आ पप्राथ महिना वृष्ण्या वृषन् विश्वा शविष्ठ शवसा । अस्मामव मघवन् गोमति व्रजे वज्रिं चित्राभिरूतिभिः
तू आपल्या सामर्थ्याने आणि पुरुषार्थाने सर्वत्र पसरला आहेस, हे बलवान इंद्रा. आम्हाला, गोमय कळपात, दानशूरा, तुझ्या तेजस्वी सहाय्याने रक्षण कर.
उत्त्वा मन्दन्तु स्तोमाः कृणुष्व राधो अद्रिवः । अव ब्रह्मद्विषो जहि
तुझी स्तुती करणारे गीत तुला आनंद देऊ देत. आम्हाला संपत्ती दे, हे वज्रधारी. वेदद्वेष्ट्यांना नष्ट कर.
पदा पणींरराधसो नि बाधस्व महामसि । नहि त्वा कश्चन प्रति
तू आपल्या पायाने कंजुष आणि धन लपवणाऱ्यांना दूर कर, कारण तू मोठा आहेस; तुला कोणीही विरोध करू शकत नाही.
त्वमीशिषे सुतानामिन्द्र त्वमसुतानाम् । त्वं राजा जनानाम्
हे इंद्रा, तू सोमरसाचा आणि न मिळवलेल्या सोमाचा स्वामी आहेस; तू लोकांचा राजा आहेस.
ईङ्खयन्तीरपस्युव इन्द्रं जातमुपासते । भेजानासः सुवीर्यम्
इंद्राचा जन्म झालेला पाहून, इच्छेने लोक त्याची पूजा करतात आणि त्याच्या वीरशक्तीचा भाग मिळावा म्हणून प्रार्थना करतात.
त्वमिन्द्र बलादधि सहसो जात ओजसः । त्वं वृषन् वृषेदसि
हे इंद्रा, तू सामर्थ्यात स्थिर आहेस, शक्ती आणि तेजाने जन्मलेला आहेस; तू पराक्रमी असून पराक्रमात श्रेष्ठ आहेस.
त्वमिन्द्रासि वृत्रहा व्यन्तरिक्षमतिरः । उद्द्यामस्तभ्ना ओजसा
हे इंद्रा, तू वृत्राचा वध करणारा आहेस; तू अंतरिक्ष ओलांडलेस; आपल्या सामर्थ्याने आकाशाला आधार दिलास.
त्वमिन्द्र सजोषसमर्कं बिभर्षि बाह्वोः । वज्रं शिशान ओजसा
हे इंद्रा, तू दोन्ही हातांनी वज्र धारण करतोस, एकत्रित इच्छेने, आपल्या शक्तीने हे शस्त्र पकडतोस.
त्वमिन्द्राभिभुरसि विश्वा जातान्योजसा । स विश्वा भुव आभवः
हे इंद्रा, तू सर्वांना जिंकणारा आहेस; आपल्या सामर्थ्याने सर्व निर्माण झालेल्यांपेक्षा श्रेष्ठ आहेस; तू सर्व जगाचा मूळ आहेस.
आ यात्विन्द्रः स्वपतिर्मदाय यो धर्मणा तूतुजानस्तुविष्मान् । प्रत्वक्षाणो अति विश्वा सहांस्यपारेण महता वृष्ण्येन
धनाचा स्वामी इंद्रा, जो धर्माने चालतो, उत्साही आणि बलवान आहे, सर्व विजयाकडे वळलेला आहे, तो अमर्याद पुरुषार्थाने आमच्याकडे यावा.
सुष्ठामा रथः सुयमा हरी ते मिम्यक्ष वज्रो नृपते गभस्तौ । शीभं राजन् सुपथा याह्यर्वाङ्वर्धाम ते पपुसो वृष्ण्यानि
तुझी रथ उत्तम बनलेली आहे, तुझे घोडे योग्यरीत्या जुंपले आहेत, हे राजन; वज्र तुझ्या हातात आहे. चांगल्या मार्गाने ये, आणि सोमपान करणाऱ्या, तुझे पुरुषार्थ आमच्यासाठी वाढू दे.
एन्द्रवाहो नृपतिं वज्रबाहुमुग्रमुग्रासस्तविषास एनम् । प्रत्वक्षसं वृषभं सत्यशुष्ममेमस्मत्रा सधमादो वहन्तु
इंद्राला वाहणारे, वज्रधारी, पराक्रमी, बलशाली, हे सर्वजण, खरे सामर्थ्य असलेला, आमच्याकडे वळलेला तो वृषभ, आमच्या सभेत आणो.
एवा पतिं द्रोणसाचं सचेतसमूर्ज स्कम्भं धरुण आ वृषायसे । ओजः कृष्व सं गृभाय त्वे अप्यसो यथा केनिपानामिनो वृधे
म्हणून, स्वामी, बुद्धिमान, बळाचा आधार, तू पात्रात स्थिर आहेस, हे बलशाली. आपली शक्ती उचल, ती स्वतःसाठी पकड, जसे केनिपा नेहमी वाढतात तसंच.
