समीक्षयन्तु तविषाः सुदानवोऽपां रसा ओषधीभिः सचन्ताम् । वर्षस्य सर्गा महयन्तु भूमिं पृथग्जायन्तामोषधयो विश्वरूपाः
बलवान, उदार लोक कृपादृष्टीने पाहू देत; पाण्याचा रस औषधींशी एकत्र येऊ दे; पावसाच्या सरींनी पृथ्वी महान होऊ दे, विविध रूपांची औषधे जन्माला येऊ दे.
समीक्षयस्व गायतो नभांस्यपां वेगासः पृथगुद्विजन्ताम् । वर्षस्य सर्गा महयन्तु भूमिं पृथग्जायन्तां वीरुधो विश्वरूपाः
गाणाऱ्या, तू आकाशाकडे कृपादृष्टीने पाहा; पाण्याचे वेगवान प्रवाह वेगवेगळे उगवू दे; पावसाच्या सरींनी पृथ्वी महान होऊ दे, विविध रूपांच्या वनस्पती जन्माला येऊ दे.
गणास्त्वोप गायन्तु मारुताः पर्जन्य घोषिणः पृथक्। सर्गा वर्षस्य वर्षतो वर्षन्तु पृथिवीमनु
मारुतांच्या झुंडी, पावसाच्या गडगडाटासह, वेगवेगळ्या प्रकारे गाऊ लागोत. पावसाचे धारा पृथ्वीवर ओसंडून वाहोत.
उदीरयत मरुतः समुद्रतस्त्वेषो अर्को नभ उत्पातयाथ । महऋषभस्य नदतो नभस्वतो वाश्रा आपः पृथिवीं तर्पयन्तु
मारुतांनो, समुद्रातून पाणी उचलून आणा; तेजस्वी सूर्य आकाशात चढू द्या; मोठ्या वृषभाच्या गर्जनेने पाणी पृथ्वीला तृप्त करू द्या.
अभि क्रन्द स्तनयार्दयोदधिं भूमिं पर्जन्य पयसा समङ्धि । त्वया सृष्टं बहुलमैतु वर्षमाशारैषी कृशगुरेत्वस्तम्
गडगडाट करा, वीज चमका, समुद्र व पृथ्वी हादरवा; तुझ्या कृपेने निर्माण झालेले पाऊस भरपूर प्रमाणात, कृश आणि स्थूल सगळ्यांसाठी योग्य वेळी पडू द्या.
सं वोऽवन्तु सुदानव उत्सा अजगरा उत । मरुद्भिः प्रच्युता मेघा वर्षन्तु पृथिवीमनु
दात्या, विहिरी आणि खोल जलाशय आपले रक्षण करो; मारुतांनी हलवलेले मेघ पृथ्वीवर पाऊस पाडू द्या.
आशामाशां वि द्योततां वाता वान्तु दिशोदिशः । मरुद्भिः प्रच्युता मेघाः सं यन्तु पृथिवीमनु
आशा उजळू द्या; वारे सर्व दिशांनी वाहू द्या; मारुतांनी हलवलेले मेघ पृथ्वीवर एकत्र येऊ द्या.
आपो विद्युदभ्रं वर्षं सं वोऽवन्तु सुदानव उत्सा अजगरा उत । मरुद्भिः प्रच्युता मेघाः प्रावन्तु पृथिवीमनु
पाणी, वीज, मेघ आणि पाऊस आपले रक्षण करो; दात्या, विहिरी आणि खोल जलाशय; मारुतांनी हलवलेले मेघ पृथ्वी भरून टाकू द्या.
अपामग्निस्तनूभिः संविदानो य ओषधीनामधिपा बभूव । स नो वर्षं वनुतां जातवेदाः प्राणं प्रजाभ्यो अमृतं दिवस्परि
पाण्याशी एकरूप असलेला, औषधींचा स्वामी अग्नी, जातवेद, आम्हाला आकाशातून पाऊस, श्वास आणि संततीसाठी अमृत देऊ दे.
