अतीदु शक्र ओहत इन्द्रो विश्वा अति द्विषः । भिनत्कनीन ओदनं पच्यमानं परो गिरा
हे बलाढ्य इंद्रा, तू सर्व द्वेषावर मात केलीस; पर्वताच्या पलीकडे शिजत असलेले कच्चे पेज तू आपल्या शब्दाने फोडलेस.
अर्भको न कुमारकोऽधि तिष्ठन्न् अवं रथम् । स पक्षन् महिषं मृगं पित्रे मात्रे विभुक्रतुम्
लहान मुलासारखा, खालील रथावर उभा राहून, त्याने वडीलधाऱ्यांना बुद्धीने म्हैस आणि मृग वाटून दिले.
आ तू सुशिप्र दंपते रथं तिष्ठा हिरण्ययम् । अध द्युक्षं सचेवहि सहस्रपादमरुषं स्वस्तिगामनेहसम्
सुंदर दाढीधारी गृहस्वामी, ये, सोन्याचा रथ चढ; मग तेजस्वी, हजार पाय असलेल्या, तांबड्या, सुख देणाऱ्या आणि संकटरहित मित्रासोबत रहा.
तं घेमित्था नमस्विन उप स्वराजमासते । अर्थं चिदस्य सुधितं यदेतवे आवर्तयन्ति दावने
त्याच्याकडे, नम्र भाविक स्वतःचे राज्य असलेल्या राजाकडे येतात; त्याच्या संपत्तीच्या इच्छेने, जसे इंधनासाठी पुन्हा पुन्हा वळतात तसे येतात.
अनु प्रत्नस्यौकसः प्रियमेधास एषाम् । पूर्वामनु प्रयतिं वृक्तबर्हिषो हितप्रयस आशत
पूर्वीच्या निवासाप्रमाणे, हे प्रिय यज्ञकर्ते, पूर्वीचा मार्ग शोधतात, जे यज्ञासाठी कुश पसरतात आणि समर्पित असतात.
यो राजा चर्षणीनां याता रथेभिरध्रिगुः । विश्वासां तरुता पृतनानां ज्येष्ठो यो वृत्रहा गृणे
जो लोकांचा राजा आहे, रथाचा चालक आहे, न थकणारा आहे, सर्व सैन्यांचा नाश करणारा, ज्येष्ठ, वृत्राचा वध करणारा, त्याची मी स्तुती करतो.
इन्द्रं तं शुम्भ पुरुहन्मन्न् अवसे यस्य द्विता विधर्तरि । हस्ताय वज्रः प्रति धायि दर्शतो महो दिवे न सूर्यः
त्या इंद्राची स्तुती करा, जो अनेकदा हाक दिला जातो, मदतीसाठी, ज्याच्या दोन्ही हातात वज्र ठेवले गेले, आणि जो आकाशातील सूर्यासारखा तेजस्वी आहे.
नकिष्टं कर्मणा नशद्यश्चकार सदावृधम् । इन्द्रं न यज्ञैर्विश्वगूर्तमृभ्वसमधृष्टं धृष्ण्वोजसम्
कोणाच्याही कृतीने त्याचे काहीही बिघडत नाही, जो नेहमी वाढणारी कृत्ये करतो; जसा इंद्र, सर्वत्र प्रसिद्ध, अजिंक्य, बलवान आणि उत्साही आहे.
अषाल्हमुग्रं पृतनासु सासहिं यस्मिन् महीरुरुज्रयः । सं धेनवो जायमाने अनोनवुर्द्यावः क्षामो अनोनवुः
जो युद्धात पराक्रमी, अजिंक्य आणि बलवान आहे, त्याच्यात मोठे सामर्थ्य आहे—तो जन्माला आल्यावर गायी कमी होत नाहीत, आकाश आणि पृथ्वीही कमी होत नाहीत.
यद्द्याव इन्द्र ते शतं शतं भूमीरुत स्युः । न त्वा वज्रिन्त्सहस्रं सूर्या अनु न जातमष्ट रोदसी
इंद्रा, जरी तुझ्याकडे शंभर आकाश, शंभर पृथ्वी किंवा हजार सूर्य असले, तरी हजार वज्रसुद्धा तुला जिंकू शकत नाहीत, आणि आठ दिशांत जन्मलेले काहीच तुझ्यापेक्षा मोठे नाही.
