इहेत्थ प्रागपागुदगधराक्स वै पृथु लीयते
इथे, पूर्व, पश्चिम आणि उत्तर दिशेला डोके करून, मोठी ताटली ठेवलेली आहे.
इहेत्थ प्रागपागुदगधरागास्ते लाहणि लीशाथी
इथे, पूर्व, पश्चिम आणि उत्तर दिशेला डोके करून, भांड्यात लाहणी ठेवलेली आहे.
इहेत्थ प्रागपागुदगधरागक्ष्लिली पुछिलीयते
इथे, पूर्व, पश्चिम आणि उत्तर दिशेला डोके करून, ओले झालेले चमचे ठेवले आहे.
भुगित्यभिगतः शलित्यपक्रान्तः फलित्यभिष्ठितः । दुन्दुभिमाहननाभ्यां जरितरोथामो दैव
भोजनासाठी आलेला, तांदळासाठी गेलेला, फळासाठी उभा राहिलेला गायक, डुगडुगी वाजवून देवाची शक्ती आवाहन करतो.
कोशबिले रजनि ग्रन्थेर्धानमुपानहि पादम् । उत्तमां जनिमां जन्यानुत्तमां जनीन् वर्त्मन्यात्
भांड्याच्या पोकळीत, रात्री, गाठ आणि पाय ठेव; श्रेष्ठ जन्म होऊ दे, आणि कनिष्ठ जन्म आपला मार्ग चालू दे.
अलाबूनि पृषातकान्यश्वत्थपलाशम् । पिपीलिकावतश्वसो विद्युत्स्वापर्णशफो गोशफो जरितरोथामो दैव
दुधी भोपळे, रानकाकडी, अश्वत्थ आणि पळसाची पाने; मुंग्याच्या वारुळाचा श्वास, घोड्याचा खूर, गायीचा खूर—गायक देवाची शक्ती आवाहन करतो.
वीमे देवा अक्रंसताध्वर्यो क्षिप्रं प्रचर । सुसत्यमिद्गवामस्यसि प्रखुदसि
इथे देवांनी उडी मारली आहे, यजमान, तू लवकर पुढे जा; तू खरा चांगला आहेस, तू बलवान होशील, तू उत्साही राहशील.
पत्नी यदृश्यते पत्नी यक्ष्यमाणा जरितरोथामो दैव । होता विष्टीमेन जरितरोथामो दैव
पत्नी दिसली की, पत्नीवर यज्ञ होत असताना, गायक देवाची शक्ती आवाहन करतो; पुरोहित, विष्टीमाने, गायक देवाची शक्ती आवाहन करतो.
आदित्या ह जरितरङ्गिरोभ्यो दक्षिणामनयन् । तां ह जरितः प्रत्यायंस्तामु ह जरितः प्रत्यायन्
आदित्यांनी अंगिरसांकडून गायकांना दक्षिणा आणून दिली; ती दक्षिणा गायकाने परत आणली, गायकानेच ती परत आणली.
तां ह जरितर्नः प्रत्यगृभ्णंस्तामु ह जरितर्नः प्रत्यगृभ्णः । अहानेतरसं न वि चेतनानि यज्ञान् एतरसं न पुरोगवामः
ती दक्षिणा गायकाने आपल्यासाठी घेतली, तीच गायकाने आपल्यासाठी घेतली; दुसरे आपल्याला माहीत नाही, ना आपण दुसऱ्यांना यज्ञात पुढे नेत आहोत.
उत श्वेत आशुपत्वा उतो पद्याभिर्यविष्ठः । उतेमाशु मानं पिपर्ति
पांढरा तो जलद आहे, आणि सर्वात लहान पायांनी पुढे आहे; हा जलद एक माप सांभाळतो.
आदित्या रुद्रा वसवस्त्वेनु त इदं राधः प्रति गृभ्णीह्यङ्गिरः । इदं राधो विभु प्रभु इदं राधो बृहत्पृथु
आदित्य, रुद्र, वसुहो, हे देणं स्वीकारा, अंगिरस; हे देणं सर्वत्र पसरलेलं, सामर्थ्यवान, हे देणं मोठं आणि विस्तीर्ण आहे.
० देवा ददत्वासुरं तद्वो अस्तु सुचेतनम् । युष्मामस्तु दिवेदिवे प्रत्येव गृभायत्
देवांनी असुराला द्यावा; तेच तुमचं शहाणपण असो; ते रोज तुमचं असो, आणि नेहमीच ते तुम्ही धरून ठेवा.
त्वमिन्द्र शर्मरिणा हव्यं पारावतेभ्यः । विप्राय स्तुवते वसुवनिं दुरश्रवसे वह
इंद्रा, तुझ्या संरक्षणाने, अर्पण दूर असणाऱ्यांपर्यंत पोहोचव; जो ऋषी स्तुती करतो त्याला संपत्ती आण, आणि वाईट कीर्ती असणाऱ्यापासून ती दूर ने.
त्वमिन्द्र कपोताय छिन्नपक्षाय वञ्चते । श्यामाकं पक्वं पीलु च वारस्मा अकृणोर्बहुः
इंद्रा, तुटलेल्या पंखाचा कपोत आणि फसवलेल्या साठी, तू दिवसा भरपूर श्यामाक आणि पीलू फळ तयार केलंस.
