न त्वावामन्यो दिव्यो न पार्थिवो न जातो न जनिष्यते । अश्वायन्तो मघवन्न् इन्द्र वाजिनो गव्यन्तस्त्वा हवामहे
स्वर्गात किंवा पृथ्वीवर, जन्मलेला किंवा जन्मणार, तुझ्यासारखा कोणीच नाही. उदार इंद्रा, आम्ही तुझी प्रार्थना करतो, आम्हाला घोडे आणि गायी मिळू दे.
रेवतीर्नः सधमाद इन्द्रे सन्तु तुविवाजाः । क्षुमन्तो याभिर्मदेम
इंद्रासोबतचे आमचे मेळावे नेहमीच समृद्ध, बक्षिसांनी भरलेले असू देत, ज्यामुळे आम्ही आनंद मानू.
आ घ त्वावान् त्मनाप्त स्तोतृभ्यो धृष्णवियानः । ऋणोरक्षं न चक्रयोः
तू, बलाढ्य इंद्रा, तुझ्या स्वतःच्या शक्तीने, गायकांकडे ये, अजेय आणि धाडसी, जणू काही तुटत नाही असा रथाचा अक्ष.
आ यद्दुवः शतक्रतवा कामं जरितॄणाम् । ऋणोरक्षं न शचीभिः
शतक्रीय इंद्रा, जेव्हा जेव्हा तू गायकांची इच्छा पूर्ण करतोस, तेव्हा आपल्या सामर्थ्याने, तू रथाच्या अक्षासारखा दृढ असतोस.
तत्सूर्यस्य देवत्वं तन् महित्वं मध्या कर्तोर्विततं सं जभार । यदेदयुक्त हरितः सधस्थादाद्रात्री वासस्तनुते सिमस्मै
सूर्याचं हेच दैवतपण, हेच त्याचं मोठेपण, आकाशाच्या मध्यभागी पसरलेलं; जेव्हा तो हिरव्या घोड्यांना जोखतो, तेव्हा रात्र त्याच्यासाठी आपलं वस्त्र पसरते.
तन् मित्रस्य वरुणस्याभिचक्षे सूर्यो रूपं कृणुते द्योरुपस्थे । अनन्तमन्यद्रुशदस्य पाजः कृष्णमन्यद्धरितः सं भरन्ति
मित्र आणि वरुणाचं ते रूप, सूर्य आकाशाच्या कुशीत प्रकट करतो; तेजस्वीचं एक सामर्थ्य अनंत आहे, दुसरं काळं, जे हिरवे घोडे एकत्र वाहतात.
कया नश्चित्र आ भुवदूती सदावृधः सखा । कया शचिष्ठया वृता
कोणत्या अद्भुत शक्तीने तो नेहमी वाढणारा मित्र आमच्याकडे येतो? कोणत्या मोठ्या मदतीने तो निवडला जातो?
कस्त्वा सत्यो मदानां मंहिष्ठो मत्सदन्धसः । दृल्हा चिदारुजे वसु
तुझ्या खरी आनंदांपैकी कोणता सर्वात मोठा आहे, कोण सोमरसात सर्वाधिक आनंद घेतो? अगदी कठीण गोष्टीही तू, धनदायक, मोडून टाकतोस.
अभी षु नः सखीनामविता जरितॄणाम् । शतं भवास्यूतिभिः
आमच्या मित्रांचा, गायकांचा तू रक्षणकर्ता हो. शंभर वेळा मदतीने आमच्यासोबत रहा.
इमा नु कं भुवना सीषधामेन्द्रश्च विश्वे च देवाः । यज्ञं च नस्तन्वं च प्रजां चादित्यैरिन्द्रः सह चीकॢपाति
या जगांपैकी कोणतं आपण मिळवू? इंद्र आणि सर्व देवता? इंद्राने आदित्यांसह आमचा यज्ञ, शरीर आणि संतती उत्तमरीत्या घडवावी.
आदित्यैरिन्द्रः सगणो मरुद्भिरस्माकं भूत्वविता तनूनाम् । हत्वाय देवा असुरान् यदायन् देवा देवत्वमभिरक्षमाणाः
आदित्य आणि मरुतांसह इंद्र आमच्या शरीरांचा रक्षक असो; जेव्हा देवांनी असुरांचा नाश केला आणि त्यांना हाकलून दिलं, तेव्हा देवांनी आपलं दैवतपण जपलं.
