शिक्षेयमिन् महयते दिवेदिवे राय आ कुहचिद्विदे । नहि त्वदन्यन् मघवन् न आप्यं वस्यो अस्ति पिता चन
जो तुला रोज मोठेपण देतो, त्याला मी कुठेही संपत्ती द्यायला शिकू दे. दाता, तुझ्यासारखा दुसरा कोणीच नाही, अगदी वडीलही नाहीत.
यदिन्द्र यावतस्त्वमेतावदहमीशीय । स्तोतारमिद्दिधिषेय रदावसो न पापत्वाय रासीय
इंद्रा, जितका तू आहेस, तितका मीही स्वामी होऊ दे. स्तुती करणाऱ्याला मी जपेन, दाता, आणि वाईट माणसाला काहीही देऊ नये.
शिक्षेयमिन् महयते दिवेदिवे राय आ कुहचिद्विदे । नहि त्वदन्यन् मघवन् न आप्यं वस्यो अस्ति पिता चन
जो तुला रोज मोठेपण देतो, त्याला मी कुठेही संपत्ती द्यायला शिकू दे. दाता, तुझ्यासारखा दुसरा कोणीच नाही, अगदी वडीलही नाहीत.
इन्द्रा याहि चित्रभानो सुता इमे त्वायवः । अण्वीभिस्तना पूतासः
इंद्रा, तेजस्वी, ये. हे शुद्ध केलेले रस तुझ्यासाठी आहेत, बारकाईने गाळलेले.
इन्द्रा याहि धियेषितो विप्रजुतः सुतावतः । उप ब्रह्माणि वाघतः
इंद्रा, प्रार्थनेने प्रेरित होऊन, ज्ञानी लोकांसह, या गोड रसाकडे ये, गायकांच्या स्तोत्रांकडे ये.
इन्द्रा याहि तूतुजान उप ब्रह्माणि हरिवः । सुते दधिष्व नश्चनः
इंद्रा, जलद ये, पिंगट केस असलेल्या, या स्तोत्रांकडे. आमच्या रक्षणासाठी या गोड रसाजवळ बस.
मा चिदन्यद्वि शंसत सखायो मा रिषण्यत । इन्द्रमित्स्तोता वृषणं सचा सुते मुहुरुक्था च शंसत
मित्रांनो, दुसऱ्या कुठल्याही गोष्टीचे बोलू नका, संकटात पडू नका. इंद्राची, बलवानाची, एकत्र स्तुती करा आणि वारंवार स्तोत्रे म्हणा.
अवक्रक्षिणं वृषभं यथाजुरं गां न चर्षणीसहम् । विद्वेषणं संवननोभयंकरं मंहिष्ठमुभयाविनम्
तो वृषभा, जसा कोणालाही जिंकता येत नाही, जसा गायींमध्ये बलवान असतो, शत्रूंचा नाश करणारा, सर्वांना एकत्र आणणारा, दोन्ही बाजूंवर प्रभुत्व असणारा, सर्वांत मोठा.
यच्चिद्धि त्वा जना इमे नाना हवन्त ऊतये । अस्माकं ब्रह्मेदमिन्द्र भूतु तेऽहा विश्वा च वर्धनम्
लोक जेव्हा तुझ्याकडे मदतीसाठी हाक मारतात, तेव्हा आमचे हे स्तोत्र, इंद्रा, तुझ्यासाठी असो. आज आणि नेहमी आमच्या वाढीसाठी ते लाभो.
वि तर्तूर्यन्ते मघवन् विपश्चितोऽर्यो विपो जनानाम् । उप क्रमस्व पुरुरूपमा भर वाजं नेदिष्ठमूतये
ज्ञानी लोक, दाता, वाणीने इतरांपेक्षा पुढे असतात, श्रेष्ठ लोक सर्वांमध्ये श्रेष्ठ असतात. अनेक रूपांनी ये, आमच्या मदतीसाठी विजय जवळ आण.
ब्रह्मणा ते ब्रह्मयुजा युनज्मि हरी सखाया सधमाद आशू । स्थिरं रथं सुखमिन्द्राधितिष्ठन् प्रजानन् विद्वामुप याहि सोमम्
प्रार्थनेने, प्रार्थनेला जोडून, मी तुझे दोन घोडे, मित्रा, एकत्र आसनावर जोडतो. इंद्रा, आपल्या स्थिर रथावर आरामात बस, जाणता आणि ज्ञानी, सोमाकडे ये.
अध्वर्यवोऽरुणं दुग्धमंशुं जुहोतन वृषभाय क्षितीनाम् । गौराद्वेदीयामवपानमिन्द्रो विश्वाहेद्याति सुतसोममिच्छन्
यजमानांनो, लालसर, दूध काढलेला, शुद्ध रस पुरुषांमध्ये वृषभाला अर्पण करा. इंद्रा, गायीपासून, यज्ञपात्रातून, सर्वांना प्यायला, हा गोड सोम हव्यासाने येतो.
