प्र वो महे महिवृधे भरध्वं प्रचेतसे प्र सुमतिं कृणुध्वम् । विशः पूर्वीः प्र चरा चर्षणिप्राः
महान, सतत वाढणाऱ्या, सर्वज्ञ अशा त्या देवतेचे आपण सर्वांनी स्तुती करा. आपल्या मनातले शुभ विचार जागृत करा. अनेक जमाती आणि लोकांचे पुढारी, पुढे जाऊ द्या.
यदा वज्रं हिरण्यमिदथा रथं हरी यमस्य वहतो वि सूरिभिः । आ तिष्ठति मघवा सनश्रुत इन्द्रो वाजस्य दीर्घश्रवसस्पतिः
जेव्हा तू वज्र आणि सोन्याने सजलेला रथ आणि दोन घोडे जुळवतोस, हे इंद्रा, आणि ज्ञानी लोकांसोबत तो रथ चालवतोस, तेव्हा पूर्वीपासून प्रसिद्ध असलेला, दीर्घ कीर्ती असलेला, बळाचा स्वामी असा मघवान इंद्र विजयासाठी उभा राहतो.
सो चिन् नु वृष्टिर्यूथ्या स्वा सचामिन्द्रः श्मश्रूणि हरिताभि प्रुष्णुते । अव वेति सुक्षयं सुते मधूदिद्धूणोति वातो यथा वनम्
तोच खरा धनवर्षाव करणारा, आपल्या साथीदारांसह बळकट, इंद्र, ज्याची दाढी सोमरसाने ओलावलेली आहे. तो सोमपानाच्या वेळी गोडवा पसरवतो, जसा वारा जंगल हलवतो तसा.
यो वाचा विवाचो मृध्रवाचः पुरू सहस्राशिवा जघान । तत्तदिदस्य पौंस्यं गृणीमसि पितेव यस्तविषीं वावृधे शवः
जो आपल्या वाणीने विरोध करणाऱ्यांना जिंकतो, ज्याने हजारो शत्रूंना पराभूत केले — त्याचे हे पुरुषार्थ आम्ही गौरवतो. ज्या प्रमाणे वडिलांचे बळ वाढते, तसेच युद्धात त्याचे सामर्थ्य वाढले आहे.
यच्चिद्धि सत्य सोमपा अनाशस्ता इव स्मसि । आ तू न इन्द्र शंसय गोष्वश्वेषु शुभ्रिषु सहस्रेषु तुवीमघ
खरे तर आम्ही सोमपान करणारे, पण जणू काही साधन नसल्यासारखे आहोत. हे इंद्रा, गायींमध्ये, घोड्यांमध्ये, तेजस्वी लोकांमध्ये आणि हजारो संपत्तीमध्ये आम्हाला तुझा आशीर्वाद लाभू दे, दानशूरा.
शिप्रिन् वाजानां पते शचीवस्तव दंसना । आ तू न इन्द्र शंसय गोष्वश्वेषु शुभ्रिषु सहस्रेषु तुवीमघ
कोड्याचा हुकमी, बक्षिसांचा स्वामी, तुझ्या सामर्थ्याने बळकट, तुझ्या रक्षणाने, हे इंद्रा, गायींमध्ये, घोड्यांमध्ये, तेजस्वी लोकांमध्ये आणि हजारो संपत्तीमध्ये आम्हाला तुझा आशीर्वाद लाभू दे, दानशूरा.
नि ष्वापया मिथूदृशा सस्तामबुध्यमाने । आ तू न इन्द्र शंसय गोष्वश्वेषु शुभ्रिषु सहस्रेषु तुवीमघ
त्या दोन स्पर्धकांना गाढ झोप येऊ दे, ते जागे होऊ नयेत. हे इंद्रा, गायींमध्ये, घोड्यांमध्ये, तेजस्वी लोकांमध्ये आणि हजारो संपत्तीमध्ये आम्हाला तुझा आशीर्वाद लाभू दे, दानशूरा.
ससन्तु त्या अरातयो बोधन्तु शूर रातयः । आ तू न इन्द्र शंसय गोष्वश्वेषु शुभ्रिषु सहस्रेषु तुवीमघ
ते शत्रू झोपलेले राहू देत, आणि दानशूर लोक जागे होऊ देत, हे वीर. हे इंद्रा, गायींमध्ये, घोड्यांमध्ये, तेजस्वी लोकांमध्ये आणि हजारो संपत्तीमध्ये आम्हाला तुझा आशीर्वाद लाभू दे, दानशूरा.
