इन्द्र आशाभ्यस्परि सर्वाभ्यो अभयं करत्। जेता शत्रून् विचर्षणिः
इंद्रा सर्व दिशांनी आम्हाला निर्भय करो; तो शत्रूंचा जिंकणारा आणि नेहमीच जागरूक आहे.
क ईं वेद सुते सचा पिबन्तं कद्वयो दधे । अयं यः पुरो विभिनत्त्योजसा मन्दानः शिप्र्यन्धसः
त्याला कोण ओळखतो, जो सोम पिळल्यावर पितो आणि ज्याला ज्ञानी लोक पुढे करतात? तोच आपल्या बळावर किल्ले फोडतो, सोमपानात आनंद मानतो.
दाना मृगो न वारणः पुरुत्रा चरथं दधे । नकिष्ट्वा नि यमदा सुते गमो महांश्चरस्योजसा
दान देणाऱ्या पशुप्रमाणे, हत्तीप्रमाणे, तो अनेक ठिकाणी फिरतो; सोम पिळताना तुला कोणीही थांबवू शकत नाही—तू महान आहेस, आपल्या बळावर सर्वत्र जातोस.
य उग्रः सन्न् अनिष्टृत स्थिरो रणाय संस्कृतः । यदि स्तोतुर्मघवा शृणवद्धवं नेन्द्रो योषत्या गमत्
जो रौद्र असूनही आवरता येत नाही, जो युद्धासाठी तयार आणि खंबीर आहे—जर तो दानशूर गायकाचं स्तवन ऐकतो, तर इंद्राने स्त्रीकडे जाऊ नये.
वयं घ त्वा सुतावन्त आपो न वृक्तबर्हिषः । पवित्रस्य प्रस्रवणेषु वृत्रहन् परि स्तोतार आसते
आम्ही सोम पिळून, हे वृत्रसंहारक, तुझ्या सभोवती बसलो आहोत, जणू काही पवित्र पाण्याच्या प्रवाहासारखे, यज्ञाच्या कुशांनी सजवलेल्या जागी, तुझ्या स्तुतीसाठी एकत्र आलो आहोत.
स्वरन्ति त्वा सुते नरो वसो निरेक उक्थिनः । कदा सुतं तृषाण ओक आ गम इन्द्र स्वब्दीव वंसगः
हे संपत्तीच्या दाता, सोम पिळताना पुरुष तुझी गाणी गातात; आम्ही तृषार्त होऊन तुझी वाट पाहतो, तू कधी आमच्या घरी येशील, हे इंद्रा, जसा गर्जणारा वळू आपल्या कळपात येतो.
कण्वेभिर्धृष्णवा धृषद्वाजं दर्षि सहस्रिणम् । पिशङ्गरूपं मघवन् विचर्षणे मक्षू गोमन्तमीमहे
कण्वांसह, हे पराक्रमी, आम्ही तुझ्या धैर्यशाली, हजारो दान देणाऱ्या, पिवळसर रूप असलेल्या, ज्ञानी आणि गोधन मिळवून देणाऱ्या तुझ्या कृपेची मागणी करतो.
श्रायन्त इव सूर्यं विश्वेदिन्द्रस्य भक्षत । वसूनि जाते जनमान ओजसा प्रति भागं न दीधिम
सर्वजण, जणू सूर्याची इच्छा करतात तसे, इंद्राच्या दानाचा आस्वाद घेतात; सामर्थ्याने जन्मलेली ही संपत्ती आम्ही वाटून घेतली, जणू प्रत्येकाचा हिस्सा ठरवला आहे.
अनर्शरातिं वसुदामुप स्तुहि भद्रा इन्द्रस्य रातयः । सो अस्य कामं विधतो न रोषति मनो दानाय चोदयन्
द्वेषरहित, संपत्ती देणाऱ्याची स्तुती कर; इंद्राची दाने मंगलमय आहेत. जो त्याच्यासाठी यथायोग्य व्यवस्था करतो, त्याची इच्छा तो कधीच अडवत नाही, उलट दानासाठी मनाला प्रेरणा देतो.
