ययोर्वधान् नापपद्यते कश्चनान्तर्देवेषूत मानुषेषु । यावस्येशथे द्विपदो यौ चतुष्पदस्तौ नो मुञ्चतमंहसः
ज्यांच्या अस्त्राला कुणीही थांबवू शकत नाही, ना देवांमध्ये ना माणसांमध्ये — हे द्विपाद आणि चतुष्पाद यांच्यावर राज्य करणारे दोघा, आम्हाला पापातून सोडा.
यः कृत्याकृन् मूलकृद्यातुधानो नि तस्मिन् धत्तं वज्रमुग्रौ । यावस्येशथे द्विपदो यौ चतुष्पदस्तौ नो मुञ्चतमंहसः
ज्याने जादू केली, मूळ कापणारा, राक्षस — त्याच्यावर, हे पराक्रमी दोघा, तुमचे वज्र टाका! द्विपाद आणि चतुष्पाद यांच्यावर राज्य करणारे दोघा, आम्हाला पापातून सोडा.
अधि नो ब्रूतं पृतनासूग्रौ सं वज्रेण सृजतं यः किमीदी । स्तौमि भवाशर्वौ नाथितो जोहवीमि तौ नो मुञ्चतमंहसः
हे पराक्रमी दोघा, युद्धात आमच्या बाजूने उभे राहा; जो शत्रू आहे त्याला वज्राने ठेचून टाका. मी तुम्हा भव आणि शर्व यांची स्तुती करतो, तुमच्याकडे आश्रय मागतो; मला पापातून सोडा.
मन्वे वां मित्रावरुणावृतावृधौ सचेतसौ द्रुह्वणो यौ नुदेथे । प्र सत्यावानमवथो भरेषु तौ नो मुञ्चतमंहसः
मी तुमचा, मित्र आणि वरुण, विचार करतो — जे नीती राखता, बुद्धिमान आहात, कपटी लोकांना दूर करता. जे युद्धात सत्यवंतांचे रक्षण करता — आम्हाला पापातून सोडा.
सचेतसौ द्रुह्वणो यौ नुदेथे प्र सत्यावानमवथो भरेषु । यौ गच्छथो नृचक्षसौ बभ्रुणा सुतं तौ नो मुञ्चतमंहसः
जे बुद्धिमान आहात, कपटी लोकांना दूर करता, युद्धात सत्यवंतांचे रक्षण करता; जे तांबड्या घोड्यावर बसून, तीक्ष्ण दृष्टीने सोमाकडे जाता — आम्हाला पापातून सोडा.
यावङ्गिरसमवथो यावगस्तिं मित्रावरुणा जमदग्निमत्त्रिम् । यौ कश्यपमवथो यौ वसिष्ठं तौ नो मुञ्चतमंहसः
ज्यांनी अङ्गिरस यांचे रक्षण केले, ज्यांनी अगस्त्य यांचे, मित्र आणि वरुण, जमदग्नी आणि अत्री यांचे; ज्यांनी कश्यप यांचे, ज्यांनी वसिष्ठ यांचे रक्षण केले — आम्हाला पापातून सोडा.
यौ श्यावाश्वमवथो वाध्र्यश्वं मित्रावरुणा पुरुमीढमत्त्रिम् । यौ विमदमवथो सप्तवध्रिं तौ नो मुञ्चतमंहसः
ज्यांनी श्यावाश्व यांचे, ज्यांनी वाध्र्यश्व यांचे, मित्र आणि वरुण, पुरुमीड आणि अत्री यांचे; ज्यांनी विमद यांचे, ज्यांनी सप्तवध्री यांचे रक्षण केले — आम्हाला पापातून सोडा.
यौ भरद्वाजमवथो यौ गविष्ठिरं विश्वामित्रं वरुण मित्र कुत्सम् । यौ कक्षीवन्तमवथो प्रोत कण्वं तौ नो मुञ्चतमंहसः
ज्यांनी भरद्वाज यांचे, ज्यांनी गविष्ठिर यांचे, विश्वामित्र, वरुण, मित्र आणि कुत्स यांचे; ज्यांनी कक्षीवान यांचे, ज्यांनी कण्व यांचे रक्षण केले — आम्हाला पापातून सोडा.
यौ मेधातिथिमवथो यौ त्रिशोकं मित्रावरुणावुशनां काव्यं यौ । यौ गोतममवथो प्रोत मुग्दलं तौ नो मुञ्चतमंहसः
ज्यांनी मेधातिथी यांचे, ज्यांनी त्रिशोक यांचे, मित्र आणि वरुण, उशना काव्य यांचे; ज्यांनी गौतम यांचे, ज्यांनी मुग्दल यांचे रक्षण केले — आम्हाला पापातून सोडा.
ययो रथः सत्यवर्त्म र्जुरश्मिर्मिथुया चरन्तमभियाति दूषयन् । स्तौमि मित्रावरुणौ नाथितो जोहवीमि तौ नो मुञ्चतमंहसः
ज्यांचा रथ सत्य मार्गाने चालतो, सरळ लगाम असतो, जो चुकीचे वागणाऱ्याच्या मागे जातो — त्याला तुम्ही पकडता. मी मित्र आणि वरुण यांची स्तुती करतो, आश्रय मागतो; मला पापातून सोडा.