प्रत्यञ्चमर्कमनयं छचीभिरादित्स्वधामिषिरां पर्यपश्यन् । अया वाजं देवहितं सनेम मदेम शतहिमाः सुवीराः
तुझ्या सामर्थ्याने मी स्तोत्र पुन्हा मागे नेलं, पोषण देणाऱ्या अन्नाला दृष्टीने पाहिलं; या स्तोत्राने, आपण देवांच्या कृपेने विजय मिळवू, शंभर हिवाळे वीर पुत्रांसह आनंद मानू.
अपेन्द्र प्राचो मघवन्न् अमित्रान् अपापाचो अभिभूते नुदस्व । अपोदीचो अप शूराधराच उरौ यथा तव शर्मन् मदेम
हे इंद्रा, दयाळू असलेल्या, पूर्वेकडून, खाली आणि वरून आमच्या शत्रूंना दूर लोट. उत्तर आणि दक्षिण दिशेनेही त्यांना दूर कर, म्हणजे तुझ्या विशाल संरक्षणात आम्ही आनंद मानू.
कुविदङ्ग यवमन्तो यवं चिद्यथा दान्त्यनुपूर्वं वियूय । इहेहैषां कृणुहि भोजनानि ये बर्हिषो नमोवृक्तिं न जग्मुः
कदाचित ज्या लोकांकडे ज्वारी आहे, किंवा ज्वारीच, त्यांनाही एकामागोमाग एक वश कर. इथे, ज्या लोकांनी यज्ञाच्या कुशावर नम्रतेने वंदन केले नाही, त्यांच्यासाठी तू अन्न तयार कर.
नहि स्थूर्यृतुथा यातमस्ति नोत श्रवो विविदे संगमेषु । गव्यन्त इन्द्रं सख्याय विप्रा अश्वायन्तो वृषणं वाजयन्तः
कधीच कुणाचा प्रवास व्यर्थ जात नाही, ना सभांमध्ये कीर्ती सहज मिळते. ज्ञानी लोक गायी, घोडे आणि सामर्थ्य मिळवण्यासाठी मित्र म्हणून इंद्राचा शोध घेतात.
युवं सुराममश्विना नमुचावासुरे सचा । विपिपाना शुभस्पती इन्द्रं कर्मस्वावतम्
अश्विनी कुमारांनो, तुम्ही दोघांनी आणि नमुचि असुरासोबत मिळून ती मद्य प्यायली; तुम्ही तेजस्वी स्वामी, इंद्रासोबत मिळून उत्तम कृत्ये पार पाडता.
पुत्रमिव पितरावश्विनोभेन्द्रावथुः काव्यैर्दंसनाभिः । यत्सुरामं व्यपिबः शचीभिः सरस्वती त्वा मघवन्न् अभिष्णक्
जसा आईवडील मुलाचे रक्षण करतात, तसंच अश्विनी कुमारांनो, तुम्ही आणि इंद्राने त्याचे कवितांनी आणि दातांनी रक्षण केले. जेव्हा तुम्ही शचींसह ती मद्य प्यायली, सरस्वतीने, हे दानशूरा, तुझी स्तुती केली.
इन्द्रः सुत्रामा स्ववामवोभिः सुमृडीको भवतु विश्ववेदाः । बाधतां द्वेषो अभयं नः कृणोतु सुवीर्यस्य पतयः स्याम
इंद्रा, सर्वज्ञ, उत्तम दान देणारा आणि दयाळू, तू द्वेष दूर कर आणि आम्हाला निर्भयता दे. आम्ही वीरशक्तीचे स्वामी होऊ.
स सुत्रामा स्ववामिन्द्रो अस्मदाराच्चिद्द्वेषः सनुतर्युयोतु । तस्य वयं सुमतौ यज्ञियस्यापि भद्रे सौमनसे स्याम
तो ज्ञानी आणि उदार इंद्र आमच्यापासूनही द्वेष दूर करो. त्या पूज्याच्या कृपेत आणि शुभ मनात आम्ही राहू.
20.126 वि हि सोतोरसृक्षत नेन्द्रं देवममंसत । यत्रामदद्वृषाकपिरर्यः पुष्टेषु मत्सखा विश्वस्मादिन्द्र उत्तरः
सोम वाहू लागला आणि सर्वांनी इंद्राला देव मानून सन्मान केला. जिथे तो बलाढ्य कपि प्यायला, माझा मित्र, तिथे इंद्र सर्वांपेक्षा श्रेष्ठ आहे.
परा हीन्द्र धावसि वृषाकपेरति व्यथिः । नो अह प्र विन्दस्यन्यत्र सोमपीतये विश्वस्मादिन्द्र उत्तरः
इंद्रा, तू त्या बलाढ्य कपिपासून घाबरून पळतोस; सोम प्यायला तुला दुसरीकडे काहीच मिळत नाही, इंद्र सर्वांपेक्षा श्रेष्ठ आहे.
