ଏକ ପବିତ୍ର ଦିନରେ, ଅଗ୍ନି ଦେବ ତୁରନ୍ତ ଜନ୍ମ ନେଇ, ଯଜ୍ଞକୁ ମାପି ନେଲେ ଏବଂ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ନେତା ହେଲେ। ସତ୍ୟ ବାଣୀରେ, ଏହି ହୋତୃଙ୍କ ଆଦେଶରେ, ସ୍ୱାହାରେ ଅର୍ପିତ ଦ୍ରବ୍ୟକୁ ଦେବତାମାନେ ଗ୍ରହଣ କରିବେ। ଏହିବେଳେ, ଆକାଶରୁ ଦୃଷ୍ଟିମାନ୍ ବରୁଣ ମୋ ପାଇଁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଶବ୍ଦରେ ବିଷର ବିରୁଦ୍ଧରେ ଔଷଧ ଦେଲେ। ଯେ ବିଷ ମାଟିରୁ ଉଖଣାଯାଇଛି, କିମ୍ବା ଉଖଣାଯାଇନାହିଁ, କିମ୍ବା ମୂଳରେ ଲାଗିଛି, ସେ ବିଷ ଏବେ ତୁମ ପାଇଁ ଶୁଷ୍କ ହୋଇଯାଇଛି। ଯେଉଁ ବିଷ ପାଣି ବିନା ଅଛି, କିମ୍ବା ମୂଳରେ ଲାଗିଛି, ତାହାର ମଧ୍ୟ, ଉଚ୍ଚତମ ଓ ନିମ୍ନତମ ରସକୁ ମୁଁ ଧରି ନେଉଛି; ଭୟରୁ ଏହା ତୁମକୁ କ୍ଷତି ନ ଦେଉ। ମୋର ଗର୍ଜନ ଆକାଶର ଡମ୍ଭର ସମାନ ଶକ୍ତିଶାଳୀ; ତୁମ ଭୟଙ୍କର ବାଣୀ ସହିତ, ମୁଁ ତୁମୁଁକୁ କ୍ଷତି ଦେଉଥିବା ସବୁକୁ ଦୂର କରିଦେଉଛି। ମୁଁ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ସହିତ ଅନ୍ଧକାରର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରସକୁ ଧରି ନେଉଛି; ଯେପରି ଅନ୍ଧକାରରୁ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଆଲୋକ ଆଣେ। ମୋ ଚକ୍ଷୁ ସହିତ ତୁମ ଚକ୍ଷୁକୁ ଆଘାତ କରିଛି; ବିଷ ସହିତ ତୁମ ବିଷକୁ ଆଘାତ କରୁଛି। ଓ ସର୍ପ, ମରିଯାଅ, ବଞ୍ଚିନାହିଁ; ବିଷ ପୁନର୍ବାର ତୁମ ପାଖକୁ ଫେରିଯାଉ। କଳା, ଚିତି, ବୂନ୍ଧା, ଏବଂ ଅନ୍ଧକାର ଯେଉଁମାନେ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେ ମୋ କଥା ଶୁଣନ୍ତୁ! ମୋ ସାଙ୍ଗକୁ ନଜିକରେ ରୁହିନାହିଁ, ପାଖରେ ଦଣ୍ଡାଇ ରୁହନ୍ତୁ ନାହିଁ, କିଛି କୁହନ୍ତୁ ନାହିଁ; ଦୂରେ ଯାଅ, ବିଷକୁ ଗଳିଯିବାଦିଅ। କଳା, ବୂନ୍ଧା, ଏବଂ ଜଳହୀନ ବିଷ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ପ୍ରବଳ—ମୁଁ ସେମାନଙ୍କ ରୋଷକୁ ଧୀରେ ଖୋଲିଦେଉଛି, ଯେପରି ଧନୁରୁ ତଣୁ ଖୋଲିଯାଏ, ଯେପରି ରଥ ତାହାର ଯୋକ୍ତିରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ। ବାନ୍ଧିବା ଓ ଖୋଲିବା, ବାପା ଓ ମାଆ—ଆମେ ତୁମ ସମସ୍ତ ବନ୍ଧୁବାନ୍ଧବଙ୍କୁ ଜାଣୁଛୁ; ଏବେ କଣ କରିବ? ଉରୁଗୂଳାର