आ पप्राथ महिना वृष्ण्या वृषन् विश्वा शविष्ठ शवसा । अस्मामव मघवन् गोमति व्रजे वज्रिं चित्राभिरूतिभिः
तू आपल्या सामर्थ्याने आणि पुरुषार्थाने सर्वत्र पसरला आहेस, हे बलवान इंद्रा. आम्हाला, गोमय कळपात, दानशूरा, तुझ्या तेजस्वी सहाय्याने रक्षण कर.
उत्त्वा मन्दन्तु स्तोमाः कृणुष्व राधो अद्रिवः । अव ब्रह्मद्विषो जहि
तुझी स्तुती करणारे गीत तुला आनंद देऊ देत. आम्हाला संपत्ती दे, हे वज्रधारी. वेदद्वेष्ट्यांना नष्ट कर.
पदा पणींरराधसो नि बाधस्व महामसि । नहि त्वा कश्चन प्रति
तू आपल्या पायाने कंजुष आणि धन लपवणाऱ्यांना दूर कर, कारण तू मोठा आहेस; तुला कोणीही विरोध करू शकत नाही.
त्वमीशिषे सुतानामिन्द्र त्वमसुतानाम् । त्वं राजा जनानाम्
हे इंद्रा, तू सोमरसाचा आणि न मिळवलेल्या सोमाचा स्वामी आहेस; तू लोकांचा राजा आहेस.
ईङ्खयन्तीरपस्युव इन्द्रं जातमुपासते । भेजानासः सुवीर्यम्
इंद्राचा जन्म झालेला पाहून, इच्छेने लोक त्याची पूजा करतात आणि त्याच्या वीरशक्तीचा भाग मिळावा म्हणून प्रार्थना करतात.
त्वमिन्द्र बलादधि सहसो जात ओजसः । त्वं वृषन् वृषेदसि
हे इंद्रा, तू सामर्थ्यात स्थिर आहेस, शक्ती आणि तेजाने जन्मलेला आहेस; तू पराक्रमी असून पराक्रमात श्रेष्ठ आहेस.
त्वमिन्द्रासि वृत्रहा व्यन्तरिक्षमतिरः । उद्द्यामस्तभ्ना ओजसा
हे इंद्रा, तू वृत्राचा वध करणारा आहेस; तू अंतरिक्ष ओलांडलेस; आपल्या सामर्थ्याने आकाशाला आधार दिलास.
त्वमिन्द्र सजोषसमर्कं बिभर्षि बाह्वोः । वज्रं शिशान ओजसा
हे इंद्रा, तू दोन्ही हातांनी वज्र धारण करतोस, एकत्रित इच्छेने, आपल्या शक्तीने हे शस्त्र पकडतोस.
त्वमिन्द्राभिभुरसि विश्वा जातान्योजसा । स विश्वा भुव आभवः
हे इंद्रा, तू सर्वांना जिंकणारा आहेस; आपल्या सामर्थ्याने सर्व निर्माण झालेल्यांपेक्षा श्रेष्ठ आहेस; तू सर्व जगाचा मूळ आहेस.
आ यात्विन्द्रः स्वपतिर्मदाय यो धर्मणा तूतुजानस्तुविष्मान् । प्रत्वक्षाणो अति विश्वा सहांस्यपारेण महता वृष्ण्येन
धनाचा स्वामी इंद्रा, जो धर्माने चालतो, उत्साही आणि बलवान आहे, सर्व विजयाकडे वळलेला आहे, तो अमर्याद पुरुषार्थाने आमच्याकडे यावा.
सुष्ठामा रथः सुयमा हरी ते मिम्यक्ष वज्रो नृपते गभस्तौ । शीभं राजन् सुपथा याह्यर्वाङ्वर्धाम ते पपुसो वृष्ण्यानि
तुझी रथ उत्तम बनलेली आहे, तुझे घोडे योग्यरीत्या जुंपले आहेत, हे राजन; वज्र तुझ्या हातात आहे. चांगल्या मार्गाने ये, आणि सोमपान करणाऱ्या, तुझे पुरुषार्थ आमच्यासाठी वाढू दे.
एन्द्रवाहो नृपतिं वज्रबाहुमुग्रमुग्रासस्तविषास एनम् । प्रत्वक्षसं वृषभं सत्यशुष्ममेमस्मत्रा सधमादो वहन्तु
इंद्राला वाहणारे, वज्रधारी, पराक्रमी, बलशाली, हे सर्वजण, खरे सामर्थ्य असलेला, आमच्याकडे वळलेला तो वृषभ, आमच्या सभेत आणो.
