येना पावक चक्षसा भुरण्यन्तं जनामनु । त्वं वरुण पश्यसि
वरुणा, तुझ्या तेजस्वी डोळ्यांनी तू सर्व जगातील हालचाल करणाऱ्या लोकांना पाहतोस.
वि द्यामेषि रजस्पृथ्वहर्मिमानो अक्तुभिः । पश्यं जन्मानि सूर्य
सूर्या, तुझ्या किरणांनी तू आकाशाच्या विस्तीर्ण प्रदेशात फिरतोस आणि माणसांच्या जन्मांना पाहतोस.
सप्त त्वा हरितो रथे वहन्ति देव सूर्य । शोचिष्केशं विचक्षणम्
देवते सूर्य, सात सुंदर घोडे तुझ्या रथाला ओढतात; तुझे केस तेजस्वी आहेत आणि तू सर्व काही पाहतोस.
अयुक्त सप्त शुन्ध्युवः सूरो रथस्य नप्त्यः । ताभिर्याति स्वयुक्तिभिः
रथाचा पुत्र असलेल्या सूर्याने सात वेगवान घोड्यांना जोडलं आहे; त्या आपोआप जुळलेल्या घोड्यांवर तो प्रवास करतो.
अभि त्वा वर्चसा गिरः सिञ्चन्त्या चरण्युवः । अभि वत्सं न धेनवः
हे तेजस्वी, तुझ्यासाठी आमच्या स्तुती धावत्या घोड्यांसारख्या वाहतात, जशा गायी वासराला जवळ येतात.
ता अर्षन्ति शुभ्रियः पृञ्चतीर्वर्चसा पयः । जातं जनिर्यथा हृदा
त्या चमकणाऱ्या स्तुती, तेज आणि दुधाने भरलेल्या, आई जशी आपल्या हृदयातून नवजात बाळाला जन्म देते तशा वाहतात.
वज्रापवसाध्यः कीर्तिर्म्रियमाणमावहन् । मह्यमायुर्घृतं पयः
वज्रासारख्या बळाने, कीर्तीने मरणाऱ्या माणसाकडे आयुष्य, तूप आणि दूध माझ्याकडे आणले.
आयं गौः पृश्निरक्रमीदसदन् मातरं पुरः । पितरं च प्रयन्त्स्वः
ही चित्ताकर्षक गाय पुढे आली, आईकडे गेली आणि वडिलांना शोधू लागली.
अन्तश्चरति रोचना अस्य प्राणादपानतः । व्यख्यन् महिषः स्वः
तो तेजस्वी प्रदेशात, आपल्या श्वासातून आणि उच्छ्वासातून फिरतो; मोठ्या महिषाने प्रकाश जाहीर केला आहे.
त्रिंशद्धामा वि राजति वाक्पतङ्गो अशिश्रियत्। प्रति वस्तोरहर्द्युभिः
तीस ठिकाणी तो झळकतो; वाणीचा पक्षी उडाला आहे, तेजस्वी उषांनच्या बोलावणीला उत्तर देत.
यच्छक्रा वाचमारुहन्न् अन्तरिक्षं सिषासथः । सं देवा अमदन् वृषा
हे बलाढ्य, जेव्हा तू वाणीवर आरूढ झाला आणि आकाश जिंकण्याचा प्रयत्न केला, तेव्हा सर्व देव आनंदित झाले.
शक्रो वाचमधृष्टायोरुवाचो अधृष्णुहि । मंहिष्ठ आ मदर्दिवि
हे बलशाली, वाणीला धैर्य दे, तिचा आवाज मोठा आणि अजेय कर; स्वर्गात तुझ्या आनंदात सर्वात श्रेष्ठ हो.
शक्रो वाचमधृष्णुहि धामधर्मन् वि राजति । विमदन् बर्हिरासरन्
हे बलशाली, वाणीला धैर्य दे; धर्माचे स्थान उजळून निघाले आहे; जेणेकरून यज्ञासाठी कुश सजवणारे आनंदित होतील.