यद्दधिषे प्रदिवि चार्वन्नं दिवेदिवे पीतिमिदस्य वक्षि । उत हृदोत मनसा जुषाण उशन्न् इन्द्र प्रस्थितान् पाहि सोमान्
तू जे अन्न सर्वोच्च आकाशात ठेवले आहेस, ते आनंद रोज आण. मनाने आणि हृदयाने स्वीकारून, उजळलेल्या इंद्रा, समोर ठेवलेला सोम प्या.
जज्ञानः सोमं सहसे पपाथ प्र ते माता महिमानमुवाच । एन्द्र पप्राथोर्वन्तरिक्षं युधा देवेभ्यो वरिवश्चकर्थ
बलासाठी जन्मलेला, तू सोम प्यायला. तुझ्या आईने तुझे मोठेपण सांगितले. इंद्रा, तू विस्तीर्ण आकाश पसरवलेस आणि युद्धाने देवांसाठी मार्ग तयार केलास.
यद्योधया महतो मन्यमानान् साक्षाम तान् बाहुभिः शाशदानान् । यद्वा नृभिर्वृत इन्द्राभियुध्यास्तं त्वयाजिं सौश्रवसं जयेम
हे इन्द्रा, जर आपल्याला मोठेपणाचा गर्व असणाऱ्यांशी, बळकट हातांनी उभ्या असणाऱ्यांशी, किंवा युद्धासाठी जमलेल्या वीरांशी लढावं लागलं, तर तुझ्या सोबत आम्ही तो प्रसिद्ध विजय नक्की मिळवू.
प्रेन्द्रस्य वोचं प्रथमा कृतानि प्र नूतना मघवा या चकार । यदेददेवीरसहिष्ट माया अथाभवत्केवलः सोमो अस्य
मी इन्द्राची श्रेष्ठ कृत्ये सांगतो आणि आता त्याने केलेली नवी कामगिरीही सांगतो; जेव्हा त्याच्या विरोधकांना त्याची शक्ती सहन झाली नाही, तेव्हा सोम फक्त त्याचाच झाला.
तवेदं विश्वमभितः पशव्यं यत्पश्यसि चक्षसा सूर्यस्य । गवामसि गोपतिरेक इन्द्र भक्षीमहि ते प्रयतस्य वस्वः
हे इन्द्रा, हे सर्व जग तुझ्या नजरेतून सूर्याच्या डोळ्याने पाहिलं जातं, हे सर्व तुझंच चारण आहे; तूच गायींचा खरा राखणारा आणि मालक आहेस. आम्ही तुझ्या पूजेतून मिळणाऱ्या संपत्तीचा आनंद घेऊ दे.
बृहस्पते युवमिन्द्रश्च वस्वो दिव्यस्येशाथे उत पार्थिवस्य । धत्तं रयिं स्तुवते कीरये चिद्यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः
हे बृहस्पती आणि इन्द्रा, तुम्ही दोघेही स्वर्गातील आणि पृथ्वीवरील सर्व संपत्तीचे स्वामी आहात. जो तुम्ही दोघांची स्तुती करतो त्याला कीर्ती मिळवण्यासाठी संपत्ती द्या आणि नेहमीच आम्हाला कल्याणाने वाचवा.
यस्तस्तम्भ सहसा वि ज्मो अन्तान् बृहस्पतिस्त्रिषधस्थो रवेण । तं प्रत्नास ऋषयो दीध्यानाः पुरो विप्रा दधिरे मन्द्रजिह्वम्
जो बृहस्पती, आपल्या गर्जनेने, तीन ठिकाणी बसून, जोराने पृथ्वीचे टोक उभे करतो, त्या प्राचीन ऋषींनी, तेजस्वी ज्ञानी ब्राह्मणांनी, गोड वाणीने त्याची स्थापना केली.
धुनेतयः सुप्रकेतं मदन्तो बृहस्पते अभि ये नस्ततस्रे । पृषन्तं सृप्रमदब्धमूर्वं बृहस्पते रक्षतादस्य योनिम्
हे बृहस्पती, आमचे रक्षण करणारे जे वेगवान आणि आनंदी आहेत, ते तुझ्या स्पष्टदर्शीपणाने तुझ्याभोवती फिरोत. ही रुंद, अखंड वाहणारी, दूध देणारी नदी, तिचा उगम तूच जप.
बृहस्पते या परमा परावदत आ ते ऋतस्पृशो नि षेदुः । तुभ्यं खाता अवता अद्रिदुग्धा मध्व श्चोतन्त्यभितो विरप्शम्
हे बृहस्पती, जे सर्वांत उंच आणि दूर बोलतात, जे धर्मप्रिय आहेत, ते तुझ्याजवळ बसले आहेत. तुझ्यासाठी, जे पोकळ केलेले आहेत, जे डोंगरातून दूध काढतात, ते सर्वत्र मधासारखं ओघळवतात.