समिन्द्र गर्दभं मृण नुवन्तं पपयामुया । आ तू न इन्द्र शंसय गोष्वश्वेषु शुभ्रिषु सहस्रेषु तुवीमघ
हे इंद्रा, एकत्र येऊन, ओरडणाऱ्या आणि अडथळा आणणाऱ्या गाढवाला ठार कर. हे इंद्रा, गायींमध्ये, घोड्यांमध्ये, तेजस्वी लोकांमध्ये आणि हजारो संपत्तीमध्ये आम्हाला तुझा आशीर्वाद लाभू दे, दानशूरा.
पताति कुण्डृणाच्या दूरं वातो वनादधि । आ तू न इन्द्र शंसय गोष्वश्वेषु शुभ्रिषु सहस्रेषु तुवीमघ
जसा वारा कोरडी पाने जंगलातून दूर उडवून नेतो, तसेच. हे इंद्रा, गायींमध्ये, घोड्यांमध्ये, तेजस्वी लोकांमध्ये आणि हजारो संपत्तीमध्ये आम्हाला तुझा आशीर्वाद लाभू दे, दानशूरा.
सर्वं परिक्रोशं जहि जम्भया कृकदाश्वम् । आ तू न इन्द्र शंसय गोष्वश्वेषु शुभ्रिषु सहस्रेषु तुवीमघ
सर्व ओरड बंद कर, आणि हिणकस ओरडणाऱ्या घोड्यालाही शांत कर. हे इंद्रा, गायींमध्ये, घोड्यांमध्ये, तेजस्वी लोकांमध्ये आणि हजारो संपत्तीमध्ये आम्हाला तुझा आशीर्वाद लाभू दे, दानशूरा.
वि त्वा ततस्रे मिथुना अवस्यवो व्रजस्य साता गव्यस्य निःसृजः सक्षन्त इन्द्र निःसृजः । यद्गव्यन्त द्वा जना स्वर्यन्ता समूहसि । आविष्करिक्रद्वृषणं सचाभुवं वज्रमिन्द्र सचाभुवम्
तीन जोड मदतीच्या हातांनी तुला मुक्त केले, हे इंद्रा, गायींच्या कळपाचे मार्गदर्शक म्हणून. जेव्हा दोन जमाती गायी किंवा सूर्यप्रकाशासाठी एकत्र येतात, तेव्हा तू आपले बलवान वज्र उघड करतोस.
विदुष्टे अस्य वीर्यस्य पूरवः पुरो यदिन्द्र शारदीरवातिरः सासहानो अवातिरः । शासस्तमिन्द्र मर्त्यमयजुं शवसस्पते । महीममुष्णाः पृथिवीमिमा अपो मन्दसान इमा अपः
हे इंद्रा, तुझे हे सामर्थ्य पुरुंना माहीत होते, जेव्हा तू शरद ऋतूतील किल्ल्यांवर उतरला आणि जिंकलेस. अशा यज्ञ न करणाऱ्या माणसाला तू आज्ञा दे, बळाचा स्वामी. ही विशाल पृथ्वी जाळून टाक, आणि या वाहत्या पाण्याला आटवून टाक.
आदित्ते अस्य वीर्यस्य चर्किरन् मदेषु वृषन्न् उशिजो यदाविथ सखीयतो यदाविथ । चकर्थ कारमेभ्यः पृतनासु प्रवन्तवे । ते अन्यामन्यां नद्यं सनिष्णत श्रवस्यन्तः सनिष्णत
तुझ्या या सामर्थ्यामुळे, हे वृषभा, सोमपानाच्या वेळी त्यांनी आनंद केला. जेव्हा तू, इंद्रा, उशिजांना मित्रासारखी मदत केलीस, तेव्हा तू त्यांना युद्धात पुढे जाण्यासाठी मार्ग दिलास. कीर्ती मिळवण्यासाठी त्यांनी एक नदी ओलांडली आणि मग दुसरी.
वने न वा यो न्यधायि चाक्रं छुचिर्वां स्तोमो भुरणावजीगः । यस्येदिन्द्रः पुरुदिनेषु होता नृणां नर्वो नृतमः क्षपावान्
जसा जंगलात चाक ठेवले जाते, तशी ही स्तुती शुद्ध, स्तुतीसाठी उत्सुक आणि विजयासाठी धडपडणारी आहे. ज्याच्यासाठी, हे इंद्रा, तू पुरुषांमध्ये होतार आहेस, सर्वश्रेष्ठ आणि रात्रांचा स्वामी आहेस.
