दौव हस्तिनो दृती
दोन हत्ती, हाताची घट्टता.
विततौ किरणौ द्वौ तावा पिनष्टि पूरुषः । न वै कुमारि तत्तथा यथा कुमारि मन्यसे
दोन किरणं पसरलेली आहेत; माणूस ती चिरडतो. असं नाही, कन्ये, जसं तू समजतेस.
मातुष्टे किरणौ द्वौ निवृत्तः पुरुषानृते । न वै कुमारि तत्तथा यथा कुमारि मन्यसे
तुझ्या आईचे दोन किरण मागे घेतले, फक्त माणूस सोडून. असं नाही, कन्ये, जसं तू समजतेस.
निगृह्य कर्णकौ द्वौ निरायच्छसि मध्यमे । न वै कुमारि तत्तथा यथा कुमारि मन्यसे
दोन कान आवरून, तू मधला सोडतेस. असं नाही, कन्ये, जसं तू समजतेस.
उत्तानायै शयानायै तिष्ठन्ती वाव गूहसि । न वै कुमारि तत्तथा यथा कुमारि मन्यसे
पाठीवर झोपलेल्या, उभ्या असलेल्या, खरंच तू लपवतेस. असं नाही, कन्ये, जसं तू समजतेस.
श्लक्ष्णायां श्लक्ष्णिकायां श्लक्ष्णमेवाव गूहसि । न वै कुमारि तत्तथा यथा कुमारि मन्यसे
गुळगुळीत असलेल्या, गुळगुळीतपणात, फक्त गुळगुळीतच लपवतेस. असं नाही, कन्ये, जसं तू समजतेस.
अवश्लक्ष्णमिव भ्रंशदन्तर्लोममति ह्रदे । न वै कुमारि तत्तथा यथा कुमारि मन्यसे
जसं गुळगुळीत नाही, आतलं केस गळलेलं, खोल पाण्यात. असं नाही, कन्ये, जसं तू समजतेस.
इहेत्थ प्रागपागुदगधरागरालागुदभर्त्सथ
इथेच, पूर्वेला, पश्चिमेला, उत्तरेला, दक्षिणेला, तू काठीने ओरडतेस.
इहेत्थ प्रागपागुदगधराग्वत्साः पुरुषन्त आसते
इथे, पूर्व, पश्चिम आणि उत्तर दिशेला डोके करून, वासरे आणि माणसं एकत्र बसलेली आहेत.
इहेत्थ प्रागपागुदगधराक्स्थालीपाको वि लीयते
इथे, पूर्व, पश्चिम आणि उत्तर दिशेला डोके करून, स्वयंपाकाचा भांडे ठेवले आहे.
इहेत्थ प्रागपागुदगधराक्स वै पृथु लीयते
इथे, पूर्व, पश्चिम आणि उत्तर दिशेला डोके करून, मोठी ताटली ठेवलेली आहे.
इहेत्थ प्रागपागुदगधरागास्ते लाहणि लीशाथी
इथे, पूर्व, पश्चिम आणि उत्तर दिशेला डोके करून, भांड्यात लाहणी ठेवलेली आहे.
इहेत्थ प्रागपागुदगधरागक्ष्लिली पुछिलीयते
इथे, पूर्व, पश्चिम आणि उत्तर दिशेला डोके करून, ओले झालेले चमचे ठेवले आहे.
भुगित्यभिगतः शलित्यपक्रान्तः फलित्यभिष्ठितः । दुन्दुभिमाहननाभ्यां जरितरोथामो दैव
भोजनासाठी आलेला, तांदळासाठी गेलेला, फळासाठी उभा राहिलेला गायक, डुगडुगी वाजवून देवाची शक्ती आवाहन करतो.
कोशबिले रजनि ग्रन्थेर्धानमुपानहि पादम् । उत्तमां जनिमां जन्यानुत्तमां जनीन् वर्त्मन्यात्
भांड्याच्या पोकळीत, रात्री, गाठ आणि पाय ठेव; श्रेष्ठ जन्म होऊ दे, आणि कनिष्ठ जन्म आपला मार्ग चालू दे.
अलाबूनि पृषातकान्यश्वत्थपलाशम् । पिपीलिकावतश्वसो विद्युत्स्वापर्णशफो गोशफो जरितरोथामो दैव
दुधी भोपळे, रानकाकडी, अश्वत्थ आणि पळसाची पाने; मुंग्याच्या वारुळाचा श्वास, घोड्याचा खूर, गायीचा खूर—गायक देवाची शक्ती आवाहन करतो.
वीमे देवा अक्रंसताध्वर्यो क्षिप्रं प्रचर । सुसत्यमिद्गवामस्यसि प्रखुदसि
इथे देवांनी उडी मारली आहे, यजमान, तू लवकर पुढे जा; तू खरा चांगला आहेस, तू बलवान होशील, तू उत्साही राहशील.
