शतानीकेव प्र जिगाति धृष्णुया हन्ति वृत्राणि दाशुषे । गिरेरिव प्र रसा अस्य पिन्विरे दत्राणि पुरुभोजसः
तो जणू शंभर सैन्यांसारखा पुढे जातो, भक्तासाठी शत्रूंना पराभूत करतो; पर्वतावरून वाहणाऱ्या नद्यांसारखी त्याची भरपूर दाने सर्वत्र पसरतात.
प्र सु श्रुतं सुराधसमर्चा शक्रमभिष्टये । यः सुन्वते स्तुवते काम्यं वसु सहस्रेणेव मंहते
आता प्रसिद्ध आणि धनदायक इंद्राची तुमच्या इच्छेसाठी स्तुती करा; जो सोमरस पिळणाऱ्याला आणि स्तुती करणाऱ्याला हजारोच्या प्रमाणात हवे ते धन देतो, तो मोठा आहे.
शतानीका हेतयो अस्य दुष्टरा इन्द्रस्य समिषो महीः । गिरिर्न भुज्मा मघवत्सु पिन्वते यदीं सुता अमन्दिषुः
इंद्राजवळ असंख्य, जिंकता न येणारी शस्त्रे आहेत, ती मोठी आणि भरपूर आहेत; जणू पर्वतासारखी समृद्धी दानशूरांमध्ये वाहते, जेव्हा सोमरस कमी पडत नाही.
वयं घ त्वा सुतावन्त आपो न वृक्तबर्हिषः । पवित्रस्य प्रस्रवणेषु वृत्रहन् परि स्तोतार आसते
आम्ही सोमरस पिळून, वृतत्राचा नाश करणाऱ्या तुझ्या आजूबाजूला, जणू यज्ञाच्या कुशांप्रमाणे बसलो आहोत; शुद्ध करणाऱ्याच्या प्रवाहात गायक एकत्र येतात.
स्वरन्ति त्वा सुते नरो वसो निरेक उक्थिनः । कदा सुतं तृषाण ओक आ गम इन्द्र स्वब्दीव वंसगः
लोक सोमरस पिळताना, ओ धनदायक, स्तोत्रांनी तुला हाक मारतात; इंद्रा, तू कधी आमच्या घरी, पिळलेल्या सोमरसासाठी, बैल आपल्या कळपाकडे जसा गर्जना करत येतो, तसा येशील?
कण्वेभिर्धृष्णवा धृसद्वाजं दर्षि सहस्रिणम् । पिशङ्गरूपं मघवन् विचर्षणे मक्षू गोमन्तमीमहे
कण्वांसोबत, आम्ही तुझ्या धैर्यवान, दृढ ध्वजधारी, हजारो दान देणाऱ्या, रंगीबेरंगी रूप असलेल्या दानशूरा, तुझ्या शोधात आहोत; लवकरच आम्हाला गायी मिळू देत.
क ईं वेद सुते सचा पिबन्तं कद्वयो दधे । अयं यः पुरो विभिनत्त्योजसा मन्दानः शिप्र्यन्धसः
कोण जाणतो, पिळताना त्याच्यासोबत कोण आहे, त्याने मन कुणाकडे लावले आहे? हा तोच आहे जो आपल्या सामर्थ्याने किल्ले फोडतो आणि बलवान सोमरसात आनंद घेतो.
दाना मृगो न वारणः पुरुत्रा चरथं दधे । नकिष्ट्वा नि यमदा सुते गमो महाश्चरस्योजसा
तो जणू वन्यातील पशूसारखा, हत्तीप्रमाणे, अनेक ठिकाणी आपला मार्ग ठरवतो; पिळताना तुला कोणीही रोखू शकत नाही, तुझ्या येण्याला कोणीही थांबवू शकत नाही, हे बलाढ्य.
य उग्रः सन्न् अनिष्टृत स्थिरो रणाय संस्कृतः । यदि स्तोतुर्मघवा शृणवद्धवं नेन्द्रो योषत्या गमत्
जो उग्र, कोणाच्याही विरोधाशिवाय, स्थिर आणि युद्धासाठी सज्ज आहे—हे दानशूरा, जर तू गायकाची हाक ऐकलीस, तर इंद्र स्त्रीकडे जाऊ नये.
