इन्द्रेण रोचना दिवो दृल्हानि दृंहितानि च । स्थिराणि न पराणुदे
इंद्रामुळे आकाशातील तेजस्वी लोक, जे स्थिर आणि दृढ आहेत, ते हलत नाहीत.
अपामूर्मिर्मदन्न् इव स्तोम इन्द्राजिरायते । वि ते मदा अराजिषुः
पाण्याच्या आनंदासारखी स्तुती इंद्राकडे विजयासाठी धावते; तुझे आनंद सर्वत्र पसरले आहेत.
इन्द्रेण सं हि दृक्षसे संजग्मानो अबिभ्युषा । मन्दू समानवर्चसा
इंद्रासोबत तुम्ही एकत्र पाहता, निर्भयपणे एकत्र येता; तुम्ही सारख्या तेजाने एकत्र आहात.
अनवद्यैरभिद्युभिर्मखः सहस्वदर्चति । गणैरिन्द्रस्य काम्यैः
निर्दोष आणि तेजस्वी सोबत्यांसह, उत्सव सामर्थ्याने झळकतो, इंद्राच्या प्रिय समूहांसह.
आदह स्वधामनु पुनर्गर्भत्वमेरिरे । दधाना नाम यज्ञियम्
आपल्या स्वभावानुसार त्या पुन्हा गर्भात प्रवेश करतात आणि यज्ञाचे नाव टिकवतात.
इन्द्रो दधीचो अस्थभिर्वृत्राण्यप्रतिष्कुतः । जघान नवतीर्नव
इंद्राने दधीच्याच्या हाडांनी, कोणीही जिंकू न शकणारा, नव्वद नऊ शत्रूंना ठार केले.
इच्छन् अश्वस्य यच्छिरः पर्वतेष्वपश्रितम् । तद्विदच्छर्यणावति
घोड्याचे डोके, जे पर्वतात लपले होते, ते शोधण्याची इच्छा त्याने केली आणि त्या अद्भुत स्थळी ते मिळवले.
अत्राह गोरमन्वत नाम त्वष्टुरपीच्यम् । इत्था चन्द्रमसो गृहे
इथे त्यांनी गाईचे नाव, त्वष्ट्याचा नीच रूप, शोधले; असे चंद्राच्या घरात घडले.
वाचमष्टापदीमहं नवस्रक्तिमृतस्पृशम् । इन्द्रात्परि तन्वं ममे
आठ पावलांची, नवीन फुलांनी सजलेली, अमरत्वाला स्पर्श करणारी वाणी मी उचलतो, इंद्राकडून माझे रूप घेतो.
अनु त्वा रोदसी उभे क्रक्षमाणमकृपेताम् । इन्द्र यद्दस्युहाभवः
हे इंद्रा, जेव्हा तू शत्रूंचा संहारक झाला, तेव्हा दोन्ही जगांनी तुझ्या मागे चालत आले.
उत्तिष्ठन्न् ओजसा सह पीत्वी शिप्रे अवेपयः । सोममिन्द्र चमू सुतम्
तू सामर्थ्याने उभा राहिलास, तुझ्या दोन्ही जबड्यांनी कंपन केलेस आणि सोमरस प्यायलास, हे इंद्रा.
भिन्धि विश्वा अप द्विषः परि बाधो जही मृधः । वसु स्पार्हं तदा भर
सर्व द्वेष फोडून टाक, शत्रूंना दूर लोट आणि नष्ट कर; ते हवेहवेसे धन आम्हाला दे.
यद्वीलाविन्द्र यत्स्थिरे यत्पर्शाने पराभृतम् । वसु स्पार्हं तदा भर
हे इंद्रा, जे सैल आहे, जे मजबूत आहे, जे दगडात लपले आहे, ते हवेहवेसे धन आम्हाला दे.
यस्य ते विश्वमानुषो भूरेर्दत्तस्य वेदति । वसु स्पार्हं तदा भर
हे इंद्रा, जे तू दिलेस, ते सर्व मानवांना माहीत आहे; ते हवेहवेसे धन आम्हाला दे.
प्र सम्राजं चर्षणीनामिन्द्रं स्तोता नव्यं गीर्भिः । नरं नृषाहं मंहिष्ठम्
जनांचा राजा इंद्र, पुरुषांचा संहारक आणि सर्वात सामर्थ्यवान, त्याचे गायक नवीन गीतांनी स्तुती करो.
