अपो निषिञ्चन्न् असुरः पिता नः श्वसन्तु गर्गरा अपां वरुणाव नीचीरपः सृज । वदन्तु पृश्निबाहवो मण्डूका इरिणानु
असुर, आपला पिता, पाणी ओततो; खोल जलाशय श्वास घेऊ द्या; वरुण आणि पाणी प्रवाह सोडू द्या; कोरड्या भूमीत बेडकांचे आवाज घुमू द्या.
संवत्सरं शशयाना ब्राह्मणा व्रतचारिणः । वाचं पर्जन्यजिन्वितां प्र मण्डूका अवादिषुः
एक वर्ष ब्राह्मण, व्रत पाळून, शांत होते; आता पावसाने सजीव झालेले बेडूक बोलू लागले.
उपप्रवद मण्डूकि वर्षमा वद तादुरि । मध्ये ह्रदस्य प्लवस्व विगृह्य चतुरः पदः
मंडूक, आवाज काढ, पावसासाठी हाका मार, ताडुरी; तळ्याच्या मध्यभागी पोह, चारही पाय पसरव.
खण्वखा३ खैमखा३ मध्ये तदुरि । वर्षं वनुध्वं पितरो मरुतां मन इच्छत
खन्वखा, खैमखा, मध्यभागी ताडुरी; पितरांनो, पावसासाठी हाका मारा, मारुतांची कृपा मागा.
महान्तं कोशमुदचाभि षिञ्च सविद्युतं भवतु वातु वातः । तन्वतां यज्ञं बहुधा विसृष्टा आनन्दिनीरोषधयो भवन्तु
मोठा कलश ओता, वीजेसह वारा वाहू द्या; विविध प्रकारे यज्ञ होऊ द्या; पाण्याने औषधी आनंदी होऊ द्या.
बृहन्न् एषामधिष्ठाता अन्तिकादिव पश्यति । य स्तायन् मन्यते चरन्त्सर्वं देवा इदं विदुः
हा महान अधिपती जवळून पाहतो; जो स्वतःला लपवतो असे समजतो, त्याला सर्व देव ओळखतात.
यस्तिष्ठति चरति यश्च वञ्चति यो निलायं चरति यः प्रतङ्कम् । द्वौ संनिषद्य यन् मन्त्रयेते राजा तद्वेद वरुणस्तृतीयः
जो उभा राहतो, चालतो, फसवतो, घरात किंवा बाहेर जातो, दोनजण एकत्र बसून काहीही बोलले तरी, तिसरा वरुणराज त्याला जाणतो.
उतेयं भूमिर्वरुणस्य राज्ञ उतासौ द्यौर्बृहती दूरेअन्ता । उतो समुद्रौ वरुणस्य कुक्षी उतास्मिन्न् अल्प उदके निलीनः
ही पृथ्वी वरुणराजाची आहे, ती दूरची विशाल आकाशही त्याचीच; समुद्र त्याच्या उदरात आहेत, लहान तळ्यात लपलेला जरी असला तरी तो त्यातच आहे.
उत यो द्यामतिसर्पात्परस्तान् न स मुच्यातै वरुणस्य राज्ञः । दिव स्पशः प्र चरन्तीदमस्य सहस्राक्षा अति पश्यन्ति भूमिम्
जो आकाशाच्या पलीकडे गेला तरी, वरुणराजापासून सुटू शकत नाही; त्याच्या हजार डोळ्यांचे गुप्तचर पृथ्वीवर सर्वत्र फिरतात.
सर्वं तद्राजा वरुणो वि चष्टे यदन्तरा रोदसी यत्परस्तात्। संख्याता अस्य निमिषो जनानामक्षान् इव श्वघ्नी नि मिनोति तानि
वरुणराज आकाश-पृथ्वीमधील आणि त्यापलीकडील सर्व काही पाहतो; तो माणसांच्या डोळ्यांच्या पापण्याही मोजतो, जणू काही जुगारी आपले पासे मोजतो.
ये ते पाशा वरुण सप्तसप्त त्रेधा तिष्ठन्ति विषिता रुषन्तः । छिनन्तु सर्वे अनृतं वदन्तं यः सत्यवाद्यति तं सृजन्तु
वरुणा, तुझे ते सात-सात फासे, तीन भागांत घट्ट बांधलेले, हे सर्व फासे खोटं बोलणाऱ्याला छाटून टाकोत; आणि जे सत्य बोलतात त्यांना मोकळं जाऊ दे.
शतेन पाशैरभि धेहि वरुणैनं मा ते मोच्यनृतवाङ्नृचक्षः । आस्तां जाल्म उदरं श्रंशयित्वा कोश इवाबन्धः परिकृत्यमानः
वरुणा, शंभर फासांनी या माणसाला बांधून टाक; खोटं बोलणारा, वाईट करणारा तुझ्या हातून सुटू नये. तो दुष्ट पोट गळून गेलेला, रिकाम्या पिशवीसारखा पडू दे.
यः समाभ्यो वरुणो यो व्याभ्यो यः संदेश्यो वरुणो यो विदेश्यो । यो दैवो वरुणो यश्च मानुषः
वरुणा, आमच्यातला असो वा दुसऱ्यांतला, पाठवायचा असो वा दूर ठेवायचा, दैवी असो वा मानवी असो—
तैस्त्वा सर्वैरभि ष्यामि पाशैरसावामुष्यायणामुष्याः पुत्र । तान् उ ते सर्वान् अनुसंदिशामि
त्या सर्व फासांनी मी तुला, याला, त्याला आणि त्याच्या मुलाला बांधतो; हे सर्व मी आता तुझ्या हवाली करतो.
