य एक इद्विदयते वसु मर्ताय दाशुषे । ईशानो अप्रतिष्कुत इन्द्रो अङ्ग
जो एकटाच भक्त माणसाला धन देतो, तोच इंद्र सर्वांचा स्वामी आहे, त्याला कोणीही जिंकू शकत नाही — तो खरोखर येथेच आहे.
कदा मर्तमराधसं पदा क्षुम्पमिव स्फुरत्। कदा नः शुश्रवद्गिर इन्द्रो अङ्ग
इंद्र कधी दुष्कृत्य करणाऱ्याला पायाने जमिनीवर जोरात आपटल्यासारखा हलवेल? तो कधी आपल्या शब्दांकडे लक्ष देईल? — तो खरोखर येथेच आहे.
यश्चिद्धि त्वा बहुभ्य आ सुतावाँ आविवासति । उग्रं तत्पत्यते शव इन्द्रो अङ्ग
जो कोणी तुला अनेकांपैकी सोमरसासाठी हाक मारतो, त्याच्यावर तुझी प्रचंड शक्ती उतरते, हे इंद्र.
य इन्द्र सोमपातमो मदः शविष्ठ चेतति । येना हंसि न्यत्त्रिणं तमीमहे
हे इंद्र, सोमरस प्यायला आवडणारा, सर्वात बलवान, तुझ्या आनंदाने तू जागृत होतोस — ज्याने तू दडपशाही करणाऱ्याचा नाश करतोस, तीच शक्ती आम्ही तुझ्याकडे मागतो.
येना दशग्वमध्रिगुं वेपयन्तं स्वर्णरम् । येना समुद्रमाविथा तमीमहे
ज्या शक्तीने तू दहा हातांचा, अध्रिगू, सूर्याचे गाणे गाणारा थरथरणारा याला जिंकलेस, आणि ज्या शक्तीने तू समुद्र व्यापलास — तीच शक्ती आम्ही तुझ्याकडे मागतो.
येन सिन्धुं महीरपो रथामिव प्रचोदयः । पन्थामृतस्य यातवे तमीमहे
ज्या शक्तीने तू मोठ्या नद्यांना रथासारख्या वाहायला लावतोस, जेणेकरून आम्ही अमरत्वाचा मार्ग चालू शकू — तीच शक्ती आम्ही तुझ्याकडे मागतो.
एन्द्र नो गधि प्रियः सत्राजिदगोह्यः । गिरिर्न विश्वतस्पृथुः पतिर्दिवः
इंद्र आमच्यासाठी प्रिय आधार असो, जो कधीही लपून राहत नाही, सर्व बक्षिसांचा विजेता आहे, आणि सर्व बाजूंनी पर्वतासारखा विशाल आहे, आकाशाचा स्वामी आहे.
अभि हि सत्य सोमपा उभे बभूथ रोदसी । इन्द्रासि सुन्वतो वृधः पतिर्दिवः
खरंच, हे सत्य सोमरस पिणाऱ्या, तूच आकाश आणि पृथ्वी झाला आहेस; हे इंद्र, सोमरस पिळणाऱ्याचा तूच बळ आहेस, आकाशाचा स्वामी आहेस.
त्वं हि शश्वतीनामिन्द्र दर्ता पुरामसि । हन्ता दस्योर्मनोर्वृधः पतिर्दिवः
हे इंद्र, तूच प्राचीन किल्ल्यांचा नाश करणारा आहेस; दस्यूंचा संहार करणारा, अत्यंत उदार, आकाशाचा स्वामी आहेस.
एदु मध्वो मदिन्तरं सिञ्च वाध्वर्यो अन्धसः । एवा हि वीर स्तवते सदावृधः
आता, यजमान, सोमरसाचा सर्वात मधुर आणि उत्साही भाग ओत, कारण अशा प्रकारे सदैव बलवान वीराची स्तुती केली जाते.
इन्द्र स्थातर्हरीणां नकिष्ते पूर्व्यस्तुतिम् । उदानंश शवसा न भन्दना
इंद्र, घोड्यांचा नेता, तुझी याआधी कधीच स्तुती झालेली नाही; तुझ्या सामर्थ्याने आमची गाणी उंचाव, आमचा पराभव नाही.