पत्नी यदृश्यते पत्नी यक्ष्यमाणा जरितरोथामो दैव । होता विष्टीमेन जरितरोथामो दैव
पत्नी दिसली की, पत्नीवर यज्ञ होत असताना, गायक देवाची शक्ती आवाहन करतो; पुरोहित, विष्टीमाने, गायक देवाची शक्ती आवाहन करतो.
आदित्या ह जरितरङ्गिरोभ्यो दक्षिणामनयन् । तां ह जरितः प्रत्यायंस्तामु ह जरितः प्रत्यायन्
आदित्यांनी अंगिरसांकडून गायकांना दक्षिणा आणून दिली; ती दक्षिणा गायकाने परत आणली, गायकानेच ती परत आणली.
तां ह जरितर्नः प्रत्यगृभ्णंस्तामु ह जरितर्नः प्रत्यगृभ्णः । अहानेतरसं न वि चेतनानि यज्ञान् एतरसं न पुरोगवामः
ती दक्षिणा गायकाने आपल्यासाठी घेतली, तीच गायकाने आपल्यासाठी घेतली; दुसरे आपल्याला माहीत नाही, ना आपण दुसऱ्यांना यज्ञात पुढे नेत आहोत.
उत श्वेत आशुपत्वा उतो पद्याभिर्यविष्ठः । उतेमाशु मानं पिपर्ति
पांढरा तो जलद आहे, आणि सर्वात लहान पायांनी पुढे आहे; हा जलद एक माप सांभाळतो.
आदित्या रुद्रा वसवस्त्वेनु त इदं राधः प्रति गृभ्णीह्यङ्गिरः । इदं राधो विभु प्रभु इदं राधो बृहत्पृथु
आदित्य, रुद्र, वसुहो, हे देणं स्वीकारा, अंगिरस; हे देणं सर्वत्र पसरलेलं, सामर्थ्यवान, हे देणं मोठं आणि विस्तीर्ण आहे.
० देवा ददत्वासुरं तद्वो अस्तु सुचेतनम् । युष्मामस्तु दिवेदिवे प्रत्येव गृभायत्
देवांनी असुराला द्यावा; तेच तुमचं शहाणपण असो; ते रोज तुमचं असो, आणि नेहमीच ते तुम्ही धरून ठेवा.
त्वमिन्द्र शर्मरिणा हव्यं पारावतेभ्यः । विप्राय स्तुवते वसुवनिं दुरश्रवसे वह
इंद्रा, तुझ्या संरक्षणाने, अर्पण दूर असणाऱ्यांपर्यंत पोहोचव; जो ऋषी स्तुती करतो त्याला संपत्ती आण, आणि वाईट कीर्ती असणाऱ्यापासून ती दूर ने.
त्वमिन्द्र कपोताय छिन्नपक्षाय वञ्चते । श्यामाकं पक्वं पीलु च वारस्मा अकृणोर्बहुः
इंद्रा, तुटलेल्या पंखाचा कपोत आणि फसवलेल्या साठी, तू दिवसा भरपूर श्यामाक आणि पीलू फळ तयार केलंस.
अरंगरो वावदीति त्रेधा बद्धो वरत्रया । इरामह प्रशंसत्यनिरामप सेधति
जो आवाज करत नाही तो 'वावदिति' म्हणतो, तीन पट्ट्यांनी तीनदा बांधलेला; तो अन्नाची स्तुती करतो, ज्याच्याकडे अन्न नाही तो ते दूर करतो.
यदस्या अंहुभेद्याः कृधु स्थूलमुपातसत्। मुष्काविदस्या एजतो गोशफे शकुलाविव
जेव्हा तिचे फोड फोडले जातात, तेव्हा जाड भागावर आदळतात आणि गायीच्या खुरात पक्ष्याची अंडी हलतात तशी थरथर कापतात.
यदा स्थूलेन पससाणौ मुष्का उपावधीत्। विष्वञ्चा वस्या वर्धतः सिकतास्वेव गर्दभौ
जेव्हा जाड दगडाने फोडांवर आदळले जाते, तेव्हा ते वाळूत गाढव डगमगत चालतात तसे डोलतात.
यदल्पिकास्वल्पिका कर्कधूकेवषद्यते । वासन्तिकमिव तेजनं यन्त्यवाताय वित्पति
जेव्हा लहान फोड लहान दगडात फिरतात, तेव्हा जणू काही ओखळीप्रमाणे फिरतात आणि वसंत ऋतूच्या सणासारखे वारा त्यांना उडवून नेतो.
यद्देवासो ललामगुं प्रविष्टीमिनमाविषुः । सकुला देदिश्यते नारी सत्यस्याक्षिभुवो यथा
जेव्हा देवांनी अलंकारात प्रवेश केला, तेव्हा त्यांनी ही स्त्री उघड केली; ती आपल्या सख्याांसह दाखवली जाते, जशी सत्याच्या डोळ्यांच्या जागा दाखवल्या जातात.