बण्महामसि सूर्य बडादित्य महामसि । महस्ते सतो महिमा पनस्यतेऽद्धा देव महामसि
तू महान आहेस, हे सूर्य, हे आदित्य, तू खरोखरच महान आहेस; तुझी महानता सर्वत्र प्रसिद्ध आहे; खरंच, हे देव, तू महान आहेस.
बट्सूर्य श्रवसा महामसि सत्रा देव महामसि । मह्ना देवानामसुर्यः पुरोहितो विभु ज्योतिरदाभ्यम्
हे सूर्य, तुझ्या कीर्तीमुळे तू महान आहेस; एकत्रितपणे, हे देव, तू महान आहेस. तुझ्या महानतेने, हे सूर्य, तू देवांचा पुरोहित आहेस, सर्वत्र व्यापणारे, आणि कधीही न फसवणारे तेज आहेस.
उदु त्ये मधु मत्तमा गिर स्तोमास ईरते । सत्राजितो धनसा अक्षितोतयो वाजयन्तो रथा इव
ती मधुर, आनंददायक गाणी वर उचलली जातात; सतत विजयी, संपन्न, न संपणाऱ्या दानासाठी, जणू रथ स्पर्धेसाठी धावत आहेत.
कण्वा इव भृगवः सूर्य इव विश्वमिद्धीतमानशुः । इन्द्रं स्तोमेभिर्महयन्त आयवः प्रियमेधासो अस्वरन्
कण्वांसारखे, भृगूंसारखे, सूर्याप्रमाणे सर्वत्र तेजाने उजळणारे, उत्साही लोक स्तोत्रांनी इंद्राची महती गातात; प्रिय मनाचे लोक गाणी गातात.
उदिन् न्वस्य रिच्यतेऽंशो धनं न जिग्युसः । य इन्द्रो हरिवान् न दभन्ति तं रिपो दक्षं दधाति सोमिनि
त्याचा हिस्सा वाढतो, जणू जिंकण्याच्या इच्छेने मिळणाऱ्या संपत्तीप्रमाणे; ज्याला इंद्र आपल्या हरिंसह त्रास देत नाही, त्याचा शत्रू सोम यज्ञ करणाऱ्यात कौशल्य ठेवतो.
मन्त्रमखर्वं सुधितं सुपेशसं दधात यज्ञियेष्वा । पूर्वीश्चन प्रसितयस्तरन्ति तं य इन्द्रे कर्मणा भुवत्
अखंड, सुंदर रचलेली, आकर्षक प्रार्थना यज्ञ करणाऱ्यांमध्ये ठेव; ज्याच्यासाठी इंद्र कृतीत उपस्थित असतो, त्याला जुने अडथळेही पार करता येतात.
एवा ह्यसि वीरयुरेवा शूर उत स्थिरः । एवा ते राध्यं मनः
तू खरोखरच वीर आहेस, शूर आहेस, आणि स्थिर आहेस; तुझं मन नेहमी उदार आहे.
एवा रातिस्तुवीमघ विश्वेभिर्धायि धातृभिः । अघा चिदिन्द्र मे सचा
तुझी दानशक्ती, हे विपुल दान देणारा, सर्व दात्यांमध्ये आहे; अगदी संकटेही, हे इंद्रा, माझ्यासोबत आहेत.
मो षु ब्रह्मेव तन्द्रयुर्भुवो वाजानां पते । मत्स्वा सुतस्य गोमतः
यज्ञ करणाऱ्या ब्राह्मणासारखा तू कधीही थकू नकोस, हे वज्रधारी; गोधनयुक्त सोमपानात आनंद मान.
