उत्तिष्ठन्न् ओजसा सह पीत्वी शिप्रे अवेपयः । सोममिन्द्र चमू सुतम्
तू सामर्थ्याने उभा राहिलास, तुझ्या दोन्ही जबड्यांनी कंपन केलेस आणि सोमरस प्यायलास, हे इंद्रा.
भिन्धि विश्वा अप द्विषः परि बाधो जही मृधः । वसु स्पार्हं तदा भर
सर्व द्वेष फोडून टाक, शत्रूंना दूर लोट आणि नष्ट कर; ते हवेहवेसे धन आम्हाला दे.
यद्वीलाविन्द्र यत्स्थिरे यत्पर्शाने पराभृतम् । वसु स्पार्हं तदा भर
हे इंद्रा, जे सैल आहे, जे मजबूत आहे, जे दगडात लपले आहे, ते हवेहवेसे धन आम्हाला दे.
यस्य ते विश्वमानुषो भूरेर्दत्तस्य वेदति । वसु स्पार्हं तदा भर
हे इंद्रा, जे तू दिलेस, ते सर्व मानवांना माहीत आहे; ते हवेहवेसे धन आम्हाला दे.
प्र सम्राजं चर्षणीनामिन्द्रं स्तोता नव्यं गीर्भिः । नरं नृषाहं मंहिष्ठम्
जनांचा राजा इंद्र, पुरुषांचा संहारक आणि सर्वात सामर्थ्यवान, त्याचे गायक नवीन गीतांनी स्तुती करो.
यस्मिन्न् उक्थानि रण्यन्ति विश्वानि च श्रवस्य । अपामवो न समुद्रे
ज्याच्यात सर्व स्तोत्रे आणि कीर्ती नाद करतात, जसे पाण्याचे लाटा समुद्रात मिसळतात.
तं सुष्टुत्या विवासे ज्येष्ठराजं भरे कृत्नुम् । महो वाजिनं सनिभ्यः
त्याची मी उत्तम स्तुतीने आवाहन करतो, तो ज्येष्ठ राजा, सर्व कार्य करणारा, मोठ्या दानाचा दाता.
अयमु ते समतसि कपोत इव गर्भधिम् । वचस्तच्चिन् न ओहसे
हे तुझे, कपोतासारखे गर्भात लपलेले आहे; तरीही तू हे वचन दुर्लक्ष करत नाहीस.
स्तोत्रं राधानां पते गिर्वाहो वीर यस्य ते । विभूतिरस्तु सूनृता
हे दानांच्या अधिपती, गीतांचे वाहक, वीर, तुझी कीर्ती वाढो आणि सत्य तुझ्या ठिकाणी नांदो.
ऊर्ध्वस्तिष्ठा न ऊतयेऽस्मिन् वाजे शतक्रतो । समन्येषु ब्रवावहै
हे शतक्रीतो, आमच्या मदतीसाठी सरळ उभा रहा, या स्पर्धेत; आपण सभांमध्ये बोलूया.
प्रणेतारं वस्यो अच्छा कर्तारं ज्योतिः समत्सु । सासह्वांसं युधामित्रान्
आम्हाला संपत्ती मिळविण्यास, युद्धात प्रकाश मिळविण्यास, आणि शत्रूंना जिंकणाऱ्याकडे ने.
स नः पप्रिः पारयाति स्वस्ति नावा पुरुहूतः । इन्द्रो विश्वा अति द्विषः
आपल्याला भरून टाकणारा, अनेकदा आह्वान केलेला इंद्र, आम्हाला सर्व द्वेषांपलीकडे, सुखरूप पार नेवो.
स त्वं न इन्द्र वाजोभिर्दशस्या च गातुया च । अच्छा च नः सुम्नं नेषि
हे इंद्रा, तू आम्हाला बळ देऊन आनंदी कर आणि योग्य मार्ग दाखव. तुझ्या कृपेची दिशा आम्हाला मिळू दे.
तमिन्द्रं वाजयामसि महे वृत्राय हन्तवे । स वृषा वृषभो भुवत्
तो इंद्र, जो मोठ्या शत्रूंचा नाश करतो, त्याला आम्ही बळ देतो. तो खऱ्या अर्थाने बलवान वृषभ होवो.
इन्द्रः स दामने कृत ओजिष्ठः स मदे हितः । द्युम्नी श्लोकी स सोम्यः
इंद्र हा जिंकण्यासाठी तयार केलेला, अत्यंत शक्तिशाली, आनंदात मग्न, तेजस्वी, प्रसिद्ध आणि सोमरस प्रिय आहे.
