बोधा सु मे मघवन् वाचमेमां यां ते वसिष्ठो अर्चति प्रशस्तिम् । इमा ब्रह्म सधमादे जुषस्व
हे उदार, माझं हे वचन ऐक, जे वसिष्ठ तुझ्या स्तुतिस्वरूप बोलतो; या प्रार्थना सभेत तू स्वीकार.
शग्ध्यू षु शचीपत इन्द्र विश्वाभिरूतिभिः । भगं न हि त्वा यशसं वसुविदमनु शूर चरामसि
हे शचीपती इंद्रा, सर्व प्रकारच्या रक्षणांनी सज्ज रहा; कारण आम्ही, हे वीर, तुला यशस्वी व धनाचा जाणकार मानून, तुझ्या मागे चालतो.
पौरो अश्वस्य पुरुकृद्गवामस्युत्सो देव हिरण्ययः । नकिर्हि दानं परिमर्धिषत्त्वे यद्यद्यामि तदा भर
तू घोड्यांचा स्वामी, अनेक कार्य करणारा, गायींचा स्वामी आणि सुवर्ण देणारा देव आहेस; कारण दान कधीही थांबवू नये—मी जे मागतो, ते तू दे.
इन्द्रमिद्देवतातये इन्द्रं प्रयत्यध्वरे । इन्द्रं समीके वनिनो हवामह इन्द्रं धनस्य सातये
देवतांसाठी, यज्ञात, आम्ही इंद्राचंच आवाहन करतो; सभेत, वनात राहणारेही इंद्राला हाक मारतात, धनप्राप्तीसाठी इंद्राचं स्मरण करतात.
इन्द्रो मह्ना रोदसी पप्रथच्छव इन्द्रः सूर्यमरोचयत्। इन्द्रे ह विश्वा भुवनानि येमिर इन्द्रे सुवानास इन्दवः
इंद्राच्या सामर्थ्याने त्याने हे दोन विश्व विस्तारली; इंद्राने सूर्याला तेज दिलं. सर्व जग इंद्रामध्ये स्थिर आहे; इंद्रासाठीच सोमरस वाहतो.
अस्तावि मन्म पूर्व्यं ब्रह्मेन्द्राय वोचत । पूर्वीर्ऋतस्य बृहतीरनूषत स्तोतुर्मेघा असृक्षत
मी तो प्राचीन स्तोत्र म्हटलं; ते इंद्रासाठी बोलावं. सत्याच्या अनेक महान गोष्टी अनुसरल्या गेल्या; गायकाच्या मेघांनी वर्षाव केला.
तुरण्यवो मधुमन्तं घृतश्चुतं विप्रासो अर्कमानृचुः । अस्मे रयिः पप्रथे वृष्ण्यं शवोऽस्मे सुवानास इन्दवः
प्रेरितांनी मधुर आणि तुपासारख्या गोड गाणं जलद गायलं. आपल्यासाठी संपत्ती वाढली, पुरुषार्थ आणि सामर्थ्य मिळालं; आपल्यासाठी सोमरस वाहतो.
यदिन्द्र प्रागपागुदङ्न्यग्वा हूयसे नृभिः । सिमा पुरू नृषूतो अस्यानवेऽसि प्रशर्ध तुर्वशे
इंद्रा, जेव्हा पूर्व, पश्चिम, उत्तर किंवा दक्षिण दिशेला माणसं तुला हाक मारतात, तेव्हा अनेकांच्या बोलावणीला तू नेहमी मदतीला येतोस, तू तुर्वशासाठी नेहमीच पुढे असतोस.
यद्वा रुमे रुशमे श्यावके कृप इन्द्र मादयसे सचा । कण्वासस्त्वा ब्रह्मभि स्तोमवाहस इन्द्रा यच्छन्त्या गहि
किंवा जेव्हा, इंद्रा, तू रुम, रुशम किंवा श्यावक यांच्या सोबतीने आनंद घेतोस, बलाढ्य इंद्रा, कण्व लोक स्तोत्रांनी आणि गाण्यांनी तुला बोलावतात—म्हणून इथे ये.
अभि त्वा शूर नोनुमोऽदुग्धा इव धेनवः । ईशानमस्य जगतः स्वर्दृशमीशानमिन्द्र तस्थुषः
हे वीर इंद्रा, आम्ही तुझ्या जवळ येतो, जणू काही अजून दुध न दिलेल्या गायी येतात. हे जग आणि स्थिर असलेल्यांचा तूच स्वामी आहेस, प्रकाश पाहणारा इंद्रा.
