इन्द्राय मदूने सुतं परि ष्टोभन्तु नो गिरः । अर्कमर्चन्तु कारवः
इंद्रासाठी, ज्याच्यासाठी सोम पाजला आहे, आमच्या गीता जोरात वाजू देत. कवींनी त्याची स्तुती करावी.
यस्मिन् विश्वा अधि श्रियो रणन्ति सप्त संसदः । इन्द्रं सुते हवामहे
ज्याच्यात सर्व संपत्ती नांदते, जिथे सात सभा आनंद करतात— सोम पिळताना आपण इंद्राला हाक मारतो.
त्रिकद्रुकेषु चेतनं देवासो यज्ञमत्नत । तमिद्वर्धन्तु नो गिरः
त्रिकद्रुक उत्सवात, देवांनी जागरूक असणाऱ्याची यज्ञाने पूजा केली. आमच्या गीता त्याची महती वाढवू देत.
यत्सोममिन्द्र विष्णवि यद्वा घ त्रित आप्त्ये । यद्वा मरुत्सु मन्दसे समिन्दुभिः
इंद्रा, जे सोम तू विष्णूसोबत, किंवा त्रित आप्त्यसोबत, किंवा मरुतांसोबत आस्वादले आहेस—
यद्वा शक्र परावति समुद्रे अधि मन्दसे । अस्माकमित्सुते रणा समिन्दुभिः
किंवा, शक्रा, जे तू दूरच्या समुद्रावर आस्वादले आहेस, ते आमच्या पिळलेल्या सोमरसात तुला आनंद देऊ दे.
यद्वासि सुन्वतो वृधो यजमानस्य सत्पते । उक्थे वा यस्य रण्यसि समिन्दुभिः
किंवा, यजमानाचा आधार असणाऱ्या, जेव्हा सोम पिळला जातो, किंवा जेव्हा तू स्तोत्रात आनंद घेतोस— आमच्या पिळलेल्या सोमरसात तुला आनंद मिळू दे.
यदद्य कच्च वृत्रहन्न् उदगा अभि सूर्य । सर्वं तदिन्द्र ते वशे
हे वृत्राचा संहार करणाऱ्या इंद्रा, आज जे काही निर्माण झालंय, अगदी आकाशातला सूर्यसुद्धा—हे सर्व तुझ्याच अधीन आहे.
यद्वा प्रवृद्ध सत्पते न मरा इति मन्यसे । उतो तत्सत्यमित्तव
हे सत्पती, जर तुला असं वाटत असेल की, 'माझा पराभव होणार नाही,' तर तेच खरं आहे, हे बलाढ्य इंद्रा.
ये सोमासः परावति ये अर्वावति सुन्विरे । सर्वांस्तामिन्द्र गच्छसि
दूर असो वा जवळ, जिथे जिथे सोम पिळला जातो, त्या सर्व ठिकाणी तू पोचतोस, हे इंद्रा.
उभयं शृणवच्च न इन्द्रो अर्वागिदं वचः । सत्राच्या मघवा सोमपीतये धिया शविष्ठ आ गमत्
इंद्रा, दोन्ही बाजू ऐक आणि या वचनाजवळ ये. हे उदार, हे बलवान, सोमपानासाठी तू बुद्धीने एकत्र ये.
तं हि स्वराजं वृषभं तमोजसे धिषणे निष्टतक्षतुः । उतोपमानां प्रथमो नि षीदसि सोमकामं हि ते मनः
स्वतः प्रकाशमान असलेल्या त्या वृषभासाठी, त्या दोन देव्या बळासाठी आसन तयार करतात; आणि तू, सर्वांत श्रेष्ठ, सोमाची इच्छा धरून, त्या आसनावर विराजमान हो.
अभ्रातृव्योऽना त्वमनापिरिन्द्र जनुषा सनादसि । युधेदापित्वमिच्छसे
हे इंद्रा, तू जन्मत:च कुणाचाही भाऊ नाहीस, तुला तोड नाही; आणि तुला नेहमीच युद्धात विजय मिळवायची इच्छा असते.
