एते त इन्द्र जन्तवो विश्वं पुष्यन्ति वार्यम् । अन्तर्हि ख्यो जनानामर्यो वेदो अदाशुषां तेषां नो वेद आ भर
हे इंद्रा, तुझे लोक सर्व प्रकारच्या संपत्तीत भरभराटीला येतात. त्यांच्यात तू स्पष्टपणे दिसतोस, हे श्रेष्ठ, ज्ञानी आणि फसवणूक न होणारा. आमचं स्मरण ठेव, ते धन आम्हाला दे.
सुरूपकृत्नुमूतये सुदुघामिव गोदुहे । जुहूमसि द्यविद्यवि
जो मदतीसाठी सुंदर रूपं घडवतो, जसा गायीपासून दूध मिळतं तसा, त्याला आम्ही रोज रोज आहुती अर्पण करतो.
उप नः सवना गहि सोमस्य सोमपाः पिब । गोदा इद्रेवतो मदः
आमच्या सोमाच्या यज्ञात ये, सोमपान करणारा, सोम प्या. दानशूरांचा आनंद इथे आहे, हे देव.
अथा ते अन्तमानां विद्याम सुमतीनाम् । मा नो अति ख्य आ गहि
मग आम्ही तुझ्या कृपादृष्टीच्या मर्यादा जाणू दे. आम्हाला वगळू नकोस—इथे ये.
शुष्मिन्तमं न ऊतये द्युम्निनं पाहि जागृविम् । इन्द्र सोमं शतक्रतो
मदतीसाठी, सर्वात बळकट, तेजस्वी आणि जागृत असणाऱ्याचं रक्षण कर. इंद्रा, सोम प्या, हे शतशक्ती.
इन्द्रियाणि शतक्रतो या ते जनेषु पञ्चसु । इन्द्र तानि त आ वृणे
हे शतशक्ती, पाच जातींमध्ये तुझ्याकडे जी सामर्थ्यं आहेत, तीच मी तुझ्यासाठी मागतो, इंद्रा.
अगन्न् इन्द्र श्रवो बृहद्द्युम्नं दधिष्व दुष्टरम् । उत्ते शुष्मं तिरामसि
इंद्रा, आम्हाला मोठं कीर्ती दे, जिंकता न येणारी प्रतिष्ठा दे. तुझ्या बळावर आम्ही सर्व अडचणी पार करू.
अर्वावतो न आ गह्यथो शक्र परावतः । उ लोको यस्ते अद्रिव इन्द्रेह तत आ गहि
आमच्याकडे जवळून ये आणि दूरवरूनही ये, हे बलाढ्य. तुझं जे विश्व आहे, हे वज्रधारी इंद्रा, तिथून इथे ये.
इन्द्रो अङ्ग महद्भयमभी षदप चुच्यवत्। स हि स्थिरो विचर्षनिः
इंद्रा, मोठ्या भीतीमध्येही तो अढळ बसतो, तो कधीच डगमगत नाही; कारण तो खंबीर आणि नेहमीच कार्यरत आहे.
इन्द्रश्च मृलयाति नो न नः पश्चादघं नशत्। भद्रं भवाति नः पुरः
इंद्रा आमच्यावर कृपा करो, मागून आम्हाला कोणतीही हानी होऊ नये; आमच्या पुढे नेहमीच शुभ घडो.
इन्द्र आशाभ्यस्परि सर्वाभ्यो अभयं करत्। जेता शत्रून् विचर्षणिः
इंद्रा सर्व दिशांनी आम्हाला निर्भय करो; तो शत्रूंचा जिंकणारा आणि नेहमीच जागरूक आहे.
क ईं वेद सुते सचा पिबन्तं कद्वयो दधे । अयं यः पुरो विभिनत्त्योजसा मन्दानः शिप्र्यन्धसः
त्याला कोण ओळखतो, जो सोम पिळल्यावर पितो आणि ज्याला ज्ञानी लोक पुढे करतात? तोच आपल्या बळावर किल्ले फोडतो, सोमपानात आनंद मानतो.
