प्र सुमतिं सवितर्वाय ऊतये महस्वन्तं मत्सरं मादयाथः । अर्वाग्वामस्य प्रवतो नि यच्छतं तौ नो मुञ्चतमंहसः
सविता आणि वायू, तुमच्या मोठ्या कृपेने आणि सहाय्याने आम्हाला आनंदित करा; तुमचं सर्व शुभ आमच्याकडे वळवा—ते दोघं आमच्यावरची पापं दूर करो.
उप श्रेष्ठा न आशिषो देवयोर्धामन्न् अस्थिरन् । स्तौमि देवं सवितारं च वायुं तौ नो मुञ्चन्त्वंहसः
या दोन देवांच्या श्रेष्ठ आशीर्वादांनी घरात स्थैर्य आलं आहे; मी देव सविता आणि वायू यांची स्तुती करतो—ते दोघं आमच्यावरची पापं दूर करो.
मन्वे वां द्यावापृथिवी सुभोजसौ सचेतसौ ये अप्रथेथाममिता योजनानि । प्रतिष्ठे ह्यभवतं वसूनां ते नो मुञ्चतमंहसः
हे आकाश आणि पृथ्वी, तुम्हा दोघांना मी नमस्कार करतो. तुम्ही महान आणि उदार आहात, जागरूक आहात, आणि अनंत अंतर पसरवले आहे. तुम्हीच संपत्तीचा आधार झाला आहात. आम्हाला पापातून मुक्त करा.
प्रतिष्ठे ह्यभवतं वसूनां प्रवृद्धे देवी सुभगे उरूची । द्यावापृथिवी भवतं मे स्योने ते नो मुञ्चतमंहसः
तुम्हीच संपत्तीचा आधार झाला आहात, हे दैवी, विस्तारलेले, शुभ्र आणि विशाल आकाश-पृथ्वी. माझ्यावर कृपादृष्टी ठेवा आणि आम्हाला पापातून मुक्त करा.
असन्तापे सुतपसौ हुवेऽहमुर्वी गम्भीरे कविभिर्नमस्ये । द्यावापृथिवी भवतं मे स्योने ते नो मुञ्चतमंहसः
थकवा न येणारे, उत्तम उष्णता असणारे, विशाल आणि खोल, ज्ञानी लोक ज्यांना वंदन करतात, अशा आकाश-पृथ्वीला मी हाक मारतो. माझ्यावर कृपा करा आणि आम्हाला पापातून मुक्त करा.
ये अमृतं बिभृथो ये हवींषि ये स्रोत्या बिभृथो ये मनुष्यान् । द्यावापृथिवी भवतं मे स्योने ते नो मुञ्चतमंहसः
जे अमृत धारण करता, जे होम स्वीकारता, जे प्रवाही नद्या आणि मानवजातीला धारण करता, हे आकाश आणि पृथ्वी, माझ्यावर कृपा करा आणि आम्हाला पापातून मुक्त करा.
ये उस्रिया बिभृथो ये वनस्पतीन् ययोर्वां विश्वा भुवनान्यन्तः । द्यावापृथिवी भवतं मे स्योने ते नो मुञ्चतमंहसः
जे गायी आणि वनातील झाडे धारण करता, ज्यांच्या पोटात सर्व जग राहते, हे आकाश आणि पृथ्वी, माझ्यावर कृपा करा आणि आम्हाला पापातून मुक्त करा.
ये कीलालेन तर्पयथो ये घृतेन याभ्यामृते न किं चन शक्नुवन्ति । द्यावापृथिवी भवतं मे स्योने ते नो मुञ्चतमंहसः
जे सोमरस आणि तुपाने तृप्त होता, ज्यांच्याशिवाय अमृताशिवाय काहीच शक्य नाही, हे आकाश आणि पृथ्वी, माझ्यावर कृपा करा आणि आम्हाला पापातून मुक्त करा.
यन् मेदमभिशोचति येनयेन वा कृतं पौरुषेयान् न दैवात्। स्तौमि द्यावापृथिवी नाथितो जोहवीमि ते नो मुञ्चतमंहसः
या माणसाला जे काही दु:ख होते, किंवा माणसाने जे काही केले, देवांनी नाही, त्यासाठी मी आकाश आणि पृथ्वीचे गुणगान करतो, मदतीसाठी हाक मारतो. आम्हाला पापातून मुक्त करा.
मरुतां मन्वे अधि मे ब्रुवन्तु प्रेमं वाजं वाजसाते अवन्तु । आशून् इव सुयमान् अह्व ऊतये ते नो मुञ्चन्त्वंहसः
मी मरुतांना हाक मारतो. ते माझ्या वतीने बोलोत, मला बळ आणि विजय देवोत. जशी वेगवान घोड्यांची मदतीसाठी जोडी लावली जाते, तशीच ते आम्हाला पापातून मुक्त करो.
उत्समक्षितं व्यचन्ति ये सदा य आसिञ्चन्ति रसमोषधीषु । पुरो दधे मरुतः पृश्निमातॄंस्ते नो मुञ्चन्त्वंहसः
जे नेहमी न संपणारे दान देतात, जे औषधींमध्ये रस ओततात, त्या पृष्णीमातेच्या मरुतांना मी माझ्यासमोर ठेवतो. ते आम्हाला पापातून मुक्त करो.
