या अक्षेषु प्रमोदन्ते शुचं क्रोधं च बिभ्रती । आनन्दिनीं प्रमोदिनीमप्सरां तामिह हुवे
मी इथे त्या आनंदी आणि हर्षित अप्सरेला बोलावतो, जिला फासे खेळण्यात आनंद मिळतो, जी तेज आणि राग बाळगते.
सूर्यस्य रश्मीन् अनु याः सञ्चरन्ति मरीचीर्वा या अनुसञ्चरन्ति । यासामृषभो दूरतो वाजिनीवान्त्सद्यः सर्वान् लोकान् पर्येति रक्षन् । स न ऐतु होममिमं जुषाणोऽन्तरिक्षेण सह वाजिनीवान्
ज्या सूर्याच्या किरणांबरोबर किंवा प्रकाशरेषांबरोबर फिरतात, ज्यांना वृषभ घोड्यासारखा वेगाने सर्व जगात फिरून रक्षण करतो, तो वज्रवान येथे येवो आणि हे हवन स्वीकारो.
अन्तरिक्षेण सह वाजिनीवन् कर्कीं वत्सामिह रक्ष वाजिन् । इमे ते स्तोका बहुला एह्यर्वाङियं ते कर्कीह ते मनोऽस्तु
मधल्या आकाशातील वज्रवानासोबत, वाजिन, इथे या वासराचे रक्षण कर. तुझे हे थोडे आणि बरेच, सर्व जवळ येवोत. हे तुझे वासरू इथे आहे, तुझे मनही इथे असो.
अन्तरिक्षेण सह वाजिनीवन् कर्कीं वत्सामिह रक्ष वाजिन् । अयं घासो अयं व्रज इह वत्सां नि बध्नीमः । यथानाम व ईश्महे स्वाहा
मधल्या आकाशातील वज्रवानासोबत, वाजिन, इथे या वासराचे रक्षण कर. हे गवत इथे आहे, हे गोठे इथे आहे, आपण इथे वासरू बांधतो. जसे तुला योग्य आहे, तसे आम्हाला लाभो. स्वाहा.
पृथिव्यामग्नये समनमन्त्स आर्ध्नोत्। यथा पृथिव्यामग्नये समनमन्न् एवा मह्यं संनमः सं नमन्तु
पृथ्वीवर अग्नीसाठी अन्न समान आणि भरपूर असो. जसे पृथ्वीवर अग्नीसाठी अन्न समान आहे, तसेच माझ्यासाठीही भरपूर अन्न असो. सर्वजण मला मान द्यावेत.
पृथिवी धेनुस्तस्या अग्निर्वत्सः । सा मेऽग्निना वत्सेनेषमूर्जं कामं दुहाम् । आयुः प्रथमं प्रजां पोषं रयिं स्वाहा
पृथ्वी ही गाय आहे आणि अग्नी तिचे वासरू आहे. ती अग्नीच्या वासराने मला इच्छित अन्न, बळ, दीर्घायुष्य, संतती, पोषण आणि संपत्ती देऊ दे. स्वाहा.
अन्तरिक्षे वायवे समनमन्त्स आर्ध्नोत्। यथान्तरिक्षे वायवे समनमन्न् एवा मह्यं संनमः सं नमन्तु
मधल्या आकाशात वायूसाठी अन्न समान आणि भरपूर असो. जसे तिथे वायूसाठी अन्न समान आहे, तसेच माझ्यासाठीही भरपूर अन्न असो. सर्वजण मला मान द्यावेत.
अन्तरिक्षं धेनुस्तस्या वायुर्वत्सः । सा मे वायुना वत्सेनेषमूर्जं कामं दुहाम् । आयुः प्रथमं प्रजां पोषं रयिं स्वाहा
मधले आकाश ही गाय आहे आणि वायु तिचे वासरू आहे. ती वायूच्या वासराने मला इच्छित अन्न, बळ, दीर्घायुष्य, संतती, पोषण आणि संपत्ती देऊ दे. स्वाहा.
दिव्यादित्याय समनमन्त्स आर्ध्नोत्। यथा दिव्यादित्याय समनमन्न् एवा मह्यं संनमः सं नमन्तु
आकाशात आदित्यांसाठी अन्न समान आणि भरपूर असो. जसे तिथे आदित्यांसाठी अन्न समान आहे, तसेच माझ्यासाठीही भरपूर अन्न असो. सर्वजण मला मान द्यावेत.
द्यौर्धेनुस्तस्या आदित्यो वत्सः । सा म आदित्येन वत्सेनेषमूर्जं कामं दुहाम् । आयुः प्रथमं प्रजां पोषं रयिं स्वाहा
आकाश ही गाय आहे आणि आदित्य तिचे वासरू आहे. ती आदित्याच्या वासराने मला इच्छित अन्न, बळ, दीर्घायुष्य, संतती, पोषण आणि संपत्ती देऊ दे. स्वाहा.