तं वो दस्ममृतीषहं वसोर्मन्दानमन्धसः । अभि वत्सं न स्वसरेषु धेनव इन्द्रं गीर्भिर्नवामहे
आम्ही त्या अद्भुत, मृत्यूवर विजय मिळवणाऱ्या, आनंद देणाऱ्या इंद्राची स्तुती करतो, जशा गोठ्यातील गायी वासराची करतात.
द्युक्षं सुदानुं तविषीभिरावृतं गिरिं न पुरुभोजसम् । क्षुमन्तं वाजं शतिनं सहस्रिणं मक्षू गोमन्तमीमहे
आम्ही त्या तेजस्वी, दानशूर, बलवान, संपत्तीने परिपूर्ण, अन्नाने, धनाने, हजारो संपत्तीने आणि गायींनी भरभराट झालेल्या पर्वतासारख्या तुझ्या मागे जातो.
तत्त्वा यामि सुवीर्यं तद्ब्रह्म पूर्वचित्तये । येना यतिभ्यो भृगवे धने हिते येन प्रस्कण्वमाविथ
मी तुझ्या वीर्यशक्तीकडे, त्या प्राचीन ज्ञानाकडे येतो, ज्यामुळे तू प्रयत्न करणाऱ्या भृगूंना धन मिळवायला मदत केलीस आणि प्रस्कण्वाचे रक्षण केलेस.
येना समुद्रमसृजो महीरपस्तदिन्द्र वृष्णि ते शवः । सद्यः सो अस्य महिमा न संनशे यं क्षोणीरनुचक्रदे
हे बलशाली इंद्रा, ज्यामुळे तू मोठ्या नद्यांना वाहू दिलेस आणि समुद्राला प्रवाहित केलेस, त्या तुझ्या शक्तीमुळे; ज्याला पृथ्वीने हरवले नाही त्याची महिमा कधीच कमी होत नाही.
कन् नव्यो अतसीनां तुरो गृणीत मर्त्यः । नही न्वस्य महिमानमिन्द्रियं स्वर्गृणन्त आनशुः
माणसांमध्ये कोण अतसीनांच्या वेगवान घोड्यांची योग्य स्तुती करू शकतो? त्याच्या महानतेची आणि शक्तीची पूर्ण स्तुती कोणीही केली नाही, जरी त्याची गाणी गायली गेली असली तरी.
कदु स्तुवन्त ऋतयन्त देवत ऋषिः को विप्र ओहते । कदा हवं मघवन्न् इन्द्र सुन्वतः कदु स्तुवत आ गमः
गायक, धर्मनिष्ठ आणि ज्ञानी लोक देवतेला केव्हा हाक मारतात? कोणता ऋषी, कोणता विद्वान त्याला बोलावतो? दानशूर इंद्रा, आम्ही सोमरस पिळताना आणि स्तुती करताना, तू केव्हा आमच्याकडे येशील?
अभि प्र वः सुराधसमिन्द्रमर्च यथा विदे । यो जरितृभ्यो मघवा पुरूवसुः सहस्रेणेव शिक्षति
आता तुम्ही सर्वजण, ओळखीचा आणि संपत्ती देणारा इंद्र, याची योग्य रीतीने स्तुती करा. तो गायकांना हजारोच्या संख्येने दान देणारा दानशूर आहे.
शतानीकेव प्र जिगाति धृष्णुया हन्ति वृत्राणि दाशुषे । गिरेरिव प्र रसा अस्य पिन्विरे दत्राणि पुरुभोजसः
तो जणू शंभर सैन्यांसारखा पुढे जातो, भक्तासाठी शत्रूंना पराभूत करतो; पर्वतावरून वाहणाऱ्या नद्यांसारखी त्याची भरपूर दाने सर्वत्र पसरतात.
प्र सु श्रुतं सुराधसमर्चा शक्रमभिष्टये । यः सुन्वते स्तुवते काम्यं वसु सहस्रेणेव मंहते
आता प्रसिद्ध आणि धनदायक इंद्राची तुमच्या इच्छेसाठी स्तुती करा; जो सोमरस पिळणाऱ्याला आणि स्तुती करणाऱ्याला हजारोच्या प्रमाणात हवे ते धन देतो, तो मोठा आहे.
