ତୁମେ ତାବୁଭା, ତୁମେ ତାବୁଭା ନୁହଁ, ଘେତ୍ତ୍ୱମ୍ ନୁହଁ, କିନ୍ତୁ ତୁମେ ତାବୁଭା; ଏହି ତାବୁଭା ସହିତ, ରସ ଶୂନ୍ୟ ବିଷ ଅଛି। ପୁନି, ତୁମେ ତାସ୍ତୁଭା, ତୁମେ ତାସ୍ତୁଭା ନୁହଁ, ଘେତ୍ତ୍ୱମ୍ ନୁହଁ, କିନ୍ତୁ ତୁମେ ତାସ୍ତୁଭା; ଏହି ତାସ୍ତୁଭା ସହିତ ମଧ୍ୟ ରସ ଶୂନ୍ୟ ବିଷ ଅଛି। ଏକ ଦିନ, ଗରୁଡ଼ ତୁମକୁ ଖୋଜିଲା, ଏବଂ ବନ୍ୟ ଶୂକର ଆମ ପାଇଁ ତୁମକୁ ମାଟିରୁ ଖୋଦି କାଢ଼ିଲା। ହେ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଔଷଧୀ, ଯିଏ ଆମକୁ ଆଘାତ କରେ, ସେଠାରେ ଆଘାତ କର; ଯାହା କରାଯାଇଛି ଓ ଯାହା କରାଯାଇନାହିଁ, ତାହାକୁ ଧ୍ୱଂସ କର। ମନ୍ତ୍ରଦ୍ରଷ୍ଟାଙ୍କୁ ଆଘାତ କର, କରାଯାଇଥିବା ଓ ନ କରାଯାଇଥିବା ଦୁହିଁକୁ ଧ୍ୱଂସ କର; ଏବଂ ଯେଉଁଠିଏ ଆମକୁ ଆକ୍ରମଣ କରେ, ହେ ଔଷଧୀ, ସେଠି ତୁମେ ତାକୁ ଆଘାତ କର। ଯେପରି ହରିଣର ଚର୍ମ ଉଖାଡ଼ାଯାଏ, ଏମିତି ହେ ଦେବତାମାନେ, ମନ୍ତ୍ରଦ୍ରଷ୍ଟାଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ମନ୍ତ୍ରତନ୍ତ୍ରରୁ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ କରନ୍ତୁ, ଏବଂ ଏହାକୁ ମଣିର ଖୋଳ ପରି ଛାଡ଼ି ଦିଅନ୍ତୁ। ମନ୍ତ୍ରଦ୍ରଷ୍ଟା, ତୁମେ ତାହାକୁ ହାତରେ ଧରି, ପୁନି ଏହାକୁ ଆଉଥରେ ନେଇଯାଅ; ଏମିତି ଆମ ସମ୍ମୁଖରେ ରଖ, ଯେଉଁଠି ଏହି ମନ୍ତ୍ରତନ୍ତ୍ର ତାହାର ସୃଷ୍ଟାକୁ ଆଘାତ କରିପାରିବ। ମନ୍ତ୍ରଦ୍ରଷ୍ଟାଙ୍କର ଶପଥ ତାଙ୍କ ଉପରେ ହେଉ; ମନ୍ତ୍ରତନ୍ତ୍ର ତାହାର ସୃଷ୍ଟାକୁ ଫେରିଯାଉ, ଯେପରି ରଥ ତାହାର ମାର୍ଗରେ ସୁମୁଦ୍ରୁ ଚଳିଥାଏ। ଯେଉଁଠି ଏହି ମନ୍ତ୍ରତନ୍ତ୍ର କିଛି ମହିଳା କିମ୍ବା ପୁରୁଷ କରିଥିଲେ, ସେହି ମନ୍ତ୍ରତନ୍ତ୍ରକୁ ତାଙ୍କୁ ଫେରାଇ ଦିଅ, ଯେପରି ଘୋଡ଼ାକୁ ତାହାର ଡାକିବାଳା ନେଇଯାଏ। ତୁମେ ଦେବତାମାନେ କିମ୍ବା ମନୁଷ୍ୟମାନେ ତିଆରି କରିଥିଲେ, ଏବେ ଆମେ ତୁମକୁ ଫେରାଇ ଦେଉଛୁ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସହଯୋଗୀ କରି ଏହି ମନ୍ତ୍ରତନ୍ତ୍ରକୁ ଫେରାଇ ଦେଉଛୁ। ଅଗ୍ନି, ଯିଏ ଯୁଦ୍ଧରେ ବିନାଶକ, ସେଉଁଠି ଯୁଦ୍ଧକୁ ଜିତ, ଏବଂ ମନ୍ତ୍ରଦ୍ରଷ୍ଟାଙ୍କଠାରୁ ପ୍ରତିକ୍ରିୟା ଦ୍ୱାରା ମନ୍ତ୍ରତନ୍ତ୍ରକୁ ଫେରାଇ ନେଉଛୁ। ମନ୍ତ୍ରତନ୍ତ୍ର ବିରୋଧରେ ଥିବା ଅସ୍ତ୍ର, ଯିଏ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିଛି, ତାକୁ ଆଘାତ କର, ତାକୁ ଧ୍ୱଂସ କର; ଆମେ ତୁମକୁ କ୍ଷତି ପାଇଁ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ରକ୍ଷା ପାଇଁ କରୁଛୁ। ମନ୍ତ୍ରତନ୍ତ୍ର, ତୁମେ ତୁମ ସୃଷ୍ଟାଙ୍କଠାରେ ଫେରିଯାଅ, ଯେପରି ପୁଅ ବାପାଙ୍କଠାରେ, ଦାସ ମାଲିକଙ୍କଠାରେ, ବନ୍ଧୀ ବନ୍ଧନକୁ; ମନ୍ତ୍ରତନ୍ତ୍ର, ତୁମେ ମନ୍ତ୍ରଦ୍ରଷ୍ଟାଙ୍କଠାରେ ଫେରିଯାଅ। ଏହି ମନ୍ତ୍ରତନ୍ତ୍ର ତାହାର ସୃଷ୍ଟାଙ୍କୁ ଯେପରି ଜଙ୍ଗଲି ହାତୀ ଜଙ୍ଗଲକୁ ଫେରିଯାଏ, ଯେପରି ମୃଗୀ ତାହାର ଝୁଣ୍ଡକୁ ଫେରିଯାଏ, ସେପରି ପହଞ୍ଚୁ। ଦ୍ରୁତ ତୀର ଯେପରି ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀରୁ ତାହାର ଲକ୍ଷ୍ୟକୁ ଯାଏ, ସେପରି ଏହି ମନ୍ତ୍ରତନ୍ତ୍ର ତାହାର ସୃଷ୍ଟାକୁ ଧରିନେଉ, ଶିକାରୀ ଯେପରି ପଶୁକୁ ଧରିଥାଏ, ସେପରି ମନ୍ତ୍ରତନ୍ତ୍ର ମନ୍ତ୍ରଦ୍ରଷ୍ଟାଙ୍କୁ ଫେରିଯାଉ। ଏହି ମନ୍ତ୍ରତନ୍ତ୍ର ତାହାର ସୃଷ୍ଟାଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କରୁ, ଯେପରି ଅଗ୍ନି ଶତ୍ରୁ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କରେ, ଯେପରି ଜଳ ଉପକୂଳକୁ ବହେ, ଯେପରି ରଥ ତାହାର ପଥରେ ସୁମୁଦ୍ରୁ ଚଳେ। ଏଠି, ଏକ ଓ ଦଶ ମୋ ରକ୍ଷକ, ହେ ଔଷଧୀ; ସତ୍ୟରୁ ଜନ୍ମ, ସତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ସୁରକ୍ଷିତ, ମୋ ପାଇଁ ମଧୁ ଓ ମଧୁ ଦେଇଥିବାକୁ ମଧୁର କର। ଦୁଇ ଓ ବିସି, ତିନି ଓ ତିରିଶି, ଚାରି ଓ ଚାଲିଶି, ପାଞ୍ଚ ଓ ପଞ୍ଚାଶି, ଛଅ ଓ ଷଠି, ସାତ ଓ ସତ୍ତରି, ଏମିତି ସଂଖ୍ୟାରେ ମୋ ରକ୍ଷକ ଅଛନ୍ତି, ହେ ଔଷଧୀ; ସମସ୍ତେ ସତ୍ୟରୁ ଜନ୍ମ, ସତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ସୁରକ୍ଷିତ, ମୋ ପାଇଁ ମଧୁ ଓ ମଧୁ ଦେଇଥିବାକୁ ମଧୁର କର। ଆଠ ଓ ଅଶୀ, ନଅ ଓ ନବ୍ବେ, ଦଶ ଓ ଶତ, ଶତ ଓ ହଜାର—ଏମିତି ମୋ ଉଚ୍ଚାରଣକାରୀମାନେ ଅଛନ୍ତି, ହେ ଔଷଧୀ; ସତ୍ୟରୁ ଜନ୍ମ, ସତ୍ୟ ଧାରଣ କରୁଥିବା, ମଧୁ ଓ ମଧୁ ଦେଇଥିବା ମୋର ହେଉ। ଯଦି ତୁମେ ଏକ ବର୍ଷର, ତୁମେ ପ୍ରଚୁର ରସ ଭରିତ; ଯଦି ଦୁଇ ବର୍ଷର, ତୁମେ ପ୍ରଚୁର ରସ ଭରିତ; ଏହିପରି ତିନି, ଚାରି, ପାଞ୍ଚ, ଛଅ, ସାତ, ଆଠ, ନଅ, ଦଶ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ବର୍ଷରେ ତୁମେ ପ୍ରଚୁର ରସ ଭରିତ। କିନ୍ତୁ ଯଦି ଏଗାର ବର୍ଷର, ତୁମେ ଜଳହୀନ। ଏହିପରି, ପ୍ରଥମେ ସେମାନେ କହିଥିଲେ: ବ୍ରାହ୍ମଣର ପାପରେ ପ୍ରଥମ, କୁଆଁ ନଥିବା, ଜଳ, ମାତରିଶ୍ୱାନ; ଯେଉଁମାନେ ଆବରଣକୁ ଉଠାଇନେଉଛନ୍ତି, ତାପ, ତୀବ୍ରତା, ଆନନ୍ଦଦାୟୀ, ଦେବୀ ଜଳ, ସତ୍ୟର ପ୍ରଥମଜ। ସୋମ ରାଜା ପ୍ରଥମେ ବ୍ରାହ୍ମଣର ଭାର୍ଯ୍ୟାରେ ଥିଲେ, ପୁନି ସେଉଁଠିଏ ତାକୁ ଦେଲେ, ତାହାକୁ ନେଇଯିବା ପରେ; ଭାଗେ ଭାଗେ ଭାଗେ, ବଂଧୁ ଓ ମିତ୍ର ଅନୁସରଣ କଲେ, ଅଗ୍ନି ପୁରୋହିତ ତାକୁ ହାତରେ ଧରି ନେଇଗଲେ। ତାକୁ କେବଳ ହାତରେ ଧରିବା ଉଚିତ, ବ୍ରାହ୍ମଣର ଭାର୍ଯ୍ୟାର ଆସନ ପରି, ଏହିପରି କୁହାଯାଇଛି; ତାକୁ ଦୂତ ମାଧ୍ୟମରେ ପଠାଯିବା ଉଚିତ ନୁହଁ, ସେଉଁପରି ଦଢ଼ିଆ ଭାବରେ ଦଢ଼ିଆ ରହେ, ଏହିପରି ରାଜ୍ୟ ଶାସକ ପାଇଁ ରକ୍ଷିତ ରହେ। ଏହିପରି ମହତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଔଷଧୀ, ମନ୍ତ୍ରତନ୍ତ୍ର, ଦେବତାମାନେ ଓ ପୃଥିବୀର ଶକ୍ତି ଆମ ପାଇଁ ସୁରକ୍ଷା, ମଧୁରତା ଓ ମଙ୍ଗଳ ନେଇଅସନ୍ତି।