तपनो अस्मि पिशाचानां व्याघ्रो गोमतामिव । श्वानः सिंहमिव दृष्ट्वा ते न विन्दन्ते न्यञ्चनम्
पिशाच्चांमध्ये मी जणू प्रखर ज्वाळा आहे, जसा गुरांमध्ये वाघ असतो; कुत्रा जसा सिंहाला पाहून घाबरतो, तसे मला पाहून ते कुठेही लपून बसू शकत नाहीत.
न पिशाचैः सं शक्नोमि न स्तेनैः न वनर्गुभिः । पिशाचास्तस्मान् नश्यन्ति यमहं ग्राममाविशे
पिशाच्च, चोर किंवा जंगलातील लोक माझ्यावर विजय मिळवू शकत नाहीत; म्हणून मी ज्या गावात जातो, तिथे पिशाच्च नष्ट होतात.
यं ग्राममाविशत इदमुग्रं सहो मम । पिशाचास्तस्मान् नश्यन्ति न पापमुप जानते
मी ज्या गावात प्रवेश करतो, तिथे माझ्या या भयंकर शक्तीमुळे पिशाच्च नाहीशी होतात आणि कोणतेही वाईट जवळ येत नाही.
ये मा क्रोधयन्ति लपिता हस्तिनं मशका इव । तान् अहं मन्ये दुर्हितान् जने अल्पशयून् इव
जे मला शब्दांनी चिडवतात, जसे माशा हत्तीला चावतात, त्यांना मी वाईट लोक समजतो, ते लोक थोड्या काळाचेच असतात.
अभि तं निर्ऋतिर्धत्तामश्वमिव अश्वाभिधान्या । मल्वो यो मह्यं क्रुध्यति स उ पाशान् न मुच्यते
जो माझ्यावर राग धरतो, त्याला विनाश जणू घोड्याला पकडणाऱ्या माणसासारखा पकडो; जो माझ्यावर रागावतो, तो या सापळ्यातून सुटू शकत नाही.
त्वया पूर्वमथर्वाणो जघ्नू रक्षांस्योषधे । त्वया जघान कश्यपस्त्वया कण्वो अगस्त्यः
हे औषधे, तुझ्या सहाय्याने पूर्वी अथर्ववेदज्ञांनी राक्षसांचा नाश केला; तुझ्यामुळे कश्यप, कण्व आणि अगस्त्य यांनीही त्यांना हरवले.
त्वया वयमप्सरसो गन्धर्वांस्चातयामहे । अजशृङ्ग्यज रक्षः सर्वान् गन्धेन नाशय
तुझ्यामुळे आपण अप्सरा आणि गंधर्वांना दूर करतो; हे मेंढ्याच्या शिंगासारख्या औषधे, तुझ्या सुवासाने सर्व राक्षसांचा नाश कर.
नदीं यन्त्वप्सरसोऽपां तारमवश्वसम् । गुल्गुलूः पीला नलद्यौक्षगन्धिः प्रमन्दनी । तत्परेताप्सरसः प्रतिबुद्धा अभूतन
अप्सरा नदीकाठी, पाण्याच्या प्रवाहाकडे, किंवा अनिश्चित ओढ्याकडे जावोत; गुलगुलू, पिवळी, नलद्यु, बैलाच्या सुवासाने सुगंधित आणि प्रमंदनी—ही सर्व अप्सरा, आता दूर गेलेल्या, पुन्हा जागृत होवोत.
यत्राश्वत्था न्यग्रोधा महावृक्षाः शिखण्डिनः । तत्परेताप्सरसः प्रतिबुद्धा अभूतन
जिथे अश्वत्थ, वड आणि मोठे शिखर असलेले वृक्ष आहेत, तिथे त्या दूर गेलेल्या अप्सरा पुन्हा जागृत होवोत.
यत्र वः प्रेङ्खा हरिता अर्जुना उत यत्राघाताः कर्कर्यः संवदन्ति । तत्परेताप्सरसः प्रतिबुद्धा अभूतन
जिथे तुमच्या हिरव्या झुल्या आहेत, हे अर्जुन, आणि जिथे काठ्या आपटल्याने आवाज होतो, तिथे त्या दूर गेलेल्या अप्सरा पुन्हा जागृत होवोत.
एयमगन्न् ओषधीनां वीरुधां वीर्यावती । अजशृङ्ग्यराटकी तीक्ष्णशृङ्गी व्यृषतु
ही औषधी आणि वेलींमध्ये सर्वात शक्तिशाली आहे—मेंढ्याच्या शिंगासारखी, राजस, तीक्ष्ण शिंग असलेली—ती वाईट दूर करो.