शतानीका हेतयो अस्य दुष्टरा इन्द्रस्य समिषो महीः । गिरिर्न भुज्मा मघवत्सु पिन्वते यदीं सुता अमन्दिषुः
इंद्राजवळ असंख्य, जिंकता न येणारी शस्त्रे आहेत, ती मोठी आणि भरपूर आहेत; जणू पर्वतासारखी समृद्धी दानशूरांमध्ये वाहते, जेव्हा सोमरस कमी पडत नाही.
वयं घ त्वा सुतावन्त आपो न वृक्तबर्हिषः । पवित्रस्य प्रस्रवणेषु वृत्रहन् परि स्तोतार आसते
आम्ही सोमरस पिळून, वृतत्राचा नाश करणाऱ्या तुझ्या आजूबाजूला, जणू यज्ञाच्या कुशांप्रमाणे बसलो आहोत; शुद्ध करणाऱ्याच्या प्रवाहात गायक एकत्र येतात.
स्वरन्ति त्वा सुते नरो वसो निरेक उक्थिनः । कदा सुतं तृषाण ओक आ गम इन्द्र स्वब्दीव वंसगः
लोक सोमरस पिळताना, ओ धनदायक, स्तोत्रांनी तुला हाक मारतात; इंद्रा, तू कधी आमच्या घरी, पिळलेल्या सोमरसासाठी, बैल आपल्या कळपाकडे जसा गर्जना करत येतो, तसा येशील?
कण्वेभिर्धृष्णवा धृसद्वाजं दर्षि सहस्रिणम् । पिशङ्गरूपं मघवन् विचर्षणे मक्षू गोमन्तमीमहे
कण्वांसोबत, आम्ही तुझ्या धैर्यवान, दृढ ध्वजधारी, हजारो दान देणाऱ्या, रंगीबेरंगी रूप असलेल्या दानशूरा, तुझ्या शोधात आहोत; लवकरच आम्हाला गायी मिळू देत.
क ईं वेद सुते सचा पिबन्तं कद्वयो दधे । अयं यः पुरो विभिनत्त्योजसा मन्दानः शिप्र्यन्धसः
कोण जाणतो, पिळताना त्याच्यासोबत कोण आहे, त्याने मन कुणाकडे लावले आहे? हा तोच आहे जो आपल्या सामर्थ्याने किल्ले फोडतो आणि बलवान सोमरसात आनंद घेतो.
दाना मृगो न वारणः पुरुत्रा चरथं दधे । नकिष्ट्वा नि यमदा सुते गमो महाश्चरस्योजसा
तो जणू वन्यातील पशूसारखा, हत्तीप्रमाणे, अनेक ठिकाणी आपला मार्ग ठरवतो; पिळताना तुला कोणीही रोखू शकत नाही, तुझ्या येण्याला कोणीही थांबवू शकत नाही, हे बलाढ्य.
य उग्रः सन्न् अनिष्टृत स्थिरो रणाय संस्कृतः । यदि स्तोतुर्मघवा शृणवद्धवं नेन्द्रो योषत्या गमत्
जो उग्र, कोणाच्याही विरोधाशिवाय, स्थिर आणि युद्धासाठी सज्ज आहे—हे दानशूरा, जर तू गायकाची हाक ऐकलीस, तर इंद्र स्त्रीकडे जाऊ नये.
विश्वाः पृतना अभिभूतरं नरं सजूस्ततक्षुरिन्द्रं जजनुश्च राजसे । क्रत्वा वरिष्ठं वर आमुरिमुतोग्रमोजिष्ठं तवसं तरस्विनम्
सर्व सैन्यांनी आणि त्यांच्या साथीदारांनी मिळून इंद्राला राजेपदासाठी घडवले; तो बुद्धीने श्रेष्ठ, उत्तम दान देणारा, बलवान, सर्वात सामर्थ्यशाली आणि उत्साही आहे.