सुष्ठामा रथः सुयमा हरी ते मिम्यक्ष वज्रो नृपते गभस्तौ । शीभं राजन् सुपथा याह्यर्वाङ्वर्धाम ते पपुसो वृष्ण्यानि
तुझी रथ उत्तम बनलेली आहे, तुझे घोडे योग्यरीत्या जुंपले आहेत, हे राजन; वज्र तुझ्या हातात आहे. चांगल्या मार्गाने ये, आणि सोमपान करणाऱ्या, तुझे पुरुषार्थ आमच्यासाठी वाढू दे.
एन्द्रवाहो नृपतिं वज्रबाहुमुग्रमुग्रासस्तविषास एनम् । प्रत्वक्षसं वृषभं सत्यशुष्ममेमस्मत्रा सधमादो वहन्तु
इंद्राला वाहणारे, वज्रधारी, पराक्रमी, बलशाली, हे सर्वजण, खरे सामर्थ्य असलेला, आमच्याकडे वळलेला तो वृषभ, आमच्या सभेत आणो.
एवा पतिं द्रोणसाचं सचेतसमूर्ज स्कम्भं धरुण आ वृषायसे । ओजः कृष्व सं गृभाय त्वे अप्यसो यथा केनिपानामिनो वृधे
म्हणून, स्वामी, बुद्धिमान, बळाचा आधार, तू पात्रात स्थिर आहेस, हे बलशाली. आपली शक्ती उचल, ती स्वतःसाठी पकड, जसे केनिपा नेहमी वाढतात तसंच.
गमन्न् अस्मे वसून्या हि शंसिषं स्वाशिषं भरमा याहि सोमिनः । त्वमीशिषे सास्मिन्न् आ सत्सि बर्हिष्यनाधृष्या तव पात्राणि धर्मणा
आपल्याकडे संपत्ती येऊ दे; मी तुझी स्तुती केली आहे. आपली कृपा दे, सोम अर्पण करणाऱ्याच्या आशीर्वाद आम्हाला मिळू दे. तू स्वामी आहेस; या पवित्र कुशावर बस, अजिंक्य, तुझे पात्र धर्माने स्थिर आहेत.
पृथक्प्रायन् प्रथमा देवहूतयोऽकृण्वत श्रवस्यानि दुष्टरा । न ये शेकुर्यज्ञियां नावमारुहमिर्मैव ते न्यविशन्त केपयः
पहिल्या देवपूजा वेगवेगळ्या झाल्या आणि प्रसिद्ध, जिंकता न येणाऱ्या गोष्टी निर्माण केल्या. जे यज्ञाच्या नौकेत चढू शकले नाहीत, ते केनिपांमध्ये स्थिर झाले नाहीत.
एवैवापागपरे सन्तु दूध्योऽश्वा येषां दुर्युग आयुयुज्रे । इत्था ये प्रागुपरे सन्ति दावने पुरूणि यत्र वयुनानि भोजना
जे दूर आहेत, दुसऱ्या काठावर आहेत, त्यांना तसेच दूर राहू दे—ज्यांचे घोडे नीट जुंपलेले नाहीत. जसे काही आधी किंवा नंतर जाळण्यात येतात, जिथे अनेक मार्ग आणि अन्न आहेत.
गिरींरज्रान् रेजमानामधारयद्द्यौः क्रन्ददन्तरिक्षाणि कोपयत्। समीचीने धिषणे वि ष्कभायति वृष्णः पीत्वा मद उक्थानि शंसति
जेव्हा डोंगर थरथर कापत होता, तेव्हा आकाश गर्जले आणि मधील जागा हादरल्या; जवळ आलेला ज्ञानी दोन्ही स्थिर करतो, आणि बलवान, सोमरस पिऊन, स्तुती गातो.