गिरा वज्रो न संभृतः सबलो अनपच्युतः । ववक्ष ऋष्वो अस्तृतः
त्याचे वचन वज्रासारखे कठोर, बलवान आणि कधीही न अपयशी होणारे आहे. तो उंच, अढळ आणि अजेय आहे.
इन्द्रमिद्गाथिनो बृहदिन्द्रमर्केभिरर्किणः । इन्द्रं वाणीरनूषत
गायक मोठ्या इंद्राचे स्तुती करतात; स्तोत्रांनी त्याची प्रशंसा करतात; सर्वांचे स्वर इंद्राला हाक मारतात.
इन्द्र इद्धर्योः सचा संमिश्ल आ वचोयुजा । इन्द्रो वज्री हिरण्ययः
इंद्र आपल्या दोन सुंदर घोड्यांसह, वाणीने जोडलेले, सुवर्ण वज्रधारी म्हणून येतो.
इन्द्रो दीर्घाय चक्षस आ सूर्यं रोहयद्दिवि । वि गोभिरद्रिमैरयत्
दूरदृष्टीसाठी इंद्राने सूर्याला आकाशात उगवले; त्याने आपल्या किरणांनी पर्वत फोडला.
आ याहि सुषुमा हि त इन्द्र सोमं पिबा इमम् । एदं बर्हिः सदो मम
हे इंद्रा, तू उत्सुक आहेस, येथे ये आणि हा सोमरस प्या. हे माझे यज्ञस्थान आहे.
आ त्वा ब्रह्मयुजा हरी वहतामिन्द्र केशिना । उप ब्रह्माणि नः शृणु
तुझ्या दोन पिवळ्या घोड्यांनी, प्रार्थनेने जोडून, तुला येथे घेऊन येवो. आमच्या प्रार्थना ऐक.
ब्रह्माणस्त्वा वयं युजा सोमपामिन्द्र सोमिनः । सुतावन्तो हवामहे
प्रार्थनेने, आम्ही सोमरस अर्पण करणारे, सोमपान करणाऱ्या इंद्राला, सोमरस तयार झाल्यावर बोलावतो.
युञ्जन्ति ब्रध्नमरुषं चरन्तं परि तस्थुषः । रोचन्ते रोचना दिवि
ते डागाळलेल्या, तांबड्या घोड्याला, जो स्थिर असणाऱ्यांच्या भोवती फिरतो, जोततात; आकाशात प्रकाश चमकतो.
युञ्जन्त्यस्य काम्या हरी विपक्षसा रथे । शोणा धृष्णू नृवाहसा
त्याच्या आवडत्या दोन सुंदर पंखांच्या घोड्यांना, रथाला जोडतात; ते तांबडे, धाडसी आणि लोकांना घेऊन येणारे आहेत.
केतुं कृण्वन्न् अकेतवे पेशो मर्या अपेशसे । समुषद्भिरजायथाः
चिन्ह नसणाऱ्यांसाठी चिन्ह निर्माण करणारा, रूप नसणाऱ्यांसाठी रूप देणारा, तू उषांसोबत जन्मास आलास.
उदु त्यं जातवेदसं देवं वहन्ति केतवः । दृशे विश्वाय सूर्यम्
त्या किरणांनी जातवेदस देवाला, सर्वांना दिसावा म्हणून, सूर्याला वर नेले.
अप त्ये तायवो यथा नक्षत्रा यन्त्यक्तुभिः । सूराय विश्वचक्षसे
जसे चोर रात्रीसह निघून जातात, तसे ते किरण सूर्याकरिता, सर्वत्र पाहणाऱ्यासाठी, रात्रीसह निघतात.
अदृश्रन्न् अस्य केतवो वि रश्मयो जनामनु । भ्राजन्तो अग्नयो यथा
त्याचे किरण लोकांमध्ये दिसतात, त्याचे प्रकाशरश्मी अग्नीसारखे तेजस्वी आहेत.
तरणिर्विश्वदर्शतो ज्योतिष्कृदसि सूर्य । विश्वमा भासि रोचन
हे सूर्य, तू वेगवान, सर्वत्र पाहणारा आणि प्रकाश देणारा आहेस; तू सर्व दिशांना उजळवतोस.
प्रत्यङ्देवानां विशः प्रत्यङ्ङुदेषि मानुषीः । प्रत्यङ्विश्वं स्वर्दृशे
तू देवांच्या समूहांना, मानवांच्या समूहांना आणि सर्व तेजस्वी लोकांना मागे वळवतोस, द्रष्ट्यासाठी.