विश्वाः पृतना अभिभूतरं नरं सजूस्ततक्षुरिन्द्रं जजनुश्च राजसे । क्रत्वा वरिष्ठं वर आमुरिमुतोग्रमोजिष्ठं तवसं तरस्विनम्
सर्व सैन्यांनी आणि त्यांच्या साथीदारांनी मिळून इंद्राला राजेपदासाठी घडवले; तो बुद्धीने श्रेष्ठ, उत्तम दान देणारा, बलवान, सर्वात सामर्थ्यशाली आणि उत्साही आहे.
समीं रेभासो अस्वरन्न् इन्द्रं सोमस्य पीतये । स्वर्पतिं यदीं वृधे धृतव्रतो ह्योजसा समूतिभिः
इंद्रासाठी सोमरस पिण्यासाठी एकत्रित गर्जना उमटतात; जेव्हा तो तेजाचा स्वामी, दृढनिश्चयी, आपल्या सामर्थ्याने आणि आपल्या समूहांसह पुढे जातो.
नेमिं नमन्ति चक्षसा मेषं विप्रा अभिस्वरा । सुदीतयो वो अद्रुहोऽपि कर्णे तरस्विनः समृक्वभिः
चाकाच्या कडा जशा वाकतात, तशी गायक आपल्या आवाजाने मेंढ्यापुढे नतमस्तक होतात; तुमचे हितचिंतक, अहित न करणारे, वेगवान, हे बलाढ्य, त्यांच्या गाण्यांसह तुमच्या कानांपर्यंत पोहोचू देत.
तमिन्द्रं जोहवीमि मघवानमुग्रं सत्रा दधानमप्रतिष्कुतं शवांसि । मंहिष्ठो गीर्भिरा च यज्ञियो ववर्तद्राये नो विश्वा सुपथा कृणोतु वज्री
मी त्या दानशूर, उग्र, यज्ञाला आधार देणाऱ्या, जिंकता न येणाऱ्या सामर्थ्याच्या इंद्राला हाक मारतो; तो गाण्यांत सर्वात मोठा, पूजेस पात्र आहे, वज्रधारी आमच्या सर्व वाटा संपन्न आणि शुभ करो.
या इन्द्र भुज आभरः स्वर्वामसुरेभ्यः । स्तोतारमिन् मघवन्न् अस्य वर्धय ये च त्वे वृक्तबर्हिषः
हे इंद्रा, देवांमध्ये जे सामर्थ्य तू तेजस्वी देवांकडून आणले आहेस, ते या गायकासाठी वाढव, आणि जे तुझ्यासारखे यज्ञाच्या कुशांवर बसले आहेत त्यांच्यासाठीही वाढव.
यमिन्द्र दधिषे त्वमश्वं गां भागमव्ययम् । यजमाने सुन्वति दक्षिणावति तस्मिन् तं धेहि मा पणौ
ज्याला, हे इंद्रा, तू घोडा, गाय आणि न संपणारे भाग दिले आहेस, ते यजमान, सोमरस पिळणारा आणि दान देणारा याच्या कडे ठेव; कंजूसाकडे देऊ नकोस.
इन्द्रो मदाय वावृधे शवसे वृत्रहा नृभिः । तमिन् महत्स्वाजिषूतेमर्भे हवामहे स वाजेषु प्र नोऽविषत्
इंद्र मदाने, पुरुषांसोबत, वृतत्राचा नाश करण्यासाठी आणि सामर्थ्यासाठी वाढला आहे; या मोठ्या युद्धात, या स्पर्धेत, आम्ही त्याला हाक मारतो, तो आमच्यात विजयासाठी सामील होवो.
असि हि वीर सेन्योऽसि भूरि पराददिः । असि दभ्रस्य चिद्वृधो यजमानाय शिक्षसि सुन्वते भूरि ते वसु
तू खरोखर वीर आहेस, रणात पुढे जाणारा आहेस, भरपूर धन देणारा आहेस. तू दुर्बळालाही बळ देतोस, यजमानासाठी नेहमी मदतीला उभा राहतोस. जो सोम पिळतो त्याच्यासाठी तुझ्याकडे मोठं धन आहे.
यदुदीरत आजयो धृष्णवे धीयते धना । युक्ष्वा मदच्युता हरी कं हनः कं वसौ दधोऽस्मामिन्द्र वसौ दधः
जेव्हा धाडसी माणसांसाठी बक्षिसं बोलावली जातात, जेव्हा संपत्ती मिळवण्यासाठी स्पर्धा होते, तेव्हा तुझ्या आनंदी घोड्यांना जुंप. कोणाला तू पराभूत करशील, कोणाला धन देशील? इंद्रा, हे धन आम्हाला दे.