तं वो वाजानां पतिमहूमहि श्रवस्यवः । अप्रायुभिर्यज्ञेभिर्वावृधेन्यम्
आम्ही कीर्तीची इच्छा करणारे, तुझी, बलशाली स्वामीची, अशा यज्ञांनी प्रार्थना करतो, जे कधीच अपयशी होत नाहीत.
एतो न्विन्द्रं स्तवाम सखाय स्तोम्यं नरम् । कुष्टीर्यो विश्वा अभ्यस्त्येक इत्
चला मित्रांनो, आता आपण इंद्राची, वीर पुरुषाची, स्तुती करूया, कारण त्याने एकट्याने सर्व सैन्यांचा पराभव केला आहे.
अगोरुधाय गविषे द्युक्षाय दस्म्यं वचः । घृतात्स्वादीयो मधुनश्च वोचत
गायी मिळवण्यासाठी, बलशाली आणि तेजस्वी यासाठी, आपले बोलणे अर्पण करा; ते तुपापेक्षा आणि मधापेक्षा गोड असो.
यस्यामितानि वीर्या न राधः पर्येतवे । ज्योतिर्न विश्वमभ्यस्ति दक्षिणा
ज्याची कृत्ये अमाप आहेत, ज्याची दानशूरता कोणीही ओलांडू शकत नाही; त्याची उदारता प्रकाशासारखी सर्वत्र पसरलेली आहे.
स्तुहीन्द्रं व्यश्ववदनूर्मिं वाजिनं यमम् । अर्यो गयं मंहमानं वि दाशुषे
घोड्याचा मुख असलेला, लाटेसारखा, बक्षिस मिळवणारा, संयम करणारा, आर्यांना जीवन देणारा आणि भक्तांची कीर्ती वाढवणारा इंद्र, याची स्तुती करा.
एवा नूनमुप स्तुहि वैयश्व दशमं नवम् । सुविद्वांसं चर्कृत्यं चरणीनाम्
आता, नववा आणि दहावा वैयश्व, ज्ञानी, स्तुत्य, गायकांचा नेता, यांची स्तुती करा.
वेत्था हि निर्ऋतीनां वज्रहस्त परिवृजम् । अहरहः शुन्ध्युः परिपदामिव
कारण, हे वज्रधारी, तूच विनाशाच्या वाटा जाणतोस; दिवसेंदिवस, तू पावलांच्या खुणांसारख्या वाटा शुद्ध करतोस.
वनोति हि सुन्वन् क्षयं परीणसः सुन्वानो हि ष्मा यजत्यव द्विषो देवानामव द्विषः । सुन्वान इत्सिषासति सहस्रा वाज्यवृतः । सुन्वानायेन्द्रो ददात्याभुवं रयिं ददात्याभुवम्
जो सोम पिळतो, तो समृद्धीचं घर जिंकतो; सोम पिळणारा देवांची द्वेष दूर करतो, द्वेष दूर करतो. सोम पिळणाऱ्याला हजारो बक्षिसांची इच्छा असते, तो बळकट असतो. इंद्र सोम पिळणाऱ्याला भरपूर संपत्ती देतो, भरपूर संपत्ती देतो.
मो षु वो अस्मदभि तानि पौंस्या सना भूवन् द्युम्नानि मोत जारिषुरस्मत्पुरोत जारिषुः । यद्वश्चित्रं युगेयुगे नव्यं घोषादमर्त्यम् । अस्मासु तन् मरुतो यच्च दुष्टरं दिधृता यच्च दुष्टरम्
आपल्या कडून ती शौर्याची कीर्ती, जुनी तेजस्विता, आणि पूर्वजांची कीर्ती कधीही जाऊ नये. प्रत्येक काळात जी काही अद्भुत, नवी आणि अमर कीर्ती आहे, ती मरुतांनी आम्हाला द्यावी; आणि जे जिंकणं कठीण आहे, तेही त्यांनी आम्हाला समर्थपणे द्यावं.