यस्मिन्न् उक्थानि रण्यन्ति विश्वानि च श्रवस्य । अपामवो न समुद्रे
ज्याच्यात सर्व स्तोत्रे आणि कीर्ती नाद करतात, जसे पाण्याचे लाटा समुद्रात मिसळतात.
तं सुष्टुत्या विवासे ज्येष्ठराजं भरे कृत्नुम् । महो वाजिनं सनिभ्यः
त्याची मी उत्तम स्तुतीने आवाहन करतो, तो ज्येष्ठ राजा, सर्व कार्य करणारा, मोठ्या दानाचा दाता.
अयमु ते समतसि कपोत इव गर्भधिम् । वचस्तच्चिन् न ओहसे
हे तुझे, कपोतासारखे गर्भात लपलेले आहे; तरीही तू हे वचन दुर्लक्ष करत नाहीस.
स्तोत्रं राधानां पते गिर्वाहो वीर यस्य ते । विभूतिरस्तु सूनृता
हे दानांच्या अधिपती, गीतांचे वाहक, वीर, तुझी कीर्ती वाढो आणि सत्य तुझ्या ठिकाणी नांदो.
ऊर्ध्वस्तिष्ठा न ऊतयेऽस्मिन् वाजे शतक्रतो । समन्येषु ब्रवावहै
हे शतक्रीतो, आमच्या मदतीसाठी सरळ उभा रहा, या स्पर्धेत; आपण सभांमध्ये बोलूया.
प्रणेतारं वस्यो अच्छा कर्तारं ज्योतिः समत्सु । सासह्वांसं युधामित्रान्
आम्हाला संपत्ती मिळविण्यास, युद्धात प्रकाश मिळविण्यास, आणि शत्रूंना जिंकणाऱ्याकडे ने.
स नः पप्रिः पारयाति स्वस्ति नावा पुरुहूतः । इन्द्रो विश्वा अति द्विषः
आपल्याला भरून टाकणारा, अनेकदा आह्वान केलेला इंद्र, आम्हाला सर्व द्वेषांपलीकडे, सुखरूप पार नेवो.
स त्वं न इन्द्र वाजोभिर्दशस्या च गातुया च । अच्छा च नः सुम्नं नेषि
हे इंद्रा, तू आम्हाला बळ देऊन आनंदी कर आणि योग्य मार्ग दाखव. तुझ्या कृपेची दिशा आम्हाला मिळू दे.
तमिन्द्रं वाजयामसि महे वृत्राय हन्तवे । स वृषा वृषभो भुवत्
तो इंद्र, जो मोठ्या शत्रूंचा नाश करतो, त्याला आम्ही बळ देतो. तो खऱ्या अर्थाने बलवान वृषभ होवो.
इन्द्रः स दामने कृत ओजिष्ठः स मदे हितः । द्युम्नी श्लोकी स सोम्यः
इंद्र हा जिंकण्यासाठी तयार केलेला, अत्यंत शक्तिशाली, आनंदात मग्न, तेजस्वी, प्रसिद्ध आणि सोमरस प्रिय आहे.
गिरा वज्रो न संभृतः सबलो अनपच्युतः । ववक्ष ऋष्वो अस्तृतः
त्याचे वचन वज्रासारखे कठोर, बलवान आणि कधीही न अपयशी होणारे आहे. तो उंच, अढळ आणि अजेय आहे.
इन्द्रमिद्गाथिनो बृहदिन्द्रमर्केभिरर्किणः । इन्द्रं वाणीरनूषत
गायक मोठ्या इंद्राचे स्तुती करतात; स्तोत्रांनी त्याची प्रशंसा करतात; सर्वांचे स्वर इंद्राला हाक मारतात.
इन्द्र इद्धर्योः सचा संमिश्ल आ वचोयुजा । इन्द्रो वज्री हिरण्ययः
इंद्र आपल्या दोन सुंदर घोड्यांसह, वाणीने जोडलेले, सुवर्ण वज्रधारी म्हणून येतो.
इन्द्रो दीर्घाय चक्षस आ सूर्यं रोहयद्दिवि । वि गोभिरद्रिमैरयत्
दूरदृष्टीसाठी इंद्राने सूर्याला आकाशात उगवले; त्याने आपल्या किरणांनी पर्वत फोडला.
आ याहि सुषुमा हि त इन्द्र सोमं पिबा इमम् । एदं बर्हिः सदो मम
हे इंद्रा, तू उत्सुक आहेस, येथे ये आणि हा सोमरस प्या. हे माझे यज्ञस्थान आहे.