ईशाणां त्वा भेषजानामुज्जेष आ रभामहे । चक्रे सहस्रवीर्यं सर्वस्मा ओषधे त्वा
औषधांच्या अधिपती, तुझ्या मदतीने आम्ही सुटका मिळवू इच्छितो. हे औषधे, हजारो गुणांनी युक्त, आम्ही सर्व आजारांसाठी तुला लावतो.
सत्यजितं शपथयावनीं सहमानां पुनःसराम् । सर्वाः समह्व्योषधीरितो नः पारयादिति
सत्याच्या जोरावर जिंकणारी, शपथेचे पालन करणारी, सहन करणारी, पुन्हा पुन्हा येणारी, अशी सर्व औषधे एकत्र येऊन आम्हाला तारोत.
या शशाप शपनेन याघं मूरमादधे । या रसस्य हरणाय जातमारेभे तोकमत्तु सा
जिने शाप देऊन शापित केलं, जीने हानी आणि वेड आणलं, जी रस चोरण्यासाठी जन्मली, तिने स्वतःच्या लेकराला खावं.
यां ते चक्रुरामे पात्रे यां चक्रुर्नीललोहिते । आमे मांसे कृत्यां यां चक्रुस्तया कृत्याकृतो जहि
कच्च्या भांड्यात, निळ्या आणि लाल रंगात, कच्च्या मांसात जी जादूटोणा केली, त्या जादूटोण्यानेच जादूटोणा करणाऱ्याचा नाश कर.
दौष्वप्न्यं दौर्जीवित्यं रक्षो अभ्वमराय्यः । दुर्णाम्नीः सर्वा दुर्वाचस्ता अस्मन् नाशयामसि
वाईट स्वप्नं, वाईट नशीब, राक्षस, अनर्थ, वाईट नावं आणि वाईट बोलणं—हे सर्व आम्ही आमच्यापासून दूर करतो.
क्षुधामारं तृष्णामारमगोतामनपत्यताम् । अपामार्ग त्वया वयं सर्वं तदप मृज्महे
भूक, तहान, मुलं न होणं, जनावरं नसणं—हे सर्व, हे अपामार्ग, तुझ्या मदतीने आम्ही दूर करतो.
तृष्णामारं क्षुधामारमथो अक्षपराजयम् । अपामार्ग त्वया वयं सर्वं तदप मृज्महे
तहान, भूक, जुगारात हार—हे सर्व, हे अपामार्ग, तुझ्या मदतीने आम्ही दूर करतो.
अपामार्ग ओषधीनां सर्वासामेक इद्वशी । तेन ते मृज्म आस्थितमथ त्वमगदश्चर
हे अपामार्ग, सर्व औषधांमध्ये तूच एकटी अधिपती आहेस; तुझ्या मदतीने मी जे काही लागलं ते दूर करतो, आणि तू रोगावर उपाय करत फिरतेस.
समं ज्योतिः सूर्येणाह्ना रात्री समावती । कृणोमि सत्यमूतयेऽरसाः सन्तु कृत्वरीः
दिवसा सूर्याच्या प्रकाशासारखं उजेड मी करतो, रात्रही तितकीच पूर्ण करतो; मी सत्याचं रक्षण करतो—रस प्रभावी होवोत.
यो देवाः कृत्यां कृत्वा हरादविदुषो गृहम् । वत्सो धारुरिव मातरं तं प्रत्यगुप पद्यताम्
जो कोणी देवांनी जादूटोणा करून अज्ञान्याच्या घरी जातो, तो वासरासारखा पुन्हा आपल्या आईकडे परत जावो.
अमा कृत्वा पाप्मानं यस्तेनान्यं जिघांसति । अश्मानस्तस्यां दग्धायां बहुलाः फट्करिक्रति
जो आपल्याच घरी पाप ठेवून दुसऱ्याला मारण्याचा प्रयत्न करतो, त्याचं ते जाळलं गेल्यावर अनेक दगड मोठ्याने फुटतात.
सहस्रधामन् विशिखान् विग्रीवां छायया त्वम् । प्रति स्म चक्रुषे कृत्यां प्रियां प्रियावते हर
हजारो शक्ती, बाण, गळ्याशिवाय सावली—अशा प्रकारे तू जादूटोणा केलास; प्रिय व्यक्तीला प्रियापासून दूर कर.
अनयाहमोषध्या सर्वाः कृत्या अदूदुषम् । यां क्षेत्रे चक्रुर्यां गोषु यां वा ते पुरुषेषु
या औषधाने मी सर्व जादूटोणा दूर करतो, ती शेतात असो, गुरांमध्ये असो किंवा माणसांमध्ये असो.
यश्चकार न शशाक कर्तुं शश्रे पादमङ्गुरिम् । चकार भद्रमस्मभ्यमात्मने तपनं तु सः
ज्याने केलं पण पूर्ण करू शकला नाही, ज्याने पाय किंवा बोट कापलं—त्याने आमचं आणि स्वतःचं भलं केलं, पण त्याला सूर्याने भाजावं.
अपामार्गोऽप मार्ष्टु क्षेत्रियं शपथश्च यः । अपाह यातुधानीरप सर्वा अराय्यः
अपामार्ग या वनस्पतीने शेतातील वाईट गोष्टी आणि शाप दूर होवोत; जादूटोणा करणाऱ्या स्त्रिया आणि सर्व शत्रू दूर जावोत.
अपमृज्य यातुधानान् अप सर्वा अराय्यः । अपामार्ग त्वया वयं सर्वं तदप मृज्महे
जादूटोणा करणाऱ्या स्त्रिया आणि सर्व शत्रू दूर केल्यावर, अपामार्ग, तुझ्या सहाय्याने आम्ही सर्व वाईट गोष्टी दूर करतो.