किमयं त्वां वृषाकपिश्चकार हरितो मृगः । यस्मा इरस्यसीदु न्वर्यो वा पुष्टिमद्वसु विश्वस्मादिन्द्र उत्तरः
हा बलाढ्य कपि, हा पिवळसर प्राणी, त्याने तुझं काय केलं? हे श्रेष्ठा, संपत्तीमुळे तू का रागावतोस? इंद्र सर्वांपेक्षा श्रेष्ठ आहे.
यमिमं त्वं वृषाकपिं प्रियमिन्द्राभिरक्षसि । श्वा न्वस्य जम्भिषदपि कर्णे वराहयुर्विश्वस्मादिन्द्र उत्तरः
हा प्रिय कपि, ज्याचे रक्षण तू, इंद्रा, करतोस; त्याच्यावर कुत्रा दात खातो आणि डुक्कर त्याच्या कानात गुरगुरतो; इंद्र सर्वांपेक्षा श्रेष्ठ आहे.
प्रिया तष्टानि मे कपिर्व्यक्ता व्यदूदुषत्। शिरो न्वस्य राविषं न सुगं दुष्कृते भुवं विश्वस्मादिन्द्र उत्तरः
कपिने माझ्या प्रिय गोष्टी स्पष्ट केल्या आणि वाईट वागणूक दिली; मी त्याच्या डोक्यावर प्रहार केला, त्याच्या वाईट कृत्यांसाठी सहज नव्हता; इंद्र सर्वांपेक्षा श्रेष्ठ आहे.
न मत्स्त्री सुभसत्तरा न सुयाशुतरा भुवत्। न मत्प्रतिच्यवीयसी न सक्थ्युद्यमीयसी विश्वस्मादिन्द्र उत्तरः
माझी स्त्री सर्वांत सुंदर नाही, ती सर्वांत प्रियही नाही; ती सहज हलणारी नाही, ना ती सर्वांत चपळ आहे; इंद्र सर्वांपेक्षा श्रेष्ठ आहे.
उवे अम्ब सुलाभिके यथेवाङ्गं भविष्यति । भसन् मे अम्ब सक्थि मे शिरो मे वीव हृष्यति विश्वस्मादिन्द्र उत्तरः
आई, सहज मिळणारी, जे काही घडेल ते तसेच होईल; आई, माझे जांघ, माझे डोके, सर्व आनंदित आहेत; इंद्र सर्वांपेक्षा श्रेष्ठ आहे.
किं सुबाहो स्वङ्गुरे पृथुष्टो पृथुजाघने । किं शूरपत्नि नस्त्वमभ्यमीषि वृषाकपिं विश्वस्मादिन्द्र उत्तरः
हे बलाढ्य बाहू, सुंदर नख असलेले, रुंद खांदे आणि रुंद जांघ असलेले, हे वीरपत्नी, तुला त्या बलाढ्य कपिकडून काय हवे आहे? इंद्र सर्वांपेक्षा श्रेष्ठ आहे.
अवीरामिव मामयं शरारुरभि मन्यते । उताहमस्मि वीरिणीन्द्रपत्नी मरुत्सखा विश्वस्मादिन्द्र उत्तरः
जणू मी पुरुष नसलेली स्त्री आहे, असं हा कपि मला कमी लेखतो; पण मी बलाढ्य आहे, इंद्राची पत्नी, मरुतांची सखी; इंद्र सर्वांपेक्षा श्रेष्ठ आहे.
संहोत्रं स्म पुरा नारी समनं वाव गच्छति । वेधा ऋतस्य वीरिणीन्द्रपत्नी महीयते विश्वस्मादिन्द्र उत्तरः
पूर्वी स्त्री एकत्र यज्ञासाठी जात असे; सृष्टीकर्ता, इंद्राची पत्नी, सत्यासाठी गौरवली जाते; इंद्र सर्वांपेक्षा श्रेष्ठ आहे.
इन्द्राणीमासु नारिषु सुभगामहमश्रवम् । नह्यस्या अपरं चन जरसा मरते पतिर्विश्वस्मादिन्द्र उत्तरः
या स्त्रियांमध्ये, मी स्वतःला भाग्यवती म्हणून ऐकले आहे, हे इंद्राणी; तिच्यासाठी दुसरा कोणताही पती वृद्धापकाळाने मरत नाही; इंद्र सर्वांपेक्षा श्रेष्ठ आहे.