बृहस्पतिः प्रथमं जायमानो महो ज्योतिषः परमे व्योमन् । सप्तास्यस्तुविजातो रवेण वि सप्तरश्मिरधमत्तमांसि
बृहस्पती, जेव्हा तो प्रथम जन्मला, तेव्हा तो महान तेजाच्या सर्वोच्च आकाशात होता. सात तोंडांनी, स्तोत्रातून जन्मलेला, गर्जनेने, त्याने सात किरणांनी अंधार दूर केला.
स सुष्टुभा स ऋक्वता गणेन वलं रुरोज फलिगं रवेण । बृहस्पतिरुस्रिया हव्यसूदः कनिक्रदद्वावशतीरुदाजत्
सुश्टुभ आणि ऋचांसह, आपल्या गणासोबत, बृहस्पतीने गर्जनेने वल नावाच्या अडथळ्याला फोडले. हव्य स्वीकारणारा बृहस्पती, मोठ्याने हाका मारत, गायींना बाहेर काढतो.
एवा पित्रे विश्वदेवाय वृष्णे यज्ञैर्विधेम नमसा हविर्भिः । बृहस्पते सुप्रजा वीरवन्तो वयं स्याम पतयो रयीणाम्
म्हणून आपण पित्याला, सर्व देवांना आणि बलवानाला यज्ञ, नमस्कार आणि हव्य अर्पण करू. हे बृहस्पती, आम्हाला उत्तम संतती, शूरपणा आणि संपत्तीचे स्वामित्व लाभू दे.
अस्तेव सु प्रतरं लायमस्यन् भूषन्न् इव प्र भरा स्तोममस्मै । वाचा विप्रास्तरत वाचमर्यो नि रामय जरितः सोम इन्द्रम्
जसा कुशल धनुर्धारी लक्ष्य साधतो किंवा शोभा धारण करणारा सजतो, तसा तू तुझा स्तोत्र त्याच्यासाठी सादर कर. हे ज्ञानीजनांनो, वाणीने उत्तम स्तुती गा आणि गायकाने सोम व इन्द्राला बोलवा.
दोहेन गामुप शिक्षा सखायं प्र बोधय जरितर्जारमिन्द्रम् । कोशं न पूर्णं वसुना न्यृष्टमा च्यावय मघदेयाय शूरम्
दूध काढून, गायीसारखा मित्र मिळव, गायकाने प्राचीन इन्द्राला जागं कर. संपत्तीने भरलेली, ओतप्रोत भांडी जशी असतात, तसा हा शूर संपत्ती द्यायला जागृत होऊ दे.
किमङ्ग त्वा मघवन् भोजमाहुः शिशीहि मा शिशयं त्वा शृणोमि । अप्नस्वती मम धीरस्तु शक्र वसुविदं भगमिन्द्रा भरा नः
हे दानशूरा, लोक काय म्हणतात की तू उपभोग घेतोस? स्वतःला थांबव, कारण मी ऐकतो की तुला थांबवता येत नाही. माझी प्रार्थना, हे शक्रा, आम्हाला संपत्तीचा भाग मिळवून दे, हे इन्द्रा, खजिन्याचा जाणकार वाटा आम्हाला दे.
त्वां जना ममसत्येष्विन्द्र संतस्थाना वि ह्वयन्ते समीके । अत्रा युजं कृणुते यो हविष्मान् नासुन्वता सख्यं वष्टि शूरः
हे इन्द्रा, लोक त्यांच्या खरी गरजांमध्ये, एकत्र येऊन, तुला हाक मारतात. इथे, जो हव्य अर्पण करतो, तो तुला आपला मित्र बनवतो; जो सोम न काढतो त्याच्याशी शूर मैत्री करत नाही.
धनं न स्पन्द्रं बहुलं यो अस्मै तीव्रान्त्सोमामासुनोति प्रयस्वान् । तस्मै शत्रून्त्सुतुकान् प्रातरह्नो नि स्वष्ट्रान् युवति हन्ति वृत्रम्
जो मनापासून तुला तीव्र, शुद्ध सोम अर्पण करतो, त्याला तू कधीही न संपणारी संपत्ती देतोस. त्याच्यासाठी तू शत्रू, स्पर्धक आणि विरोधकांचा नाश करतोस आणि सकाळी त्याच्यासाठी वृत्राचा वध करतोस.
यस्मिन् वयं दधिमा शंसमिन्द्रे यः शिश्राय मघवा काममस्मे । आराच्चित्सन् भयतामस्य शत्रुर्न्यस्मै द्युम्ना जन्या नमन्ताम्
ज्याच्यात आपण आपली स्तुती ठेवतो, त्या इन्द्रात—तो दानशूर आमच्यावर कृपा करतो; अगदी दूर असला तरी शत्रू त्याला घाबरावा, आणि सर्व कीर्ती आमच्यासाठी त्याच्यासमोर नतमस्तक व्हावी.