पयो धेनूनां रसमोषधीनां जवमर्वतां कवयो य इन्वथ । शग्मा भवन्तु मरुतो नः स्योनास्ते नो मुञ्चन्त्वंहसः
गायींचे दूध, औषधींचा रस, वेगवान घोड्यांचा वेग, हे सर्व ज्ञानी लोक प्रेरित करतात. मरुतांनी आमच्यावर कृपा करावी आणि आम्हाला पापातून मुक्त करावे.
अपः समुद्राद्दिवमुद्वहन्ति दिवस्पृथिवीमभि ये सृजन्ति । ये अद्भिरीशाना मरुतश्चरन्ति ते नो मुञ्चन्त्वंहसः
समुद्रातून आकाशात पाणी नेतात, आकाशातून पृथ्वीवर सोडतात, जे पाण्याचे स्वामी मरुत आहेत, ते आम्हाला पापातून मुक्त करो.
ये कीलालेन तर्पयन्ति ये घृतेन ये वा वयो मेदसा संसृजन्ति । ये अद्भिरीशाना मरुतो वर्षयन्ति ते नो मुञ्चन्त्वंहसः
जे सोमरसाने, तुपाने तृप्त होतात, किंवा पक्ष्यांना मेदाने जोडतात, जे पाण्याचे स्वामी मरुत पाऊस पाडतात, ते आम्हाला पापातून मुक्त करो.
यदीदिदं मरुतो मारुतेन यदि देवा दैव्येनेदृगार । यूयमीशिध्वे वसवस्तस्य निष्कृतेस्ते नो मुञ्चन्त्वंहसः
हे मरुतहो, जर हे तुमच्या वाऱ्याने, किंवा देवांनी, दैवी नियमानुसार घडले असेल, तर तुम्हीच त्या प्रायश्चित्ताचे स्वामी आहात. आम्हाला पापातून मुक्त करा.
तिग्ममनीकं विदितं सहस्वन् मारुतं शर्धः पृतनासूग्रम् । स्तौमि मरुतो नाथितो जोहवीमि ते नो मुञ्चन्त्वंहसः
तीक्ष्ण मुख असलेले, प्रसिद्ध, बलवान, युद्धात पराक्रमी असे मरुतांचे सैन्य, मी त्यांचे गुणगान करतो, मदतीसाठी हाक मारतो. ते आम्हाला पापातून मुक्त करो.
भवाशर्वौ मन्वे वां तस्य वित्तं ययोर्वामिदं प्रदिशि यद्विरोचते । यावस्येशाथे द्विपदो यौ चतुष्पदस्तौ नो मुञ्चतमंहसः
हे भव आणि शर्व, मी तुम्हा दोघांना वंदन करतो. या प्रदेशात जे काही तेजस्वी आहे, ते सर्व तुमचेच आहे, हे जाणून घ्या. दोन पायांचे आणि चार पायांचे सर्व प्राण्यांचे तुम्हीच स्वामी आहात. आम्हाला पापातून मुक्त करा.
ययोरभ्यभ्व उत यद्दूरे चिद्यौ विदिताविषुभृतामसिष्ठौ । यावस्येशथे द्विपदो यौ चतुष्पदस्तौ नो मुञ्चतमंहसः
तुमच्याजवळ जे आहे किंवा दूर असलेलेही, तुम्ही सर्व जाणता, धनुष्य धारण करणारे दोघे. दोन पायांचे आणि चार पायांचे सर्व प्राण्यांचे तुम्हीच स्वामी आहात. आम्हाला पापातून मुक्त करा.
सहस्राक्षौ वृत्रहना हुवेहं दूरेगव्यूती स्तुवन्न् एम्युग्रौ । यावस्येशथे द्विपदो यौ चतुष्पदस्तौ नो मुञ्चतमंहसः
हजार डोळे असणारे, वृत्राचा वध करणारे, हे पराक्रमी दोघे, मी दूरवरूनही तुमचे स्तवन करतो. दोन पायांचे आणि चार पायांचे सर्व प्राण्यांचे तुम्हीच स्वामी आहात. आम्हाला पापातून मुक्त करा.
यावारेभाथे बहु साकमग्रे प्र चेदस्राष्ट्रमभिभां जनेषु । यावस्येशथे द्विपदो यौ चतुष्पदस्तौ नो मुञ्चतमंहसः
जिथपर्यंत तुम्ही दोघे एकत्र जाता, अनेकांच्या मध्ये, तुम्ही लोकांमध्ये तुमचे राज्य पसरवले आहे. दोन पायांचे आणि चार पायांचे सर्व प्राण्यांचे तुम्हीच स्वामी आहात. आम्हाला पापातून मुक्त करा.