इमं बिभर्मि सुकृतं ते अङ्कुशं येनारुजासि मघवं छफारुजः । अस्मिन्त्सु ते सवने अस्त्वोक्त्यं सुत इष्टौ मघवन् बोध्याभगः
हे मघवन्, मी तुझ्यासाठी हा उत्तम बनवलेला अंकुश धरतो, ज्याने तू शत्रूंच्या खुरांना दुखावतोस; या यज्ञात तुझ्यासाठी पिळलेला आणि अर्पण केलेला सोमरस असो, जागा राहा आणि आपला हक्क घे.
गोभिष्टरेमामतिं दुरेवां यवेन क्षुधं पुरुहूत विश्वाम् । वयं राजभिः प्रथमा धनान्यस्माकेन वृजनेना जयेम
गायी, ज्वारी आणि सर्व अन्नाने, हे पुन्हा पुन्हा बोलावलेले, आमची भूक आणि सर्व संकटे दूर कर; आम्ही आमच्या राजांसह, आमच्या स्वतःच्या बळावर, स्पर्धेत श्रेष्ठ संपत्ती जिंकू.
बृहस्पतिर्नः परि पातु पश्चादुतोत्तरस्मादधरादघयोः । इन्द्रः पुरस्तादुत मध्यतो नः सखा सखिभ्यो वरिवः कृणोतु
बृहस्पती आमचे मागून, वरून आणि खालून सर्व संकटांपासून रक्षण करो; इंद्र आमचे पुढून आणि मधून मित्रासारखा रक्षण करो आणि आपल्या मित्रांसाठी मार्ग मोकळा करो.
त्रिकद्रुकेषु महिषो यवाशिरं तुविशुष्मस्तृपत्सोममपिबद्विष्णुना सुतं यथावशत्। स ईं ममाद महि कर्म कर्तवे महामुरुं सैनं सश्चद्देवो देवं सत्यमिन्द्रं सत्य इन्दुः
तीन लाकडांच्या यंत्रात, डोक्यावर ज्वारी असलेला बलवान महिष, विष्णूने पिळलेला सोमरस आपल्या इच्छेप्रमाणे पितो; तो मोठे कार्य करण्यासाठी आनंदित होतो, देव देवासोबत असतो, खरा इंद्र आणि खरा सोम एकत्र येतात.
प्रो ष्वस्मै पुरोरथमिन्द्राय शूषमर्चत । अभीके चिदु लोककृत्संगे समत्सु वृत्रहास्माकं बोधि चोदिता नभन्तामन्यकेषां ज्याका अधि धन्वसु
इंद्रासाठी, जो पुढे रथ चालवतो, बळाने स्तुती करा; सभा असो वा युद्ध, हे वृत्रहंता, आमची प्रेरणा हो; इतरांच्या धनुष्यांच्या दोऱ्या रणभूमीवर तुटू देत.
त्वं सिन्धूंरवासृजोऽधराचो अहन्न् अहिम् । अशत्रुरिन्द्र जज्ञिषे विश्वं पुष्यसि वार्यं तं त्वा परि ष्वजामहे नभन्तामन्यकेषां ज्याका अधि धन्वसु
तू नद्या सोडवल्यास, खालील सर्पाचा नाश केलास; इंद्रा, तू अजिंक्य जन्मलास, सर्व संपत्ती तुझ्याकडे आहे; आम्ही तुला आलिंगन देतो, इतरांच्या धनुष्यांच्या दोऱ्या रणभूमीवर तुटू देत.
वि षु विश्वा अरातयोऽर्यो नशन्त नो धियः । अस्तासि शत्रवे वधं यो न इन्द्र जिघांसति या ते रातिर्ददिर्वसु । नभन्तामन्यकेषां ज्यका अधि धन्वसु
सर्व शत्रू दूर होवोत, वैर करणारे नष्ट होवोत, आमचे विचार गहाळ होऊ नयेत; जो आपल्याला मारण्याचा प्रयत्न करतो त्याच्यासाठी, इंद्रा, तू नाश ठेव, तुझे जे काही दान आहे, ते दे; इतरांच्या धनुष्यांच्या दोऱ्या रणभूमीवर तुटू देत.
