସ୍ତ୍ର ମାର, ସେ ଚୁର୍ଣ୍ଣ ହେଉ। ଯିଏ ଆମକୁ ଆକ୍ରମଣ କରେ, ସେ ଦୂର କିମ୍ବା ନିକଟ ଶତ୍ରୁ, ତାଙ୍କ ଶକ୍ତି ଦୂର କର, ଯେପରି ଆକାଶ ତାଙ୍କ ଶକ୍ତି ଦେଖାଏ।” ଅଦିତି, ସୋମ, ମିତ୍ର ଯେମିତି ନିର୍ମଳ ପଥରେ ଯାନ୍ତି, ସେଇ କୃପା ଆମ ପାଖକୁ ଆସୁ। ସୋମ, ଯେପରି ତୁମେ ଅସୁରମାନେକୁ ଦଳିଛ, ସେଇ ଶକ୍ତି ଆମ ପାଇଁ ବ୍ୟବହାର କର। ଦେବତାମାନେ ଯେଉଁ ଶକ୍ତି ଅସୁର ଠାରୁ ବାଛିଥିଲେ, ସେଇ ଶକ୍ତି ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରୁ। ଅନ୍ତେ, ଯେପରି ଲତା ଗଛକୁ ଚାରିପାଖେ ଜଡିଥାଏ, ସେପରି ମୋତେ ଆଲିଂଗନ କର। ଯେପରି ନାରୀମାନେ ଆକାଂକ୍ଷା କରନ୍ତି, ମୋ ମନ ଯେପରି ମୋଠାରୁ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହୁଏନି, ସେପରି ଆମେ ଏକତ୍ର ହେଇ ରୁହିବାକୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁ।