ଏକ ସମୟର କଥା, ମନୁଷ୍ୟ ଜନସାଧାରଣ ରୋଗ ଓ ବିପଦରେ ପଡିଥିଲେ, ତାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ ଦେବତାମାନେ ଓ ଋଷିମୁନିମାନେ ଅନେକ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିଥିଲେ। ଏହି ପ୍ରାର୍ଥନାରେ, ତକ୍ମନ୍ ନାମକ ଜ୍ୱର, ତାଙ୍କର ଭାଇ ତାପ, ଭଉଣୀ କାଶ, ଏବଂ ଦୁଷ୍ଟତା ସହ ତାଙ୍କର ଜଣେ ଦାଦା—ଏମାନେ ଏକ ମନୁଷ୍ୟ ଉପରେ ଆସିଥିଲେ। ଏହି ଦୁଷ୍ଟ ଶକ୍ତିମାନେ, ତୃତୀୟ, ଚତୁର୍ଥ, ଅଟୁଟ ଏବଂ ଶରତ୍ ଋତୁର ଜ୍ୱର, ତାପ, କମ୍ପନ, ଗ୍ରୀଷ୍ମ ଓ ବର୍ଷା ଋତୁର ସହିତ, ମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ ଦୁଃଖ ଦେଉଥିଲେ। ଏହିବେଳେ, ଗାନ୍ଧାରୀ, ମୂଜବ, ଅଙ୍ଗ, ମଗଧ ଦେଶରୁ ଯେପରି ଜଣେ ଲୋକଙ୍କୁ ଗୋଦାମକୁ ପଠାଯାଏ, ସେପରି ତକ୍ମନ୍ ଓ ତାଙ୍କ ସହଯୋଗୀମାନେ ଦୂରେ ଚାଲିଯିବାକୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରାଯାଇଥିଲା। ଏହି ଦୁଃଖ ଓ ରୋଗକୁ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ, ମନୁଷ୍ୟ ଦେବତାମାନଙ୍କ କୃପା ଅନୁରୋଧ କଲେ—ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ପୃଥିବୀ, ଦେବୀ ସରସ୍ୱତୀ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି ତାଙ୍କୁ ସମର୍ଥନ କରିବେ, ଯେଉଁଠାରେ କିଟାଣୁ ଓ ଦୁଷ୍ଟତା ନିବାରଣ ହେବ। ଇନ୍ଦ୍ର, ସମ୍ପଦର ନାୟକ, କିଟାଣୁ ଉପରେ ଆଘାତ କରିବେ; ଏହି ପ୍ରାର୍ଥନାର ଶକ୍ତିରେ ଶତ୍ରୁମାନେ ନିହତ ହେବେ। ଆଖି, ନାକ, ମଧ୍ୟଭାଗରେ ଘୁରୁଥିବା, ସେଇ କିଟାଣୁ ଦମିତ ହେବେ। ଦୁଇଟି ସମାନ ଆକୃତିର, ଦୁଇଟି ଭିନ୍ନ ଆକୃତିର, ଦୁଇଟି କଳା, ଦୁଇଟି ଲାଲ, ହଳଧିଆ ଓ ହଳଧିଆ କାନ୍ତିର, ଗୃଧ୍ର ଓ ବକ, ସମସ୍ତେ ନିହତ ହେବେ। ଫିକା ଦେହର, କଳା ଓ ଫିକା ହାତର, ଏବଂ ସମସ୍ତ ପ୍ରକାରର କିଟାଣୁ ଦମିତ ହେବେ। ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମସ୍ତକୁ ଦେଖି, ଅଦୃଶ୍ୟକୁ ନାଶ କରି, ଦୃଶ୍ୟ ଓ ଅଦୃଶ୍ୟ କିଟାଣୁକୁ ନିବାରଣ କରିବେ। ଧଳା, କଠୋର, ଚଞ୍ଚଳ, ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଦାନ୍ତ ଥିବା କିଟାଣୁ, ସମସ୍ତ ଦୃଶ୍ୟ ଓ ଅଦୃଶ୍ୟ କିଟାଣୁ ନିହତ ହେବେ। କିଟାଣୁମାନଙ୍କ ରାମ୍, ନଦୀରେ ବସୁଥିବା, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଶିଳାରେ ଧାନ ଚୁଣା ପରି ଚୁଣିଦିଆଯିବ। ତିନି ମୁଣ୍ଡ, ତିନି କୁହୁଡ଼ି, ଦାଗ ଦିଆଁ ଓ ଧଳା କିଟାଣୁର ପিঠି ଫାଟିଯିବ, ମୁଣ୍ଡ କଟିଯିବ। କାନ୍ବ ଓ ମଦଗ୍ନ ପରି ମୁଁ କିଟାଣୁ ଦମନ କରିଛି, ଅଗସ୍ତ୍ୟଙ୍କ ପ୍ରାର୍ଥନାର ଶକ୍ତିରେ ସମସ୍ତ କିଟାଣୁ ଚୁଣିଦେଉଛି। କିଟାଣୁ ରାଜା, ମୁଖ୍ୟ, ମା, ଭାଇ, ଭଉଣୀ—ସମସ୍ତେ ନିହତ ହେଉଛନ୍ତି। ସେମାନଙ୍କର ନିବାସ, ଘେରା, ଏବଂ ସବୁଠୁ ଛୋଟ କିଟାଣୁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନାଶ ହେଉଛନ୍ତି। ପ୍ରତ୍ୟେକ ପ୍ରକାରର କିଟାଣୁର ମୁଣ୍ଡ ଶିଳାରେ ଭାଙ୍ଗାଯାଏ, ମୁଖ ଅଗ୍ନିରେ ପୋଡ଼ାଯାଏ। ଏହିପରେ, ମନୁଷ୍ୟ ନିଜ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରି ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ—ସୃଷ୍ଟିର ନାଥ ସବିତା, ଅଗ୍ନି, ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ପୃଥିବୀ, ଜଳର ନାଥ ବରୁଣ, ବର୍ଷାର ନାଥ ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ, ପାହାଡ଼ର ନାଥ ମାରୁତ, ଉଦ୍ଭିଦର ନାଥ ସୋମ, ମଧ୍ୟାକାଶର ନାଥ ବାୟୁ, ଦୃଷ୍ଟିର ନାଥ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ତାରାର ନାଥ ଚନ୍ଦ୍ର, ଆକାଶର ନାଥ ଇନ୍ଦ୍ର, ମାରୁତଙ୍କ ପିତା ଓ ଗୋମାତାଙ୍କ ନାଥ, ମୃତ୍ୟୁ ଏବଂ ଯମ, ପୂର୍ବଜ ଏବଂ ତାଙ୍କ ପରେ ଥିବା ପୂର୍ବଜମାନେ—ସମସ୍ତେ ଏହି ପୂଜା, କ୍ରିୟା, ବିଧି, ଭାବନା, ଆଶା, ଇଛା, ଆହ୍ୱାନରେ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ। ସ୍ୱାହା। ଏହି ସମସ୍ତ ପ୍ରାର୍ଥନା ଓ ଅନୁଷ୍ଠାନ ପରେ, ପ୍ରକୃତିର ଗଭୀରତାରୁ, ପାହାଡ଼, ଆକାଶ, ଗର୍ଭ, ଦେହର ଅଙ୍ଗଅଙ୍ଗରୁ, ଏହି ଶକ୍ତିମାନ ବିଜ ଏକତ୍ରିତ ହେଇଥାଏ। ଯେପରି ଏହି ବଡ଼ ପୃଥିବୀ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ଗର୍ଭକୁ ଧାରଣ କରେ, ସେପରି ମୁଁ ତୁମର ଗର୍ଭକୁ ସ୍ଥାପନ କରିଅଛି, ଏହି କାମରେ ତୁମକୁ ଆହ୍ୱାନ କରୁଛି। ସିନୀବାଳୀ, ସରସ୍ୱତୀ ଏବଂ ପଦ୍ମମାଳାଧାରୀ ଦୁଇ ଅଶ୍ୱିନୀ କୁମାର, ତୁମର ଗର୍ଭ ସ୍ଥାପନ କରନ୍ତୁ। ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ, ବ୍ରହ୍ମସ୍ପତି, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ଧାତୃ, ଏହି ଗର୍ଭ ସ୍ଥାପନ କରନ୍ତୁ। ବିଷ୍ଣୁ ଗର୍ଭାଶୟ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରନ୍ତୁ, ତ୍ୱଷ୍ଟାକୁ ଆକୃତି ଦିଅନ୍ତୁ, ପ୍ରଜାପତି ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତୁ, ଧାତୃ ଗର୍ଭ ସ୍ଥାପନ କରନ୍ତୁ। ବରୁଣ, ସରସ୍ୱତୀ, ଇନ୍ଦ୍ର ଏବଂ ତାଙ୍କ ଜ୍ଞାନ ଅନୁସାରେ, ଗର୍ଭଧାରଣ କରାଯିବା ଦ୍ରବ୍ୟ ପିଉ। ଉଦ୍ଭିଦ, ବୃକ୍ଷ ଓ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ଗର୍ଭ, ଏହାକୁ ଅଗ୍ନି, ଏଠାରେ ସ୍ଥାପନ କରନ୍ତୁ। ଏମିତି ଏହି ପବିତ୍ର ପ୍ରାର୍ଥନା ଓ ମନ୍ତ୍ରରେ, ମନୁଷ୍ୟ ଦୁଃଖ, ରୋଗ ଓ ଅପମୃତ୍ୟୁରୁ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରି, ନବଜୀବନ ଓ ସୁଖ ଅନୁଭବ କରିଥିଲେ।