तीव्रस्याभिवयसो अस्य पाहि सर्वरथा वि हरी इह मुञ्च । इन्द्र मा त्वा यजमानासो अन्ये नि रीरमन् तुभ्यमिमे सुतासः
या तीव्र आणि जोरदार आघातापासून आमचे रक्षण कर; सर्व संकटे दूर कर, येथेच आम्हाला मुक्त कर; इंद्रा, इतर यजमान तुला थांबवू नयेत, हे पिळलेले अर्पण तुझ्यासाठीच आहेत.
तुभ्यं सुतास्तुभ्यमु सोत्वासस्त्वां गिरः श्वात्र्या आ ह्वयन्ति । इन्द्रेदमद्य सवनं जुषाणो विश्वस्य विद्वामिह पाहि सोमम्
तुझ्यासाठीच हे पिळलेले अर्पण, तुझ्यासाठीच हे ओतलेले; तुझ्यासाठीच आमच्या उत्कट वाणीने स्तुती केली जाते; इंद्रा, आज या यज्ञात आनंद घे, सर्व जाणून, येथे सोमरस पिऊन आम्हाला रक्षण कर.
य उशता मनसा सोममस्मै सर्वहृदा देवकामः सुनोति । न गा इन्द्रस्तस्य परा ददाति प्रशस्तमिच्चारुमस्मै कृणोति
जो श्रद्धेने आणि सर्व मनाने, देवाची इच्छा ठेवून, त्याच्यासाठी सोमरस पिळतो, इंद्र त्याची गायी कधीही हिरावून घेत नाही; उलट, त्याला प्रशंसा आणि सौंदर्य देतो.
अनुस्पष्टो भवत्येषो अस्य यो अस्मै रेवान् न सुनोति सोमम् । निररत्नौ मघवा तं दधाति ब्रह्मद्विषो हन्त्यनानुदिष्टः
पण जो श्रीमंत असूनही त्याच्यासाठी सोमरस पिळत नाही, तो तुच्छ ठरतो; मघवन् त्याला संपत्तिहीन करतो, ब्राह्मणद्वेष्ट्याचा नाश करतो, जो योग्य प्रकारे बोलावलेला नाही.
अश्वायन्तो गव्यन्तो वाजयन्तो हवामहे त्वोपगन्तवा उ । आभूषन्तस्ते सुमतौ नवायां वयमिन्द्र त्वा शुनं हुवेम
घोड्यांची, गायींची, विजयाची इच्छा असलेले आम्ही तुला बोलावतो, हे इंद्रा, तू आमच्याकडे ये; आम्ही तुला नव्या कृपेने शोभवू, हे इंद्रा, आम्ही तुझ्या कल्याणासाठी पुन्हा पुन्हा हाक मारतो.
मुञ्चामि त्वा हविषा जीवनाय कमज्ञातयक्ष्मादुत राजयक्ष्मात्। ग्राहिर्जग्राह यद्येतद्तस्या इन्द्राग्नी प्र मुमुक्तमेनम्
मी तुला या अर्पणाने, आयुष्यासाठी, ओळखीच्या आणि राजरोगापासून मुक्त करतो; जरी आजाराने पकडले असेल, तरी हे इंद्रा आणि अग्नी, त्याला त्यातून सोडवा.
यदि क्षितायुर्यदि वा परेतो यदि मृत्योरन्तिकं नीत एव । तमा हरामि निर्ऋतेरुपस्थादस्पार्शमेनं शतशारदाय
त्याचे आयुष्य कमी झाले असेल किंवा तो मृत्यूपाशी पोहोचला असेल, किंवा मृत्यूच्या जवळ नेला असेल, तरी मी त्याला विनाशाच्या कुशीतून दूर नेतो, स्पर्शरहित ठेवतो, शंभर शरदांसाठी.