न त्वावामन्यो दिव्यो न पार्थिवो न जातो न जनिष्यते । अश्वायन्तो मघवन्न् इन्द्र वाजिनो गव्यन्तस्त्वा हवामहे
स्वर्गात किंवा पृथ्वीवर, जन्मलेला किंवा जन्मणार, तुझ्यासारखा कोणीच नाही. उदार इंद्रा, आम्ही तुझी प्रार्थना करतो, आम्हाला घोडे आणि गायी मिळू दे.
रेवतीर्नः सधमाद इन्द्रे सन्तु तुविवाजाः । क्षुमन्तो याभिर्मदेम
इंद्रासोबतचे आमचे मेळावे नेहमीच समृद्ध, बक्षिसांनी भरलेले असू देत, ज्यामुळे आम्ही आनंद मानू.
आ घ त्वावान् त्मनाप्त स्तोतृभ्यो धृष्णवियानः । ऋणोरक्षं न चक्रयोः
तू, बलाढ्य इंद्रा, तुझ्या स्वतःच्या शक्तीने, गायकांकडे ये, अजेय आणि धाडसी, जणू काही तुटत नाही असा रथाचा अक्ष.
आ यद्दुवः शतक्रतवा कामं जरितॄणाम् । ऋणोरक्षं न शचीभिः
शतक्रीय इंद्रा, जेव्हा जेव्हा तू गायकांची इच्छा पूर्ण करतोस, तेव्हा आपल्या सामर्थ्याने, तू रथाच्या अक्षासारखा दृढ असतोस.
तत्सूर्यस्य देवत्वं तन् महित्वं मध्या कर्तोर्विततं सं जभार । यदेदयुक्त हरितः सधस्थादाद्रात्री वासस्तनुते सिमस्मै
सूर्याचं हेच दैवतपण, हेच त्याचं मोठेपण, आकाशाच्या मध्यभागी पसरलेलं; जेव्हा तो हिरव्या घोड्यांना जोखतो, तेव्हा रात्र त्याच्यासाठी आपलं वस्त्र पसरते.
तन् मित्रस्य वरुणस्याभिचक्षे सूर्यो रूपं कृणुते द्योरुपस्थे । अनन्तमन्यद्रुशदस्य पाजः कृष्णमन्यद्धरितः सं भरन्ति
मित्र आणि वरुणाचं ते रूप, सूर्य आकाशाच्या कुशीत प्रकट करतो; तेजस्वीचं एक सामर्थ्य अनंत आहे, दुसरं काळं, जे हिरवे घोडे एकत्र वाहतात.
कया नश्चित्र आ भुवदूती सदावृधः सखा । कया शचिष्ठया वृता
कोणत्या अद्भुत शक्तीने तो नेहमी वाढणारा मित्र आमच्याकडे येतो? कोणत्या मोठ्या मदतीने तो निवडला जातो?
कस्त्वा सत्यो मदानां मंहिष्ठो मत्सदन्धसः । दृल्हा चिदारुजे वसु
तुझ्या खरी आनंदांपैकी कोणता सर्वात मोठा आहे, कोण सोमरसात सर्वाधिक आनंद घेतो? अगदी कठीण गोष्टीही तू, धनदायक, मोडून टाकतोस.
अभी षु नः सखीनामविता जरितॄणाम् । शतं भवास्यूतिभिः
आमच्या मित्रांचा, गायकांचा तू रक्षणकर्ता हो. शंभर वेळा मदतीने आमच्यासोबत रहा.
इमा नु कं भुवना सीषधामेन्द्रश्च विश्वे च देवाः । यज्ञं च नस्तन्वं च प्रजां चादित्यैरिन्द्रः सह चीकॢपाति
या जगांपैकी कोणतं आपण मिळवू? इंद्र आणि सर्व देवता? इंद्राने आदित्यांसह आमचा यज्ञ, शरीर आणि संतती उत्तमरीत्या घडवावी.
आदित्यैरिन्द्रः सगणो मरुद्भिरस्माकं भूत्वविता तनूनाम् । हत्वाय देवा असुरान् यदायन् देवा देवत्वमभिरक्षमाणाः
आदित्य आणि मरुतांसह इंद्र आमच्या शरीरांचा रक्षक असो; जेव्हा देवांनी असुरांचा नाश केला आणि त्यांना हाकलून दिलं, तेव्हा देवांनी आपलं दैवतपण जपलं.