गमन्न् अस्मे वसून्या हि शंसिषं स्वाशिषं भरमा याहि सोमिनः । त्वमीशिषे सास्मिन्न् आ सत्सि बर्हिष्यनाधृष्या तव पात्राणि धर्मणा
आपल्याकडे संपत्ती येऊ दे; मी तुझी स्तुती केली आहे. आपली कृपा दे, सोम अर्पण करणाऱ्याच्या आशीर्वाद आम्हाला मिळू दे. तू स्वामी आहेस; या पवित्र कुशावर बस, अजिंक्य, तुझे पात्र धर्माने स्थिर आहेत.
पृथक्प्रायन् प्रथमा देवहूतयोऽकृण्वत श्रवस्यानि दुष्टरा । न ये शेकुर्यज्ञियां नावमारुहमिर्मैव ते न्यविशन्त केपयः
पहिल्या देवपूजा वेगवेगळ्या झाल्या आणि प्रसिद्ध, जिंकता न येणाऱ्या गोष्टी निर्माण केल्या. जे यज्ञाच्या नौकेत चढू शकले नाहीत, ते केनिपांमध्ये स्थिर झाले नाहीत.
एवैवापागपरे सन्तु दूध्योऽश्वा येषां दुर्युग आयुयुज्रे । इत्था ये प्रागुपरे सन्ति दावने पुरूणि यत्र वयुनानि भोजना
जे दूर आहेत, दुसऱ्या काठावर आहेत, त्यांना तसेच दूर राहू दे—ज्यांचे घोडे नीट जुंपलेले नाहीत. जसे काही आधी किंवा नंतर जाळण्यात येतात, जिथे अनेक मार्ग आणि अन्न आहेत.
गिरींरज्रान् रेजमानामधारयद्द्यौः क्रन्ददन्तरिक्षाणि कोपयत्। समीचीने धिषणे वि ष्कभायति वृष्णः पीत्वा मद उक्थानि शंसति
जेव्हा डोंगर थरथर कापत होता, तेव्हा आकाश गर्जले आणि मधील जागा हादरल्या; जवळ आलेला ज्ञानी दोन्ही स्थिर करतो, आणि बलवान, सोमरस पिऊन, स्तुती गातो.
इमं बिभर्मि सुकृतं ते अङ्कुशं येनारुजासि मघवं छफारुजः । अस्मिन्त्सु ते सवने अस्त्वोक्त्यं सुत इष्टौ मघवन् बोध्याभगः
हे मघवन्, मी तुझ्यासाठी हा उत्तम बनवलेला अंकुश धरतो, ज्याने तू शत्रूंच्या खुरांना दुखावतोस; या यज्ञात तुझ्यासाठी पिळलेला आणि अर्पण केलेला सोमरस असो, जागा राहा आणि आपला हक्क घे.
गोभिष्टरेमामतिं दुरेवां यवेन क्षुधं पुरुहूत विश्वाम् । वयं राजभिः प्रथमा धनान्यस्माकेन वृजनेना जयेम
गायी, ज्वारी आणि सर्व अन्नाने, हे पुन्हा पुन्हा बोलावलेले, आमची भूक आणि सर्व संकटे दूर कर; आम्ही आमच्या राजांसह, आमच्या स्वतःच्या बळावर, स्पर्धेत श्रेष्ठ संपत्ती जिंकू.
बृहस्पतिर्नः परि पातु पश्चादुतोत्तरस्मादधरादघयोः । इन्द्रः पुरस्तादुत मध्यतो नः सखा सखिभ्यो वरिवः कृणोतु
बृहस्पती आमचे मागून, वरून आणि खालून सर्व संकटांपासून रक्षण करो; इंद्र आमचे पुढून आणि मधून मित्रासारखा रक्षण करो आणि आपल्या मित्रांसाठी मार्ग मोकळा करो.
त्रिकद्रुकेषु महिषो यवाशिरं तुविशुष्मस्तृपत्सोममपिबद्विष्णुना सुतं यथावशत्। स ईं ममाद महि कर्म कर्तवे महामुरुं सैनं सश्चद्देवो देवं सत्यमिन्द्रं सत्य इन्दुः
तीन लाकडांच्या यंत्रात, डोक्यावर ज्वारी असलेला बलवान महिष, विष्णूने पिळलेला सोमरस आपल्या इच्छेप्रमाणे पितो; तो मोठे कार्य करण्यासाठी आनंदित होतो, देव देवासोबत असतो, खरा इंद्र आणि खरा सोम एकत्र येतात.
