महान् वै भद्रो बिल्वो महान् भद्र उदुम्बरः । महामभिक्त बाधते महतः साधु खोदनम्
खरोखर बेल वृक्ष महान आणि शुभ आहे, खरोखर उडुंबरही महान आणि शुभ आहे; फार अभिषेक केलेला मोठ्याच्या कुटण्यावर दडपण आणतो.
यः कुमारी पिङ्गलिका वसन्तं पीवरी लभेत्। तैलकुण्डमिमाङ्गुष्ठं रोदन्तं शुदमुद्धरेत्
ती कुमारिका, पिंगळी, वसंतातील मेद मिळवते, तिने तेलाचा खड्डा, ही अंगठी आणि रडणारे शुद्ध वस्तू उचलावीत.
यद्ध प्राचीरजगन्तोरो मण्डूरधाणिकीः । हता इन्द्रस्य शत्रवः सर्वे बुद्बुदयाशवः
जेव्हा पूर्वेकडील लोक हलले, लोखंडी धान्य आणि धान्याचे कण, तेव्हा इंद्राचे सर्व शत्रू मारले गेले, सर्व फसफसणारे आणि वेगवान.
कपृन् नरः कपृथमुद्दधातन चोदयत खुदत वाजसातये । निष्टिग्र्यः पुत्रमा च्यावयोतय इन्द्रं सबाध इह सोमपीतये
माणसांनो, ओखळी उचला, ती चालवा, बक्षीस मिळवण्यासाठी खणून काढा; मुसळाने मुलाला हलवा, इंद्र आपल्या सोबत्यांसह येथे सोमपानासाठी येवो.
दधिक्राव्णो अकारिषं जिष्णोरश्वस्य वाजिनः । सुरभि नो मुखा करत्प्र ण आयूंषि तारिषत्
मी दधिक्रावण या विजयी, वेगवान घोड्याचं स्तुतीगीत तयार केलं आहे. त्याचं सुगंधी तोंड आमचं जीवन सुखकर करो, आणि तो आम्हाला दीर्घायुष्याच्या पार नेवो.
सुतासो मधुमत्तमाः सोमा इन्द्राय मन्दिनः । पवित्रवन्तो अक्षरन् देवान् गच्छन्तु वो मदाः
गोडगोड, इंद्राला प्रिय असलेले, पिळून काढलेले सोमरस गाळणीतून वाहतात, ते कधी थांबत नाहीत; त्यांचा आनंद देवांपर्यंत पोहोचो.
इन्दुरिन्द्राय पवत इति देवासो अब्रुवन् । वाचस्पतिर्मखस्यते विश्वस्येशान ओजसा
देवांनी म्हटलं: 'सोमरस इंद्रासाठी शुद्ध केला आहे.' वाणीचा स्वामी, तू यज्ञाचा आनंद आहेस, सर्व सामर्थ्याचा अधिपती आहेस.
सहस्रधारः पवते समुद्रो वाचमीङ्खयः । सोमः पती रयीणां सखेन्द्रस्य दिवेदिवे
हजारो धारांनी वाहणारा समुद्रासारखा सोमरस शुद्ध होत आहे, तो वाणीने फुललेला आहे; सोमरस हा धनाचा स्वामी, इंद्राचा मित्र, रोजच्या रोज आहे.
अव द्रप्सो अंशुमतीमतिष्ठदियानः कृष्णो दशभिः सहस्रैः । आवत्तमिन्द्रः शच्या धमन्तमप स्नेहितीर्नृमणा अधत्त
काळा, तेजस्वी थेंब, दहा हजारांसह प्रवास करत, प्रकाशमानात उतरला; बलवान इंद्राने आपल्या सामर्थ्याने ते घोटणारे ठेवले आणि चिकटपणा दूर केला.
द्रप्समपश्यं विषुणे चरन्तमुपह्वरे नद्यो अंशुमत्याः । नभो न कृष्णमवतस्थिवांसमिष्यामि वो वृषणो युध्यताजौ
मी तो थेंब चमकत्या नदीच्या काठावर, जमावात फिरताना पाहिला; आकाशातील काळ्या मेघासारखा मी ठाम उभा राहिलो—हे बलवानांनो, तुम्ही या स्पर्धेत जिंका.