प्र ते अस्या उषसः प्रापरस्या नृतौ स्याम नृतमस्य नृणाम् । अनु त्रिशोकः शतमावहन् नॄन् कुत्सेन रथो यो असत्ससवान्
आपण या उषेचा गौरव मिळवू, पुरुषांमध्ये श्रेष्ठ असलेल्या स्पर्धेत सहभागी होऊ. त्रिशोकाच्या मागे, शंभर पुरुष रथाने आणले गेले, जो कुत्सासोबत युद्धात विजयी झाला.
कस्ते मद इन्द्र रन्त्यो भूद्दुरो गिरो अभ्युग्रो वि धाव । कद्वाहो अर्वागुप मा मनीषा आ त्वा शक्यामुपमं राधो अन्नैः
तुझ्या कोणत्या आनंदात, हे इंद्रा, सर्वात जास्त आनंद मिळतो? कोणते तुझे बोलणे सर्वात वेगवान आहे? कोण आमची प्रार्थना जवळ आणेल? तुझ्या श्रेष्ठ दानाचा लाभ मला अन्नासह मिळू दे.
कदु द्युम्नमिन्द्र त्वावतो नॄन् कया धिया करसे कन् न आगन् । मित्रो न सत्य उरुगाय भृत्या अन्ने समस्य यदसन् मनीषाः
तू तुझ्या लोकांना कोणती कीर्ती देतोस, हे इंद्रा, कोणत्या विचाराने तू कृती करतोस, कोण आमच्याकडे येतो? मित्रासारखा, सत्य सेवक म्हणून, तू सर्वत्र प्रसिद्ध आहेस, जेव्हा आमचे विचार अन्नाच्या इच्छेत एकत्र येतात.
प्रेरय सूरो अर्थं न पारं ये अस्य कामं जनिधा इव ग्मन् । गिरश्च ये ते तुविजात पूर्वीर्नर इन्द्र प्रतिशिक्षन्त्यन्नैः
हे बलवान इंद्रा, जसा एखादा पुरुष दूरचा हेतू साधतो, तसंच तुझ्या इच्छेने प्रेरित होणारे लोक नव्याने जन्माला येतात असं वाटतं. आणि त्या प्राचीन, सामर्थ्यशाली वाण्या, त्या तुझ्यासाठी अन्नाच्या नैवेद्याने प्रतिसाद देतात.
मात्रे नु ते सुमिते इन्द्र पूर्वी द्यौर्मज्मना पृथिवी काव्येन । वराय ते घृतवन्तः सुतासः स्वाद्नन् भवन्तु पीतये मधूनि
इंद्रा, तुझ्यासाठी आकाशाने आपल्या सामर्थ्याने आणि पृथ्वीने आपल्या बुद्धीने आईसारखी तुला व्यापून घेतलं आहे. तुझ्या आनंदासाठी तूप आणि मधुर पेये पिण्यास तयार राहो, मधुर नैवेद्य तुला प्रिय होवोत.
आ मध्वो अस्मा असिचन्न् अमत्रमिन्द्राय पूर्णं स हि सत्यराधाः । स वावृधे वरिमन्न् आ पृथिव्या अभि क्रत्वा नर्यः पौंस्यैश्च
इंद्रासाठी मधुर पेयाने भरलेला पात्र ओतला आहे, कारण तो खरोखरच दानाला पात्र आहे. त्याने आपले सामर्थ्य वाढवले, पृथ्वीच्या विस्तारापर्यंत पोहोचला, आणि पराक्रम व शौर्यात श्रेष्ठ ठरला.
व्यानळ् इन्द्रः पृतनाः स्वोजा आस्मै यतन्ते सख्याय पूर्वीः । आ स्मा रथं न पृतनासु तिष्ठ यं भद्रया सुमत्या चोदयासे
इंद्राने आपल्या स्वतःच्या शक्तीने शत्रूंच्या सैन्यांचा पराभव केला; त्याच्या मैत्रीसाठी अनेक जण प्रयत्न करतात. युद्धात, जसा रथावर उभा राहतोस, तसंच तू आपल्या कृपादृष्टीने पुढे ने.