अहं रुद्रेभिर्वसुभिश्चराम्यहमादित्यैरुत विश्वदेवैः । अहं मित्रावरुणोभा बिभर्म्यहमिन्द्राग्नी अहमश्विनोभा
मी रुद्र आणि वसु यांच्यासोबत फिरतो; मी आदित्य आणि सर्व देवांसोबत असतो. मी मित्र आणि वरुण, दोन्ही अश्विन यांना धारण करतो; मी इंद्र आणि अग्नी यांनाही धारण करतो.
अहं राष्ट्री संगमनी वसूनां चिकितुषी प्रथमा यज्ञियानाम् । तां मा देवा व्यदधुः पुरुत्रा भूरिस्थात्रां भूर्यावेशयन्तः
मी राज्यकर्ती आहे, संपत्ती गोळा करणारी, बुद्धिमान, यज्ञासाठी प्रथम पात्र. देवांनी मला अनेक ठिकाणी विभागले, अनेक रूपांनी मला वावरू दिले.
अहमेव स्वयमिदं वदामि जुष्टं देवानामुत मानुषाणाम् । यं कामये तन्तमुग्रं कृणोमि तं ब्रह्माणं तमृषिं तं सुमेधाम्
मीच हे सांगते, जे देवांना आणि माणसांना प्रिय आहे. ज्याला मी इच्छिते, त्याला बलवान करते; त्याला ब्राह्मण, ऋषी, आणि बुद्धिमान बनवते.
मया सोऽन्नमत्ति यो विपश्यति यः प्राणति य ईं शृणोत्युक्तम् । अमन्तवो मां त उप क्षियन्ति श्रुधि श्रुत श्रुद्धेयं ते वदामि
माझ्यामुळेच जो पाहतो, श्वास घेतो, ऐकतो, तो अन्न खातो. ज्यांना समज नाही, ते माझ्याजवळ राहतात. ऐक, हे ऐकणाऱ्या! तुला योग्य ते सांगते.
अहं रुद्राय धनुरा तनोमि ब्रह्मद्विषे शरवे हन्तवा उ । अहं जनाय समदं कृणोमि अहं द्यावापृथिवी आ विवेश
मी रुद्रासाठी धनुष्य ताणते, ब्रह्मद्वेष्ट्याला मारण्यासाठी बाण सोडते. मी लोकांसाठी युद्ध उभे करते; मी आकाश आणि पृथ्वी व्यापते.
अहं सोममाहनसं बिभर्म्यहं त्वष्टारमुत पूषणं भगम् । अहं दधामि द्रविणा हविष्मते सुप्राव्या यजमानाय सुन्वते
मी पिळलेला सोम धारण करते, मी त्वष्टा, पूषण आणि भग यांनाही धारण करते. जो यज्ञ करतो, त्याला मी धन देते, त्याला उत्तम घर मिळवून देते.
अहं सुवे पितरमस्य मूर्धन् मम योनिरप्स्वन्तः समुद्रे । ततो वि तिष्ठे भुवनानि विश्वोतामूं द्यां वर्ष्मणोप स्पृशामि
मी या जगाच्या शिखरावर वडिलांना निर्माण करते; माझे गर्भ पाण्यात, समुद्रात आहे. तिथून मी सर्व जगावर पसरते; माझ्या महिम्याने त्या आकाशालाही स्पर्श करते.
अहमेव वातैव प्र वाम्यारभमाणा भुवनानि विश्वा । परो दिवा पर एना पृथिव्यैतावती महिम्ना सं बभूव
मी वाऱ्यासारखी सर्व जगात संचार करते; मी सर्व प्राण्यांना हलवते. आकाशापलीकडे, पृथ्वीपलीकडे, इतकी माझी महती आहे.
4.31 त्वया मन्यो सरथमारुजन्तो हर्षमाणा हृषितासो मरुत्वन् । तिग्मेषव आयुधा संशिशाना उप प्र यन्तु नरो अग्निरूपाः
मन्न्याच्या सोबत आपण एकत्र रथावर बसू या, आनंदाने, उत्साहाने, मरुतांचा अधिपती! तिखट बाण आणि शस्त्र घेऊन, अग्नीप्रमाणे तेजस्वी पुरुष आमच्याकडे येवोत.
अग्निरिव मन्यो त्विषितः सहस्व सेनानीर्नः सहुरे हूत एधि । हत्वाय शत्रून् वि भजस्व वेद ओजो मिमानो वि मृधो नुदस्व
अग्नीप्रमाणे तेजाने उजळणाऱ्या मन्न्यां, तू आमचा बलवान सेनापती हो, आम्ही हाक दिल्यावर ये. शत्रूंना ठार मारून, मिळालेलं धन वाट, बळ वाढव आणि विरोधकांना दूर कर.