नकी रेवन्तं सख्याय विन्दसे पीयन्ति ते सुराश्वः । यदा कृणोषि नदनुं समूहस्यादित्पितेव हूयसे
तुला मैत्रीसाठी धनवान मित्र सापडत नाही; तुझे दिव्य घोडे पितात. जेव्हा तू पराक्रम करतोस, तेव्हा सभेत वडिलांसारखा तुझं आवाहन केलं जातं.
अहमिद्धि पितुष्परि मेधामृतस्य जग्रभ । अहं सूर्य इवाजनि
मी माझ्या वडिलांकडून अमृताची मेधा मिळवली आहे; मी सूर्याप्रमाणे जन्मलो.
अहं प्रत्नेन मन्मना गिरः शुम्भामि कण्ववत्। येनेन्द्रः शुष्ममिद्दधे
प्राचीन विचारांनी, मी कण्वांसारख्या ऋषींच्या स्तोत्रांना अलंकारित करतो, ज्यामुळे इंद्राला बळ मिळालं.
ये त्वामिन्द्र न तुष्टुवुर्ऋषयो ये च तुष्टुवुः । ममेद्वर्धस्व सुष्टुतः
ज्यांनी तुला स्तुती केली नाही आणि ज्यांनी केली, त्या सर्व ऋषींपेक्षा तू माझ्यासाठी अधिक वाढो, हे सुस्तुत इंद्रा.
मा भूम निष्ट्या इवेन्द्र त्वदरणा इव । वनानि नि प्रजहितान्यद्रिवो दुरोषासो अमन्महि
हे इंद्रा, आम्ही कधीही टाकलेले किंवा आसरा नसलेले होऊ नये; हे शत्रूंचा नाश करणाऱ्या, आम्ही तुझ्या कृपेपासून दूर जाऊ नये.
अमन्महीदनाशवोऽनुग्रासश्च वृत्रहन् । सुकृत्सु ते महता शूर राधसानु स्तोमं मुदीमहि
हे वृत्रहंता, आम्ही कधीही शक्तिहीन किंवा दुसऱ्यांच्या अधीन होऊ नये; हे पराक्रमी, तुझ्या मोठ्या दानामुळे आम्ही सत्कर्म करणाऱ्यांमध्ये आनंदाने स्तुती करू.
पिबा सोममिन्द्र मन्दतु त्वा यं ते सुषाव हर्यश्वाद्रिः । सोतुर्बाहुभ्यां सुयतो नार्वा
हे इंद्रा, सोमपान कर, तो तुला आनंद देईल—तो सोम जो तुझ्यासाठी दगडाने पिळला आहे, आणि जो सोमपिळणाऱ्याच्या हातांनी उत्तम रीतीने तयार झाला आहे.
यस्ते मदो युजस्चारुरस्ति येन वृत्राणि हर्यश्व हंसि । स त्वामिन्द्र प्रभूवसो ममत्तु
तुझ्या त्या आनंददायक आणि सुंदर मद्यामुळे, ज्यामुळे तू वृत्रांचा नाश करतोस, हे हरीअश्व, तोच मद्य तुला परिपूर्णपणे तृप्त करो.
बोधा सु मे मघवन् वाचमेमां यां ते वसिष्ठो अर्चति प्रशस्तिम् । इमा ब्रह्म सधमादे जुषस्व
हे उदार, माझं हे वचन ऐक, जे वसिष्ठ तुझ्या स्तुतिस्वरूप बोलतो; या प्रार्थना सभेत तू स्वीकार.
शग्ध्यू षु शचीपत इन्द्र विश्वाभिरूतिभिः । भगं न हि त्वा यशसं वसुविदमनु शूर चरामसि
हे शचीपती इंद्रा, सर्व प्रकारच्या रक्षणांनी सज्ज रहा; कारण आम्ही, हे वीर, तुला यशस्वी व धनाचा जाणकार मानून, तुझ्या मागे चालतो.