आ सत्यो यातु मघवाँ ऋजीषी द्रवन्त्वस्य हरय उप नः । तस्मा इदन्धः सुषुमा सुदक्षमिहाभिपित्वं करते गृणानः
सत्य आणि दानशूर इंद्र, युद्धासाठी उत्सुक होऊन इथे येवो; त्याची घोडी आमच्याजवळ वेगाने येवोत. त्याला, प्रेरित असलेल्या इंद्राला, आम्ही ही तेजस्वी आणि कुशल स्तुती अर्पण करतो, त्याची कृपा मागतो.
अव स्य शूराध्वनो नान्तेऽस्मिन् नो अद्य सवने मन्दध्यै । शंसात्युक्थमुशनेव वेधाश्चिकितुषे असुर्याय मन्म
त्याच्या शौर्याच्या मार्गाच्या शेवटी, आजच्या या सोमपानात इंद्र आनंद मानो. प्रेरित असलेला तो स्तोत्र गातो, जसा कुशल कारागीर ज्ञानी देवासाठी पवित्र शब्द उच्चारतो.
कविर्न निण्यं विदथानि साधन् वृषा यत्सेकं विपिपानो अर्चात्। दिव इत्था जीजनत्सप्त कारून् अह्ना चिच्चक्रुर्वयुना गृणन्तः
तो ऋषीसारखा गूढ मार्ग जाणतो आणि विधी पूर्ण करतो; वृषभासारखा एकच प्रवाह ओततो, गातो. त्याने आकाशात सात गायक निर्माण केले, जे दिवसा देखील त्याची स्तुती करत आपली कर्तव्ये पार पाडतात.
स्वर्यद्वेदि सुदृशीकमर्कैर्महि ज्योती रुरुचुर्यद्ध वस्तोः । अन्धा तमांसि दुधिता विचक्षे नृभ्यश्चकार नृतमो अभिष्टौ
स्वर्गातील नियम जाणणारा तो तेजस्वी स्तोत्रांनी उजळला; उषःकाळ सोडताना महान प्रकाश पसरला. त्याने अंधार दूर केला आणि स्पष्ट पाहिलं; तो सर्वात शूर पुरुषांमध्ये, लोकांना मदत करणारा ठरला.
ववक्ष इन्द्रो अमितमृजिष्युभे आ पप्रौ रोदसी महित्वा । अतश्चिदस्य महिमा वि रेच्यभि यो विश्वा भुवना बभूव
अपराजित इंद्राने आपले सामर्थ्य वाढवले; त्याने आकाश आणि पृथ्वी दोन्ही महानतेने भरून टाकले. म्हणूनच त्याची महिमा नेहमीच गायली पाहिजे, कारण तो सर्व जगाचा स्वरूप झाला.
विश्वानि शक्रो नर्याणि विद्वान् अपो रिरेच सखिभिर्निकामैः । अश्मानं चिद्ये बिभिदुर्वचोभिर्व्रजं गोमन्तमुशिजो वि वव्रुः
सर्व शौर्यकृत्ये जाणणाऱ्या शक्राने आपल्या मित्रांसह इच्छेने पाणी सोडवले. त्यांनी आपल्या शब्दांनी दगडही फोडला; शोधणाऱ्यांनी गायींनी भरलेली गोठी उघडली.
अपो वृत्रं वव्रिवांसं पराहन् प्रावत्ते वज्रं पृथिवी सचेताः । प्रार्णांसि समुद्रियाण्यैनोः पतिर्भवं छवसा शूर धृष्णो
त्याने पाणी अडवणाऱ्या वृत्राला दूर केले; पृथ्वीने सजगपणे वज्र स्वीकारले. हे धाडसी वीर, तू आपल्या सामर्थ्याने प्रवाही नद्यांचा आणि समुद्रांचा स्वामी झाला आहेस.
अपो यदद्रिं पुरुहूत दर्दराविर्भुवत्सरमा पूर्व्यं ते । स नो नेता वाजमा दर्षि भूरिं गोत्रा रुजन्न् अङ्गिरोभिर्गृणानः
हे बहुप्रार्थित इंद्रा, जेव्हा तू तो प्राचीन दगड फोडलास, तेव्हा सरमा प्रकट झाली. तू आमचा मार्गदर्शक हो, विपुल संपत्ती मिळवून देणारा; अडथळे दूर करत, अङ्गिरसांनी तुझी स्तुती केली आणि तू अनेक धनसंपत्ती पाहिलीस.