सहस्व मन्यो अभिमातिमस्मै रुजन् मृणन् प्रमृणन् प्रेहि शत्रून् । उग्रं ते पाजो नन्वा रुरुध्रे वशी वशं नयासा एकज त्वम्
मन्न्यां, विरोध करणाऱ्यांवर तग धर, शत्रूंना फोड, चिरड आणि पूर्णपणे नष्ट कर. तुझं प्रचंड बळ खरोखरच आवरलं गेलं आहे—शत्रूंना वश कर, कारण तू एकटा जन्मलेला आहेस.
एको बहूनामसि मन्य ईडिता विशंविशं युद्धाय सं शिशाधि । अकृत्तरुक्त्वया युजा वयं द्युमन्तं घोषं विजयाय कृण्मसि
मन्न्यां, अनेक लोक तुझं स्तवन करतात, प्रत्येक समाजात युद्धासाठी सिद्ध हो. तुझ्या सोबतीने, फक्त शब्दांनी नव्हे, आम्ही विजयाचा तेजस्वी जयघोष करतो.
विजेषकृदिन्द्र इवानवब्रवोऽस्माकं मन्यो अधिपा भवेह । प्रियं ते नाम सहुरे गृणीमसि विद्मा तमुत्सं यत आबभूथ
मन्न्यां, इंद्रासारखा अपराजित आणि विजयी आमचा स्वामी हो. आम्ही तुझं प्रिय नाव गातो, बलवान मन्न्यां, आणि आम्हाला माहित आहे तू कुठून उत्पन्न झाला आहेस.
आभूत्या सहजा वज्र सायक सहो बिभर्षि सहभूत उत्तरम् । क्रत्वा नो मन्यो सह मेद्येधि महाधनस्य पुरुहूत संसृजि
तू शक्तिसोबत जन्मलेला, वज्र आणि बाण घेणारा, सर्वांत बलवान आहेस. मन्न्यां, तुझ्या निर्धाराने आम्ही जिंकू—अनेकदा हाक दिलेला, आम्हाला मोठं धन मिळू दे.
संसृष्टं धनमुभयं समाकृतमस्मभ्यं धत्तां वरुणश्च मन्युः । भियो दधाना हृदयेषु शत्रवः पराजितासो अप नि लयन्ताम्
एकत्र गोळा केलेलं आणि साठवलेलं धन वरुण आणि मन्न्यांनी आम्हाला मिळू दे. शत्रूंच्या हृदयात भीती राहो, ते पराभूत होऊन मागे हटू देत.
4.32 यस्ते मन्योऽविधद्वज्र सायक सह ओजः पुष्यति विश्वमानुषक्। साह्याम दासमार्यं त्वया युजा वयं सहस्कृतेन सहसा सहस्वता
मन्न्यां, तुझं शस्त्र वज्र आणि बाण आहे, तुझं बळ आणि सामर्थ्य सर्व मानवांत व्यापलं आहे. तुझ्या सोबतीने, बलवानांच्या शक्तीने, आपण दास आणि आर्य या दोघांवर विजय मिळवू.
मन्युरिन्द्रो मन्युरेवास देवो मन्युर्होता वरुणो जातवेदाः । मन्युं विश ईडते मानुषीर्याः पहि नो मन्यो तपसा सजोषाः
मन्न्यां म्हणजे इंद्र, तोच देव आहे; मन्न्यां हा होतार, वरुण आणि जातवेदाही आहे. सर्व लोक मन्न्याचं स्तवन करतात—मन्न्यां, तपश्चर्येसह आम्हाला रक्षण कर.
अभीहि मन्यो तवसस्तवीयान् तपसा युजा वि जहि शत्रून् । अमित्रहा वृत्रहा दस्युहा च विश्वा वसून्या भरा त्वं नः
मन्न्यां, तू सर्वांत बलवान आहेस, तपश्चर्येच्या बळाने आमच्या सोबत ये आणि शत्रूंना नष्ट कर. शत्रूंचा, वृत्राचा आणि दस्यूंचा संहार करणारा, सर्व संपत्ती आम्हाला मिळवून दे.
त्वं हि मन्यो अभिभूत्योजाः स्वयंभूर्भामो अभिमातिषाहः । विश्वचर्षणिः सहुरिः सहीयान् अस्मास्वोजः पृतनासु धेहि
मन्न्यां, तू अपार बळाचा, स्वयंभू, तेजस्वी आणि विरोधकांचा संहार करणारा आहेस. सर्व लोकांत प्रसिद्ध, बलवान आणि अधिक शक्तिमान—युद्धात तुझं बळ आमच्यात ठेव.
अभागः सन्न् अप परेतो अस्मि तव क्रत्वा तविषस्य प्रचेतः । तं त्वा मन्यो अक्रतुर्जिहीडाहं स्वा तनूर्बलदावा न एहि
माझं नशीब वाईट आहे, मी दूर फेकला गेलो आहे, तुझ्या इच्छेने, बलशाली आणि ज्ञानी मन्न्यां. म्हणून, निर्धार नसलेला मी तुझ्या आश्रयाला येतो—दुर्बळाला जसं बळ येतं, तसं तू माझ्याकडे ये.