ପୃଥିବୀର ମାଟି ଉପରେ ଡ଼ମ୍ବ ଆଗରୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲା, ତାହା ଶତ୍ରୁ ସେନାର ସୂଚନା ଦେଲା, ଏ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଡ଼ମ୍ବ, ତୁମେ ଗୌରବ ଓ ସତ୍ୟ ବାଣୀରେ ଘୋଷଣା କର। ତାହାର ଧ୍ୱନି ଆକାଶରେ ଦୁଇ ପକ୍ଷର ମଧ୍ୟରେ ଗୁଞ୍ଜିଲା, ଏହି ଧ୍ୱନି ବିଜୟ ପଥରେ ପ୍ରତିଧ୍ୱନି ହେଲା। ଏ ଗର୍ଜନାତ୍ମକ ଡ଼ମ୍ବ, ତୁମେ କ୍ରିୟା ଓ ଖ୍ୟାତିର ଜନ୍ୟ ଉଚ୍ଚ ଶବ୍ଦ କର, ତୁମେ ତୁରୀୟ ସହ ମିତ୍ରତା ଓ ଦିବ୍ୟ ମହିମା ପ୍ରଦର୍ଶନ କର। ଚତୁର୍ଯ୍ୟ କୌଶଳରେ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ଏହି ଡ଼ମ୍ବ କଥା କହେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ରକୁ ଉତ୍ତେଜିତ କରେ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକି ଶକ୍ତି ଦେଉଛି, ମିତ୍ରମାନେ ଆସନ୍ତୁ, ଅମିତ୍ରମାନେ ଦୂରେ ଯାଆନ୍ତୁ। ଏହି ଡ଼ମ୍ବ ଗାଁର ଦୂତ ଭାବେ ଅନେକ ପ୍ରକାରରେ ସୂଚନା ଦେଉଛି, ଶ୍ରେଷ୍ଠତା ଦେଖି ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରୁଛି, ଅନେକ ମଧ୍ୟରୁ ଖ୍ୟାତି ଆଣୁଛି, ଦୁଇ ରାଜାଙ୍କୁ ଉଲ୍ଲେଖ କରୁଛି। ତୁମେ ଶୁଭ ଦୃଷ୍ଟିର ଧାରକ, ଧନରେ ବିଜୟୀ, ଶକ୍ତିରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଜୟୀ, ଧର୍ମଜ୍ଞାନରେ ଦୃଢ଼। ପାହାଡ଼ ଯେମିତି ଚଟାଣରେ ସୋମ ରସ ଚାପି ଦେଉଛି, ସେପରି ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରରେ ଜ୍ଞାନର ଶବ୍ଦ ତୁମେ ପ୍ରସାର କର। ଶତ୍ରୁ ନାଶକ, ବିପକ୍ଷର ଶକ୍ତି ଭଙ୍ଗ କର, ଧନ ଚାହୁଁଥିବା, ସହଯୋଗୀ, ଉତ୍ଥାନଶୀଳ—ଏ ଡ଼ମ୍ବ, ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ ସହ ବିଜୟ ପାଇଁ ଶବ୍ଦ କର। ଅଚଳ, ଅଦୃଢ଼ କରିପାରିବା ନୁହେଁ, ଉତ୍ସାହୀ, ଦ୍ରୁତ, ଶତ୍ରୁ ଜୟକର୍ତ୍ତା, ଯୁଦ୍ଧରେ ନେତୃତ୍ୱ ଦେଉଥିବା, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ରକ୍ଷାଧୀନ, ସଭାରେ ପାରଙ୍ଗତ, ହୃଦୟରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଶତ୍ରୁ ନାଶ ପାଇଁ ଏଗିଯା, ବିଜୟ ଆଣ। ଏ ଡ଼ମ୍ବ, ଆମେ ଦୁଃଖ, ଭ୍ରମ ଓ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶତ୍ରୁତାକୁ ଦୂର କରିଦେଉଛୁ, ଘୃଣା, କ୍ଷୁଦ୍ରତା ଓ ଭୟ ଦୂର କର—ଏ ଡ଼ମ୍ବ, ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ଆଘାତ କର। ଶତ୍ରୁମାନେ ମନ, ଦୃଷ୍ଟି, ଓ ହୃଦୟରେ ଭୟ କରି ଭଗିଯାଆନ୍ତୁ; ଯେତେବେଳେ ହବି ଅର୍ପଣ କରାଯାଏ, ସେମାନେ ପଳାଇଯାଆନ୍ତୁ। ବନରୁ ଆଣାଯାଇଥିବା, ଲାଲ ଗାୟ ସହିତ, ସମସ୍ତ କୁଳର ନିକଟର, ଘୀରେ ପିଟାଯାଇଥିବା ଏହି ଡ଼ମ୍ବ ଶତ୍ରୁମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଭୟ ଭରିଦେଉ। ଯେପରି ବନରେ ପ୍ରାଣୀମାନେ ମଣିଷ ଦେଖି ଭଗିଯାଆନ୍ତି, ସେପରି ଏ ଡ଼ମ୍ବ, ଶତ୍ରୁମାନେ ଉପରେ ଚିତ୍କାର କର, ତାଙ୍କୁ ଦୂରେ ଦେଖ, ମନ ଭ୍ରମିତ କର। ଯେପରି ମେଷମାନେ ନିଆଁ ଭୟରେ ଭେଡ଼ିଯାଆନ୍ତି, ସେପରି ଏ ଡ଼ମ୍ବ, ଶତ୍ରୁମାନେ ଉପରେ ଚିତ୍କାର କର, ତାଙ୍କୁ ଦୂରେ ଦେଖ, ମନ ଭ୍ରମିତ କର। ଯେପରି ପକ୍ଷୀମାନେ ଚିଲ୍ ଦେଖି କିମ୍ବା ସିଂହର ଦିନେ ଗର୍ଜନା ଶୁଣି ଭୟରେ ଉଡ଼ିଯାଆନ୍ତି, ସେପରି ଏ ଡ଼ମ୍ବ, ଶତ୍ରୁମାନେ ଉପରେ ଚିତ୍କାର କର, ତାଙ୍କୁ ଦୂରେ ଦେଖ, ମନ ଭ୍ରମିତ କର। ଡ଼ମ୍ବ ଓ ମୃଗଚର୍ମ ଶତ୍ରୁମାନେ ଦୂରେ ଦେଖ; ସମସ୍ତ ଦେବତା ଯୁଦ୍ଧର ପକ୍ଷରେ ଭୟଭୀତ। ଇନ୍ଦ୍ର ପ୍ରସନ୍ନ ହେଉଥିବା ପାଦ ଧ୍ୱନି ଓ ଛାୟା ଦ୍ୱାରା ଆମର ଶତ୍ରୁମାନେ ଭୟଭୀତ ହେଉନ୍ତୁ—ଯେମାନେ ଦ୍ୱେଷରେ ଆସିଛନ୍ତି। ଧନୁର ତାନ ଓ ଡ଼ମ୍ବର ଶବ୍ଦ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ପ୍ରତିଧ୍ୱନିତ ହେଉ; ଶତ୍ରୁ ସେନାର ଅନୁକ୍ରମଣ ଭଙ୍ଗ ଓ ଚିଥରିଯାଉ। ଏ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଦୃଷ୍ଟି ଦିଅ; ତୁମ ରଶ୍ମିଗୁଡ଼ିକ ତାଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କର; ତାଙ୍କର ସାଥୀମାନେ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଶେଷ ହେଲେ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହେଉନ୍ତୁ। ହେ କ୍ରୁର ମାରୁତ, ପ୍ରିସ୍ନିର ଶିଶୁମାନେ, ଇନ୍ଦ୍ର ସହିତ ଏଗିଯାଅ, ଶତ୍ରୁମାନେ ନାଶ କର; ସୋମ ରାଜା, ବରୁଣ ରାଜା, ମହାଦେବ ଓ ମୃତ୍ୟୁ—ଏମାନେ ଇନ୍ଦ୍ର। ଏହି ଦିବ୍ୟ ସେନାମାନେ, ସୂର୍ଯ୍ୟର ପତାକା, ସଚେତନ ଓ ସଜାଗ—ସେମାନେ ଆମ ଶତ୍ରୁମାନେ ଅଧିକ୍ରମ କରୁନ୍ତୁ। ସ୍ୱାହା! ଏବେ ଆଗ୍ନି ଏଠାରୁ ଜ୍ୱରକୁ ଦୂର କରୁନ୍ତୁ, ସୋମ, ପାଥର, ଓ ଶୁଦ୍ଧ କୌଶଳର ବରୁଣ ଦୂର କରୁନ୍ତୁ; ବେଦି, କୁଶ ଓ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ପାହିଁ ଦୂର କରୁନ୍ତୁ ଘୃଣା। ଏ ଜ୍ୱର, ଯିଏ ସବୁକିଛି ସବୁଜ କରେ, ଆଗ୍ନି ପରି ଦାହକ ଓ ଭକ୍ଷକ—ତୁମେ ଦୁର୍ବଳ ହେଉ, ତଳକୁ ଯାଅ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟଠାରେ ଚାଲିଯାଅ। ଯିଏ କ୍ରୁର, କ୍ରୁର ମୂଳର, ଲାଲ ରଙ୍ଗର ନିମନ୍ତେ ନାଶକ—ଏହି ଚଳିତ ଜ୍ୱରକୁ ତଳକୁ ଫିଙ୍କି ଦିଅ। ମୁଁ ଭକ୍ତିସହିତ ତାକୁ କର୍ମକୁଶଳଙ୍କ ପାଖକୁ ପଠାଉଛି; ଶକମ୍ଭରାର ମୁଷ୍ଟି ପୁଣି ମହାବୃଷଭଙ୍କୁ ଫେରିଯାଉ। ତାଙ୍କର ବାସ ମୂଜବମାନେ, ମହାବୃଷଭମାନେ; ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଟକ୍ମନ ଜନ୍ମ ନେଉଛି, ସେପରି ବାଲ୍ହିକମାନେ ମଧ୍ୟରେ ରୁହ। ଟକ୍ମନ, ସାପ, ବିଷ, ଲଙ୍ଗଡ଼ା, ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଦୂରେ ଦେଖ; ଦାସୀ ଯିଏ ପୀଡ଼ିତ, ତାକୁ ବଜ୍ର ଦ୍ୱାରା ମୁକ୍ତ କର। ଟକ୍ମନ, ମୂଜବମାନେ ଚାଲିଯାଅ, କିମ୍ବା ବାଲ୍ହିକମାନେ ଚାଲିଯାଅ; ଫୁଲିଯାଇଥିବା ଶୂଦ୍ରା ମହିଳାକୁ ଖୋଜ, ଟକ୍ମନକୁ ତାଙ୍କୁ ଦେଉ। ମୂଜବମାନଙ୍କ ମହାବୃଷଭ ସମ୍ବନ୍ଧୀ, ଚାଲିଯାଇଛନ୍ତି; ଏହି କଥା ଟକ୍ମନକୁ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କ୍ଷେତ୍ରକୁ କହୁଛୁ। ତୁମେ ଅନ୍ୟ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଆନନ୍ଦ ପାଉନାହାଁ, ଆମକୁ ଦୟା କରୁନାହାଁ; ଟକ୍ମନ ଆଶାକରା ହୋଇଛି, ସେ ବାଲ୍ହିକମାନେ ଯିବ। ଯଦି ତୁମେ ଠଣ୍ଡା କିମ୍ବା କମ୍ପନ ସହିତ, କାଶ ଓ କମ୍ପନ ସହିତ ଅଛ, ଟକ୍ମନ, ତୁମ ଭୟଙ୍କର କାରଣମାନେ ସହିତ ଆମକୁ ଘେର। ଏହି ସାଥୀମାନେ, ଜ୍ୱର, କାଶ, ଅଶାନ୍ତି—ଏମାନେ ଆସନ୍ତୁ ନାହିଁ; ଏହି ଟକ୍ମନକୁ ପୁଣି ନେଇ ଆସନ୍ତୁ ନାହିଁ। ଟକ୍ମନ, ତୁମର ଭାଇ ଜ୍ୱର, ଭଉଣୀ କାଶ, ଦୁଷ୍ଟତା, ତୁମର ମାମା ଯାଉ, ସେ ମର୍ତ୍ୟ ନିକଟକୁ। ତୃତୀୟ, ଚତୁର୍ଥ, ଦୃଢ଼, ଶରତ୍କାଳୀନ; ଟକ୍ମନ, ଠଣ୍ଡା, କମ୍ପନ, ଗ୍ରୀଷ୍ମ ଓ ବର୍ଷାକୁ ନାଶ କର। ଗାନ୍ଧାରୀ, ମୂଜବ, ଅଙ୍ଗ, ମଗଧମାନେ; ଯେପରି ଜନକୁ ଗୋଦାମକୁ ପଠାଯାଏ, ଏପରି ଆମେ ଟକ୍ମନକୁ ପଠାଉଛୁ। ଏବେ ଦିବ୍ୟ ଆଶୀର୍ବାଦ ପାଇଁ: ଦିନା ଓ ପୃଥିବୀ ମୋତେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ସରସ୍ୱତୀ ଦେବୀ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ; ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି ମୋତେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ଯେପରି ସେମାନେ କୀଟକୁ ଦମନ କରିପାରିବେ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଧନର ଶ୍ରେଷ୍ଠ, କୀଟକୁ ନାଶ କର; ମୋର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବାଣୀରେ ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁ ନିହତ। ଯିଏ ଆଖି ଚାରିପାଖରେ ଘୁରୁଛି, ନାକ ଚାରିପାଖରେ ଘୁରୁଛି, ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କରୁଛି, ସେହି କୀଟକୁ ଆମେ ଦମନ କରୁଛୁ।