सहस्व मन्यो अभिमातिमस्मै रुजन् मृणन् प्रमृणन् प्रेहि शत्रून् । उग्रं ते पाजो नन्वा रुरुध्रे वशी वशं नयासा एकज त्वम्
मन्न्यां, विरोध करणाऱ्यांवर तग धर, शत्रूंना फोड, चिरड आणि पूर्णपणे नष्ट कर. तुझं प्रचंड बळ खरोखरच आवरलं गेलं आहे—शत्रूंना वश कर, कारण तू एकटा जन्मलेला आहेस.
एको बहूनामसि मन्य ईडिता विशंविशं युद्धाय सं शिशाधि । अकृत्तरुक्त्वया युजा वयं द्युमन्तं घोषं विजयाय कृण्मसि
मन्न्यां, अनेक लोक तुझं स्तवन करतात, प्रत्येक समाजात युद्धासाठी सिद्ध हो. तुझ्या सोबतीने, फक्त शब्दांनी नव्हे, आम्ही विजयाचा तेजस्वी जयघोष करतो.
विजेषकृदिन्द्र इवानवब्रवोऽस्माकं मन्यो अधिपा भवेह । प्रियं ते नाम सहुरे गृणीमसि विद्मा तमुत्सं यत आबभूथ
मन्न्यां, इंद्रासारखा अपराजित आणि विजयी आमचा स्वामी हो. आम्ही तुझं प्रिय नाव गातो, बलवान मन्न्यां, आणि आम्हाला माहित आहे तू कुठून उत्पन्न झाला आहेस.
आभूत्या सहजा वज्र सायक सहो बिभर्षि सहभूत उत्तरम् । क्रत्वा नो मन्यो सह मेद्येधि महाधनस्य पुरुहूत संसृजि
तू शक्तिसोबत जन्मलेला, वज्र आणि बाण घेणारा, सर्वांत बलवान आहेस. मन्न्यां, तुझ्या निर्धाराने आम्ही जिंकू—अनेकदा हाक दिलेला, आम्हाला मोठं धन मिळू दे.
संसृष्टं धनमुभयं समाकृतमस्मभ्यं धत्तां वरुणश्च मन्युः । भियो दधाना हृदयेषु शत्रवः पराजितासो अप नि लयन्ताम्
एकत्र गोळा केलेलं आणि साठवलेलं धन वरुण आणि मन्न्यांनी आम्हाला मिळू दे. शत्रूंच्या हृदयात भीती राहो, ते पराभूत होऊन मागे हटू देत.
4.32 यस्ते मन्योऽविधद्वज्र सायक सह ओजः पुष्यति विश्वमानुषक्। साह्याम दासमार्यं त्वया युजा वयं सहस्कृतेन सहसा सहस्वता
मन्न्यां, तुझं शस्त्र वज्र आणि बाण आहे, तुझं बळ आणि सामर्थ्य सर्व मानवांत व्यापलं आहे. तुझ्या सोबतीने, बलवानांच्या शक्तीने, आपण दास आणि आर्य या दोघांवर विजय मिळवू.
मन्युरिन्द्रो मन्युरेवास देवो मन्युर्होता वरुणो जातवेदाः । मन्युं विश ईडते मानुषीर्याः पहि नो मन्यो तपसा सजोषाः
मन्न्यां म्हणजे इंद्र, तोच देव आहे; मन्न्यां हा होतार, वरुण आणि जातवेदाही आहे. सर्व लोक मन्न्याचं स्तवन करतात—मन्न्यां, तपश्चर्येसह आम्हाला रक्षण कर.
अभीहि मन्यो तवसस्तवीयान् तपसा युजा वि जहि शत्रून् । अमित्रहा वृत्रहा दस्युहा च विश्वा वसून्या भरा त्वं नः
मन्न्यां, तू सर्वांत बलवान आहेस, तपश्चर्येच्या बळाने आमच्या सोबत ये आणि शत्रूंना नष्ट कर. शत्रूंचा, वृत्राचा आणि दस्यूंचा संहार करणारा, सर्व संपत्ती आम्हाला मिळवून दे.
त्वं हि मन्यो अभिभूत्योजाः स्वयंभूर्भामो अभिमातिषाहः । विश्वचर्षणिः सहुरिः सहीयान् अस्मास्वोजः पृतनासु धेहि
मन्न्यां, तू अपार बळाचा, स्वयंभू, तेजस्वी आणि विरोधकांचा संहार करणारा आहेस. सर्व लोकांत प्रसिद्ध, बलवान आणि अधिक शक्तिमान—युद्धात तुझं बळ आमच्यात ठेव.
अभागः सन्न् अप परेतो अस्मि तव क्रत्वा तविषस्य प्रचेतः । तं त्वा मन्यो अक्रतुर्जिहीडाहं स्वा तनूर्बलदावा न एहि
माझं नशीब वाईट आहे, मी दूर फेकला गेलो आहे, तुझ्या इच्छेने, बलशाली आणि ज्ञानी मन्न्यां. म्हणून, निर्धार नसलेला मी तुझ्या आश्रयाला येतो—दुर्बळाला जसं बळ येतं, तसं तू माझ्याकडे ये.
अयं ते अस्म्युप न एह्यर्वाङ्प्रतीचीनः सहुरे विश्वदावन् । मन्यो वज्रिन्न् अभि न आ ववृत्स्व हनाव दस्यूंरुत बोध्यापेः
हे मन्न्यां, मी तुझ्यासाठी येथे आहे—जवळ ये, नेहमी विजयी असणारा. वज्रधारी मन्न्यां, आमच्याकडे वळ, आपण दस्यूंना पराभूत करू, आमच्या हाकेला उत्तर दे.
अभि प्रेहि दक्षिणतो भवा नोऽधा वृत्राणि जङ्घनाव भूरि । जुहोमि ते धरुणं मध्वो अग्रमुभावुपांशु प्रथमा पिबाव
उजव्या बाजूने आमच्यावर ये, आमच्यासाठी अस. अनेक विघ्न आणि शत्रूंचा नाश कर. मी तुला मधुर पेयाचा पहिला भाग अर्पण करतो—आपण दोघंही गुप्तपणे पहिलं अर्घ्य पिऊ.
अप नः शोशुचदघमग्ने शुशुग्ध्या रयिम् । अप नः शोशुचदघम्
अग्नी, आमच्यापासून जळणारे पाप दूर कर, ते दूर घालव आणि आम्हाला संपत्ती दे. आमच्यापासून हे जळणारे पाप दूर कर.
सुक्षेत्रिया सुगातुया वसूया च यजामहे । अप नः शोशुचदघम्
चांगली शेतं, चांगले मार्ग आणि संपत्ती मिळावी म्हणून आम्ही तुझी पूजा करतो; आमच्यापासून हे जळणारे पाप दूर कर.
प्र यद्भन्दिष्ठ एषां प्रास्माकासश्च सूरयः । अप नः शोशुचदघम्
यांच्या आणि आमच्या स्वाम्यांचे आशीर्वाद आम्हाला मिळू देत; आमच्यापासून हे जळणारे पाप दूर कर.
प्र यत्ते अग्ने सूरयो जायेमहि प्र ते वयम् । अप नः शोशुचदघम्
अग्नी, तुझे आशीर्वाद मिळून आम्ही जन्म घेऊ, तुझ्यासोबत आम्ही हे जळणारे पाप दूर करू.
प्र यदग्नेः सहस्वतो विश्वतो यन्ति भानवः । अप नः शोशुचदघम्
जसा तेजस्वी अग्नीचे किरणं सर्व दिशांना पसरतात, तसंच आमचं जळणारे पाप आमच्यापासून दूर जावो.
त्वं हि विश्वतोमुख विश्वतः परिभूरसि । अप नः शोशुचदघम्
कारण तू सर्व बाजूंनी पाहणारा आहेस, सर्वत्र व्यापलेला आहेस; आमचं जळणारे पाप आमच्यापासून दूर जावो.
द्विषो नो विश्वतोमुखाति नावेव पारय । अप नः शोशुचदघम्
हे सर्व दिशांना पाहणाऱ्या, आमच्या शत्रूंमधून तू आम्हाला जणू नौकेतून पार ने, आणि आमचं जळणारे पाप आमच्यापासून दूर जावो.
स नः सिन्धुमिव नावाति पर्ष स्वस्तये । अप नः शोशुचदघम्
तू आम्हाला जसा नदीवरून नौका पार नेते तसा कल्याणासाठी पार ने, आणि आमचं जळणारे पाप आमच्यापासून दूर जावो.
ब्रह्मास्य शीर्षं बृहदस्य पृष्ठं वामदेव्यमुदरमोदनस्य । छन्दांसि पक्षौ मुखमस्य सत्यं विष्टारी जातस्तपसोऽधि यज्ञः
त्याचं शिर ब्रह्म आहे, पाठ बृहद आहे, पोट वामदेव आहे, बाजू ओदन आहे; छंद त्याची पंखं आहेत, सत्य हे त्याचं तोंड आहे, आणि तपस्येतून जन्मलेला यज्ञाचा ओदन त्यावर पसरलेला आहे.
अनस्थाः पूताः पवनेन शुद्धाः शुचयः शुचिमपि यन्ति लोकम् । नैषां शिश्नं प्र दहति जातवेदाः स्वर्गे लोके बहु स्त्रैणमेषाम्
हाडरहित, वाऱ्याने शुद्ध झालेले, पवित्र, हे शुद्ध लोक शुद्ध लोकांत जातात; त्यांचं अंग ज्वलंत अग्नी जाळत नाही, स्वर्गात त्यांच्यासाठी पुष्कळ स्त्रिया असतात.