पौरो अश्वस्य पुरुकृद्गवामस्युत्सो देव हिरण्ययः । नकिर्हि दानं परिमर्धिषत्त्वे यद्यद्यामि तदा भर
तू घोड्यांचा स्वामी, अनेक कार्य करणारा, गायींचा स्वामी आणि सुवर्ण देणारा देव आहेस; कारण दान कधीही थांबवू नये—मी जे मागतो, ते तू दे.
इन्द्रमिद्देवतातये इन्द्रं प्रयत्यध्वरे । इन्द्रं समीके वनिनो हवामह इन्द्रं धनस्य सातये
देवतांसाठी, यज्ञात, आम्ही इंद्राचंच आवाहन करतो; सभेत, वनात राहणारेही इंद्राला हाक मारतात, धनप्राप्तीसाठी इंद्राचं स्मरण करतात.
इन्द्रो मह्ना रोदसी पप्रथच्छव इन्द्रः सूर्यमरोचयत्। इन्द्रे ह विश्वा भुवनानि येमिर इन्द्रे सुवानास इन्दवः
इंद्राच्या सामर्थ्याने त्याने हे दोन विश्व विस्तारली; इंद्राने सूर्याला तेज दिलं. सर्व जग इंद्रामध्ये स्थिर आहे; इंद्रासाठीच सोमरस वाहतो.
अस्तावि मन्म पूर्व्यं ब्रह्मेन्द्राय वोचत । पूर्वीर्ऋतस्य बृहतीरनूषत स्तोतुर्मेघा असृक्षत
मी तो प्राचीन स्तोत्र म्हटलं; ते इंद्रासाठी बोलावं. सत्याच्या अनेक महान गोष्टी अनुसरल्या गेल्या; गायकाच्या मेघांनी वर्षाव केला.
तुरण्यवो मधुमन्तं घृतश्चुतं विप्रासो अर्कमानृचुः । अस्मे रयिः पप्रथे वृष्ण्यं शवोऽस्मे सुवानास इन्दवः
प्रेरितांनी मधुर आणि तुपासारख्या गोड गाणं जलद गायलं. आपल्यासाठी संपत्ती वाढली, पुरुषार्थ आणि सामर्थ्य मिळालं; आपल्यासाठी सोमरस वाहतो.
यदिन्द्र प्रागपागुदङ्न्यग्वा हूयसे नृभिः । सिमा पुरू नृषूतो अस्यानवेऽसि प्रशर्ध तुर्वशे
इंद्रा, जेव्हा पूर्व, पश्चिम, उत्तर किंवा दक्षिण दिशेला माणसं तुला हाक मारतात, तेव्हा अनेकांच्या बोलावणीला तू नेहमी मदतीला येतोस, तू तुर्वशासाठी नेहमीच पुढे असतोस.
यद्वा रुमे रुशमे श्यावके कृप इन्द्र मादयसे सचा । कण्वासस्त्वा ब्रह्मभि स्तोमवाहस इन्द्रा यच्छन्त्या गहि
किंवा जेव्हा, इंद्रा, तू रुम, रुशम किंवा श्यावक यांच्या सोबतीने आनंद घेतोस, बलाढ्य इंद्रा, कण्व लोक स्तोत्रांनी आणि गाण्यांनी तुला बोलावतात—म्हणून इथे ये.
अभि त्वा शूर नोनुमोऽदुग्धा इव धेनवः । ईशानमस्य जगतः स्वर्दृशमीशानमिन्द्र तस्थुषः
हे वीर इंद्रा, आम्ही तुझ्या जवळ येतो, जणू काही अजून दुध न दिलेल्या गायी येतात. हे जग आणि स्थिर असलेल्यांचा तूच स्वामी आहेस, प्रकाश पाहणारा इंद्रा.