दिक्षु चन्द्राय समनमन्त्स आर्ध्नोत्। यथा दिक्षु चन्द्राय समनमन्न् एवा मह्यं संनमः सं नमन्तु
मी दिशांना चंद्रासाठी नैवेद्य अर्पण केला आहे; तो पूर्ण होवो. जसे मी दिशांमध्ये चंद्राला नैवेद्य दिले, तसेच सर्वांनी माझ्यासमोर नतमस्तक व्हावे, त्यांनी खरंच माझ्यासमोर वाकावे.
दिशो धेनवस्तासां चन्द्रो वत्सः । ता मे चन्द्रेण वत्सेनेषमूर्जं कामं दुहामायुः प्रथमं प्रजां पोषं रयिं स्वाहा
दिशा या गायी आहेत आणि त्यांचा वासरू म्हणजे चंद्र आहे. त्या चंद्ररूपी वासराच्या सहाय्याने मी इच्छित बळ, पोषण, दीर्घायुष्य, उत्तम संतती आणि संपत्ती मिळवू दे — स्वाहा.
अग्नावग्निश्चरति प्रविष्ट ऋषीणां पुत्रो अभिशस्तिपा उ । नमस्कारेण नमसा ते जुहोमि मा देवानां मिथुया कर्म भागम्
अग्नित अग्नि वावरतो, ऋषींचा पुत्र, शापांपासून रक्षण करणारा. मी तुला नम्रतेने अर्पण करतो; देवांच्या विभागलेल्या कर्मात माझा भाग होऊ नये.
हृदा पूतं मनसा जातवेदो विश्वानि देव वयुनानि विद्वान् । सप्तास्यानि तव जातवेदस्तेभ्यो जुहोमि स जुषस्व हव्यम्
ज्याचे हृदय व मन शुद्ध आहे, सर्व देवकार्ये जाणणारा जातवेद, तुझे सात तोंड आहेत. त्या सर्वांना मी हवन अर्पण करतो; हे जातवेद, हे हवन तू स्वीकार.
ये पुरस्ताज्जुह्वति जातवेदः प्राच्या दिशोऽभिदासन्त्यस्मान् । अग्निमृत्वा ते पराञ्चो व्यथन्तां प्रत्यगेनान् प्रतिसरेण हन्मि
जे पूर्व दिशेने जातवेदास नैवेद्य अर्पण करतात आणि आम्हांवर हल्ला करतात, त्यांना अग्नि पुरोहित म्हणून परतवो; मी त्यांना प्रतिकाराने परतवतो.
ये दक्षिणतो जुह्वति जातवेदो दक्षिणाया दिशोऽभिदासन्त्यस्मान् । यममृत्वा ते पराञ्चो व्यथन्तां प्रत्यगेना प्रतिसरेण हन्मि
जे दक्षिण दिशेने जातवेदास नैवेद्य अर्पण करतात आणि आम्हांवर हल्ला करतात, त्यांना यम पुरोहित म्हणून परतवो; मी त्यांना प्रतिकाराने परतवतो.
ये पश्चाज्जुह्वति जातवेदः प्रतीच्या दिशोऽभिदासन्त्यस्मान् । वरुणमृत्वा ते पराञ्चो व्यथन्तां प्रत्यगेनान् प्रतिसरेण हन्मि
जे पश्चिम दिशेने जातवेदास नैवेद्य अर्पण करतात आणि आम्हांवर हल्ला करतात, त्यांना वरुण पुरोहित म्हणून परतवो; मी त्यांना प्रतिकाराने परतवतो.
य उत्तरतो जुह्वति जातवेद उदीच्या दिशोऽभिदासन्त्यस्मान् । सोममृत्वा ते पराञ्चो व्यथन्तां प्रत्यगेनान् प्रतिसरेण हन्मि
जे उत्तर दिशेने जातवेदास नैवेद्य अर्पण करतात आणि आम्हांवर हल्ला करतात, त्यांना सोम पुरोहित म्हणून परतवो; मी त्यांना प्रतिकाराने परतवतो.
येऽधस्ताज्जुह्वति जातवेद उदीच्या दिशोऽभिदासन्त्यस्मान् । भूमिमृत्वा ते पराञ्चो व्यथन्तां प्रत्यगेनान् प्रतिसरेण हन्मि
जे खालच्या दिशेने जातवेदास नैवेद्य अर्पण करतात आणि आम्हांवर हल्ला करतात, त्यांना पृथ्वी पुरोहित म्हणून परतवो; मी त्यांना प्रतिकाराने परतवतो.
येऽन्तरिक्षाज्जुह्वति जातवेदो व्यध्वाया दिशोऽभिदासन्त्यस्मान् । वायुमृत्वा ते पराञ्चो व्यथन्तां प्रत्यगेनान् प्रतिसरेण हन्मि
जे आकाशमधून जातवेदास नैवेद्य अर्पण करतात आणि आम्हांवर हल्ला करतात, त्यांना वायू पुरोहित म्हणून परतवो; मी त्यांना प्रतिकाराने परतवतो.