आनृत्यतः शिखण्डिनो गन्धर्वस्याप्सरापतेः । भिनद्मि मुष्कावपि यामि शेपः
शिखर असलेल्या नर्तकांकडून, गंधर्व आणि अप्सरांच्या अधिपतीकडून, मी त्यांच्या वीर्याचा नाश करतो आणि त्यांच्या शक्तीला दूर करतो.
भीमा इन्द्रस्य हेतयः शतमृष्टीरयस्मयीः । ताभिर्हविरदान् गन्धर्वान् अवकादान् व्यृषतु
इंद्राची शस्त्रं फार भयंकर आहेत, शंभर टोकांची आणि लोखंडाची बनलेली आहेत. या शस्त्रांनी तो हविर्दान करणाऱ्या आणि खाली लपून बसणाऱ्या गंधर्वांना दूर लोटो.
भीमा इन्द्रस्य हेतयः शतमृष्टीर्हिरण्ययीः । ताभिर्हविरदान् गन्धर्वान् अवकादान् व्यृषतु
इंद्राची शस्त्रं फार भयंकर आहेत, शंभर टोकांची आणि सोन्याची बनलेली आहेत. या शस्त्रांनी तो हविर्दान करणाऱ्या आणि खाली लपून बसणाऱ्या गंधर्वांना दूर लोटो.
अवकादान् अभिशोचान् अप्सु ज्योतय मामकान् । पिशाचान्त्सर्वान् ओषधे प्र मृणीहि सहस्व च
खाली लपणारे, दुःख देणारे आणि पाण्यातील भूतं, हे सर्व ओषधी, तू दूर कर. सर्व पिशाच्चांचा नाश कर आणि विजय मिळव.
श्वेवैकः कपिरिवैकः कुमारः सर्वकेशकः । प्रियो दृश इव भूत्वा गन्धर्वः सचते स्त्रियस्। तमितो नाशयामसि ब्रह्मणा वीर्यावता
कुत्र्यासारखा, माकडासारखा, सगळीकडे केस असलेला मुलासारखा, डोळ्यांना प्रिय वाटणारा असा गंधर्व स्त्रियांना चिकटतो. त्याचा आम्ही इथे ब्रह्मविद्येच्या सामर्थ्याने नाश करतो.
जाया इद्वो अप्सरसो गन्धर्वाः पतयो यूयम् । अप धावतामर्त्या मर्त्यान् मा सचध्वम्
तुमच्या बायका अप्सरा आहेत, आणि तुम्ही गंधर्व त्यांचे पती आहात. अमरांनो, माणसांपासून दूर व्हा, त्यांच्याशी संग करू नका.
उद्भिन्दतीं संजयन्तीमप्सरां साधुदेविनीम् । ग्लहे कृतानि कृण्वानामप्सरां तामिह हुवे
मी इथे त्या कुशल आणि दिव्य अप्सरेला बोलावतो, जी उगवते आणि एकत्र आणते, जी जुगाराच्या खेळात फेकलेली फासे घडवते.
विचिन्वतीमाकिरन्तीमप्सरां साधुदेविनीम् । ग्लहे कृतानि गृह्णानामप्सरां तामिह हुवे
मी इथे त्या कुशल आणि दिव्य अप्सरेला बोलावतो, जी शोधते आणि विखरते, जी जुगाराच्या खेळात फासे उचलते.
यायैः परिनृत्यत्याददाना कृतं ग्लहात्। सा नः कृतानि सीषती प्रहामाप्नोतु मायया । सा नः पयस्वत्यैतु मा नो जैषुरिदं धनम्
ती जी नाचत फिरते आणि खेळातून फासे उचलते, ती आमचे फासे गोळा करून आपल्या कौशल्याने आम्हाला मोठा जिंकवू दे. ती समृद्धीने आमच्याकडे येवो, हे धन दुसऱ्यांनी जिंकू नये.
या अक्षेषु प्रमोदन्ते शुचं क्रोधं च बिभ्रती । आनन्दिनीं प्रमोदिनीमप्सरां तामिह हुवे
मी इथे त्या आनंदी आणि हर्षित अप्सरेला बोलावतो, जिला फासे खेळण्यात आनंद मिळतो, जी तेज आणि राग बाळगते.