अरंगरो वावदीति त्रेधा बद्धो वरत्रया । इरामह प्रशंसत्यनिरामप सेधति
जो आवाज करत नाही तो 'वावदिति' म्हणतो, तीन पट्ट्यांनी तीनदा बांधलेला; तो अन्नाची स्तुती करतो, ज्याच्याकडे अन्न नाही तो ते दूर करतो.
यदस्या अंहुभेद्याः कृधु स्थूलमुपातसत्। मुष्काविदस्या एजतो गोशफे शकुलाविव
जेव्हा तिचे फोड फोडले जातात, तेव्हा जाड भागावर आदळतात आणि गायीच्या खुरात पक्ष्याची अंडी हलतात तशी थरथर कापतात.
यदा स्थूलेन पससाणौ मुष्का उपावधीत्। विष्वञ्चा वस्या वर्धतः सिकतास्वेव गर्दभौ
जेव्हा जाड दगडाने फोडांवर आदळले जाते, तेव्हा ते वाळूत गाढव डगमगत चालतात तसे डोलतात.
यदल्पिकास्वल्पिका कर्कधूकेवषद्यते । वासन्तिकमिव तेजनं यन्त्यवाताय वित्पति
जेव्हा लहान फोड लहान दगडात फिरतात, तेव्हा जणू काही ओखळीप्रमाणे फिरतात आणि वसंत ऋतूच्या सणासारखे वारा त्यांना उडवून नेतो.
यद्देवासो ललामगुं प्रविष्टीमिनमाविषुः । सकुला देदिश्यते नारी सत्यस्याक्षिभुवो यथा
जेव्हा देवांनी अलंकारात प्रवेश केला, तेव्हा त्यांनी ही स्त्री उघड केली; ती आपल्या सख्याांसह दाखवली जाते, जशी सत्याच्या डोळ्यांच्या जागा दाखवल्या जातात.
महानग्न्यतृप्नद्वि मोक्रददस्थानासरन् । शक्तिकानना स्वचमशकं सक्तु पद्यम
महान अग्नीने लोभीला तृप्त केले नाही; हाडे हलली नाहीत; धारदार दात असलेले स्वतःच्या तोंडाने पायाने सत्त्व खातात.
महानग्न्युलूखलमतिक्रामन्त्यब्रवीत्। यथा तव वनस्पते निरघ्नन्ति तथैवेति
महान अग्नी ओखळी ओलांडताना म्हणाला, 'जसे लोक तुझ्यावर आदळतात, हे वृक्ष, तसेच होवो.'
महानग्न्युप ब्रूते भ्रष्टोथाप्यभूभुवः । यथैव ते वनस्पते पिप्पति तथैवेति
महान अग्नी पडून पुन्हा उभा राहून म्हणतो, 'जसे तुझे फळ, हे वृक्ष, खाली पडते, तसेच होवो.'
महानग्न्युप ब्रूते भ्रष्टोथाप्यभूभुवः । यथा वयो विदाह्य स्वर्गे नमवदह्यते
महान अग्नी पडून पुन्हा उभा राहून म्हणतो, 'जसे पक्षी आकाशात जळतात, तसेच ते इथे जळू दे.'
महानग्न्युप ब्रूते स्वसावेशितं पसः । इत्थं फलस्य वृक्षस्य शूर्पे शूर्पं भजेमहि
महान अग्नी पिळलेल्या रसाबद्दल बोलतो, 'झाले, तर आपण झाडाच्या फळापासून सूपाने साले वेगळे करूया.'
महानग्नी कृकवाकं शम्यया परि धावति । अयं न विद्म यो मृगः शीर्ष्णा हरति धाणिकाम्
महान अग्नी काठीने कोंबड्याचा पाठलाग करतो; कोणते जनावर डोक्याने धान्य नेते, हे आपल्याला माहीत नाही.
महानग्नी महानग्नं धावन्तमनु धावति । इमास्तदस्य गा रक्ष यभ मामद्ध्यौदनम्
महान अग्नी धावत असलेल्या महान अग्नीचा पाठलाग करतो; हे यभा, त्याच्या या गायींचे रक्षण कर, हे उदन, मला मारू नकोस.
सुदेवस्त्वा महानग्नीर्बबाधते महतः साधु खोदनम् । कुसं पीवरो नवत्
सद्गुणी देव, महान अग्नी, तुला त्रास देतो; मोठ्याचे कुटणे चांगले आहे; कुश गवत ताजे, भरपूर आहे.
वशा दग्धामिमाङ्गुरिं प्रसृजतोग्रतं परे । महान् वै भद्रो यभ मामद्ध्यौदनम्
यज्ञातील गाय जळून ही बोट पुढे सोडते; खरोखर यभा महान आणि शुभ आहे, हे उदन, मला मारू नकोस.
विदेवस्त्वा महानग्नीर्विबाधते महतः साधु खोदनम् । कुमारिका पिङ्गलिका कार्द भस्मा कु धावति
ज्ञानी देव, महान अग्नी, तुला त्रास देतो; मोठ्याचे कुटणे चांगले आहे; कुमारिका, पिंगळी, काळी, राखेकडे धावतात.