य उपरिष्टाज्जुह्वति जातवेद ऊर्ध्वाया दिशोऽभिदासन्त्यस्मान् । सूर्यमृत्वा ते पराञ्चो व्यथन्तां प्रत्यगेनान् प्रतिसरेण हन्मि
जे वरच्या दिशेने जातवेदास नैवेद्य अर्पण करतात आणि आम्हांवर हल्ला करतात, त्यांना सूर्य पुरोहित म्हणून परतवो; मी त्यांना प्रतिकाराने परतवतो.
ये दिशामन्तर्देशेभ्यो जुह्वति जातवेदः सर्वाभ्यो दिग्भ्योऽभिदासन्ति अस्मान् । ब्रह्मर्त्वा ते पराञ्चो व्यथन्तां प्रत्यगेनान् प्रतिसरेण हन्मि
जे दिशांच्या मधल्या भागांतून जातवेदास नैवेद्य अर्पण करतात आणि सर्व बाजूंनी आम्हांवर हल्ला करतात, त्यांना ब्रह्मा पुरोहित म्हणून परतवो; मी त्यांना प्रतिकाराने परतवतो.
ऋधङ्मन्त्रो योनिं य आबभूवामृतासुर्वर्धमानः सुजन्मा । अदब्धासुर्भ्राजमानोऽहेव त्रितो धर्ता दाधार त्रीणि
ज्याचा मंत्र प्रभावी आहे, जो उदयास आला, अमर, बलवान, वाढणारा, उत्तम जन्माचा; ज्याला कोणी जिंकू शकत नाही, तेजस्वी, अहीसारखा, त्रित या आधारस्तंभाने ती तीन गोष्टी धरून ठेवल्या.
आ यो धर्माणि प्रथमः ससाद ततो वपूंषि कृणुषे पुरूणि । धास्युर्योनिं प्रथम आ विवेशा यो वाचमनुदितां चिकेत
ज्याने प्रथम धर्मांची स्थापना केली, त्यानंतर तू अनेक रूपे निर्माण करतोस; आधारस्तंभाने प्रथम गर्भात प्रवेश केला — ज्याने न बोललेली वाणी समजली.
यस्ते शोकाय तन्वं रिरेच क्षरद्धिरण्यं शुचयोऽनु स्वाः । अत्रा दधेते अमृतानि नामास्मे वस्त्राणि विश एरयन्ताम्
ज्याने जळण्यासाठी आपले रूप सोडले, वाहणारे सोने, शुद्ध लोक त्यांच्या मार्गाने गेले; येथे अमर नावे स्थिर झाली आहेत, हे वंशांनो, वस्त्रे आमच्यात यावीत.
प्र यदेते प्रतरं पूर्व्यं गुः सदःसद आतिष्ठन्तो अजुर्यम् । कविः शुषस्य मातरा रिहाणे जाम्यै धुर्यं पतिमेरयेथाम्
जेव्हा हे दोघे, पुढे जात, प्राचीन वळणावर पोहोचले, अस्तित्व आणि अनस्तित्वात स्थिर राहिले, न कधीही वृद्ध होणारे; कवी, कोरड्या एकाच्या मातांनी, जूआसाठी इच्छित, संततीसाठी स्वामी नेमावा.
तदू षु ते महत्पृथुज्मन् नमः कविः काव्येना कृणोमि । यत्सम्यञ्चावभियन्तावभि क्षामत्रा मही रोधचक्रे वावृधेते
म्हणून, हे महान, विशाल सामर्थ्य असणाऱ्या, तुला मी कवी म्हणून काव्याने नमस्कार करतो. जेव्हा हे दोघे एकत्र येतात, तेव्हा येथे पृथ्वी आणि आकाश यांनी मोठ्या प्रमाणात जागा वाढवली.
सप्त मर्यादाः कवयस्ततक्षुस्तासामिदेकामभ्यंहुरो गात्। आयोर्ह स्कम्भ उपमस्य नीडे पथां विसर्गे धरुणेषु तस्थौ
सात सीमा कवींनी घडवल्या; त्यातली एक मी जवळ यावी म्हणून बोलावतो. लोखंडाचा खांब साम्याच्या घरट्यात, मार्गांच्या विस्तारात, आधारांमध्ये उभा राहिला.
उतामृतासुर्व्रत एमि कृन्वन्न् असुरात्मा तन्वस्तत्सुमद्गुः । उत वा शक्रो रत्नं दधात्यूर्जया वा यत्सचते हविर्दाः
मी अमर आणि बलवान लोकांत वावरतो, असुरांचा व्रत पाळतो; असुराचा आत्मा माझ्या देहात आहे, आणि हे ज्ञानी लोकांना आनंद देणारे आहे. शक्र धन देईल किंवा यज्ञ करणारा इच्छित फल मिळवेल.
उत पुत्रः पितरं क्षत्रमीडे ज्येष्ठं मर्यादमह्वयन्त्स्वस्तये । दर्शन् नु ता वरुण यास्ते विष्ठा आवर्व्रततः कृणवो वपूंषि
मुलगा आपल्या वडिलांना, ज्येष्ठ क्षत्रियाला, सुखासाठी आणि योग्य मार्गासाठी हाक मारतो. वरुणा, तुझे ते स्थान मला पाहू दे; तुझ्या ठरवलेल्या नियमांनुसार मी रूपे घडवतो.