प्रत्यञ्चमर्कमनयं छचीभिरादित्स्वधामिषिरां पर्यपश्यन् । अया वाजं देवहितं सनेम मदेम शतहिमाः सुवीराः
तुझ्या सामर्थ्याने मी स्तोत्र पुन्हा मागे नेलं, पोषण देणाऱ्या अन्नाला दृष्टीने पाहिलं; या स्तोत्राने, आपण देवांच्या कृपेने विजय मिळवू, शंभर हिवाळे वीर पुत्रांसह आनंद मानू.
अपेन्द्र प्राचो मघवन्न् अमित्रान् अपापाचो अभिभूते नुदस्व । अपोदीचो अप शूराधराच उरौ यथा तव शर्मन् मदेम
हे इंद्रा, दयाळू असलेल्या, पूर्वेकडून, खाली आणि वरून आमच्या शत्रूंना दूर लोट. उत्तर आणि दक्षिण दिशेनेही त्यांना दूर कर, म्हणजे तुझ्या विशाल संरक्षणात आम्ही आनंद मानू.
कुविदङ्ग यवमन्तो यवं चिद्यथा दान्त्यनुपूर्वं वियूय । इहेहैषां कृणुहि भोजनानि ये बर्हिषो नमोवृक्तिं न जग्मुः
कदाचित ज्या लोकांकडे ज्वारी आहे, किंवा ज्वारीच, त्यांनाही एकामागोमाग एक वश कर. इथे, ज्या लोकांनी यज्ञाच्या कुशावर नम्रतेने वंदन केले नाही, त्यांच्यासाठी तू अन्न तयार कर.
नहि स्थूर्यृतुथा यातमस्ति नोत श्रवो विविदे संगमेषु । गव्यन्त इन्द्रं सख्याय विप्रा अश्वायन्तो वृषणं वाजयन्तः
कधीच कुणाचा प्रवास व्यर्थ जात नाही, ना सभांमध्ये कीर्ती सहज मिळते. ज्ञानी लोक गायी, घोडे आणि सामर्थ्य मिळवण्यासाठी मित्र म्हणून इंद्राचा शोध घेतात.
युवं सुराममश्विना नमुचावासुरे सचा । विपिपाना शुभस्पती इन्द्रं कर्मस्वावतम्
अश्विनी कुमारांनो, तुम्ही दोघांनी आणि नमुचि असुरासोबत मिळून ती मद्य प्यायली; तुम्ही तेजस्वी स्वामी, इंद्रासोबत मिळून उत्तम कृत्ये पार पाडता.
पुत्रमिव पितरावश्विनोभेन्द्रावथुः काव्यैर्दंसनाभिः । यत्सुरामं व्यपिबः शचीभिः सरस्वती त्वा मघवन्न् अभिष्णक्
जसा आईवडील मुलाचे रक्षण करतात, तसंच अश्विनी कुमारांनो, तुम्ही आणि इंद्राने त्याचे कवितांनी आणि दातांनी रक्षण केले. जेव्हा तुम्ही शचींसह ती मद्य प्यायली, सरस्वतीने, हे दानशूरा, तुझी स्तुती केली.
इन्द्रः सुत्रामा स्ववामवोभिः सुमृडीको भवतु विश्ववेदाः । बाधतां द्वेषो अभयं नः कृणोतु सुवीर्यस्य पतयः स्याम
इंद्रा, सर्वज्ञ, उत्तम दान देणारा आणि दयाळू, तू द्वेष दूर कर आणि आम्हाला निर्भयता दे. आम्ही वीरशक्तीचे स्वामी होऊ.
स सुत्रामा स्ववामिन्द्रो अस्मदाराच्चिद्द्वेषः सनुतर्युयोतु । तस्य वयं सुमतौ यज्ञियस्यापि भद्रे सौमनसे स्याम
तो ज्ञानी आणि उदार इंद्र आमच्यापासूनही द्वेष दूर करो. त्या पूज्याच्या कृपेत आणि शुभ मनात आम्ही राहू.
20.126 वि हि सोतोरसृक्षत नेन्द्रं देवममंसत । यत्रामदद्वृषाकपिरर्यः पुष्टेषु मत्सखा विश्वस्मादिन्द्र उत्तरः
सोम वाहू लागला आणि सर्वांनी इंद्राला देव मानून सन्मान केला. जिथे तो बलाढ्य कपि प्यायला, माझा मित्र, तिथे इंद्र सर्वांपेक्षा श्रेष्ठ आहे.