दाना मृगो न वारणः पुरुत्रा चरथं दधे । नकिष्ट्वा नि यमदा सुते गमो महांश्चरस्योजसा
दान देणाऱ्या पशुप्रमाणे, हत्तीप्रमाणे, तो अनेक ठिकाणी फिरतो; सोम पिळताना तुला कोणीही थांबवू शकत नाही—तू महान आहेस, आपल्या बळावर सर्वत्र जातोस.
य उग्रः सन्न् अनिष्टृत स्थिरो रणाय संस्कृतः । यदि स्तोतुर्मघवा शृणवद्धवं नेन्द्रो योषत्या गमत्
जो रौद्र असूनही आवरता येत नाही, जो युद्धासाठी तयार आणि खंबीर आहे—जर तो दानशूर गायकाचं स्तवन ऐकतो, तर इंद्राने स्त्रीकडे जाऊ नये.
वयं घ त्वा सुतावन्त आपो न वृक्तबर्हिषः । पवित्रस्य प्रस्रवणेषु वृत्रहन् परि स्तोतार आसते
आम्ही सोम पिळून, हे वृत्रसंहारक, तुझ्या सभोवती बसलो आहोत, जणू काही पवित्र पाण्याच्या प्रवाहासारखे, यज्ञाच्या कुशांनी सजवलेल्या जागी, तुझ्या स्तुतीसाठी एकत्र आलो आहोत.
स्वरन्ति त्वा सुते नरो वसो निरेक उक्थिनः । कदा सुतं तृषाण ओक आ गम इन्द्र स्वब्दीव वंसगः
हे संपत्तीच्या दाता, सोम पिळताना पुरुष तुझी गाणी गातात; आम्ही तृषार्त होऊन तुझी वाट पाहतो, तू कधी आमच्या घरी येशील, हे इंद्रा, जसा गर्जणारा वळू आपल्या कळपात येतो.
कण्वेभिर्धृष्णवा धृषद्वाजं दर्षि सहस्रिणम् । पिशङ्गरूपं मघवन् विचर्षणे मक्षू गोमन्तमीमहे
कण्वांसह, हे पराक्रमी, आम्ही तुझ्या धैर्यशाली, हजारो दान देणाऱ्या, पिवळसर रूप असलेल्या, ज्ञानी आणि गोधन मिळवून देणाऱ्या तुझ्या कृपेची मागणी करतो.
श्रायन्त इव सूर्यं विश्वेदिन्द्रस्य भक्षत । वसूनि जाते जनमान ओजसा प्रति भागं न दीधिम
सर्वजण, जणू सूर्याची इच्छा करतात तसे, इंद्राच्या दानाचा आस्वाद घेतात; सामर्थ्याने जन्मलेली ही संपत्ती आम्ही वाटून घेतली, जणू प्रत्येकाचा हिस्सा ठरवला आहे.
अनर्शरातिं वसुदामुप स्तुहि भद्रा इन्द्रस्य रातयः । सो अस्य कामं विधतो न रोषति मनो दानाय चोदयन्
द्वेषरहित, संपत्ती देणाऱ्याची स्तुती कर; इंद्राची दाने मंगलमय आहेत. जो त्याच्यासाठी यथायोग्य व्यवस्था करतो, त्याची इच्छा तो कधीच अडवत नाही, उलट दानासाठी मनाला प्रेरणा देतो.
बण्महामसि सूर्य बडादित्य महामसि । महस्ते सतो महिमा पनस्यतेऽद्धा देव महामसि
तू महान आहेस, हे सूर्य, हे आदित्य, तू खरोखरच महान आहेस; तुझी महानता सर्वत्र प्रसिद्ध आहे; खरंच, हे देव, तू महान आहेस.
बट्सूर्य श्रवसा महामसि सत्रा देव महामसि । मह्ना देवानामसुर्यः पुरोहितो विभु ज्योतिरदाभ्यम्
हे सूर्य, तुझ्या कीर्तीमुळे तू महान आहेस; एकत्रितपणे, हे देव, तू महान आहेस. तुझ्या महानतेने, हे सूर्य, तू देवांचा पुरोहित आहेस, सर्वत्र व्यापणारे, आणि कधीही न फसवणारे तेज आहेस.
उदु त्ये मधु मत्तमा गिर स्तोमास ईरते । सत्राजितो धनसा अक्षितोतयो वाजयन्तो रथा इव
ती मधुर, आनंददायक गाणी वर उचलली जातात; सतत विजयी, संपन्न, न संपणाऱ्या दानासाठी, जणू रथ स्पर्धेसाठी धावत आहेत.
कण्वा इव भृगवः सूर्य इव विश्वमिद्धीतमानशुः । इन्द्रं स्तोमेभिर्महयन्त आयवः प्रियमेधासो अस्वरन्
कण्वांसारखे, भृगूंसारखे, सूर्याप्रमाणे सर्वत्र तेजाने उजळणारे, उत्साही लोक स्तोत्रांनी इंद्राची महती गातात; प्रिय मनाचे लोक गाणी गातात.
उदिन् न्वस्य रिच्यतेऽंशो धनं न जिग्युसः । य इन्द्रो हरिवान् न दभन्ति तं रिपो दक्षं दधाति सोमिनि
त्याचा हिस्सा वाढतो, जणू जिंकण्याच्या इच्छेने मिळणाऱ्या संपत्तीप्रमाणे; ज्याला इंद्र आपल्या हरिंसह त्रास देत नाही, त्याचा शत्रू सोम यज्ञ करणाऱ्यात कौशल्य ठेवतो.
मन्त्रमखर्वं सुधितं सुपेशसं दधात यज्ञियेष्वा । पूर्वीश्चन प्रसितयस्तरन्ति तं य इन्द्रे कर्मणा भुवत्
अखंड, सुंदर रचलेली, आकर्षक प्रार्थना यज्ञ करणाऱ्यांमध्ये ठेव; ज्याच्यासाठी इंद्र कृतीत उपस्थित असतो, त्याला जुने अडथळेही पार करता येतात.
एवा ह्यसि वीरयुरेवा शूर उत स्थिरः । एवा ते राध्यं मनः
तू खरोखरच वीर आहेस, शूर आहेस, आणि स्थिर आहेस; तुझं मन नेहमी उदार आहे.
एवा रातिस्तुवीमघ विश्वेभिर्धायि धातृभिः । अघा चिदिन्द्र मे सचा
तुझी दानशक्ती, हे विपुल दान देणारा, सर्व दात्यांमध्ये आहे; अगदी संकटेही, हे इंद्रा, माझ्यासोबत आहेत.
मो षु ब्रह्मेव तन्द्रयुर्भुवो वाजानां पते । मत्स्वा सुतस्य गोमतः
यज्ञ करणाऱ्या ब्राह्मणासारखा तू कधीही थकू नकोस, हे वज्रधारी; गोधनयुक्त सोमपानात आनंद मान.
एवा ह्यस्य सूनृता विरप्शी गोमती मही । पक्वा शाखा न दाशुषे
त्याची खरी वाणी भरपूर आहे, गोधनयुक्त आणि महान आहे; जणू पिकलेली फांदी भक्तासाठी आहे.
एवा हि ते विभूतय ऊतय इन्द्र मावते । सद्यश्चित्सन्ति दाशुषे
तुझ्या सर्व सामर्थ्य आणि सहाय्य, हे इंद्रा, मदतीसाठी आहेत; अगदी तात्काळही, ती भक्ताला मिळतात.