सूर्यस्य रश्मीन् अनु याः सञ्चरन्ति मरीचीर्वा या अनुसञ्चरन्ति । यासामृषभो दूरतो वाजिनीवान्त्सद्यः सर्वान् लोकान् पर्येति रक्षन् । स न ऐतु होममिमं जुषाणोऽन्तरिक्षेण सह वाजिनीवान्
ज्या सूर्याच्या किरणांबरोबर किंवा प्रकाशरेषांबरोबर फिरतात, ज्यांना वृषभ घोड्यासारखा वेगाने सर्व जगात फिरून रक्षण करतो, तो वज्रवान येथे येवो आणि हे हवन स्वीकारो.
अन्तरिक्षेण सह वाजिनीवन् कर्कीं वत्सामिह रक्ष वाजिन् । इमे ते स्तोका बहुला एह्यर्वाङियं ते कर्कीह ते मनोऽस्तु
मधल्या आकाशातील वज्रवानासोबत, वाजिन, इथे या वासराचे रक्षण कर. तुझे हे थोडे आणि बरेच, सर्व जवळ येवोत. हे तुझे वासरू इथे आहे, तुझे मनही इथे असो.
अन्तरिक्षेण सह वाजिनीवन् कर्कीं वत्सामिह रक्ष वाजिन् । अयं घासो अयं व्रज इह वत्सां नि बध्नीमः । यथानाम व ईश्महे स्वाहा
मधल्या आकाशातील वज्रवानासोबत, वाजिन, इथे या वासराचे रक्षण कर. हे गवत इथे आहे, हे गोठे इथे आहे, आपण इथे वासरू बांधतो. जसे तुला योग्य आहे, तसे आम्हाला लाभो. स्वाहा.
पृथिव्यामग्नये समनमन्त्स आर्ध्नोत्। यथा पृथिव्यामग्नये समनमन्न् एवा मह्यं संनमः सं नमन्तु
पृथ्वीवर अग्नीसाठी अन्न समान आणि भरपूर असो. जसे पृथ्वीवर अग्नीसाठी अन्न समान आहे, तसेच माझ्यासाठीही भरपूर अन्न असो. सर्वजण मला मान द्यावेत.
पृथिवी धेनुस्तस्या अग्निर्वत्सः । सा मेऽग्निना वत्सेनेषमूर्जं कामं दुहाम् । आयुः प्रथमं प्रजां पोषं रयिं स्वाहा
पृथ्वी ही गाय आहे आणि अग्नी तिचे वासरू आहे. ती अग्नीच्या वासराने मला इच्छित अन्न, बळ, दीर्घायुष्य, संतती, पोषण आणि संपत्ती देऊ दे. स्वाहा.
अन्तरिक्षे वायवे समनमन्त्स आर्ध्नोत्। यथान्तरिक्षे वायवे समनमन्न् एवा मह्यं संनमः सं नमन्तु
मधल्या आकाशात वायूसाठी अन्न समान आणि भरपूर असो. जसे तिथे वायूसाठी अन्न समान आहे, तसेच माझ्यासाठीही भरपूर अन्न असो. सर्वजण मला मान द्यावेत.
अन्तरिक्षं धेनुस्तस्या वायुर्वत्सः । सा मे वायुना वत्सेनेषमूर्जं कामं दुहाम् । आयुः प्रथमं प्रजां पोषं रयिं स्वाहा
मधले आकाश ही गाय आहे आणि वायु तिचे वासरू आहे. ती वायूच्या वासराने मला इच्छित अन्न, बळ, दीर्घायुष्य, संतती, पोषण आणि संपत्ती देऊ दे. स्वाहा.
दिव्यादित्याय समनमन्त्स आर्ध्नोत्। यथा दिव्यादित्याय समनमन्न् एवा मह्यं संनमः सं नमन्तु
आकाशात आदित्यांसाठी अन्न समान आणि भरपूर असो. जसे तिथे आदित्यांसाठी अन्न समान आहे, तसेच माझ्यासाठीही भरपूर अन्न असो. सर्वजण मला मान द्यावेत.
द्यौर्धेनुस्तस्या आदित्यो वत्सः । सा म आदित्येन वत्सेनेषमूर्जं कामं दुहाम् । आयुः प्रथमं प्रजां पोषं रयिं स्वाहा
आकाश ही गाय आहे आणि आदित्य तिचे वासरू आहे. ती आदित्याच्या वासराने मला इच्छित अन्न, बळ, दीर्घायुष्य, संतती, पोषण आणि संपत्ती देऊ दे. स्वाहा.