ଏକ ସମୟରେ, କିଛି ଜନଗଣ ଅତ୍ୟଧିକ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଲେ, କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ଆକାଶକୁ ଛୁଇଁପାରିଲେ ନାହିଁ। ସେମାନେ ବୃଗୁଙ୍କୁ କ୍ଷତି କରିଥିଲେ, ଏବଂ ଏହାର ପରିଣାମରେ ସୃଞ୍ଜୟ ଓ ବୈତହବ୍ୟ ନଷ୍ଟ ହୋଇଗଲେ। ଯେଉଁମାନେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ, ଏହି ମହା ସାମନ୍ ଗାୟକଙ୍କୁ, ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ହସ୍ତାନ୍ତର କରିଦେଲେ, ସେମାନେ ପତିତ ହେଲେ; ସେମାନଙ୍କର ବୃଦ୍ଧ ଓ ଶିଶୁମାନେ ମଧ୍ୟ ନଷ୍ଟ ହେଲେ। ଯେଉଁମାନେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଖେଦାଇଲେ, କିମ୍ବା ତାଙ୍କ ପାଇଁ ମୂଲ୍ୟ ଚାହିଲେ, ସେମାନେ ଏବେ ଜଳପଥର ମଧ୍ୟରେ ବସି, ନିଜ ଚୁଲ୍ ଖାଉଛନ୍ତି। ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କର ଗାଈ ରନ୍ଧାଯାଉଛି, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ଚାରିଯାଉଛି; ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ରାଜ୍ୟକୁ ନଷ୍ଟ କରିଦେଉଛି, ସେଠାରେ କୌଣସି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବୀର ଜନ୍ମ ନେଇନାହିଁ। ତାଙ୍କର ଶାପ ଭୟଙ୍କର, ତାଙ୍କର ମାଂସ ଖାଇବା ଅତି କଷ୍ଟଦାୟକ; ଏହି ଗାଈର ଦୁଧ ପିଇବା ପିତୃମାନେ ମଧ୍ୟ ପାପରେ ପଡ଼ନ୍ତି। ଯେଉଁ ରାଜା ନିଜକୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭାବି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ କ୍ଷତି କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି, ତାଙ୍କର ରାଜ୍ୟ ତ୍ୟାଗ ହୋଇଯାଏ, ଯେଉଁଠି ବ୍ରାହ୍ମଣ ରହନ୍ତି। ଏହି ବ୍ରାହ୍ମଣ ହନ୍ତା ଗାଈ ଅଠ ଟିଏ ପା, ଚାରି ଟିଏ ଆଖି, ଚାରି ଟିଏ କାନ, ଚାରି ଟିଏ ଜାଉ, ଦୁଇ ଟିଏ ମୁଁହ, ଦୁଇ ଟିଏ ଜିଭା ନେଇ, ରାଜ୍ୟକୁ କମ୍ପିତ କରେ। ଏହି ରାଜ୍ୟ ଭାଙ୍ଗି ଯାଇଥିବା ନାଉରୁ ଜଳ ପ୍ରବାହ ପରି ଭାଗିଯାଏ; ଯେଉଁଠି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ କ୍ଷତି କରାଯାଏ, ସେଠାରେ ଦୁଷ୍ଟତା ଦ୍ୱାରା ରାଜ୍ୟ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଏ। ଯେଉଁମାନେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କର ଧନ ଚାହନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ବୃକ୍ଷମାନେ ଦୂରେ ହଟାଇ ଦେଇ, 'ତାଙ୍କର ଛାୟା ଆମେ ପାଖକୁ ଆସିବା ଦିଅନାହିଁ' ବୋଲି କହନ୍ତି, ଏହା ନାରଦଙ୍କୁ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ କରି କହାଯାଏ। ରାଜା ବରୁଣ କହିଛନ୍ତି, ଏହା ଦେବତାମାନେ ତିଆରି କରିଥିବା ବିଷ; କୌଣସି ଜଣେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କର ଗାଈ ଖାଇଥିଲେ, ସେ ରାଜ୍ୟରେ କେବେ ସମୃଦ୍ଧି ଲାଭ କରିପାରିବେ ନାହିଁ। ନବ ଥର ନବିଏ ଭୂମି ମଣ୍ଡଳ କମ୍ପିତ ହୋଇଥିଲା; ବ୍ରାହ୍ମଣ ପ୍ରଜାଙ୍କୁ କ୍ଷତି କରି, ସେମାନେ ଦୟନୀୟ ଅବସ୍ଥାରେ ଅନ୍ତ ହୋଇଗଲେ। ମୃତ ଲୋକଙ୍କ ପାଦକୁ ଯାହା ବାନ୍ଧାଯାଏ, ଏହି ମାଟି ଗଠିକା, ଏହା, ବ୍ରାହ୍ମଣ ହନ୍ତା, ଦେବତାମାନେ ତୁମର ଶୟନ କୁ ଘୋଷିତ କରିଛନ୍ତି। ଦୟାଳୁ ଓ ପରାଜିତ ଲୋକଙ୍କର ଅଶ୍ରୁ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ହନ୍ତା, ଦେବତାମାନେ ଏହାକୁ ତୁମ ପାଇଁ ଜଳର ଅଂଶ ଭାବେ ଦେଇଛନ୍ତି। ମୃତ ଲୋକଙ୍କୁ ଯାହାରେ ସ୍ନାନ କରାଯାଏ, ଯାହାରେ ଦାଡ଼ି ଭିଜାଯାଏ, ଏହି ଜଳ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ହନ୍ତା, ଦେବତାମାନେ ତୁମ ପାଇଁ ଜଳର ଅଂଶ ଭାବେ ଦେଇଛନ୍ତି। ମୈତ୍ରାବରୁଣ ବର୍ଷା ବ୍ରାହ୍ମଣ ହନ୍ତା ଉପରେ ପଡ଼େନାହିଁ; ତାଙ୍କ ପାଇଁ କୌଣସି ସଭା ତିଆରି ହୁଏନାହିଁ, କୌଣସି ବନ୍ଧୁ ତାଙ୍କର ନିୟନ୍ତ୍ରଣରେ ଆସେନାହିଁ। ଏହି ଦୁଃଖଦ ଘଟଣା ପରେ, ଯୁଦ୍ଧର ମୂହୂର୍ତ୍ତ ଆସିଲା। ବୃହତ୍ ଡ଼ରମ୍ବ, ଲକଡ଼ିରେ ତିଆରି, ଗାଈର ଶକ୍ତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଶତ୍ରୁଙ୍କର ଉଚ୍ଚ୍ବାଣୀକୁ ଭଙ୍ଗ କରି, ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦୀଙ୍କୁ ଅନୁଶାସନ କରି, ସିଂହ ପରି ଗର୍ଜନା କରି ଜୟ ପାଇବା ପାଇଁ ଦୃଢ଼ ହେଲା। ସିଂହ ପରି ଦୃଢ଼ ଭାବେ ଦଢ଼ିରେ ବାନ୍ଧି, ବଳରେ ଗର୍ଜନା କରି, ଉଠିବା ବଳଦ ପରି, ଗାଈର ଗନ୍ଧ ନେଇ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଅନୁଶାସନ କରିବା ପାଇଁ ଡ଼ରମ୍ବ ଉପଯୁକ୍ତ ହେଲା। ଗୋପାଳ ଦଳରେ ବଳଦ ପରି ଗର୍ଜନା କରି, ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଉଠିବା ଶକ୍ତିରେ ଅନୁପ୍ରବେଶ କରି, ଜୟ ପାଇବା ପାଇଁ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କର ହୃଦୟକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କରି, ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଗ୍ରାମରୁ ହଟାଇ ଦେଲା। ସେନାକୁ ଜାଗ୍ରତ କରି, ଦୀର୍ଘ ଆୟୁ ଧରି, ଅନେକ ଦିଗରେ ଦୃଷ୍ଟି ଦେଇ, ଡ଼ରମ୍ବ ଦିବ୍ୟ ବାଣୀ ଉଚ୍ଚାରଣ କଲା, ଶତ୍ରୁଙ୍କର ଜ୍ଞାନକୁ ଆଣିଦେଲା। ଡ଼ରମ୍ବର ଉଚ୍ଚାରିତ ବାଣୀ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଶୁଣାଯାଏ, ତାହାର ଶବ୍ଦରେ ସୁରକ୍ଷିତ ଓ ପରିଚିତ ହୋଇଥାଏ; ଯୁଦ୍ଧରେ ଏକ ନାରୀ ନିଜ ପିଲାକୁ ହାତ ଧରି ନେଇ, ଭୟରେ ପଳାଇଯାଏ। ଡ଼ରମ୍ବ ପ୍ରଥମେ ପୃଥିବୀର ଉପରେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଶତ୍ରୁ ସେନାକୁ ଘୋଷିତ କରି, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଶବ୍ଦରେ ସତ୍ୟ ବାଣୀ ଦେଇ ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରରେ ଜ୍ଞାନ ଆଣିଦେଲା। ଏହି ଶବ୍ଦ ଆକାଶରେ ଦୁଇ ମଧ୍ୟରେ ରହି, ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ପ୍ରତିଧ୍ୱନି ଜୟକୁ ଆଣେ; ଡ଼ରମ୍ବ ଗର୍ଜନା କରି ଖ୍ୟାତି ଆଣିଦେଲା, ତୁରୀଙ୍କର ମିତ୍ରତା ଓ ସ୍ୱର୍ଗର ମହିମା ପାଇଁ। ଏହି କୌଶଳରେ ତିଆରି ଡ଼ରମ୍ବ, ଶକ୍ତିଶାଳୀଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ରକୁ ଜାଗ୍ରତ କରି, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଡକାଇ, ମିତ୍ରମାନେକୁ ଆଣି, ଅମିତ୍ରମାନେକୁ ହଟାଇ ଦେଉଛି। ଡ଼ରମ୍ବ ଓ ସେନା ଏକାଠି ହୋଇ, ଅନେକ ଭାବରେ ଘୋଷଣା କରି, ଗ୍ରାମର ଦୂତ ଭାବେ, ଭଲ କାମ ପାଇଁ ପଥ ଜାଣି, ଦୁଇ ରାଜାଙ୍କୁ ଖ୍ୟାତି ଆଣିଦେଲା। ଡ଼ରମ୍ବ ଶୁଭ ଦୃଷ୍ଟି, ଧନରେ ଜୟୀ, ଶକ୍ତିରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଜୟକାମୀ, ଧର୍ମଜ୍ଞାନରେ ଦୃଢ଼; ପାହାଡ଼ରେ ଶିଳା ଦ୍ୱାରା ସୋମ ଚାପିବା ପରି, ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରରେ ଡ଼ରମ୍ବ ଜ୍ଞାନର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଗର୍ଜନା କଲା। ଡ଼ରମ୍ବ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ନଷ୍ଟ କରି, ଶତ୍ରୁ ଶକ୍ତିକୁ ଭଙ୍ଗ କରି, ଗାଈ ଚାହିଁ, ଧୈର୍ଯ୍ୟ ଧରି, ଉଠି, ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ ପରି ବାଣୀ ଦେଇ, ଜୟ ପାଇଁ ଉଚ୍ଚାରଣ କଲା। ଡ଼ରମ୍ବ ଅଚଳ, ଶକ୍ତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଦ୍ରୁତ, ଶତ୍ରୁ ଜୟୀ, ଯୁଦ୍ଧରେ ନେତୃତ୍ୱଦାୟକ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ସୁରକ୍ଷାରେ, ସଭାରେ କୌଶଳୀ, ହୃଦୟରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ; ଶତ୍ରୁ ନଷ୍ଟ କରିବାକୁ, ଜୟ ପାଇଁ ଆଗେ ବଢ଼ିଗଲା। ଏବେ ଡ଼ରମ୍ବ ଦୃଢ଼ ଭାବେ ଆମେ ଶତ୍ରୁଙ୍କର ହୃଦୟ ଦୁଃଖ, ଭ୍ରମ, ଶତ୍ରୁତାକୁ ଦୂର କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିଲା; ଶତ୍ରୁଙ୍କ ମନ, ଦୃଷ୍ଟି, ହୃଦୟରେ ଭୟ ଓ କମ୍ପନ ଆଣି, ତାଙ୍କୁ ହଟାଇଦେଲା। ଯେତେବେଳେ ଘୃତ ଯଜ୍ଞରେ ଉପଚାରିତ ହେଲା, ଶତ୍ରୁମାନେ ଭୟରେ ପଳାଇଯାଇଥିଲେ। ଉଦ୍ଭିଦ ଜଙ୍ଗଲରୁ ଉଠାଯାଇଥିବା ଡ଼ରମ୍ବ, ଲାଲ ଗାଈରେ ଭରି, ସମସ୍ତ ଗୋତ୍ରର, ଘୃତ ଦ୍ୱାରା ଡ଼ରମ୍ବ ଅପରାଧୀଙ୍କୁ ଭୟ ଭରିଦେଲା। ଜଙ୍ଗଲରେ ଏକ ମନୁଷ୍ୟକୁ ଦେଖି ଜଙ୍ଗଲୀ ପଶୁମାନେ ଯେପରି ଭାଗିଯାନ୍ତି, ଡ଼ରମ୍ବ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ତାଙ୍କୁ ଦୂରେ ହଟାଇ, ମନକୁ ଭ୍ରମିତ କରିଦେଲା।