प्रजापतिः सलिलादा समुद्रादाप ईरयन्न् उदधिमर्दयाति । प्र प्यायतां वृष्णो अश्वस्य रेतोऽर्वान् एतेन स्तनयित्नुनेहि
प्रजापती समुद्रातील पाणी हलवतो, समुद्र उचंबळवतो; बलाढ्य अश्वाचे वीर्य वाढू द्या; गडगडाट करणारा या शक्तीने पाऊस पाडू द्या.
अपो निषिञ्चन्न् असुरः पिता नः श्वसन्तु गर्गरा अपां वरुणाव नीचीरपः सृज । वदन्तु पृश्निबाहवो मण्डूका इरिणानु
असुर, आपला पिता, पाणी ओततो; खोल जलाशय श्वास घेऊ द्या; वरुण आणि पाणी प्रवाह सोडू द्या; कोरड्या भूमीत बेडकांचे आवाज घुमू द्या.
संवत्सरं शशयाना ब्राह्मणा व्रतचारिणः । वाचं पर्जन्यजिन्वितां प्र मण्डूका अवादिषुः
एक वर्ष ब्राह्मण, व्रत पाळून, शांत होते; आता पावसाने सजीव झालेले बेडूक बोलू लागले.
उपप्रवद मण्डूकि वर्षमा वद तादुरि । मध्ये ह्रदस्य प्लवस्व विगृह्य चतुरः पदः
मंडूक, आवाज काढ, पावसासाठी हाका मार, ताडुरी; तळ्याच्या मध्यभागी पोह, चारही पाय पसरव.
खण्वखा३ खैमखा३ मध्ये तदुरि । वर्षं वनुध्वं पितरो मरुतां मन इच्छत
खन्वखा, खैमखा, मध्यभागी ताडुरी; पितरांनो, पावसासाठी हाका मारा, मारुतांची कृपा मागा.
महान्तं कोशमुदचाभि षिञ्च सविद्युतं भवतु वातु वातः । तन्वतां यज्ञं बहुधा विसृष्टा आनन्दिनीरोषधयो भवन्तु
मोठा कलश ओता, वीजेसह वारा वाहू द्या; विविध प्रकारे यज्ञ होऊ द्या; पाण्याने औषधी आनंदी होऊ द्या.
बृहन्न् एषामधिष्ठाता अन्तिकादिव पश्यति । य स्तायन् मन्यते चरन्त्सर्वं देवा इदं विदुः
हा महान अधिपती जवळून पाहतो; जो स्वतःला लपवतो असे समजतो, त्याला सर्व देव ओळखतात.
यस्तिष्ठति चरति यश्च वञ्चति यो निलायं चरति यः प्रतङ्कम् । द्वौ संनिषद्य यन् मन्त्रयेते राजा तद्वेद वरुणस्तृतीयः
जो उभा राहतो, चालतो, फसवतो, घरात किंवा बाहेर जातो, दोनजण एकत्र बसून काहीही बोलले तरी, तिसरा वरुणराज त्याला जाणतो.
उतेयं भूमिर्वरुणस्य राज्ञ उतासौ द्यौर्बृहती दूरेअन्ता । उतो समुद्रौ वरुणस्य कुक्षी उतास्मिन्न् अल्प उदके निलीनः
ही पृथ्वी वरुणराजाची आहे, ती दूरची विशाल आकाशही त्याचीच; समुद्र त्याच्या उदरात आहेत, लहान तळ्यात लपलेला जरी असला तरी तो त्यातच आहे.
उत यो द्यामतिसर्पात्परस्तान् न स मुच्यातै वरुणस्य राज्ञः । दिव स्पशः प्र चरन्तीदमस्य सहस्राक्षा अति पश्यन्ति भूमिम्
जो आकाशाच्या पलीकडे गेला तरी, वरुणराजापासून सुटू शकत नाही; त्याच्या हजार डोळ्यांचे गुप्तचर पृथ्वीवर सर्वत्र फिरतात.
सर्वं तद्राजा वरुणो वि चष्टे यदन्तरा रोदसी यत्परस्तात्। संख्याता अस्य निमिषो जनानामक्षान् इव श्वघ्नी नि मिनोति तानि
वरुणराज आकाश-पृथ्वीमधील आणि त्यापलीकडील सर्व काही पाहतो; तो माणसांच्या डोळ्यांच्या पापण्याही मोजतो, जणू काही जुगारी आपले पासे मोजतो.