अध द्रप्सो अंशुमत्या उपस्थेऽधारयत्तन्वं तित्विषाणः । विशो अदेवीरभ्याचरन्तीर्बृहस्पतिना युजेन्द्रः ससाहे
मग तो तेजस्वी थेंब, आपल्या शक्तीने स्वतःला सांभाळत, त्या कुशीत स्थिरावला; देवत्व नसलेल्या जमाती जवळ आल्या, पण बृहस्पतीला सोबत घेऊन इंद्राने त्यांना जिंकले.
त्वं ह त्यत्सप्तभ्यो जायमानोऽशत्रुभ्यो अभवः शत्रुरिन्द्र । गूल्हे द्यावापृथिवी अन्वविन्दो विभुमद्भ्यो भुवनेभ्यो रणं धाः
खरंच, जेव्हा तू त्या सातांपासून जन्मलास, तेव्हा तू शत्रूंचा शत्रू झालास, इंद्रा; तू लपलेलं आकाश आणि पृथ्वी शोधलीस आणि व्यापक जगांत युद्ध आणलंस.
त्वं ह त्यदप्रतिमानमोजो वज्रेण वज्रिन् धृषितो जघन्थ । त्वं शुष्णस्यावातिरो वधत्रैस्त्वं गा इन्द्र शच्येदविन्दः
होय, वज्रधारी, तुझ्या बळाला तोड नाही, तू रागाने वज्राने शत्रूंचा नाश केलास; तू शुष्णाचा वध केला आणि आपल्या सामर्थ्याने, इंद्रा, गायी मिळवल्यास.
तमिन्द्रं वाजयामसि महे वृत्राय हन्तवे । स वृषा वृषभो भुवत्
आम्ही त्या बलवान इंद्राला मोठ्या वृत्राचा वध करण्यासाठी प्रोत्साहित करतो; तो खऱ्या अर्थाने शक्तिशाली, वीर्यवान वृषभ होवो.
३ इन्द्रः स दामने कृत ओजिष्ठः स मदे हितः । द्युम्नी श्लोकी स सोम्यः
इंद्र विजयासाठी घडवला आहे, तो अत्यंत सामर्थ्यशाली आहे, आनंदात मग्न आहे; तो तेजस्वी, प्रसिद्ध आणि सोमरसप्रिय आहे.
गिरा वज्रो न संभृतः सबलो अनपच्युतः । ववक्ष ऋष्वो अस्तृतः
वाणीने संकलित केलेला वज्र, तो शक्तिशाली, कधीही न अपयशी होणारा आहे; तो वाढलेला, उंच आणि अढळ आहे.
महाँ इन्द्रो य ओजसा पर्जन्यो वृष्टिमामिव । स्तोमैर्वत्सस्य वावृधे
इंद्र मोठा आहे, आपल्या सामर्थ्यामुळे, जसा पाऊस आणणारा मेघ; वत्सासाठीच्या स्तोत्रांनी तो वाढला आहे.
प्रजामृतस्य पिप्रतः प्र यद्भरन्त वह्नयः । विप्रा ऋतस्य वाहसा
जेव्हा अमृत देणारे अग्नी अमरत्वाची संतती वाढवतात, तेव्हा ज्ञानी लोक सत्याच्या वाहनाने पुढे जातात.
कण्वाः इन्द्रं यदक्रत स्तोमैर्यज्ञस्य साधनम् । जामि ब्रुवत आयुधम्
जेव्हा कण्वांनी स्तोत्रांनी इंद्राला यज्ञाचा साधक केला, तेव्हा बंधूंनो, शस्त्राचा उच्चार करा.
आ नूनमश्विना युवं वत्सस्य गन्तमवसे । प्रास्मै यच्छतमवृकं पृथु छर्दिर्युयुतं या अरातयः
आता, अश्विनीद्वय, वत्साच्या मदतीसाठी या; त्याला कधीही न संपणारे, विस्तीर्ण रक्षण द्या आणि शत्रूंना दूर करा.