ययोर्वधान् नापपद्यते कश्चनान्तर्देवेषूत मानुषेषु । यावस्येशथे द्विपदो यौ चतुष्पदस्तौ नो मुञ्चतमंहसः
ज्यांच्या अस्त्राला कुणीही थांबवू शकत नाही, ना देवांमध्ये ना माणसांमध्ये — हे द्विपाद आणि चतुष्पाद यांच्यावर राज्य करणारे दोघा, आम्हाला पापातून सोडा.
यः कृत्याकृन् मूलकृद्यातुधानो नि तस्मिन् धत्तं वज्रमुग्रौ । यावस्येशथे द्विपदो यौ चतुष्पदस्तौ नो मुञ्चतमंहसः
ज्याने जादू केली, मूळ कापणारा, राक्षस — त्याच्यावर, हे पराक्रमी दोघा, तुमचे वज्र टाका! द्विपाद आणि चतुष्पाद यांच्यावर राज्य करणारे दोघा, आम्हाला पापातून सोडा.
अधि नो ब्रूतं पृतनासूग्रौ सं वज्रेण सृजतं यः किमीदी । स्तौमि भवाशर्वौ नाथितो जोहवीमि तौ नो मुञ्चतमंहसः
हे पराक्रमी दोघा, युद्धात आमच्या बाजूने उभे राहा; जो शत्रू आहे त्याला वज्राने ठेचून टाका. मी तुम्हा भव आणि शर्व यांची स्तुती करतो, तुमच्याकडे आश्रय मागतो; मला पापातून सोडा.
मन्वे वां मित्रावरुणावृतावृधौ सचेतसौ द्रुह्वणो यौ नुदेथे । प्र सत्यावानमवथो भरेषु तौ नो मुञ्चतमंहसः
मी तुमचा, मित्र आणि वरुण, विचार करतो — जे नीती राखता, बुद्धिमान आहात, कपटी लोकांना दूर करता. जे युद्धात सत्यवंतांचे रक्षण करता — आम्हाला पापातून सोडा.
सचेतसौ द्रुह्वणो यौ नुदेथे प्र सत्यावानमवथो भरेषु । यौ गच्छथो नृचक्षसौ बभ्रुणा सुतं तौ नो मुञ्चतमंहसः
जे बुद्धिमान आहात, कपटी लोकांना दूर करता, युद्धात सत्यवंतांचे रक्षण करता; जे तांबड्या घोड्यावर बसून, तीक्ष्ण दृष्टीने सोमाकडे जाता — आम्हाला पापातून सोडा.
यावङ्गिरसमवथो यावगस्तिं मित्रावरुणा जमदग्निमत्त्रिम् । यौ कश्यपमवथो यौ वसिष्ठं तौ नो मुञ्चतमंहसः
ज्यांनी अङ्गिरस यांचे रक्षण केले, ज्यांनी अगस्त्य यांचे, मित्र आणि वरुण, जमदग्नी आणि अत्री यांचे; ज्यांनी कश्यप यांचे, ज्यांनी वसिष्ठ यांचे रक्षण केले — आम्हाला पापातून सोडा.
यौ श्यावाश्वमवथो वाध्र्यश्वं मित्रावरुणा पुरुमीढमत्त्रिम् । यौ विमदमवथो सप्तवध्रिं तौ नो मुञ्चतमंहसः
ज्यांनी श्यावाश्व यांचे, ज्यांनी वाध्र्यश्व यांचे, मित्र आणि वरुण, पुरुमीड आणि अत्री यांचे; ज्यांनी विमद यांचे, ज्यांनी सप्तवध्री यांचे रक्षण केले — आम्हाला पापातून सोडा.
यौ भरद्वाजमवथो यौ गविष्ठिरं विश्वामित्रं वरुण मित्र कुत्सम् । यौ कक्षीवन्तमवथो प्रोत कण्वं तौ नो मुञ्चतमंहसः
ज्यांनी भरद्वाज यांचे, ज्यांनी गविष्ठिर यांचे, विश्वामित्र, वरुण, मित्र आणि कुत्स यांचे; ज्यांनी कक्षीवान यांचे, ज्यांनी कण्व यांचे रक्षण केले — आम्हाला पापातून सोडा.
यौ मेधातिथिमवथो यौ त्रिशोकं मित्रावरुणावुशनां काव्यं यौ । यौ गोतममवथो प्रोत मुग्दलं तौ नो मुञ्चतमंहसः
ज्यांनी मेधातिथी यांचे, ज्यांनी त्रिशोक यांचे, मित्र आणि वरुण, उशना काव्य यांचे; ज्यांनी गौतम यांचे, ज्यांनी मुग्दल यांचे रक्षण केले — आम्हाला पापातून सोडा.
ययो रथः सत्यवर्त्म र्जुरश्मिर्मिथुया चरन्तमभियाति दूषयन् । स्तौमि मित्रावरुणौ नाथितो जोहवीमि तौ नो मुञ्चतमंहसः
ज्यांचा रथ सत्य मार्गाने चालतो, सरळ लगाम असतो, जो चुकीचे वागणाऱ्याच्या मागे जातो — त्याला तुम्ही पकडता. मी मित्र आणि वरुण यांची स्तुती करतो, आश्रय मागतो; मला पापातून सोडा.