प्रो ष्वस्मै पुरोरथमिन्द्राय शूषमर्चत । अभीके चिदु लोककृत्संगे समत्सु वृत्रहास्माकं बोधि चोदिता नभन्तामन्यकेषां ज्याका अधि धन्वसु
इंद्रासाठी, जो पुढे रथ चालवतो, बळाने स्तुती करा; सभा असो वा युद्ध, हे वृत्रहंता, आमची प्रेरणा हो; इतरांच्या धनुष्यांच्या दोऱ्या रणभूमीवर तुटू देत.
त्वं सिन्धूंरवासृजोऽधराचो अहन्न् अहिम् । अशत्रुरिन्द्र जज्ञिषे विश्वं पुष्यसि वार्यं तं त्वा परि ष्वजामहे नभन्तामन्यकेषां ज्याका अधि धन्वसु
तू नद्या सोडवल्यास, खालील सर्पाचा नाश केलास; इंद्रा, तू अजिंक्य जन्मलास, सर्व संपत्ती तुझ्याकडे आहे; आम्ही तुला आलिंगन देतो, इतरांच्या धनुष्यांच्या दोऱ्या रणभूमीवर तुटू देत.
वि षु विश्वा अरातयोऽर्यो नशन्त नो धियः । अस्तासि शत्रवे वधं यो न इन्द्र जिघांसति या ते रातिर्ददिर्वसु । नभन्तामन्यकेषां ज्यका अधि धन्वसु
सर्व शत्रू दूर होवोत, वैर करणारे नष्ट होवोत, आमचे विचार गहाळ होऊ नयेत; जो आपल्याला मारण्याचा प्रयत्न करतो त्याच्यासाठी, इंद्रा, तू नाश ठेव, तुझे जे काही दान आहे, ते दे; इतरांच्या धनुष्यांच्या दोऱ्या रणभूमीवर तुटू देत.
तीव्रस्याभिवयसो अस्य पाहि सर्वरथा वि हरी इह मुञ्च । इन्द्र मा त्वा यजमानासो अन्ये नि रीरमन् तुभ्यमिमे सुतासः
या तीव्र आणि जोरदार आघातापासून आमचे रक्षण कर; सर्व संकटे दूर कर, येथेच आम्हाला मुक्त कर; इंद्रा, इतर यजमान तुला थांबवू नयेत, हे पिळलेले अर्पण तुझ्यासाठीच आहेत.
तुभ्यं सुतास्तुभ्यमु सोत्वासस्त्वां गिरः श्वात्र्या आ ह्वयन्ति । इन्द्रेदमद्य सवनं जुषाणो विश्वस्य विद्वामिह पाहि सोमम्
तुझ्यासाठीच हे पिळलेले अर्पण, तुझ्यासाठीच हे ओतलेले; तुझ्यासाठीच आमच्या उत्कट वाणीने स्तुती केली जाते; इंद्रा, आज या यज्ञात आनंद घे, सर्व जाणून, येथे सोमरस पिऊन आम्हाला रक्षण कर.
य उशता मनसा सोममस्मै सर्वहृदा देवकामः सुनोति । न गा इन्द्रस्तस्य परा ददाति प्रशस्तमिच्चारुमस्मै कृणोति
जो श्रद्धेने आणि सर्व मनाने, देवाची इच्छा ठेवून, त्याच्यासाठी सोमरस पिळतो, इंद्र त्याची गायी कधीही हिरावून घेत नाही; उलट, त्याला प्रशंसा आणि सौंदर्य देतो.
अनुस्पष्टो भवत्येषो अस्य यो अस्मै रेवान् न सुनोति सोमम् । निररत्नौ मघवा तं दधाति ब्रह्मद्विषो हन्त्यनानुदिष्टः
पण जो श्रीमंत असूनही त्याच्यासाठी सोमरस पिळत नाही, तो तुच्छ ठरतो; मघवन् त्याला संपत्तिहीन करतो, ब्राह्मणद्वेष्ट्याचा नाश करतो, जो योग्य प्रकारे बोलावलेला नाही.
अश्वायन्तो गव्यन्तो वाजयन्तो हवामहे त्वोपगन्तवा उ । आभूषन्तस्ते सुमतौ नवायां वयमिन्द्र त्वा शुनं हुवेम
घोड्यांची, गायींची, विजयाची इच्छा असलेले आम्ही तुला बोलावतो, हे इंद्रा, तू आमच्याकडे ये; आम्ही तुला नव्या कृपेने शोभवू, हे इंद्रा, आम्ही तुझ्या कल्याणासाठी पुन्हा पुन्हा हाक मारतो.
मुञ्चामि त्वा हविषा जीवनाय कमज्ञातयक्ष्मादुत राजयक्ष्मात्। ग्राहिर्जग्राह यद्येतद्तस्या इन्द्राग्नी प्र मुमुक्तमेनम्
मी तुला या अर्पणाने, आयुष्यासाठी, ओळखीच्या आणि राजरोगापासून मुक्त करतो; जरी आजाराने पकडले असेल, तरी हे इंद्रा आणि अग्नी, त्याला त्यातून सोडवा.