अग्निं होतारं मन्ये दास्वन्तं वसुं सूनुं सहसो जातवेदसं विप्रं न जातवेदसम् । य ऊर्ध्वया स्वध्वरो देवो देवाच्या कृपा । घृतस्य विभ्राष्टिमनु वष्टि शोचिषाजुह्वानस्य सर्पिषः
मी अग्नीला पुजारी, दानशूर, धनवान, बळाचा पुत्र, सर्व जन्मांचा जाणणारा आणि ज्ञानी समजतो. तो देव, आपल्या विधीमध्ये सरळ, दैवी कृपेने, तुपाच्या धारेला आपल्या ज्वाळेने आणि तुपाच्या चमच्याने अनुसरतो.
यज्ञैः संमिश्लाः पृषतीभिर्ऋष्टिभिर्यामं छुभ्रासो अञ्जिषु प्रिया उत । आसद्या बर्हिर्भरतस्य सूनवः पोत्रादा सोमं पिबता दिवो नरः
यज्ञांनी एकत्र झालेले, चित्ताकर्षक घोड्यांनी सजलेले, तेजस्वी आणि प्रिय असलेले तुम्ही, भरतपुत्रांनो, समिधेवर येऊन, सोमाचा प्याला घ्या आणि दिव्य पुरुषांनो, सोम प्या.
आ वक्षि देवामिह विप्र यक्षि चोशन् होतर्नि षदा योनिषु त्रिषु । प्रति वीहि प्रस्थितं सोम्यं मधु पिबाग्नीध्रात्तव भागस्य तृस्णुहि
देवतांनो, येथे या, ज्ञानीजनांनो, पूजा करा आणि होतारा, तीन आसनांवर बसा. ओतलेला सोम जवळ या, अग्नीधाराच्या भागातील मधुर सोम प्या आणि आपल्या भागाची तहान भागवा.
एष स्य ते तन्वो नृम्णवर्धनः सह ओजः प्रदिवि बाह्वोर्हितः । तुभ्यं सुतो मघवन् तुभ्यमाभृतस्त्वमस्य ब्राह्मणादा तृपत्पिब
हे तुझ्या शरीराचं बळ, पुरुषार्थ वाढवणारं, सामर्थ्य आणि तेज, आकाशात तुझ्या हातात ठेवलेलं आहे. तुझ्यासाठी, हे मघवन्, सोम पिळला जातो, तुझ्यासाठी आणला जातो; तू ब्राह्मणाच्या दानात आनंद मानून तो प्या.
यमु पूर्वमहुवे तमिदं हुवे सेदु हव्यो ददिर्यो नाम पत्यते । अध्वर्युभिः प्रस्थितं सोम्यं मधु पोत्रात्सोमं द्रविणोदः पिब ऋतुभिः
ज्याला मी पूर्वी बोलावलं, त्यालाच आता पुन्हा बोलावतो; तोच पुजेला पात्र आहे, ज्याचं नाव प्रसिद्ध आहे. अध्वर्यूंनी ओतलेला मधुर सोम, पोट्राच्या प्याल्यातून, ऋतूनुसार, द्रव्य देणारा, तू प्या.
सुरूपकृत्नुमूतये सुदुघामिव गोदुहे । जुहूमसि द्यविद्यवि
सुंदर रूप असलेल्या तुझ्या कृपेसाठी, जशी दुधाळ गाय दूध देते, तशी आम्ही दररोज तुझ्यासाठी आहुती देतो.
उप नः सवना गहि सोमस्य सोमपाः पिब । गोदा इद्रेवतो मदः
आमच्या सोमपिळण्यावर ये, सोमपान करणारा, सोम प्या; येथे गायींचा आनंद आहे, हे धनाच्या अधिपती.
अथा ते अन्तमानां विद्याम सुमतीनाम् । मा नो अति ख्य आ गहि
आता तुझ्या कृपेचा शेवट आम्हाला कळू दे; आमच्यापासून दूर जाऊ नकोस, जवळ ये.
परेहि विग्रमस्तृतमिन्द्रं पृछा विपश्चितम् । यस्ते सखिभ्य आ वरम्
स्पर्धा ओलांड, ज्ञानी इंद्राला विचार, जो आपल्या मित्रांना वर देतो.
उत ब्रुवन्तु नो निदो निरन्यतश्चिदारत । दधाना इन्द्र इद्दुवः
आमचं स्तवन सर्व बाजूंनी पसरू दे, सर्वत्र ऐकू येऊ दे; इंद्रा, आम्हाला तुझी दानं मिळू देत.