एवा ह्यस्य सूनृता विरप्शी गोमती मही । पक्वा शाखा न दाशुषे
त्याची खरी वाणी भरपूर आहे, गोधनयुक्त आणि महान आहे; जणू पिकलेली फांदी भक्तासाठी आहे.
एवा हि ते विभूतय ऊतय इन्द्र मावते । सद्यश्चित्सन्ति दाशुषे
तुझ्या सर्व सामर्थ्य आणि सहाय्य, हे इंद्रा, मदतीसाठी आहेत; अगदी तात्काळही, ती भक्ताला मिळतात.
एवा ह्यस्य काम्या स्तोम उक्थं च शंस्या । इन्द्राय सोमपीतये
त्याचं स्तवन आणि गाणं हे खरोखरच वंदनीय आहे, इंद्रासाठी सोमपानासाठी योग्य आहे.
तं ते मदं गृणीमसि वृषणं पृत्सु सासहिम् । उ लोककृत्नुमद्रिवो हरिश्रियम्
तुझ्या त्या मदाने आम्ही तुझी स्तुती करतो, हे बलशाली, युद्धात विजयी, जग निर्माण करणारा, वज्रधारी, तेजस्वी रूप असलेला.
येन ज्योतीम्ष्यायवे मनवे च विवेदिथ । मन्दानो अस्य बर्हिषो वि राजसि
ज्याने आयु आणि मनु यांच्यासाठी प्रकाश ओळखला, तो आनंदाने याच्या यज्ञाच्या कुशावर उजळतो.
तदद्या चित्त उक्थिनोऽनु ष्टुवन्ति पूर्वथा । वृषपत्नीरपो जया दिवेदिवे
मन्या, आज गायक तुझी पूर्वीसारखी स्तुती करतात; बलशालींच्या पत्नी, जिंकणाऱ्या पवित्र नद्या, दररोज तुझं गुणगान करतात.
तं वभि प्र गायत पुरुहूतं पुरुष्टुतम् । इन्द्रं गीर्भिस्तविषमा विवासत
त्याची स्तुती करा, जो अनेकदा बोलावला जातो, अनेकांनी गौरवला जातो; इंद्राला जोरदार शब्दांनी आमंत्रण द्या.
यस्य द्विबर्हसो बृहत्सहो दाधार रोदसी । गिरींरज्रामपः स्वर्वृषत्वना
ज्याच्या दुहेरी आसऱ्याने आणि मोठ्या बळाने आकाश आणि पृथ्वी टिकून आहेत; पर्वत, नद्या आणि तेजस्वी पाणी त्याच्या वृषभसारख्या शक्तीने धरलेले आहेत.
स राजसि पुरुष्टुतमेको वृत्राणि जिघ्नसे । इन्द्र जैत्रा श्रवस्य च यन्तवे
तुच एकटा, सर्वांनी गौरवलेला, शत्रूंचा नाश करतोस; इंद्रा, विजयासाठी आणि कीर्ती मिळवण्यासाठी.
वयमु त्वामपूर्व्य स्थूरं न कच्चिद्भरन्तोऽवस्यवः । वाजे चित्रं हवामहे
हे अद्वितीय, आम्ही तुला मोठ्या भारासारखा वाहून, स्पर्धेत तुझं अद्भुत रूप आठवतो.
उप त्वा कर्मन्न् ऊतये स नो युवोग्रश्चक्राम यो धृषत्। त्वामिद्ध्यवितारं ववृमहे सखाय इन्द्र सानसिम्
हे बलवान, आम्ही तुझ्याकडे मदतीसाठी येतो, जो धाडसी कृती करतोस; आम्ही तुलाच आमचा मार्गदर्शक आणि खरा मित्र मानतो, इंद्रा.
यो न इदमिदं पुरा प्र वस्य आनिनाय तमु व स्तुषे । सखाय इन्द्रमूतये
जो आपल्याला पूर्वीपासून पुढे घेऊन आला, त्याचीच आम्ही स्तुती करतो; मदतीसाठी, मित्रासारखा इंद्र.