विष्टारिणमोदनं ये पचन्ति नैनान् अवर्तिः सचते कदा चन । आस्ते यम उप याति देवान्त्सं गन्धर्वैर्मदते सोम्येभिः
जे ओदन पसरवतात, त्यांच्यासाठी पुन्हा जन्म घेणं कधीच लागत नाही; तो यमाजवळ बसतो, देवांकडे जातो, गंधर्व आणि सोमपान करणाऱ्यांसोबत आनंद करतो.
विष्टारिणमोदनं ये पचन्ति नैनान् यमः परि मुष्णाति रेतः । रथी ह भूत्वा रथयान ईयते पक्षी ह भूत्वाति दिवः समेति
जे ओदन पसरवतात, त्यांचं बीज यम कधीच घेत नाही; तो रथी होऊन रथातून जातो, पक्षी होऊन आकाश गाठतो.
एष यज्ञानां विततो वहिष्ठो विष्टारिणं पक्त्वा दिवमा विवेश । आण्डीकं कुमुदं सं तनोति बिसं शालूकं शफको मुलाली । एतास्त्वा धारा उप यन्तु सर्वाः स्वर्गे लोके मधुमत्पिन्वमाना उप त्वा तिष्ठन्तु पुष्करिणीः समन्ताः
हा यज्ञांचा सर्वश्रेष्ठ यज्ञ पसरलेला आहे; ओदन शिजवून तो स्वर्गात प्रवेश करतो. तो कमळ, कुमुद, बिसा, शालूक, मूळ सगळं पसरवतो; हे सर्व प्रवाह, मधुरतेने ओसंडून वाहणारे, स्वर्गात तुझ्याकडे येवोत, आणि कमळ तलाव सर्व बाजूंनी तुझ्याभोवती उभे राहो.
घृतह्रदा मधुकूलाः सुरोदकाः क्षीरेण पूर्णा उदकेन दध्ना । एतास्त्वा धारा उप यन्तु सर्वाः स्वर्गे लोके मधुमत्पिन्वमाना उप त्वा तिष्ठन्तु पुष्करिणीः समन्ताः
साजूक तुपाची सरोवरे, मधाचे किनारे, उत्तम पाण्याने भरलेली, दूध, पाणी आणि दही यांनी पूर्ण; हे सर्व प्रवाह, मधुरतेने ओसंडून वाहणारे, स्वर्गात तुझ्याकडे येवोत, आणि कमळ तलाव सर्व बाजूंनी तुझ्याभोवती उभे राहो.
चतुरः कुम्भांश्चतुर्धा ददामि क्षीरेण पूर्नामुदकेन दध्ना । एतास्त्वा धारा उप यन्तु सर्वाः स्वर्गे लोके मधुमत्पिन्वमाना उप त्वा तिष्ठन्तु पुष्करिणीः समन्ताः
मी चार कलश, चार भागांनी विभागलेले, दूध, पाणी आणि दही यांनी भरलेले अर्पण करतो; हे सर्व प्रवाह, मधुरतेने ओसंडून वाहणारे, स्वर्गात तुझ्याकडे येवोत, आणि कमळ तलाव सर्व बाजूंनी तुझ्याभोवती उभे राहो.
इममोदनं नि दधे ब्राह्मणेषु विष्टारिणं लोकजितं स्वर्गम् । स मे मा क्षेष्ट स्वधया पिन्वमानो विश्वरूपा धेनुः कामदुघा मे अस्तु
हा ओदन मी ब्राह्मणांत ठेवतो, पसरलेला, लोकांचा विजेता, स्वर्ग देणारा; तो माझ्यासाठी कधीच कमी होऊ नये, स्वतःच्या साराने फुलत राहो; सर्व रूपांची इच्छा पूर्ण करणारी गाय माझी होवो.
यमोदनं प्रथमजा ऋतस्य प्रजापतिस्तपसा ब्रह्मणेऽपचत्। यो लोकानां विधृतिर्नाभिरेषात्तेनौदनेनाति तराणि मृत्युम्
यमाचा ओदन, सत्याचा पहिला जन्म, प्रजापतीने तपस्येने ब्रह्मासाठी शिजवला; जो लोकांचा आधार आणि नाभी आहे, त्या ओदनाने मृत्यू पार करता येतो.
येनातरन् भूतकृतोऽति मृत्युं यमन्वविन्दन् तपसा श्रमेण । यं पपाच ब्रह्मणे ब्रह्म पूर्वं तेनौदनेनाति तराणि मृत्युम्
ज्याने भूतांची निर्मिती करणाऱ्यांनी मृत्यू पार केला, यमाने तप आणि श्रमाने शोधला; ज्याला ब्रह्माने आधी ब्रह्मासाठी शिजवला, त्या ओदनाने मृत्यू पार करता येतो.