आ त्वा ब्रह्मयुजा हरी वहतामिन्द्र केशिना । उप ब्रह्माणि नः शृणु
तुझ्या दोन पिवळ्या घोड्यांनी, प्रार्थनेने जोडून, तुला येथे घेऊन येवो. आमच्या प्रार्थना ऐक.
ब्रह्माणस्त्वा वयं युजा सोमपामिन्द्र सोमिनः । सुतावन्तो हवामहे
प्रार्थनेने, आम्ही सोमरस अर्पण करणारे, सोमपान करणाऱ्या इंद्राला, सोमरस तयार झाल्यावर बोलावतो.
युञ्जन्ति ब्रध्नमरुषं चरन्तं परि तस्थुषः । रोचन्ते रोचना दिवि
ते डागाळलेल्या, तांबड्या घोड्याला, जो स्थिर असणाऱ्यांच्या भोवती फिरतो, जोततात; आकाशात प्रकाश चमकतो.
युञ्जन्त्यस्य काम्या हरी विपक्षसा रथे । शोणा धृष्णू नृवाहसा
त्याच्या आवडत्या दोन सुंदर पंखांच्या घोड्यांना, रथाला जोडतात; ते तांबडे, धाडसी आणि लोकांना घेऊन येणारे आहेत.
केतुं कृण्वन्न् अकेतवे पेशो मर्या अपेशसे । समुषद्भिरजायथाः
चिन्ह नसणाऱ्यांसाठी चिन्ह निर्माण करणारा, रूप नसणाऱ्यांसाठी रूप देणारा, तू उषांसोबत जन्मास आलास.
उदु त्यं जातवेदसं देवं वहन्ति केतवः । दृशे विश्वाय सूर्यम्
त्या किरणांनी जातवेदस देवाला, सर्वांना दिसावा म्हणून, सूर्याला वर नेले.
अप त्ये तायवो यथा नक्षत्रा यन्त्यक्तुभिः । सूराय विश्वचक्षसे
जसे चोर रात्रीसह निघून जातात, तसे ते किरण सूर्याकरिता, सर्वत्र पाहणाऱ्यासाठी, रात्रीसह निघतात.
अदृश्रन्न् अस्य केतवो वि रश्मयो जनामनु । भ्राजन्तो अग्नयो यथा
त्याचे किरण लोकांमध्ये दिसतात, त्याचे प्रकाशरश्मी अग्नीसारखे तेजस्वी आहेत.
तरणिर्विश्वदर्शतो ज्योतिष्कृदसि सूर्य । विश्वमा भासि रोचन
हे सूर्य, तू वेगवान, सर्वत्र पाहणारा आणि प्रकाश देणारा आहेस; तू सर्व दिशांना उजळवतोस.
प्रत्यङ्देवानां विशः प्रत्यङ्ङुदेषि मानुषीः । प्रत्यङ्विश्वं स्वर्दृशे
तू देवांच्या समूहांना, मानवांच्या समूहांना आणि सर्व तेजस्वी लोकांना मागे वळवतोस, द्रष्ट्यासाठी.
येना पावक चक्षसा भुरण्यन्तं जनामनु । त्वं वरुण पश्यसि
वरुणा, तुझ्या तेजस्वी डोळ्यांनी तू सर्व जगातील हालचाल करणाऱ्या लोकांना पाहतोस.
वि द्यामेषि रजस्पृथ्वहर्मिमानो अक्तुभिः । पश्यं जन्मानि सूर्य
सूर्या, तुझ्या किरणांनी तू आकाशाच्या विस्तीर्ण प्रदेशात फिरतोस आणि माणसांच्या जन्मांना पाहतोस.
सप्त त्वा हरितो रथे वहन्ति देव सूर्य । शोचिष्केशं विचक्षणम्
देवते सूर्य, सात सुंदर घोडे तुझ्या रथाला ओढतात; तुझे केस तेजस्वी आहेत आणि तू सर्व काही पाहतोस.
अयुक्त सप्त शुन्ध्युवः सूरो रथस्य नप्त्यः । ताभिर्याति स्वयुक्तिभिः
रथाचा पुत्र असलेल्या सूर्याने सात वेगवान घोड्यांना जोडलं आहे; त्या आपोआप जुळलेल्या घोड्यांवर तो प्रवास करतो.
अभि त्वा वर्चसा गिरः सिञ्चन्त्या चरण्युवः । अभि वत्सं न धेनवः
हे तेजस्वी, तुझ्यासाठी आमच्या स्तुती धावत्या घोड्यांसारख्या वाहतात, जशा गायी वासराला जवळ येतात.
ता अर्षन्ति शुभ्रियः पृञ्चतीर्वर्चसा पयः । जातं जनिर्यथा हृदा
त्या चमकणाऱ्या स्तुती, तेज आणि दुधाने भरलेल्या, आई जशी आपल्या हृदयातून नवजात बाळाला जन्म देते तशा वाहतात.
वज्रापवसाध्यः कीर्तिर्म्रियमाणमावहन् । मह्यमायुर्घृतं पयः
वज्रासारख्या बळाने, कीर्तीने मरणाऱ्या माणसाकडे आयुष्य, तूप आणि दूध माझ्याकडे आणले.
आयं गौः पृश्निरक्रमीदसदन् मातरं पुरः । पितरं च प्रयन्त्स्वः
ही चित्ताकर्षक गाय पुढे आली, आईकडे गेली आणि वडिलांना शोधू लागली.
अन्तश्चरति रोचना अस्य प्राणादपानतः । व्यख्यन् महिषः स्वः
तो तेजस्वी प्रदेशात, आपल्या श्वासातून आणि उच्छ्वासातून फिरतो; मोठ्या महिषाने प्रकाश जाहीर केला आहे.
त्रिंशद्धामा वि राजति वाक्पतङ्गो अशिश्रियत्। प्रति वस्तोरहर्द्युभिः
तीस ठिकाणी तो झळकतो; वाणीचा पक्षी उडाला आहे, तेजस्वी उषांनच्या बोलावणीला उत्तर देत.
यच्छक्रा वाचमारुहन्न् अन्तरिक्षं सिषासथः । सं देवा अमदन् वृषा
हे बलाढ्य, जेव्हा तू वाणीवर आरूढ झाला आणि आकाश जिंकण्याचा प्रयत्न केला, तेव्हा सर्व देव आनंदित झाले.
शक्रो वाचमधृष्टायोरुवाचो अधृष्णुहि । मंहिष्ठ आ मदर्दिवि
हे बलशाली, वाणीला धैर्य दे, तिचा आवाज मोठा आणि अजेय कर; स्वर्गात तुझ्या आनंदात सर्वात श्रेष्ठ हो.
शक्रो वाचमधृष्णुहि धामधर्मन् वि राजति । विमदन् बर्हिरासरन्
हे बलशाली, वाणीला धैर्य दे; धर्माचे स्थान उजळून निघाले आहे; जेणेकरून यज्ञासाठी कुश सजवणारे आनंदित होतील.
तं वो दस्ममृतीषहं वसोर्मन्दानमन्धसः । अभि वत्सं न स्वसरेषु धेनव इन्द्रं गीर्भिर्नवामहे
आम्ही त्या अद्भुत, मृत्यूवर विजय मिळवणाऱ्या, आनंद देणाऱ्या इंद्राची स्तुती करतो, जशा गोठ्यातील गायी वासराची करतात.
द्युक्षं सुदानुं तविषीभिरावृतं गिरिं न पुरुभोजसम् । क्षुमन्तं वाजं शतिनं सहस्रिणं मक्षू गोमन्तमीमहे
आम्ही त्या तेजस्वी, दानशूर, बलवान, संपत्तीने परिपूर्ण, अन्नाने, धनाने, हजारो संपत्तीने आणि गायींनी भरभराट झालेल्या पर्वतासारख्या तुझ्या मागे जातो.
तत्त्वा यामि सुवीर्यं तद्ब्रह्म पूर्वचित्तये । येना यतिभ्यो भृगवे धने हिते येन प्रस्कण्वमाविथ
मी तुझ्या वीर्यशक्तीकडे, त्या प्राचीन ज्ञानाकडे येतो, ज्यामुळे तू प्रयत्न करणाऱ्या भृगूंना धन मिळवायला मदत केलीस आणि प्रस्कण्वाचे रक्षण केलेस.
येना समुद्रमसृजो महीरपस्तदिन्द्र वृष्णि ते शवः । सद्यः सो अस्य महिमा न संनशे यं क्षोणीरनुचक्रदे
हे बलशाली इंद्रा, ज्यामुळे तू मोठ्या नद्यांना वाहू दिलेस आणि समुद्राला प्रवाहित केलेस, त्या तुझ्या शक्तीमुळे; ज्याला पृथ्वीने हरवले नाही त्याची महिमा कधीच कमी होत नाही.
कन् नव्यो अतसीनां तुरो गृणीत मर्त्यः । नही न्वस्य महिमानमिन्द्रियं स्वर्गृणन्त आनशुः
माणसांमध्ये कोण अतसीनांच्या वेगवान घोड्यांची योग्य स्तुती करू शकतो? त्याच्या महानतेची आणि शक्तीची पूर्ण स्तुती कोणीही केली नाही, जरी त्याची गाणी गायली गेली असली तरी.
कदु स्तुवन्त ऋतयन्त देवत ऋषिः को विप्र ओहते । कदा हवं मघवन्न् इन्द्र सुन्वतः कदु स्तुवत आ गमः
गायक, धर्मनिष्ठ आणि ज्ञानी लोक देवतेला केव्हा हाक मारतात? कोणता ऋषी, कोणता विद्वान त्याला बोलावतो? दानशूर इंद्रा, आम्ही सोमरस पिळताना आणि स्तुती करताना, तू केव्हा आमच्याकडे येशील?
अभि प्र वः सुराधसमिन्द्रमर्च यथा विदे । यो जरितृभ्यो मघवा पुरूवसुः सहस्रेणेव शिक्षति
आता तुम्ही सर्वजण, ओळखीचा आणि संपत्ती देणारा इंद्र, याची योग्य रीतीने स्तुती करा. तो गायकांना हजारोच्या संख्येने दान देणारा दानशूर आहे.