सहस्राक्षेण शतवीर्येण शतायुषा हविषाहार्षमेनम् । इन्द्रो यथैनं शरदो नयात्यति विश्वस्य दुरितस्य पारम्
हजार डोळ्यांनी, शंभरपट बळाने, शंभर वर्षांच्या आयुष्याने, मी त्याला अर्पणाने घेतले आहे; जसे इंद्र त्याला शरदांमधून नेत असतो, तसे तो सर्व दुर्दैव पार करो.
शतं जीव शरदो वर्धमानः शतं हेमन्तान् छतमु वसन्तान् । शतं त इन्द्रो अग्निः सविता बृहस्पतिः शतायुषा हविषाहार्षमेनम्
शंभर शरद जग, वाढत राहा; शंभर हिवाळे, शंभर वसंत अनुभव; इंद्र, अग्नी, सविता, बृहस्पती तुझे शंभर वर्षांचे आयुष्य असो, मी त्याला अर्पणाने घेतले आहे.
आहार्षमविदं त्वा पुनरागाः पुनर्णवः । सर्वाङ्ग सर्वं ते चक्षुः सर्वमायुश्च तेऽविदम्
मी तुला घेतले, तुला पुन्हा सापडले; तू परत आला आहेस, नव्याने ताजातवाना झाला आहेस; तुझे सर्व अंग, सर्व दृष्टी, तुझे सर्व आयुष्य मी तुला पुन्हा मिळवून दिले आहे.
ब्रह्मणाग्निः संविदानो रक्षोहा बाधतामितः । अमीवा यस्ते गर्भं दुर्णामा योनिमाशये
ब्रह्माच्या सहवासात असलेला अग्नी, राक्षसांचा नाश करणारा, तुझ्या गर्भात असलेला रोग, गर्भाशयात ठाण मांडलेली ती वाईट व्याधी, इथून दूर करो.
यस्ते गर्भममीवा दुर्णामा योनिमाशये । अग्निष्टं ब्रह्मणा सह निष्क्रव्यादमनीनशत्
तुझ्या गर्भात असलेला रोग, गर्भाशयात बसलेली ती वाईट व्याधी, अग्नी आणि ब्रह्म यांच्या सोबत, मांस खाणाऱ्या रोगाला इथून हाकलून लावो.
यस्ते हन्ति पतयन्तं निषत्स्नुं यः सरीसृपम् । जातं यस्ते जिघांसति तमितो नाशयामसि
तुला जो काही त्रास देतो—उडणारा, बसणारा, रांगणारा, किंवा जन्मलेला आणि तुला मारण्याचा प्रयत्न करणारा—तो आम्ही इथून नष्ट करतो.
यस्त ऊरू विहरत्यन्तरा दम्पती शये । योनिं यो अन्तरारेल्हि तमितो नाशयामसि
स्त्री-पुरुष एकत्र झोपले असता, त्यांच्या मांडीमधून जो काही फिरतो, किंवा गर्भाशयात प्रवेश करतो, तो आम्ही इथून नष्ट करतो.
यस्त्वा भ्राता पतिर्भूत्वा जारो भूत्वा निपद्यते । प्रजां यस्ते जिघांसति तमितो नाशयामसि
जो तुझा भाऊ असून पती होतो, किंवा प्रियकर होऊन तुझ्याजवळ येतो, तुझ्या संततीला जो काही मारण्याचा प्रयत्न करतो, तो आम्ही इथून नष्ट करतो.
यस्त्वा स्वप्नेन तमसा मोहयित्वा निपद्यते । प्रजां यस्ते जिघांसति तमितो नाशयामसि
जो झोप आणि अंधार याने तुला फसवून तुझ्याजवळ येतो, तुझ्या संततीला जो काही मारण्याचा प्रयत्न करतो, तो आम्ही इथून नष्ट करतो.