ये ते पाशा वरुण सप्तसप्त त्रेधा तिष्ठन्ति विषिता रुषन्तः । छिनन्तु सर्वे अनृतं वदन्तं यः सत्यवाद्यति तं सृजन्तु
वरुणा, तुझे ते सात-सात फासे, तीन भागांत घट्ट बांधलेले, हे सर्व फासे खोटं बोलणाऱ्याला छाटून टाकोत; आणि जे सत्य बोलतात त्यांना मोकळं जाऊ दे.
शतेन पाशैरभि धेहि वरुणैनं मा ते मोच्यनृतवाङ्नृचक्षः । आस्तां जाल्म उदरं श्रंशयित्वा कोश इवाबन्धः परिकृत्यमानः
वरुणा, शंभर फासांनी या माणसाला बांधून टाक; खोटं बोलणारा, वाईट करणारा तुझ्या हातून सुटू नये. तो दुष्ट पोट गळून गेलेला, रिकाम्या पिशवीसारखा पडू दे.
यः समाभ्यो वरुणो यो व्याभ्यो यः संदेश्यो वरुणो यो विदेश्यो । यो दैवो वरुणो यश्च मानुषः
वरुणा, आमच्यातला असो वा दुसऱ्यांतला, पाठवायचा असो वा दूर ठेवायचा, दैवी असो वा मानवी असो—
तैस्त्वा सर्वैरभि ष्यामि पाशैरसावामुष्यायणामुष्याः पुत्र । तान् उ ते सर्वान् अनुसंदिशामि
त्या सर्व फासांनी मी तुला, याला, त्याला आणि त्याच्या मुलाला बांधतो; हे सर्व मी आता तुझ्या हवाली करतो.
ईशाणां त्वा भेषजानामुज्जेष आ रभामहे । चक्रे सहस्रवीर्यं सर्वस्मा ओषधे त्वा
औषधांच्या अधिपती, तुझ्या मदतीने आम्ही सुटका मिळवू इच्छितो. हे औषधे, हजारो गुणांनी युक्त, आम्ही सर्व आजारांसाठी तुला लावतो.
सत्यजितं शपथयावनीं सहमानां पुनःसराम् । सर्वाः समह्व्योषधीरितो नः पारयादिति
सत्याच्या जोरावर जिंकणारी, शपथेचे पालन करणारी, सहन करणारी, पुन्हा पुन्हा येणारी, अशी सर्व औषधे एकत्र येऊन आम्हाला तारोत.
या शशाप शपनेन याघं मूरमादधे । या रसस्य हरणाय जातमारेभे तोकमत्तु सा
जिने शाप देऊन शापित केलं, जीने हानी आणि वेड आणलं, जी रस चोरण्यासाठी जन्मली, तिने स्वतःच्या लेकराला खावं.
यां ते चक्रुरामे पात्रे यां चक्रुर्नीललोहिते । आमे मांसे कृत्यां यां चक्रुस्तया कृत्याकृतो जहि
कच्च्या भांड्यात, निळ्या आणि लाल रंगात, कच्च्या मांसात जी जादूटोणा केली, त्या जादूटोण्यानेच जादूटोणा करणाऱ्याचा नाश कर.
दौष्वप्न्यं दौर्जीवित्यं रक्षो अभ्वमराय्यः । दुर्णाम्नीः सर्वा दुर्वाचस्ता अस्मन् नाशयामसि
वाईट स्वप्नं, वाईट नशीब, राक्षस, अनर्थ, वाईट नावं आणि वाईट बोलणं—हे सर्व आम्ही आमच्यापासून दूर करतो.
क्षुधामारं तृष्णामारमगोतामनपत्यताम् । अपामार्ग त्वया वयं सर्वं तदप मृज्महे
भूक, तहान, मुलं न होणं, जनावरं नसणं—हे सर्व, हे अपामार्ग, तुझ्या मदतीने आम्ही दूर करतो.