मदेमदे हि नो ददिर्यूथा गवामृजुक्रतुः । सं गृभाय पुरु शतोभयाहस्त्या वसु शिशीहि राय आ भर
आनंदाने, सरळ मनाने, आम्हाला गायींची कळपं दे. उजवीकडून आणि डावीकडून, शेकडो गोष्टी एकत्र कर, ते सर्व धन पकड आणि आमच्यावर खजिना उधळ, ते इथे आण.
मादयस्व सुते सचा शवसे शूर राधसे । विद्मा हि त्वा पुरूवसुमुप कामान्त्ससृज्महेऽथा नोऽविता भव
सोम पिळल्यावर आनंद मान, बळासाठी आणि संपत्तीसाठी आमच्यासोबत रहा, हे बलाढ्य. आम्ही तुला अनेक दान देणारा म्हणून ओळखतो, आमच्या इच्छा तुझ्याकडे पाठवतो—म्हणून आमचा रक्षणकर्ता हो.
एते त इन्द्र जन्तवो विश्वं पुष्यन्ति वार्यम् । अन्तर्हि ख्यो जनानामर्यो वेदो अदाशुषां तेषां नो वेद आ भर
हे इंद्रा, तुझे लोक सर्व प्रकारच्या संपत्तीत भरभराटीला येतात. त्यांच्यात तू स्पष्टपणे दिसतोस, हे श्रेष्ठ, ज्ञानी आणि फसवणूक न होणारा. आमचं स्मरण ठेव, ते धन आम्हाला दे.
सुरूपकृत्नुमूतये सुदुघामिव गोदुहे । जुहूमसि द्यविद्यवि
जो मदतीसाठी सुंदर रूपं घडवतो, जसा गायीपासून दूध मिळतं तसा, त्याला आम्ही रोज रोज आहुती अर्पण करतो.
उप नः सवना गहि सोमस्य सोमपाः पिब । गोदा इद्रेवतो मदः
आमच्या सोमाच्या यज्ञात ये, सोमपान करणारा, सोम प्या. दानशूरांचा आनंद इथे आहे, हे देव.
अथा ते अन्तमानां विद्याम सुमतीनाम् । मा नो अति ख्य आ गहि
मग आम्ही तुझ्या कृपादृष्टीच्या मर्यादा जाणू दे. आम्हाला वगळू नकोस—इथे ये.
शुष्मिन्तमं न ऊतये द्युम्निनं पाहि जागृविम् । इन्द्र सोमं शतक्रतो
मदतीसाठी, सर्वात बळकट, तेजस्वी आणि जागृत असणाऱ्याचं रक्षण कर. इंद्रा, सोम प्या, हे शतशक्ती.
इन्द्रियाणि शतक्रतो या ते जनेषु पञ्चसु । इन्द्र तानि त आ वृणे
हे शतशक्ती, पाच जातींमध्ये तुझ्याकडे जी सामर्थ्यं आहेत, तीच मी तुझ्यासाठी मागतो, इंद्रा.
अगन्न् इन्द्र श्रवो बृहद्द्युम्नं दधिष्व दुष्टरम् । उत्ते शुष्मं तिरामसि
इंद्रा, आम्हाला मोठं कीर्ती दे, जिंकता न येणारी प्रतिष्ठा दे. तुझ्या बळावर आम्ही सर्व अडचणी पार करू.
अर्वावतो न आ गह्यथो शक्र परावतः । उ लोको यस्ते अद्रिव इन्द्रेह तत आ गहि
आमच्याकडे जवळून ये आणि दूरवरूनही ये, हे बलाढ्य. तुझं जे विश्व आहे, हे वज्रधारी इंद्रा, तिथून इथे ये.
इन्द्रो अङ्ग महद्भयमभी षदप चुच्यवत्। स हि स्थिरो विचर्षनिः
इंद्रा, मोठ्या भीतीमध्येही तो अढळ बसतो, तो कधीच डगमगत नाही; कारण तो खंबीर आणि नेहमीच कार्यरत आहे.
इन्द्रश्च मृलयाति नो न नः पश्चादघं नशत्। भद्रं भवाति नः पुरः
इंद्रा आमच्यावर कृपा करो, मागून आम्हाला कोणतीही हानी होऊ नये; आमच्या पुढे नेहमीच शुभ घडो.