ଏକ ଦିନ, ଦେବତାଙ୍କୁ ଉଚ୍ଚାରିତ କରି ଏକ ଭକ୍ତ ନିଜ ଜୀବନ ଓ ପରିବାର ପାଇଁ ଶାନ୍ତି, ସୁରକ୍ଷା ଓ ଆଶୀର୍ବାଦ ଅନୁରୋଧ କଲେ। ସେ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ—“ହେ ଦେବଗଣ, ଆମ ପାଖରୁ ଅସ୍ତ୍ର ଦୂର ରହୁ, ଯମଙ୍କର ପଥର ଦୂର ରହୁ। ଦୟା, ଉଦାରତା ଆମର ସଙ୍ଗୀ ହେଉ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଭଗ ଓ ସବିତୃ ଆମ ସାଥୀ ହେଉ। ମାରୁତଗଣ, ଆପଣମାନେ ଆଗକୁ ବଢିବା ସମୟରେ ଆମକୁ ବିଶାଳ ସୁରକ୍ଷା ଦିଅ। ଦୟା କରି ଆମ ଦେହ ପ୍ରତି କୃପା କର, ଆମ ପିଲାମାନେ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରୁ।" ସେ ଭକ୍ତ ଅନ୍ୟ ଏକ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ—“ଉପକୂଳରେ ଥିବା ସେ ତିନି ବେଳା ସାତ ଜଣେ ଅବିନାଶୀ, ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ସହିତ ଆମେ ବିପଦ ଓ ବିନାଶକାରୀ ବାଧାକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିବାକୁ ଚାହୁଁ। ଅସଫଳ ଓ ବିନାଶକାରୀମାନେ ଧନୁର ତାର ଭଳି ଚାରିପାଖକୁ ଘୁଞ୍ଚି ଆଉ ଫେରି ଯାଆନ୍ତି। ବହୁ ଲୋକ ଏହାକୁ ସହିପାରିବେନି, ପିଲାମାନେ ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ, ତେଣୁ ସେଠି ଅସଫଳ ବିନାଶକାରୀମାନେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଉଛନ୍ତି।" ସେ ଉପଦେଶ ଦେଲେ—“ପଦ ଚାଲିବାରେ, ଘର ଭରିବାରେ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ପ୍ରଥମ ଜିତା, ନଗରବାସୀ ଆସୁନ୍ତୁ।" ଅଗ୍ନି ଦେବତା ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ, ଦୂଷ୍ଟ ଓ ଦୁଷ୍ଟକାରୀମାନେ ଦୂର କରିଦେଲେ, ଦୁଇ-ଜିଭା ଓ ମନ୍ତ୍ର-ଜାପକ ଦୁଷ୍ଟମାନେ ଜଳିଗଲେ। ଅଗ୍ନି ଦେବତା, ଦୁଷ୍ଟ ଓ ଦୁଷ୍ଟକାରୀମାନେ ଜଳାନ୍ତୁ, କଳା ଚିହ୍ନ ଥିବା ଦୁଷ୍ଟାମାନେ ମଧ୍ୟ ଜଳିଯାନ୍ତୁ। ଯିଏ ଶାପ ଦେଲା, କ୍ଷତି କଲା, ମନସିକ ଦୁଃଖ ଦେଲା, ଯିଏ ରସ ଚୋରିବା ପାଇଁ ଜନ୍ମ ନେଲା, ସେ ନିଜ ପିଲାକୁ ଖାଉ। ସେ ଦୁଷ୍ଟା ନିଜ ପୁଅ, ଭଉଣୀ, ଭଉଣୀର ପୁଅକୁ ଖାଉ; ବନ୍ୟା-କେଶୀ ଏକାଉଁକା ଏକାଉଁକୁ ନଷ୍ଟ କରନ୍ତୁ, ଦୁଷ୍ଟାମାନେ ନଷ୍ଟ ହେଉ, ଶତ୍ରୁମାନେ ଶୋଷିଯାନ୍ତୁ।" ସେ ଏକ ବିଜୟୀ ଦାୟିନ ଅଭିମନ୍ତ୍ରଣ କଲେ—“ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଇନ୍ଦ୍ର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଲେ, ସେହି ଦ୍ୱାରା ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି, ଆମକୁ ଶାସନ ପାଇଁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କର। ଆମ ଶତ୍ରୁ ଓ ବିପକ୍ଷୀମାନେ ପରାଜିତ ହେଉ, ଯେଉଁମାନେ ଆମକୁ କ୍ଷତି କରିବାକୁ ଚାହୁଁ, ସେମାନେ ଆମ ସମ୍ମୁଖରେ ଅଟୁଟ ରହୁ। ସବିତୃ ଓ ସୋମ ତୁମକୁ ଶକ୍ତି ଦେଇଛନ୍ତି, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ତୁମକୁ ଶକ୍ତି ଦେଇଛନ୍ତି, ତୁମେ ବିଜୟୀ। ବିଜୟୀ, ଶତ୍ରୁ-ନାଶକ ଦାୟିନ ଆମ ପାଇଁ ଶାସନ ଓ ଶତ୍ରୁ ନାଶ ପାଇଁ ଆବୃତ ହେଉ। ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ହେଲା, ମୋର ଉଚ୍ଚାରଣ ଆସିଲା; ମୁଁ ଶତ୍ରୁ-ନାଶକ, ଅପରିବାର୍ତିତ, ବିପକ୍ଷୀ-ନାଶକ ହେଉ। ମୁଁ ବଳୀ, ଶାସକ, ବିଷ-ଜିତା, ଶତ୍ରୁ-ନାଶକ ହେଉ; ଏହି ବୀର ଓ ଲୋକ ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଉ।" ସେ ଆଉ ଏକ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ—“ସମସ୍ତ ଦେବତା, ଭାସୁ, ଏହି ଜଣକୁ ସୁରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ; ଆଦିତ୍ୟମାନେ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଜାଗୃତ ହେଉ। ଏହି ଜଣକୁ ମାନବ ମୃତ୍ୟୁ ଆଣି ଦେଉନାହିଁ। ଦେବତା, ପିତୃ, ପୁତ୍ରମାନେ, ଆପଣମାନେ ଏହି ମୋର କଥା ଶୁଣନ୍ତୁ। ସମସ୍ତଙ୍କୁ ମୁଁ ଏହା ଉପହାର ଦେଉଛି, ଏହି ଜଣକୁ ସୁରକ୍ଷାରେ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନେଇଯାନ୍ତୁ। ଆକାଶ, ପୃଥିବୀ, ଉପପ୍ରଦେଶ, ଉଦ୍ଭିଦ, ପଶୁ, ଜଳରେ ବସିଥିବା ଦେବତାମାନେ—ଏହି ଜଣକୁ ଦୀର୍ଘ ଜୀବନ ଓ ଶକ୍ତି ଦିଅ, ଶତ ମୃତ୍ୟୁରୁ ତାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କର। ଯେଉଁମାନେ ଦେବତାଙ୍କର ଅଂଶ, ଅନ୍ତିମ, ଆରମ୍ଭ, ଅନଉପହାର ଅଂଶ ଅଛି, ଯେଉଁମାନେ ପଞ୍ଚ ଭାଗରେ ବିଭକ୍ତ, ସେହି ସଭାସ୍ଥାନ ଏହି ଜଣକୁ ଦିଅ।" ଏହି ଭକ୍ତ ଚାରି ଆଶାର ରକ୍ଷକ ଦେବତା ଓ ଅମରମାନେ, ସୃଷ୍ଟିର ନିର୍ବାହକ ଦେବତାଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କଲେ। ଚାରି ଆଶାର ରକ୍ଷକ ଦେବତାମାନେ ଅନ୍ଧକାର ଓ କ୍ଷତିର ଫାଦରୁ ଆମକୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତୁ। ମୁଁ ଅର୍ପଣ କରୁଛି, ଘୃତ ଦେଉଛି; ଚାରିଥ ଆଶାର ଦେବତା ଆମକୁ ଉତ୍ତମ ଜୀବନ ଦିଅ। ମାତା, ପିତା, ଗାଁ, ପୃଥିବୀ, ଲୋକ ମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମଙ୍ଗଳ ହେଉ। ସମସ୍ତ ଆମ ପାଇଁ ଶୁଭ ଓ ମଙ୍ଗଳ ହେଉ; ଆମେ ଜୀବନରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦେଖୁ।" ଭକ୍ତ ଲୋକମାନେକୁ କହିଲେ—“ବଡ଼ ବ୍ରହ୍ମା ଏହି ଉପଦେଶ ଦେବେ; ପୃଥିବୀ କିମ୍ବା ଆକାଶରେ ଏମିତି କିଛି ନାହିଁ ଯାହା ଉଦ୍ଭିଦମାନେ ଶ୍ୱାସ ନେଇପାରନ୍ତି। ବାତାବରଣ ତାଙ୍କର ଆଶ୍ରୟ, ଥକିବା ଓ ବିଶ୍ରାମ କରିବା ପାଇଁ। ଏହି ଜୀବର ଆସନ ଦ୍ୱିତୀୟ କ୍ରିୟାତ୍ମକ ବ୍ରହ୍ମା ଜାଣନ୍ତି, କିମ୍ବା ଜାଣିନଥିବେ। ଯେତେବେଳେ ଦୁଇ ଜଗତ, ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶ, ଉତ୍ତେଜିତ ହୁଏ, ଏବଂ ପୃଥିବୀ ମାପାଯାଏ, ତେବେ ଏହା ଆଜି ଓ ସଦା ପାଣିର ଭଳି ଆର୍ଦ୍ର ରହିଥାଏ। ସମସ୍ତ କିଛି ଅନ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଆବୃତ, ଅନ୍ୟ ଉପରେ ଉପସ୍ଥିତ। ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀକୁ ମୁଁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଦେଉଛି।" ସବିତୃ ଓ ଅଗ୍ନି ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ସୁବର୍ଣ୍ଣ ରଙ୍ଗର, ଶୁଧ୍ଧ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଜଳ ଆମ ପାଇଁ ଶୁଭ ଓ ମୃଦୁ ହେଉ। ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଆଗ୍ନିକୁ ଗର୍ଭରେ ଧାରଣ କରନ୍ତି। ରାଜା ବରୁଣ ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଚଳି, ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତଥ୍ୟ ଓ ଅସତ୍ୟ ବିଚାର କରନ୍ତି; ଜଳ ଆମ ପାଇଁ ଶୁଭ ଓ ମୃଦୁ ହେଉ। ଦେବତାମାନେ ଆକାଶରେ ତାଙ୍କର ଖାଦ୍ୟ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରନ୍ତି, ଏହି ଜଳ ବହୁ ରୂପରେ ଉପପ୍ରଦେଶରେ ଅଛି; ଜଳ ଆମ ପାଇଁ ଶୁଭ ଓ ମୃଦୁ ହେଉ। ଶୁଭ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଆପଣମାନେ ମୋତେ ଦେଖନ୍ତୁ, ଜଳ ଶୁଭ ସ୍ପର୍ଶରେ ମୋ ଚମ ଛୁଅନ୍ତୁ। ଶୁଧ୍ଧ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଘୃତ ଧାରା ହେଉଥିବା ଜଳ ଆମ ପାଇଁ ଶୁଭ ଓ ମୃଦୁ ହେଉ।" ଏହି ଭକ୍ତ ମଧୁର ଭାବରେ ଭୂମିରୁ ମଧୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ବିରୁ ଉପରେ ମଧୁ ଦେଇ ଉତ୍ତୋଳନ କଲେ। ମୋର ଜିଭ ଟିପରେ ମଧୁ, ମୂଳରେ ମଧୁର ରସ; ମୋର କଥା ମଧୁର ହେଉ, ଆପଣ ମୋର ମନକୁ ଆକର୍ଷିତ କରନ୍ତୁ। ମୋର ଆଗମନ ଓ ପ୍ରସ୍ଥାନ ମଧୁର ହେଉ; ମୁଁ ମଧୁର ଭାସା କହୁଛି, ମୁଁ ମଧୁର ଦେଖାଯିବି। ମୁଁ ମଧୁ, ମଧୁର ଠାରୁ ଅଧିକ ମଧୁ, ସମସ୍ତ ମଧୁର ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବାଧିକ ମଧୁ; ମଧୁର ଭାରି ଶାଖା ଭଳି ମୋତେ ଭଙ୍ଗ କରନ୍ତୁନାହିଁ, ହେ ଅରଣ୍ୟ।" ସେ ମଧୁର ଖଣ୍ଡ ଦେଇ ଏହି ବିରୁକୁ ଆବୃତ କଲେ, ତାଙ୍କୁ ଯିଏ ଦ୍ୱେଷ ନାହିଁ ଆସିବା ପାଇଁ। ଯେପରି ନାରୀମାନେ ମୋତେ ଆକାଂକ୍ଷା କରନ୍ତି, ଯେପରି ପୁରୁଷମାନେ ମୋଠାରୁ ଦୂର ହେଉନାହିଁ।" ଶେଷରେ, ଡକ୍ଷ-ଜନ୍ମାମାନେ ଉଲ୍ଲାସିତ ମନରେ ସେହି ସୁବର୍ଣ୍ଣଟିକୁ ଶତ-ପତାକା ଧାରୀ ପାଇଁ ବାନ୍ଧିଥିଲେ, ଭକ୍ତ ଏହି ଦାୟିନ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ—ଜୀବନ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା, ଶକ୍ତି, ଦୀର୍ଘ ଜୀବନ, ଶତ ଶରତ ପାଇଁ।