यदन्तरिक्षे यद्दिवि यत्पञ्च मानुषामनु । नृम्नं तद्धत्तमश्विना
मधल्या आकाशात जे काही आहे, आकाशात जे काही आहे, आणि माणसांमध्ये जे काही आहे—ते सर्व पुरुषार्थ अश्विनीद्वय, तुम्ही द्या.
ये वां दंसांस्यश्विना विप्रासः परिमामृशुः । एवेत्काण्वस्य बोधतम्
जे ज्ञानी लोक तुमच्या सामर्थ्यांची मोजणी करतात, अश्विनीद्वय—ते जसे कण्वाचा आह्वान ओळखतात, तसेच तुम्हीही जाणून घ्या.
अयं वां घर्मो अश्विना स्तोमेन परि षिच्यते । अयं सोमो मधुमान् वाजिनीवसू येन वृत्रं चिकेतथः
हे अश्विनीदेवता, हा उष्ण पेय तुमच्यासाठी स्तुतीसह अर्पण केला जातो. हा मधुर सोमरस, जो मधाने भरलेला आहे, आणि ज्यामुळे तुम्ही वज्राला जाणले.
यदप्सु यद्वनस्पतौ यदोषधीषु पुरुदंससा कृतम् । तेन माविष्टमश्विना
पाण्यात, झाडांत किंवा औषधींमध्ये, तुम्ही जी अनेक प्रकारची शक्ती निर्माण केली आहे, त्या शक्तीने, हे अश्विनीदेवता, मला रक्षण करा.
यन् नासत्या भुरण्यथो यद्वा देव भिषज्यथः । अयं वां वत्सो मतिभिर्न विन्धते हविष्मन्तं हि गच्छथः
हे नासत्य, तुम्ही मदतीसाठी किंवा दैवी वैद्य म्हणून जे काही केले, ते फक्त विचारांनी हा वासरू तुम्हाला गाठू शकत नाही, कारण तुम्ही नेहमी अर्पण करणाऱ्यांकडे जाता.
आ नूनमश्विनोर्ऋषि स्तोमं चिकेत वामया । आ सोमं मधुमत्तमं घर्मं सिञ्चादथर्वणि
आता ऋषींनी अश्विनीदेवतांची स्तुती ओळखली आहे; अत्रर्वण, त्याने सर्वात मधुर सोमरस आणि उष्ण पेय अर्पण करावे.
आ नूनं रघुवर्तनिं रथं तिष्ठाथो अश्विना । आ वां स्तोमा इमे मम नभो न चुच्यवीरत
हे अश्विनीदेवता, आता तुमच्या वेगवान रथावर चढा; माझ्या या स्तुती तुम्हाला आकाशासारख्या कधीच सुटलेल्या नाहीत.
यदद्य वां नासत्योक्थैराचुच्युवीमहि । यद्वा वाणीभिरश्विनेवेत्कण्वस्य बोधतम्
आज आम्ही, हे नासत्य, तुम्हाला ज्या प्रार्थना किंवा शब्दांनी बोलावले, किंवा हे अश्विनीदेवता, कण्वाची इच्छा तुम्ही जाणावी.
यद्वां कक्षीवामुत यद्व्यश्व ऋषिर्यद्वां दीर्घतमा जुहाव । पृथी यद्वां वैन्यः सादनेष्वेवेदतो अश्विना चेतयेथाम्
कक्षीवान्त, व्यश्व ऋषी, दीर्घतमस किंवा वेणाचा पुत्र पृथी यांनी जिथे जिथे तुम्हाला बोलावले, त्या सर्वांच्या स्मरणात तुम्ही रहा, हे अश्विनीदेवता.
यातं छर्दिष्पा उत परस्पा भूतं जगत्पा उत नस्तनूपा । वर्तिस्तोकाय तनयाय यातम्
अपायापासून वाचवणारे, रक्षण करणारे, जगाचे रक्षक व्हा, आमच्या शरीराचे रक्षण करा; संतती आणि वंशासाठी या.