आमणको मणत्सकः
आमणक म्हणजे मणत्सक आहे.
देव त्वप्रतिसूर्य
देवा, तू सूर्याला तोड नाहीस.
एनश्चिपङ्क्तिका हविः
हे हविर्द्रव्य पाच भागांत विभागले आहे.
प्रदुद्रुदो मघाप्रति
तो बक्षीस मिळवण्यासाठी धावत गेला आहे.
शृङ्ग उत्पन्न
एक शिंग उगवले आहे.
मा त्वाभि सखा नो विदन्
माझ्या मित्राने तुला इजा करू नये, किंवा तुला ओळखू नये.
वशायाः पुत्रमा यन्ति
ते गायीच्या वासराकडे जातात.
इरावेदुमयं दत
जो अन्न-पाणी जाणतो त्याला द्या.
अथो इयन्नियन्न् इति
आता, असे हलत-हलत पुढे जातो.
अथो इयन्निति
आता, असेच पुढे जातो.
अथो ऽश्वा अस्थूरि नो भवन्।- पाठभेदः रांथ व व्हिटने अथो श्वा अस्थिरो भवन्
कुत्रा आमच्यासाठी स्थिर होवो; किंवा कुत्रा मजबूत होवो.
इयत्तिका शलाकका। - पाठभेदः रांथ व व्हिटनेउयं यकांशलोकका
मोजण्याची काठी बारीक आहे; किंवा ही बारीक मोजण्याची काठी.
आमिनोनिति भद्यते
'आमिनो' असे म्हटल्यावर ते फळते.
तस्य अनु निभञ्जनम्
त्याचे वारंवार उच्चारण तुटणे आहे.
वरुणो याति वस्वभिः
वरुण संपत्ती घेऊन जातो.
शतं वा भारती शवः
शंभर भारती शक्ती.
शतमाश्वा हिरण्ययाः । शतं रथ्या हिरण्ययाः । शतं कुथा हिरण्ययाः । अहुल कुश वर्त्तक
शंभर सोन्याचे घोडे; शंभर सोन्याच्या गाड्या; शंभर सोन्याचे कुऱ्हाडी; अहुल, कुश, वर्तक.
शफेन इव ओहते
ते खुरासारखे ढवळले जाते.
आय वनेनती जनी
ती स्त्री जंगलासह येते.
वनिष्ठा नाव गृह्यन्ति
जंगलात राहणारे लोक नौका पकडतात.
इदं मह्यं मदूरिति
हे माझं मद्य आहे, असं मी सांगतो.
ते वृक्षाः सह तिष्ठति
ते झाडं एकत्र उभी आहेत.
पाक बलिः
शिजवलेलं अन्नाचं नैवेद्य.
शक बलिः
भाज्यांचा नैवेद्य.
अश्वत्थ खदिरो धवः
अश्वत्थ, खैर आणि धवाचं झाड.
अरदुपरम
अरदुपरम.
शयो हत इव
जणू काही मारून पडलेला तसा.
व्याप पूरुषः
माणूस पसरलेला आहे.
अदूहमित्यां पूषकम्
मी दूध काढत नाही, पोसणाऱ्यासाठी असं.
अत्यर्धर्च परस्वतः
इतराच्या संपत्तीतून अर्ध्याहून जास्त ऋचाचं.