एवा पतिं द्रोणसाचं सचेतसमूर्ज स्कम्भं धरुण आ वृषायसे । ओजः कृष्व सं गृभाय त्वे अप्यसो यथा केनिपानामिनो वृधे
म्हणून, स्वामी, बुद्धिमान, बळाचा आधार, तू पात्रात स्थिर आहेस, हे बलशाली. आपली शक्ती उचल, ती स्वतःसाठी पकड, जसे केनिपा नेहमी वाढतात तसंच.
गमन्न् अस्मे वसून्या हि शंसिषं स्वाशिषं भरमा याहि सोमिनः । त्वमीशिषे सास्मिन्न् आ सत्सि बर्हिष्यनाधृष्या तव पात्राणि धर्मणा
आपल्याकडे संपत्ती येऊ दे; मी तुझी स्तुती केली आहे. आपली कृपा दे, सोम अर्पण करणाऱ्याच्या आशीर्वाद आम्हाला मिळू दे. तू स्वामी आहेस; या पवित्र कुशावर बस, अजिंक्य, तुझे पात्र धर्माने स्थिर आहेत.
पृथक्प्रायन् प्रथमा देवहूतयोऽकृण्वत श्रवस्यानि दुष्टरा । न ये शेकुर्यज्ञियां नावमारुहमिर्मैव ते न्यविशन्त केपयः
पहिल्या देवपूजा वेगवेगळ्या झाल्या आणि प्रसिद्ध, जिंकता न येणाऱ्या गोष्टी निर्माण केल्या. जे यज्ञाच्या नौकेत चढू शकले नाहीत, ते केनिपांमध्ये स्थिर झाले नाहीत.
एवैवापागपरे सन्तु दूध्योऽश्वा येषां दुर्युग आयुयुज्रे । इत्था ये प्रागुपरे सन्ति दावने पुरूणि यत्र वयुनानि भोजना
जे दूर आहेत, दुसऱ्या काठावर आहेत, त्यांना तसेच दूर राहू दे—ज्यांचे घोडे नीट जुंपलेले नाहीत. जसे काही आधी किंवा नंतर जाळण्यात येतात, जिथे अनेक मार्ग आणि अन्न आहेत.
गिरींरज्रान् रेजमानामधारयद्द्यौः क्रन्ददन्तरिक्षाणि कोपयत्। समीचीने धिषणे वि ष्कभायति वृष्णः पीत्वा मद उक्थानि शंसति
जेव्हा डोंगर थरथर कापत होता, तेव्हा आकाश गर्जले आणि मधील जागा हादरल्या; जवळ आलेला ज्ञानी दोन्ही स्थिर करतो, आणि बलवान, सोमरस पिऊन, स्तुती गातो.
इमं बिभर्मि सुकृतं ते अङ्कुशं येनारुजासि मघवं छफारुजः । अस्मिन्त्सु ते सवने अस्त्वोक्त्यं सुत इष्टौ मघवन् बोध्याभगः
हे मघवन्, मी तुझ्यासाठी हा उत्तम बनवलेला अंकुश धरतो, ज्याने तू शत्रूंच्या खुरांना दुखावतोस; या यज्ञात तुझ्यासाठी पिळलेला आणि अर्पण केलेला सोमरस असो, जागा राहा आणि आपला हक्क घे.
गोभिष्टरेमामतिं दुरेवां यवेन क्षुधं पुरुहूत विश्वाम् । वयं राजभिः प्रथमा धनान्यस्माकेन वृजनेना जयेम
गायी, ज्वारी आणि सर्व अन्नाने, हे पुन्हा पुन्हा बोलावलेले, आमची भूक आणि सर्व संकटे दूर कर; आम्ही आमच्या राजांसह, आमच्या स्वतःच्या बळावर, स्पर्धेत श्रेष्ठ संपत्ती जिंकू.
बृहस्पतिर्नः परि पातु पश्चादुतोत्तरस्मादधरादघयोः । इन्द्रः पुरस्तादुत मध्यतो नः सखा सखिभ्यो वरिवः कृणोतु
बृहस्पती आमचे मागून, वरून आणि खालून सर्व संकटांपासून रक्षण करो; इंद्र आमचे पुढून आणि मधून मित्रासारखा रक्षण करो आणि आपल्या मित्रांसाठी मार्ग मोकळा करो.