କନ୍ୟା, ଦାସୀ ସିକ୍ନୀର ସନ୍ତାନ, ସମସ୍ତ କୁଷ୍ଠର ମୂଳ—ରସ, ସେମାନଙ୍କର ବିଷ। ପାହାଡ଼ ନିକଟରେ ବସୁଥିବା କୁକୁର କହିଲା, କଣ ଉଖଣାଯାଇଛି, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସବୁଠାରୁ ରସଶାଳୀ ହେଉଛି ବିଷ। ତୁମେ ତାବୁଭା, ତାବୁଭା ନୁହେଁ, ଘେତ୍ତ୍ୱମ ନୁହେଁ, କିନ୍ତୁ ତାବୁଭା; ତାବୁଭା ସହିତ ଏହି ରସହୀନ ବିଷ। ତୁମେ ତସ୍ତୁଭା, ତସ୍ତୁଭା ନୁହେଁ, ଘେତ୍ତ୍ୱମ ନୁହେଁ, କିନ୍ତୁ ତସ୍ତୁଭା; ତସ୍ତୁଭା ସହିତ ଏହି ରସହୀନ ବିଷ। ଏହି ବେଳେ, ଗୃଧ୍ର ତୁମକୁ ଖୋଜି ନେଲା, ବନ୍ଦର ଆମ ପାଇଁ ତୁମକୁ ଉଖଣି ନେଲା। ହେ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଔଷଧୀ, ଆକ୍ରମଣ କରୁଥିବାକୁ ଆଘାତ କର, ଯାହା କରାଯାଇଛି କିମ୍ବା ହୋଇନାହିଁ, ସେ ସବୁ ଧ୍ୱଂସ କର। ମାନ୍ତ୍ରିକମାନେ ଯେଉଁ କ୪୍ମ କରିଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ଆଘାତ କର, ଯେଉଁଠାରେ କିଛି କରାଯାଇଛି କିମ୍ବା ହୋଇନାହିଁ, ତାହା ଧ୍ୱଂସ କର। ଯେଉଁମାନେ ଆମକୁ ଆକ୍ରମଣ କରନ୍ତି, ହେ ଔଷଧୀ, ସେମାନଙ୍କୁ ଆଘାତ କର। ଯେପରି ଚିତି ହରିଣର ଚର୍ମ ଖୋଲାଯାଏ, ଏହିପରି, ଦେବତାମାନେ, ମାନ୍ତ୍ରିକରୁ ମନ୍ତ୍ରକୁ କାଟିଦିଅ, ଏବଂ ମଣିକୁ ତାହାର ଗଠନରୁ ମୁକ୍ତ କରିବାପରି ଛାଡ଼ିଦିଅ। ମାନ୍ତ୍ରିକ, ତୁମେ ତୁମ ମନ୍ତ୍ରକୁ ହାତରେ ଧର, ଏବଂ ପୁନର୍ବାର ଦୂରକୁ ନେଇଯାଅ; ଏପରି ଭାବେ ଆମ ସାମ୍ନାରେ ରଖିଦିଅ, ଯେଉଁଠି ମନ୍ତ୍ର ତାହାର ସୃଷ୍ଟାକୁ ଆଘାତ କରିବ। ମାନ୍ତ୍ରିକଙ୍କ ଶପଥ ତାଙ୍କ ଉପରେ ପଡ଼ୁ, ମନ୍ତ୍ର ତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଫେରିଯାଉ, ଯେପରି ରଥ ତାହାର ପଥରେ ସ୍ମୂଥ୍ ଚାଲେ। ଯଦି ଜଣେ ନାରୀ କିମ୍ବା ପୁରୁଷ କ୍ଷତି ପାଇଁ ମନ୍ତ୍ର କରିଛନ୍ତି, ସେଇ ମନ୍ତ୍ରକୁ ତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଫେରାଇ ଦେଅ, ଯେପରି ଘୋଡ଼ା ସେଇ ଡାକରେ ଫେରେ। ତୁମେ ଦେବତାମାନେ କିମ୍ବା ମନୁଷ୍ୟମାନେ ତିଆରି କରିଥିଲେ ବୋଲି, ଏବେ ଆମେ ତୁମକୁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହଯୋଗରେ ପଛକୁ ନେଉଛୁ, ମନ୍ତ୍ର। ଅଗ୍ନି, ଯୁଦ୍ଧର ଧ୍ଵଂସକାରୀ, ଯୁଦ୍ଧକୁ ଜୟ କର; ଆମେ ପ୍ରତିକ୍ରିୟା ସହିତ ମାନ୍ତ୍ରିକରୁ ମନ୍ତ୍ରକୁ ଫେରାଇ ନେଉଛୁ। ହେ ମନ୍ତ୍ରବିରୋଧୀ ଅସ୍ତ୍ର, ଯିଏ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ, ସେଉଁଠି ଆଘାତ କର, ତାହାକୁ ଧ୍ୱଂସ କର; ଆମେ ତୁମେଠାରେ କିଛି କ୍ଷତି ପାଇଁ କୁହିନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁ। ମନ୍ତ୍ର ତାହାର ସୃଷ୍ଟା ପାଖକୁ ଫେରିଯାଉ, ଯେପରି ପୁଅ ବାପା ପାଖକୁ, ଦାସ ମାଲିକ ପାଖକୁ, ବନ୍ଧୀ ତାହାର ବନ୍ଧନକୁ ଫେରେ; ଫେରିଯାଉ, ମନ୍ତ୍ର, ମାନ୍ତ୍ରିକ ପାଖକୁ। ମନ୍ତ୍ର ତାହାର ସୃଷ୍ଟା ପାଖକୁ ପହଞ୍ଚିଯାଉ, ଯେପରି ଏକ ଜଙ୍ଗଲୀ ହାତୀ ଜଙ୍ଗଲକୁ ଫେରେ, ଯେପରି ଏକ ମୃଗୀ ତାହାର ଝୁଣ୍ଡକୁ ଫେରେ। ସବୁଠାରୁ ଦ୍ରୁତ ତୀର ତାଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କରି ଯାଉ, ଦିଗ ଦିଗରୁ; ଏହି ମନ୍ତ୍ର ତାଙ୍କୁ ଧରି ନେଉ, ଯେପରି ଶିକାରୀ ଜନ୍ତୁକୁ ଧରେ, ଏହି ମନ୍ତ୍ର ମାନ୍ତ୍ରିକ ପାଖକୁ ଫେରିଯାଉ। ମନ୍ତ୍ର ତାହାର ସୃଷ୍ଟା ପାଖକୁ ଯାଉ, ଯେପରି ଅଗ୍ନି ଶତ୍ରୁପାଇଁ ଗତି କରେ, ଯେପରି ଜଳ ଭଲ ସ୍ଥାନକୁ ଯାଏ, ଯେପରି ରଥ ତାହାର ମାର୍ଗରେ ଚାଲିଯାଏ। ଏବେ, ଏକ ଔଷଧୀ ଅଛି, ଯାହା ପ୍ରତିରକ୍ଷାକାରୀ ଏକ ଓ ଦଶ ଅଛନ୍ତି; ସତ୍ୟରୁ ଜନ୍ମ, ସତ୍ୟରେ ରକ୍ଷିତ, ମୋ ପାଇଁ ମଧୁ ଓ ମଧୁଧାରୀକୁ ମିଷ୍ଟି କର। ଦୁଇ ଓ ବିଶି ରକ୍ଷକ, ତିନି ଓ ତିରିଶି, ଚାରି ଓ ଚାଳିଶି, ପାଞ୍ଚ ଓ ପଞ୍ଚାଶି, ଛଅ ଓ ଷାଠି, ସାତ ଓ ସତରି, ଆଠ ଓ ଅଠାଶି, ନଅ ଓ ନବ୍ବେ, ଦଶ ଓ ଶତ, ଏବଂ ଶତ ଓ ହଜାର ରକ୍ଷକ ଓ ଉଚ୍ଚାରକ ଅଛନ୍ତି। ସେମାନେ ସତ୍ୟରୁ ଜନ୍ମ, ସତ୍ୟ ବହନ କରନ୍ତି; ମୋ ପାଇଁ ମଧୁ ଓ ମଧୁଧାରୀ ହେଉ। ଯଦି ତୁମେ ଏକ ବର୍ଷର ଅଛ, ତୁମେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ରସରେ; ଦୁଇ ବର୍ଷରେ ଅଛ, ତୁମେ ରସରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ; ତିନି ବର୍ଷରେ ଅଛ, ରସରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ; ଚାରି ବର୍ଷରେ ଅଛ, ତୁମେ ରସରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ। ଏପରି ଭାବରେ, ଦେବତା, ଔଷଧୀ, ଏବଂ ମନ୍ତ୍ରର ଶକ୍ତି ଏହି ଜଗତରୁ ଦୁଃଖ, ବିଷ ଓ ଅନ୍ୟାୟକୁ ଦୂର କରେ, ଏବଂ ସତ୍ୟ ଓ ମଧୁରତାକୁ ଆଣିଥାଏ।